Στη χώρα των ελαίων σιλικόνης… - Φαιακία

Στη χώρα των ελαίων σιλικόνης…

Δεν είναι απλά η κατάρ­γη­ση κοινωνικών
και πολι­τι­κών δικαιω­μά­των κατα­χτη­μέ­νων με αγώ­νες και αίμα από τους
εργα­ζό­με­νους. Είναι και η επερ­χό­με­νη συντρι­βή των πιο βασι­κών στοι­χεί­ων της υπαρξιακής
αυτο­νο­μί­ας των πολι­τών… Στον βωμό του ‘εκσυγ­χρο­νι­σμού’ και της ‘αξιο­ποί­η­σης’ της
τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης υλο­ποιεί­ται ο ολόλ­πευ­ρος και ‘εύκο­λος’ έλεγ­χος κάθε προσωπικού
δεδο­μέ­νου από τον κρα­τι­κό μηχα­νι­σμό… Σε αυτά ανα­φέ­ρε­ται το άρθρο του φίλτατου
Νίκου Μητσιά­λη.

   

Κλεί­νουν και τους τελευταίους
αερα­γω­γούς δημο­κρα­τι­κής ανά­σας, με το πρό­σχη­μα της μεταρ­ρύθ­μι­σης. Οι
ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νες «ντου­ντού­κες» παρου­σιά­ζουν την άρση της μονι­μό­τη­τας στο
δημό­σιο ως πανά­κεια για τη καλή λει­τουρ­γία του. Ανα­φέ­ρο­νται φυσι­κά στο δημόσιο
που απέ­μει­νε μετά από το συνε­χές ξεπού­λη­μα του σε «γνω­στούς» της εκάστοτε
κυβερ­νη­τι­κής εξουσίας.

Στη πλα­τεία του Κλά­μα­τος (Κλαυθ­μώ­νος)
και πάλι, λοι­πόν, οι απο­λυ­μέ­νοι υπάλ­λη­λοι με τη κατη­γο­ρία της ανε­πάρ­κειας. Αυτό
από την επο­μέ­νη των εκλο­γι­κών απο­τε­λε­σμά­των για­τί η μονι­μό­τη­τα των δημοσίων
υπαλ­λή­λων την οποία θωρα­κί­ζει το άρθρο 103 του Συντάγ­μα­τος δεν εξασφαλίζει
στους εκά­στο­τε κυβερ­νώ­ντες την από­λυ­τη κομ­μα­τι­κο­ποί­η­ση του δημό­σιου τομέα.

Η μονι­μό­τη­τα είναι θεσμι­κή εγγύ­η­ση για
μην μετα­τρέ­πε­ται ο δημό­σιος υπάλ­λη­λος σε τσι­ρά­κι του κομ­μα­τι­κού κράτους,
δια­σφα­λί­ζο­ντας έτσι την αξιο­πρέ­πεια του. Και από το 1994 (νόμος Πεπο­νή) οι
προ­σλή­ψεις προ­σω­πι­κού στο δημό­σιο πρέ­πει να γίνο­νται μέσω του ΑΣΕΠ. Όμως αυτό
«απο­φεύ­γε­ται» από τους εκά­στο­τε κυβερ­νη­τι­κούς προ­κει­μέ­νου από τη πίσω πόρ­τα να
εισέρ­χο­νται οι κομ­μα­τι­κοί τους… άξιοι.

Δημο­σιο­γρά­φοι και δημοσιολογούντες
αφού παρα­θέ­σουν τα όσα μαύ­ρα χάλια του δημό­σιου τομέα υπο­νο­ούν πως για τη
δυσλει­τουρ­γία του ευθύ­νε­ται ο υπάλ­λη­λος και όχι οι χρυ­σο­κάν­θα­ροι σύμβουλοι,
μετα­κλη­τοί και λοι­ποί «βοη­θοί» των υπουρ­γών, με τα οργα­νο­γράμ­μα­τα και τους
νόμους που προ­ω­θούν για ψήφιση.

Η μονι­μό­τη­τα σύμ­φω­να με το άρθρο 103
του Συντάγ­μα­τος δεν καλύ­πτει όποιον υπάλ­λη­λο δεν ασκεί σωστά τα καθή­κο­ντα του,
κάνει παρα­πτώ­μα­τα ή δεν πατά­ει στη δου­λειά του. Δεν απα­γο­ρεύ­ει την πειθαρχική
του δίω­ξη ή και την ορι­στι­κή από­λυ­ση του ακό­μη. Αυτό το γνω­ρί­ζουν οι
ντου­ντού­κες που δια­λα­λούν την ωφε­λι­μό­τη­τα της «Πλα­τεί­ας Κλαυθ­μώ­νος» αλλά επ’
αμοι­βή το «ξεχνούν».

Θεω­ρούν ως απα­ραί­τη­τη μεταρ­ρύθ­μι­ση και
την αξιο­λό­γη­ση. Στη χώρα των ελαί­ων της σιλι­κό­νης με τα εκα­τομ­μύ­ρια λαού που
βγή­καν ακη­δε­μό­νευ­τα στους δρό­μους από έλλει­ψη οξυ­γό­νου δικαιο­σύ­νης, ποιος θα
οργα­νώ­σει την πραγ­μα­τι­κή αξιο­λό­γη­ση; Αυτοί που αγνό­η­σαν την οργι­σμέ­νη απαίτηση
του Λαού για ξεμπά­ζω­μα της αλή­θειας και βγά­ζουν «λάδι» με διά­φο­ρα νομικά
τερ­τί­πια τους βασι­κά υπεύ­θυ­νους του κρα­τι­κού εγκλή­μα­τος; Ή μήπως κυβερνητικοί
αξιω­μα­τού­χοι που μετέ­τρε­ψαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε εκτρο­φείο σκανδάλων…

Ονο­μά­ζουν μεταρ­ρύθ­μι­ση και την
καθιέ­ρω­ση του «Προ­σω­πι­κού Αριθ­μού». Την εφαρ­μό­ζουν, λένε, για την εξυπηρέτηση
μας. Ασφα­λώς δεν είναι ο “666” της απο­κά­λυ­ψης και των δαι­μό­νων, αυτά ανάγονται
στη σφαί­ρα μιας μετα­φυ­σι­κής σχιζοφρένειας.

Είναι όμως το ξεγύ­μνω­μα των προσωπικών
δεδο­μέ­νων με το πάτη­μα στο πλη­κτρο­λό­γιο απο­κα­λύ­πτο­ντας, τα οικο­νο­μι­κά, τα
πολι­τι­κά-κομ­μα­τι­κά, τις όποιες σεξουα­λι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, τις καταναλωτικές
συνή­θειες, ακό­μα και τις μύχιες σκέ­ψεις του κάθε ανθρώ­που-αριθ­μού, στην οθόνη
του εξουσιαστή…

Οι μέχρι τώρα κωδι­κοί αριθ­μοί για το
φορο­λο­γι­κό, την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, του δελ­τί­ου ταυ­τό­τη­τας, λει­τούρ­γη­σαν και
εξυ­πη­ρέ­τη­σαν κρά­τος και πολί­τες! Όμως ο «Προ­σω­πι­κός Αριθ­μός» θα λει­τουρ­γή­σει ως
πασπαρ­τού για αστυ­νο­μία, τρά­πε­ζες και εισπρα­κτι­κές εται­ρεί­ες, για τους
καπι­τα­λι­στι­κούς ομί­λους. Δημιουρ­γούν ένα προ­σω­πι­κό αρχείο δεδο­μέ­νων, με στόχο
το από­λυ­το φακέλωμα.

Επι­χει­ρούν να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σουν και το
DNA των νεο­γνών. Με «τον καθο­λι­κό έλεγ­χο του γονι­διώ­μα­τος νεο­γνών (NGS) στην
Ελλά­δα μέσω της εφαρ­μο­γής τεχνο­λο­γιών αλλη­λού­χι­σης και ανά­λυ­σης DNA νέας
γενε­άς», το οποίο παρου­σιά­ζει ενδια­φέ­ρον, προ­κει­μέ­νου να το βάλ­λουν στο χέρι
κολοσ­σιαί­ες πολυ­ε­θνι­κές εταιρείες.

Το ολο­κλη­ρω­τι­κό καθε­στώς του «Μεγά­λου
Αδερ­φού», έστω και σε Βαλ­κα­νι­κή εκδο­χή, στο­χεύ­ει να ασκή­σει τον από­λυ­το έλεγχο
στις πρά­ξεις και τις συνει­δή­σεις μας, στο χέρι του Λαού είναι να ανα­τρέ­ψει τα
σχέ­δια της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τά­κη που το εκπροσωπεί…

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted