Σε ηλικία 84 ετών με έργο υψηλής ποιότητας και με ήθος, που πρωταγωνίστησε στην δημιουργία και την διατήρηση της σχολής του Ιταλικού νεορρεαλισμού. Το ρεύμα, που υπηρέτησε αλλα και το υπερέβηκε μέσα από τον ποιητικό του κινηματογραφικό λόγο…
Υπηρέτης της 7ης τέχνης από τα πρώτα ου νιάτα ως τα βαθειά του γεράματα και συνάμα σταθερά προσηλωμένος στα κοι9νωνικά ιδανικά της αριστεράς, που τα υπηρέτησε μέσα από τις γραμμές του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος…
Ας θυμηθούμε: C’ eravamo tanto amati (Είχαμε αγαπηθεί τόσο) με τους Στεφάνια Σαντρέλλι, Νίνο Μανφρέντι και Βιττόριο Γκάσμαν, Una Giornata Particolare (Μια ξεχωριστή μέρα) με τους Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και Σοφία Λόρεν και La Famiglia (Η Οικογένεια) με τον Βιττόριο Γκάσμαν. Αλησμόνητο το Brutti, Sporchi e cattivi (Ασχημοι, Βρώμικοι και κακοί), που κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, στο φεστιβάλ των Καννών το 1976… Υμνος και κλαυθμός για την ανθρώπινη δυστυχία…
Η αποχώρηση του Ettore Scola συμβολίζει και το τέλος των μεγάλων, που είχαν σηκώσει στις πλάτες τους την υπόθεση του πολιτισμού στην μεταπολεμική Ευρώπη σε κάποιες στιγμές, που ελπίζαμε δικαιολογημένα, ότι θα βιώσουμε την ηγεμονία των ιδεών μας…
Καλοτάξειδος !!!