Αφιερωμένο στις συμπτώσεις και στις …καταπτώσεις

Σήμε­ρα το πρωΐ, καθα­ρά συμ­πτω­μα­τι­κά και τυχαία πέρα­σε από το νου ο Μανώ­λης Ανα­γνω­στά­κης και ανα­ρω­τη­θή­κα­με πόσο και­ρό μας λεί­πει… Πρέ­πει να έφυ­γε το 2010 σκέ­φτη­κα… Μάλ­λον το 2009 αντέ­τει­νε ο φίλος ο Δήμος… Κι αργό­τε­ρα, πάλι συμ­πτω­μα­τι­κά, από ραδιο­φω­νι­κή εκπο­μή μάθα­με πως σήμε­ρα ακρι­βώς συμπλη­ρώ­θη­καν 7 ολό­κλη­ρα χρό­νια απου­σί­ας… Φαί­νε­ται, πως στα χρό­νια μας ο χρό­νος τρέ­χει πιο γρή­γο­ρα απ΄ ότι παλιό­τε­ρα… Ισως να μην θέλου­με να παρα­δε­χτού­με το μακρόν τη απου­σί­ας του… 

Πάντως ψάχνο­ντας στο δια­δί­κτυο βρή­κα­με αυτό τ εκπλη­κτι­κό βίντεο, φτιαγ­μέ­νο από άγνω­στο σε μας δημιουρ­γό, που κατά την γνώ­μη μας οπτι­κο­ποιεί δια­χρο­νι­κά, με συγκλο­νι­στι­κές αλλη­λου­χί­ες και συνειρ­μούς  το νόη­μα του έργου του ποι­η­τή μας… Δέστε το και ακού­στε το…  Πραγ­μα­τι­κά αξί­ζει… Προ­ε­κτά­σεις ακό­μη πιο σύγ­χρο­νες των περι­λαμ­βα­νό­με­νων είναι αυτο­νό­η­τες και επιθυμητές…