Εφυγε η Κάλλια Τουρνάκη

Κρα­τού­σα­με όμως στην μνή­μη μας ζωντα­νό το
ζεστό της χαμό­γε­λο, την φυσι­κή της σεμνό­τη­τα και την ασυμ­βί­βα­στη αγωνιστικότητά
της… 

Με σεβα­σμό στη μνή­μη της παρα­θέ­του­με το
χαι­ρε­τι­στή­ριο σημεί­ω­μα του Λάμπρου Τόκα, συγ­γρα­φέα του ομώ­νυ­μου βιβλίου… 

Πέθα­νε η αγωνίστρια
της Αρι­στε­ράς Κάλ­λια Τουρνάκη

Φτω­χό­τε­ρη η «οικο­γέ­νεια»
των «Παι­διών του Φλεβάρη»

Η Κάλ­λια Τουρ­νά­κη, το κορί­τσι με το δικό της
ξεχω­ρι­στό χαμό­γε­λο, δεν βρί­σκε­ται πια κοντά μας. Έχα­σε χτες τη ζωή της στην
παρα­λία της Ανα­βύσ­σου, όπου κολυ­μπού­σε, χωρίς να γίνουν γνω­στά τα αίτια του
θανά­του της. Με το θάνα­το της Κάλ­λιας, η “οικο­γέ­νεια” των «Παι­διών
του Φλε­βά­ρη» (σ.σ. πρό­κει­ται για τους συντρό­φους της που συνε­λή­φθη­σαν το
Φλε­βά­ρη του 1974 με το μεγά­λο χτύ­πη­μα στις οργα­νώ­σεις του ΚΚΕ), έγινε
φτωχότερη. 

Η Κάλ­λια, που γεν­νή­θη­κε στο Ρέθυ­μνο της Κρήτης,
συμ­με­τεί­χε ενερ­γά στις αρχές της δεκα­ε­τί­ας του ’70, μέσα από τις οργα­νώ­σεις της
Αντι-ΕΦΦΕ και της ΚΝΕ, στους αγώ­νες για το γκρέ­μι­σμα της αμερικανόδουλης
χού­ντας των συνταγ­μα­ταρ­χών. Για  τη
συμ­με­το­χή της στο αντι­δι­κτα­το­ρι­κό κίνη­μα και στους αγώ­νες για «Ψωμί- Παιδεία-
Ελευ­θε­ρία», πλή­ρω­σε βαρύ τίμη­μα. Συνε­λή­φθη από τα όργα­να της χού­ντας στα μέσα
Φλε­βά­ρη του 1974 μαζί με δεκά­δες άλλους συντρό­φους της και αγω­νι­στές και
βασα­νί­στη­κε άγρια στα κρα­τη­τή­ρια της Ασφά­λειας Αθηνών. 

Μένει να με ενη­με­ρώ­σει ο γιός της, για τον τόπο και το
χρό­νο που θα γίνει η κηδεία της Κάλ­λιας, όπου θα της πού­με το τελευταίο
“αντίο”. 

 Τα «Παι­διά του Φλε­βά­ρη» εύχο­νται στην Κάλια τους «καλό
ταξί­δι» και θερ­μά συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οικο­γέ­νεια και τους συγ­γε­νείς της.