Café Ukraino… - Φαιακία

Café Ukraino…

Θα μπο­ρού­σε να είναι μία απλή σαχλα­μά­ρα αν δεν παρέ­πε­μπε κατευ­θεί­αν στην μεγά­λη σφα­γή, που συντε­λεί­ται στο Ουκρα­νι­κά πεδία εδώ και τρία χρό­νια… Πεδία δοκι­μα­σί­ας νέων υψη­λών τεχνο­λο­γιών πολέ­μου με στό­χο την αύξη­ση των θυμά­των ως επι­βε­βαί­ω­ση της αρτιό­τη­τάς τους…

Η κοι­νή γνώ­μη στην Ευρώ­πη έχει φάει το πολύ καλά ετοι­μα­σμέ­νο προ­πα­γαν­δι­στι­κό παρα­μύ­θι υπέρ δημο­κρα­τί­ας και ελευ­θε­ρί­ας, που παρα­βιά­ζει η Ρωσία ενώ η Ουκρα­νι­κή κυβέρ­νη­ση με ξυλο­πό­δρα τους Αζο­φι­στές τα δίνουν όλα για τα …ιδα­νι­κά. 

Η εκλο­γή Τραμπ, για λόγους που έχου­με εν μέρει περι­γρά­ψει σε άλλα κεί­με­να έχει ανοί­ξει μία συζή­τη­ση για ειρή­νευ­ση ή έστω ανα­κω­χή στην Ουκρα­νία. Ο νεο­ε­κλεγ­μέ­νος πρό­ε­δρος πιέ­ζει προς αυτή την κατεύ­θυν­ση ενώ και η Ρώσι­κη ηγε­σία εμφα­νί­ζε­ται πρό­θυ­μη για συνομιλίες.

Πρό­θυ­μος, φυσι­κά, δεν είναι ο Ζελέν­σκι, που αντι­λαμ­βά­νε­ται, πως το τέλος έρχε­ται νομο­τε­λεια­κά… Ούτε όμως και οι επι­κε­φα­λής των ισχυ­ρών της ΕΕ, που επι­θυ­μούν να συνε­χι­στεί το …παι­γνί­δι για την ειρή­νη με αυξα­νό­με­νους συνε­χώς εξο­πλι­σμούς, που φυσι­κά τους πλη­ρώ­νουν οι λαοί της Ευρώ­πης… Πρω­το­πό­ρος στην σχε­τι­κή σταυ­ρο­φο­ρία της κούρ­σας των εξο­πλι­σμών ο δικός μας πρω­θυ­πουρ­γός… Ο πρω­θυ­πουρ­γός μίας χώρας που ο λαός της στε­νά­ζει κάτω από την πίε­ση μακρό­χρο­νων δημο­σιο­νο­μι­κών μνη­μο­νια­κών δεσμεύσεων…

Ισως είναι και αυτός ένας λόγος, που η ‘φιλει­ρη­νι­κή’ πολι­τι­κή της ΕΕ στο Ουκρα­νι­κό δεν είναι τόσο δημο­φι­λής στην Ελλά­δα… Για­τί στην υπό­λοι­πη Ευρώ­πη ‘σκί­ζει’. Στην πλειο­ψη­φία τους οι λαοί βομ­βαρ­δι­σμέ­νοι με τόνους επι­στη­μο­νι­κά οργα­νω­μέ­νης συσκό­τι­σης, πλειο­δο­τούν σε φιλο-Ουκρανισμό… 

Ο Ουκρα­νός Αρλε­κί­νος, κακο­μα­θη­μέ­νος από τις πλού­σιες και αστα­μά­τη­τες παρο­χές της ηγε­σί­ας Μπάι­ντεν και του ΝΑΤΟ απαι­τεί συνέ­χι­ση των εξο­πλι­σμών για …την ειρήνη. 

Η προ­πα­γάν­δα έχει κατα­φέ­ρει να μετα­τρέ­ψει τον φιλο­Ρώ­σο κατά την εκλο­γή του Ζελέν­σκι σε αντι­κεί­με­νο συμπά­θειας και στορ­γής, που δυστυ­χώς ηττά­ται από την Ρώσι­κη αρκού­δα… Που θα ήταν καλή αν καθό­νταν να τις φάει κανο­νι­κά… Όπως σχε­διά­ζουν στην Δύση από το 1990 και εδώ…

Συγκι­νη­τι­κή, λοι­πόν, η πρω­το­βου­λία της Χέλεν Γκρέ­γκο­ρι, ιδιο­κτή­τριας καφε­τέ­ριας να μετο­νoμά­σει τον Café Americano σε Café Ukraino… Κι αυτό σαν κατα­δί­κη του Τραμπ και συμπα­ρά­στα­ση στον Ζελέν­σκι… Τέτοιες εμπνεύ­σεις μπο­ρεί να αλλά­ξουν τον ρου της ιστο­ρί­ας… Εχου­με και εμείς αντί­στοι­χη εμπει­ρία από το 1974. Όταν η προ­δο­μέ­νη από την χού­ντα Κύπρος παρα­δί­νο­νταν στις ορδές του Αττί­λα με την στή­ρι­ξη ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, εμείς μετο­νο­μά­σα­με τον Τούρ­κι­κο σε Ελληνικό…


Πάντως, αξί­ζει να θυμη­θού­με, πως ο καφές Americano καθιε­ρώ­θη­κε στην Ευρώ­πη, όταν, μετά την απο­βί­βα­ση τους στην Ιτα­λία, το 1943, οι Αμε­ρι­κα­νοί νέρω­ναν τον δυνα­τό ιτα­λι­κό espresso για να τον φέρουν στα μέτρα τους…


 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted