Εν της εννοία της εννοίας και ούτως ειπείν… - Φαιακία

Εν της εννοία της εννοίας και ούτως ειπείν…

Ας τιμή­σω­μεν την εθνι­κήν επαί­τειον της εθνο­σω­τη­ρί­ου θέτο­ντες ως τίτλον του σημειώ­μα­τος εν εκ των απεί­ρων απο­φθεγ­μά­των σοφί­ας του μεγά­λου ημι­πα­ρά­φρο­νος γυψαδόρου… 
Δια την ιδί­αν την επαί­τειον σας μετα­φέ­ρου­με το άρθρο του Τάκη Κατσι­μάρ­δου, που μας κοι­νο­ποί­η­σε ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος… Συν­δυά­ζει εξαι­ρε­τι­κά την περι­γρα­φή της γελιό­τη­τας με την τρα­γω­δία του λαού και του τόπου…

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967: Η δικτα­το­ρία σώζει την Ελλά­δα από τους Έλλη­νες 

Σκί­τσο του Μίνου Αργυράκη
Πως η ίδια η χού­ντα περιέ­γρα­φε με
 κωμι­κο­τρα­γι­κό τρό­πο τους «εθνι­κούς κιν­δύ­νους » και δικαιο­λο­γού­σε τις
πρώ­τες μέρες του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος για­τί ο στρα­τός κατέ­λα­βε την εξουσία
κατα­σκευά­ζο­ντας εικο­νι­κές πραγματικότητα.
Τα παρα­νοϊ­κά άλλο­θι των
δικτα­τό­ρων του 1967 μπο­ρεί να προ­κα­λούν των υστέ­ρων θυμη­δία και στον και­ρό τους
να ήταν κωμι­κο­τρα­γι­κά. Αν 48 χρό­νια μετά έχει κάποιο νόη­μα, όμως, ν΄ ανακληθούν
στη μνή­μη οι πρώ­τες και αμέ­σως μετά την επι­βο­λή της χού­ντας δικαιο­λο­γί­ες για το
στρα­τιω­τι­κο­φα­σι­στι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα, αυτό δεν βρί­σκε­ται στη φαι­δρό­τη­τα της
κατά­στα­σης. Αλλά σε μια άλλη διαχρονικότητα.
Ιδού περί τίνος πρόκειται,
προς άρση τυχόν παρε­ξη­γή­σε­ων. Για την επι­βο­λή της δικτα­το­ρί­ας, σε πρώ­τη φάση,
κατα­σκευά­στη­κε από το κρά­τος και παρα­κρά­τος της Δεξιάς, τους στρα­το­κρά­τες και
τους φορείς, γενι­κώς, της αντί­δρα­σης μια δήθεν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Με βασι­κό υλικό
την κιν­δυ­νο­λο­γία και τον φόβο.
Ο πυρή­νας της ήταν πως «η
Ελλά­δα κιν­δυ­νεύ­ει». Επο­μέ­νως όλα επι­τρέ­πο­νται για να …σωθεί η πατρίδα.
Μετά, εν ονό­μα­τι αυτής
ακρι­βώς της εικο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, αμφι­σβη­τή­θη­κε η ανα­γκαιό­τη­τα της
ελευ­θε­ρί­ας, δημο­κρα­τί­ας, του κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού, των δικαιω­μά­των κτλ.
Το ίδιο σχή­μα, χωρίς τανκς
και κάνες όπλων «αφρό­νων αξιω­μα­τι­κών» στη χώρα μας, δια­φο­ρε­τι­κά αλλού,
βρί­σκε­ται σήμε­ρα σε πλή­ρη ισχύ. Άλλου είδους πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κές ανατροπές
επι­χει­ρού­νται, μ΄ άλλους τρό­πους χαλ­κεύ­ο­νται δεσμά ή επι­χει­ρεί­ται να προωθηθούν
μετα­δη­μο­κρα­τι­κές υπο­δου­λώ­σεις, αλλά αυτή είναι η ουσία.
Ίσως μετά από
τρεις-τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τί­ες, σημε­ρι­νές εικο­νι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες να προκαλούν
ιλα­ρό­τη­τα, όπως συμ­βαί­νει στις μέρες μας με την προ­πα­γάν­δα της χού­ντας και του
…αθά­να­του κρά­τους της Δεξιάς.
Σε μια
τέτοια βάση ιδω­μέ­νο το 1967 δεν απέ­χει 48 χρό­νια από το 2015…



Το σύν­θη­μα από τη
Θεσσαλονίκη
Η συνο­μω­σία κατά της
Ελλά­δας θα κορυ­φω­νό­ταν στις 23 Απρι­λί­ου 1967. Θ΄ άρχι­ζε από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη και
θα εξα­πλω­νό­ταν σ΄ όλη τη χώρα. Το σύν­θη­μα της εξέ­γερ­σης είχε δοθεί στις 18
Απρι­λί­ου. 30000 άνδρες των Λαμπρά­κη­δων και 2000 πεπει­ρα­μέ­νοι σαμπο­τέρ ήταν
έτοι­μοι να δρά­σουν . Οι αρχές ασφα­λεί­ας, που αριθ­μού­σαν μόλις 27000, δεν
μπο­ρού­σαν ν΄ αντι­με­τω­πί­σουν τον εσω­τε­ρι­κό εχθρό, γι΄ αυτό και κατα­φύ­γα­νε το
στρα­τό. Οι στρα­τιω­τι­κοί, όμως, προ­κει­μέ­νου να μη αιμα­το­κυ­λι­στεί ο τόπος έδρασαν
προ­λη­πτι­κά. Συλ­λά­βα­νε τους εμπει­ρο­πό­λε­μους σαμπο­τέρ του «Λαι­κού Μετώ­που» της
Ενω­σης Κέντρου –κομ­μου­νι­στών, όπως επί­σης κι ελά­χι­στους άλλους πολι­τι­κούς, που
κιν­δύ­νευαν να τους σκο­τώ­σουν οι συνω­μό­τες κι έτσι η Ελλά­δα σώθη­κε. «Ο στρατός
ανέ­λα­βε την δια­κυ­βέρ­νη­σιν της χώρας δια να προ­λά­βη τον εμφύ­λιον σπα­ραγ­μόν, να
απο­κα­τα­στή­ση την τάξιν και να επα­να­φέ­ρη την ενό­τη­τα του Εθνους….»
Φαί­νε­ται απί­στευ­το, αλλά
ακρι­βώς αυτό ήταν το αρχι­κό επί­ση­μο σενά­ριο της χού­ντας για να …εξη­γή­σει στους
Ελλη­νες την επι­βο­λή της δικτατορίας.
Κυκλο­φό­ρη­σε τρεις μέρες
μετά το πρα­ξι­κό­πη­μα και ήταν η πρώ­τη «δια­φω­τι­στι­κή» έκδο­ση της «επα­να­στά­σε­ως
της 21ης Απρι­λί­ου 1967».
Βρί­σκε­ται στ΄ αρχεία του
υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας κι έχει δημο­σιο­ποι­η­θεί από τον καθη­γη­τή Π. Πετρί­δη στη
σει­ρά των απόρ­ρη­των ντο­κου­μέ­ντων («Εξου­σία και παρα­ε­ξου­σία στην Ελλάδα
1957-1967», εκδό­σεις «Προ­σκή­νιο», 2000).
Αργό­τε­ρα θα επι­χει­ρη­θεί ν΄
αμβλυν­θεί ο πρω­το­γο­νι­σμός του πρώ­του σενα­ρί­ου, το οποίο θα γρα­φεί και θα
ξαναγραφεί.
Μια παραλ­λα­γή του, με
ουσιώ­δεις αλλα­γές, θα δει το φως σε μπρο­σού­ρα της χού­ντας υπό τον τίτλο «21
Απρι­λί­ου 1967. Ο στρα­τός μας έσω­σε την Ελλά­δα. Η Ελλά­δα πρέ­πη να ζήση και θα
ζήση».
Άλλο θα εκπο­νή­σουν, στην
πρώ­τη επέ­τειο της «επα­νά­στα­σης» (Μάρ­τιος 1968) οι γκαι­μπε­λί­σκοι της «Γενι­κής
Διευ­θύν­σε­ως Τύπου και Πλη­ρο­φο­ριών του Υπουρ­γεί­ου Προ­ε­δρί­ας Κυβερ­νή­σε­ως», που
έχει κατα­λά­βει ο αρχη­γός της χού­ντας Γ. Παπαδόπουλος.
Η πρώ­τη «δια­φω­τι­στι­κή»
έκδο­ση θ΄ απο­συρ­θεί, αλλά θα παρα­μέ­νει για πάντα για να προ­κα­λεί τη νοημοσύνη.
Αν και δεν πρέ­πει να ξεχνά­με ότι τότε δεν υπήρ­χαν μεν παρα­νοϊ­κοί συγγραφείς,
αλλά δεν έλει­παν και ανε­γκέ­φα­λοι αναγνώστες…
Όλα έτοι­μα από τις 18
Απριλίου
Τις παρα­μο­νές της 21ης
Απρι­λί­ου όλα ήταν έτοι­μα για την κατα­στρο­φή της Ελλά­δας. Δια­βά­ζου­με στο
προ­οί­μιο του τερα­το­λο­γι­κού σενα­ρί­ου: «Οι Παπαν­δρέ­ου και ο τύπος ωμίλουν
απε­ρι­φρά­στως περί επα­να­στά­σε­ως και τα στε­λέ­χη των έθε­τον ζήτη­μα μετα­βο­λής του
καθε­στώ­τος καδύ­νου: τά τρό­πον παρά­νο­μον. Οι κομ­μου­νι­σταί διε­κή­ρυσ­σον τα σχέδιά
των δι΄ εξεγέρσιν…»
Όλα ήταν έτοι­μα και «την
18ην Απρι­λί­ου ο Αρχη­γός των κατα­δι­κα­σθέ­ντων δια την συνο­μω­σί­αν του «Ασπί­δα» Α.
Παπα­τέρ­πος απηύ­θυ­νεν από τας φυλα­κάς μήνυ­μα προς τους οπα­δούς του «Λαι­κού
Μετώ­που» δια­κη­ρύσ­σων ότι «ήλθεν η ώρα» και καλών τού­τους να επιδείξουν
αδά­μα­στον αγω­νι­στι­κό­τη­τα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα». Προ­φα­νώς ήτο το σύνθημα…»
Αμέ­σως μετά το σύνθημα
«την ιδί­αν ημέ­ραν, μαχη­τι­κά στε­λέ­χη κομ­μου­νι­στών ήρχι­σαν να κινού­νται από όλην
την χώραν προς την Θεσ­σα­λο­νί­κην, όπου την 23ην Απρι­λί­ου θα ωμί­λει εις υπαίθριαν
συγκέ­ντρω­σιν ο κ. Γ. Παπαν­δρέ­ου. Ο τελευ­ταί­ος προ­α­νήγ­γει­λεν ήδη καθαρώς
ανα­τρε­πτι­κά συν­θή­μα­τα στρε­φό­με­να κατά του καθε­στώ­τος, του Βασι­λέ­ως, των
συμ­μά­χων των Ενό­πλων Δυνά­με­ων και του Συντάγ­μα­τος, υπέρ της βίας και της
επα­να­στά­σε­ως…» Φυσι­κά, ο « ραδιο­σταθ­μός του ΚΚΕ από την Ανα­το­λι­κήν Γερμανίαν
έρρι­πτεν ανα­τρε­πτι­κά συν­θή­μα­τα, ενώ κινε­ζό­φι­λοι ωμί­λουν επι­σή­μως περί αμέσου
εξε­γέρ­σε­ως τόσον δια των εντύ­πων των όσον και δια των αλβα­νι­κών ραδιοσταθμών….
»
30.000 οι Λαμπράκηδες,
27.000 οι αστυνομικοί

Μερι­κά ακό­μη αν, εις την Εύβοιαν,
εις την Λάρισαν…»

Καθώς η …πατρί­δα
κιν­δύ­νευε, λοι­πόν, «αι αστυ­νο­μι­καί αρχαί (!) εδή­λω­σαν υπευ­θύ­νως ότι αδυνατούν
να ανα­λά­βουν την τήρη­σιν της τάξε­ως την 23ην Απρι­λί­ου….» Ετσι «εζη­τή­θη από τον
στρα­τόν να ανα­λά­βη το έργον.» Αλλά οι «αρμό­διοι αξιω­μα­τι­κοί», ενώ βεβαί­ως θα
μπο­ρού­σαν να το κάνουν, « εκτι­μή­σα­ντες τας σχε­τι­κάς πλη­ρο­φο­ρί­ας και την όλην
κατά­στα­σιν, διε­πί­στω­σαν ότι η αιμα­το­χυ­σία και μάλι­στα εις ευρεί­αν κλίμακα
καθί­στα­το ανα­πό­φευ­κτος. Κατό­πιν τού­του ο αρχη­γός του ΓΕΣ (Γρ. Σπα­ντι­δά­κης) και
οι αρμό­διοι συνερ­γά­ται του εκ των αξιω­μα­τι­κών, προς απο­φυ­γήν της αιματοχυσίας
απε­φά­σι­σαν να θέσουν εις εφαρ­μο­γήν το σχέ­διον προ­λη­πτι­κής δράσεως…»

Έτσι «το σχέδιον
επραγ­μα­το­ποι­ή­θη την 21ην Απρι­λί­ου ομα­λώς, επι­τυ­χώς και αναι­μά­κτως» κι έτσι
ωραία και απλά όλα τα΄ σκια­ξε η φοβέ­ρα και τα πλά­κω­σε η σκλαβιά!
«Ανα­κού­φι­ση» με 10.000
συλλήψεις
Η απά­ντη­ση για το πως κι
έγι­νε δυνα­τή η πραγ­μα­το­ποί­η­ση του σχε­δί­ου, σε μια χώρα την οποία είχε αλώ­σει ο
εσω­τε­ρι­κός εχθρός είναι λακω­νι­κή: «Στρα­τός, ναυ­τι­κό και αερο­πο­ρία επέδειξον
από­λυ­τον συνο­χήν και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα. Ουδε­μία αντί­δρα­σις του λαού υπήρξεν.
Αντι­θέ­τως ο λαός υπε­δέ­χθη την επέμ­βα­σιν του στρα­τού με ανα­κού­φι­σιν. Τα δυο
μονα­δι­κά θύμα­τα εση­μειώ­θη­σαν εκ τυχαί­ων λόγων. Το 99% των συλληφθέντων
απο­τε­λεί­ται από γνω­στούς σεση­μα­σμέ­νους κομ­μου­νι­στάς με πλου­σί­αν ανατρεπτικήν
δρά­σιν, επαγ­γελ­μα­τι­κά στε­λέ­χη του ΚΚ και επα­να­πα­τρι­σθέ­ντας κατά το 1964-65
ειδι­κούς των εξε­γέρ­σε­ων και των οδο­μα­χιών και του σαμπο­τάζ.» Αλλά γιατί
συνε­λή­φθη­σαν μέλη της κυβέρ­νη­σης και η πολι­τι­κή ηγε­σία; Η απά­ντη­ση είναι
απο­λύ­τως σχι­ζο­φρε­νι­κή: «Μόνον το 1% των συλ­λη­φθέ­ντων απο­τε­λεί­ται από πολιτικά
πρό­σω­πα τα πλεί­στα των οποί­ων ετέ­θη­σαν υπό προ­σω­ρι­νήν κρά­τη­σιν χάριν ασφαλείας
των» !
Παρα­δό­ξως, εδώ υπήρ­χε και
μια αλή­θεια. Αυτό το 1% «μετα­φρα­ζό­ταν» σε 100 περί­που πολι­τι­κούς, ενώ συνολικά
οι πολί­τες που συνε­λή­φθη­σαν τη νύχτα της 21ης Απρι­λί­ου έφτα­ναν τις 10.000…

Οι κίν­δυ­νοι,
όμως, που απει­λού­σαν την Ελλά­δα έπρε­πε μετά την επί­κλη­σή τους και την
πραγ­μα­το­ποί­η­ση του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος ν΄ απο­δει­χτούν. Αλλά αυτό ήταν το τελευταίο,
που απα­σχο­λού­σε. Το παν ήταν η επί­κλη­σή, τα υπό­λοι­πα αδιά­φο­ρα και η σχετική
…επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία παρα­πέ­μπει σε θυμί­ζει τρελοκομείο.
Ιδού τα τεκμήρια:
«Κατά την επα­κο­λου­θή­σα­σαν έρευ­ναν εις τα γρα­φεία της ΕΔΑ και των
παρα­κομ­μου­νι­στι­κών οργα­νώ­σε­ων ευρέ­θη­σαν άφθο­να χρή­μα­τα, εντοι­χι­σμέ­νοι ράβδοι
χρυ­σού, όπλα, ασύρ­μα­τοι, κεί­με­να εντο­λών δια την σχε­δια­ζό­με­νην μαχητικήν
ενέρ­γειαν της 23ης Απρι­λί­ου η οποία εκ Θεσ­σα­λο­νί­κης θα εξη­πλού­το εις ολόκληρον
την χώραν, οδη­γί­αι δι΄επαναστατικήν δρά­σιν και κατά­λο­γοι προ­γρα­φών με την
σημεί­ω­σιν ότι η εξό­ντω­σις των εις αυτούς ανα­φε­ρο­μέ­νων προ­σώ­πων θα
επραγ­μα­το­πο­εί­το συντόμως…»
Όσο για τα
πει­στή­ρια της εξέ­γερ­σης συνο­μω­σί­ας, που θα προ­σα­χθούν, τα δυο πρώτα
εικο­σι­τε­τρά­ω­ρα μετά την επι­βο­λή της χού­ντας, είναι πράγ­μα­τι αδιά­σει­στα: ένα
χαρ­το­νό­μι­σμα των 10 ρου­βλί­ων, κατά­λο­γοι μελών της ΕΔΑ κατά συνοι­κία και
επάγ­γελ­μα, έπι­πλα γρα­φεί­ου και εκδό­σεις της ΕΔΑ.. Παρα­δό­ξως ούτε ένα όπλο, έτσι
για τα μάτια, δεν προ­σκό­μι­σαν. Αλλά την τρί­τη μέρα είπαν πως ανα­κά­λυ­ψαν αποθήκη
με στο­λές αστυ­φυ­λά­κων, που υπο­τί­θε­ται θα χρη­σι­μο­ποιού­σαν οι
κομ­μου­νι­στο­συμ­μο­ρί­τες. Μόνο που δεν μπή­καν στον κόπο να παρου­σιά­σουν ούτε ένα
πηλή­κιο. Την επο­μέ­νη κατα­φύ­γα­νε σε δημο­σί­ευ­μα της εφη­με­ρί­δας του Καί­ρου Αλ
Αχράμ. Αυτή επι­βε­βαί­ω­νε συγκέ­ντρω­ση κομ­μου­νι­στι­κών στρα­τευ­μά­των εισβο­λής στα
ελλη­νο­βουλ­γα­ρι­κά σύνορα….
Μετά την
επι­κρά­τη­σή η χού­ντα δεν χρεια­ζό­ταν απο­δεί­ξεις για τις εθνι­κές απειλές.
Ο
κίν­δυ­νος να γελοιο­ποι­η­θεί, κατα­σκευά­ζο­ντας απο­δεί­ξεις, παρα­μό­νευε, καθώς ή ίδια
ήταν ακρι­βώς ο εχθρός. Άλλω­στε τα παρα­μύ­θια ήταν χρή­σι­μα προ της 21ης Απριλίου.
Τώρα απαι­τού­νταν η βία, οι διώ­ξεις, οι φυλα­κές τα δεσμά… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted