Εφυγε η Βίκυ Στυλιανού…

…και η λύπη είναι μεγά­λη για έναν σπου­δαίο άνθρω­πο, μία
ακά­μα­τη εργά­τρια της μου­σι­κής, μία εξαι­ρε­τι­κά ταλα­ντού­χα δημιουργό…

Αφιε­ρω­μέ­νη στην τέχνη της από τα μικρά­τα της η Βίκυ,
μέσα από έναν πολύ μεγά­λο κύκλο λαμπρών σπου­δών και συνε­χών αναζητήσεων
κατέ­γρα­ψε μία δια­δρο­μή ζηλευ­τή, αξιο­θαύ­μα­στη και σεβαστή… 

Με πρω­το­πό­ρες ιδέ­ες στα αντι­κεί­με­νά της, την εκτέλεση,
την δια­σκευή και την ενορ­χή­στρω­ση συνά­ντη­σε στην πορεία της λαμπρούς σύγχρονους
συν­θέ­τες και ορχη­στρι­κά σχήματα…

Εχει συνερ­γα­στεί φυσι­κά με όλα τα σημα­ντι­κά μουσικά
ιδρύ­μα­τα της χώρας και έχει διδά­ξει με πάθος τη τέχνη της.

Σύντρο­φος του αγα­πη­μέ­νου μεγά­λου μαέ­στρου και
δημιουρ­γού Αλκη Μπαλ­τά, ευτύ­χη­σε να πορευ­τεί μαζί του επί πολ­λά χρό­νια… Η ίδια
καλο­τυ­χία αφο­ρά βέβαια και τον Αλκη, που σήμε­ρα καλεί­ται να μαζέ­ψει έναν
τερά­στιο όγκο μνή­μης και κατάθεσης. 

Βίκυ καλό σου ταξί­δι…