Χειριστές συναισθημάτων… - Φαιακία

Χειριστές συναισθημάτων…

Τις τελευ­ταί­ες μέρες βιώ­νου­με θεα­μα­τι­κή στρο­φή στην …επι­φά­νεια
των Ελλη­νο­τουρ­κι­κών… Οι Τουρ­κο­φά­γοι έχουν ελατ­τω­θεί κατά το ήμι­συ περί­που… Οι
ενα­πο­μέ­νο­ντες έχουν κατε­βά­σει τους τόνους κατά τα τρία τέταρ­τα… Τα φωνα­κλά­δι­κα μεσημεριανάδικα
έχουν υπο­στεί­λει την σημαία της επί­θε­σης και …διά­γουν σε κλί­μα ανακωχής… 

Ακό­μα
και αυτοί, που εύχο­νταν την κατα­στρο­φή και την εξα­φά­νι­ση της Τουρ­κί­ας, δηλα­δή ουσιαστικά
του Τούρ­κι­κου λαού, έχουν περιο­ρί­σει την ανάρ­τη­ση σχε­τι­κών σύγ­χρο­νων προφητειών…

Οι δια­μορ­φω­τές της κοι­νής γνώ­μης έχουν διπλή έμπνευση…
Από την μία, την επί­ση­μη κυβερ­νη­τι­κή θέση, που επι­διώ­κει με πάθος να ανα­δεί­ξει και
να συντη­ρή­σει ένα νέο διπλω­μα­τι­κό κλί­μα στη­ριγ­μέ­νο στην απή­χη­ση του εγκέλαδου…
Η λεγό­με­νη ‘διπλω­μα­τία των σει­σμών’. 
Θέση για την οποία έχουν εκφρά­σει τον άμετρο
ενθου­σια­σμό τους οι ιθύ­νο­ντες των ΗΠΑ…

Από την άλλη, δεν υπάρ­χει αμφι­βο­λία, πως το σύστη­μα της
κυβερ­νη­τι­κής στή­ρι­ξης εισπράτ­τει τα συναι­σθή­μα­τα του Ελλη­νι­κού λαού, που με μία
απί­στευ­τη και άδο­λη προ­θυ­μία προ­στρέ­χει να εκφρά­σει βαθιά συναισθήματα
αλλη­λεγ­γύ­ης στην πρά­ξη… Η συγκέ­ντρω­ση υλι­κών σπά­ει ρεκόρ. Η προθυμία
δρα­στη­ριο­ποί­η­σης εξαι­ρε­τι­κά μεγά­λη… Η συμπα­ρά­στα­ση μετα­ξύ των λαών -όχι μόνον
του Ελλη­νι­κού προς τον Τουρ­κι­κό- ανα­δει­κνύ­ε­ται στο προσκήνιο.

Αυτά, για την ώρα… 

Για­τί, οι δια­μορ­φω­τές της κοι­νής γνώ­μης κοι­τά­ζουν πιο
μπρο­στά από το φορ­τι­σμέ­νο με μεγά­λη συγκί­νη­ση σήμε­ρα… Οι λαοί πρέ­πει να
βού­λο­νται κατά τις επι­τα­γές της εξου­σί­ας… Και η εξου­σία φρο­ντί­ζει για την
συγκρό­τη­ση ενός συγκι­νη­σια­κού φορ­τί­ου, που να κατευ­θύ­νε­ται κατά το επι­θυ­μη­τό… Όταν
τα αισθή­μα­τα του λαού δια­μορ­φώ­νο­νται αυτό­νο­μα, ανε­ξάρ­τη­τα από τις κεντρικές
κατευ­θύν­σεις, χτυ­πά­ει συναγερμός… 

Ο μηχα­νι­σμός θα κλη­θεί να ενερ­γο­ποι­η­θεί όσο γίνεται
συντο­μό­τε­ρα… Τα συναι­σθή­μα­τα πρέ­πει να επα­νέλ­θουν στην ελεγ­χό­με­νη εχθρό­τη­τα. Η συν­θή­κη αυτή είναι ιδα­νι­κή για τις προστάτιδες
δυνά­μεις… Όσο οι λαοί υιο­θε­τούν τα μίση και τα εθνι­κι­στι­κά πάθη τόσο
εξα­σφα­λί­ζε­ται η παρά­τα­ση του
status quo
Πολι­τι­κά, οικο­νο­μι­κά, στρα­τιω­τι­κά, γεωπολιτικά.

Η αντι­πα­ρά­θε­ση αυτή πρέ­πει να βρί­σκε­ται σε ανε­κτό πλαίσιο,
ώστε να επι­τρέ­πει τους διπλω­μα­τι­κούς χει­ρι­σμούς των κυβερ­νώ­ντων με την ευρύτερη
δυνα­τή απο­δο­χή ή έστω ανοχή…

Οι λαοί, λοι­πόν σύντο­μα θα κλη­θούν να …απο­το­ξι­νω­θούν
από αισθή­μα­τα φιλι­κά και αλλη­λο­ϋ­πο­στη­ρι­κτι­κά… Να γυρί­σουν στην πεπα­τη­μέ­νη του
μίσους, των απει­λών, των τσα­μπου­κά­δων… Σε ένα τέτοιο κλί­μα, είναι εύλο­γη η
προσ­δο­κία, ότι θα ξεφύ­γουν από τον κίν­δυ­νο βαθύ­τε­ρων κοι­νω­νι­κών προβληματισμών
και ανα­τρε­πτι­κών πρακτικών…

Οι φιλει­ρη­νι­κές δυνά­μεις έχουν μπρο­στά τους δύσκολο
έργο, που σχε­τί­ζε­ται με την κρί­ση και την μνή­μη των λαών. Πάνω σε αυτές δια­μορ­φώ­νο­νται τα
συλ­λο­γι­κά συναισθήματα. 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted