Την …εξηπάτησεν ο όφις…

😋…την κυρί­αν Υπουρ­γόν… Πρό­κει­ται …για σατα­νι­κόν όν… Γι’ αυτό,
τόσον η ίδια όσον και τα φίλια ΜΜΕ απέ­φευ­γαν συστη­μα­τι­κά να τον προσδιορίσουν
ονο­μα­στι­κά… Τον ανέ­φε­ραν ως …γνω­στό ηθο­ποιό-σκη­νο­θέ­τη… Μήπως και η ανα­φο­ρά του ονό­μα­τος προ­κα­λέ­σει ενδυ­νά­μω­ση των μυστικών
σατα­νι­κών του ικανοτήτων… 

Η θέση του Διευ­θυ­ντή του Εθνι­κού Θεά­τρου είναι -θεω­ρη­τι­κά- επίμαχη
στον χώρο του πολι­τι­σμού… Περι­ποιεί τιμή στον επι­λε­γό­με­νο αλλά και μεγά­λες ευθύνες
αφού τόσο η οργά­νω­ση όσο και οι επι­λο­γές του ρεπερ­το­ρί­ου είναι κρί­σι­μα ζητήματα
για την καλ­λι­τε­χνι­κή ζωή του τόπου… Ετσι, η θέση αυτή έχει παλαιό­θεν καθιερωθεί
να γίνε­ται με …κρι­τή­ρια αξιο­κρα­τι­κά. Μόλις αλλά­ξει η κυβέρ­νη­ση αλλά­ζει – μεταξύ
πολ­λών άλλων …αξιο­κρα­τι­κών αλλα­γών- και ο Δ/ντής του Εθνι­κού. Κάθε φορά υπάρχουν
αρκε­τοί …δικοί μας, που περι­μέ­νουν στην γωνία, που δίνουν τις εξε­τά­σεις τους στην
προ­ε­κλο­γι­κή περί­ο­δο και στο τέλος …μετά την απο­θέ­ω­ση της δημο­κρα­τί­ας, που
συνι­στούν οι εκλο­γές, ένας εκ των υπο­ψη­φί­ων θα κατα­λά­βει το ποθη­τό αξί­ω­μα ενώ
οι άλλοι θα αρχί­σουν να μιλά­νε για ανα­ξιο­κρα­τία… Ενδε­χο­μέ­νως θα αλλά­ξουν και στρατόπεδο
προσ­δο­κώ­ντας την …κατα­ξί­ω­ση την επό­με­νη φορά… 

Μάλι­στα… Τέτοια …αξιο­κρα­τι­κά συμ­βαί­νουν στην συγκρό­τη­ση της κρατικής
μηχανής…

Πού να τις δια­γνώ­σει, λοι­πόν, η κυρία Υπουρ­γός τις …σατα­νι­κές
ιδιό­τη­τες του επι­λε­χθέ­ντος;;; Όπως ήταν φυσι­κό ελά­χι­στα τον γνώριζε…Τουλάχιστον
έτσι μας είπε… Και την πιστεύ­ου­με… Διό­τι σε αυτές τις περι­πτώ­σεις τι χρειάζεται
να γνω­ρί­ζεις τον μέλ­λο­ντα Δ/ντή του Εθνι­κού Θεά­τρου… Ανα­λαμ­βά­νει ο
πολυ­χρο­νε­μέ­νος ή/και ο κομ­μα­τι­κός μηχα­νι­σμός να σου τον συστή­σει και εσύ, η
βεζυ­ρο­πού­λα επί του πολι­τι­σμού ανα­λαμ­βά­νεις να πεις καλά λόγια για …το
πασί­γνω­στο έργο και την εκλε­κτή προ­σω­πι­κό­τη­τα του επι­λε­γό­με­νου, που μόλις
γνώρισες…

Αυτά ακρι­βώς μας είπε, όπως προ­κύ­πτει από την απλή ανά­γνω­ση των
δηλώ­σε­ών της λίγο πίσω από τι γραμ­μές η κυρία υπουρ­γός… Η αλή­θεια είναι, πως αν
ανα­τρέ­ξου­με και σε άλλα πλεί­στα όσα στε­λέ­χη του επι­τε­λι­κού κρά­τους, που
διο­ρί­σθη­καν μετά τον θρί­αμ­βο του φιλε­λευ­θε­ρι­σμού θα δια­πι­στώ­σου­με, ότι …κάπου
μπά­ζει η επι­λο­γή τους. Είτε στην ασχε­το­σύ­νη προ­σό­ντων και θέσης είτε …στον
πρό­τε­ρον βίον… 

Αυτός, όμως, είναι ο θρί­αμ­βος της δημο­κρα­τί­ας… Εμείς επιλέγουμε
κυβέρ­νη­ση (μία φορά στα 4 χρό­νια) και δια αυτού την εξου­σιο­δο­τού­με εν λευ­κώ για
ό,τι ο πολυ­χρο­νε­μέ­νος και οι βεζύ­ρη­δες αποφασίζουν… 

Αυτό χαρα­κτη­ρί­ζει και τον παρό­ντα θρί­αμ­βο. Εστω και αν ο κόσμος
τόχει τού­μπα­νο και εμείς κρυ­φό καμά­ρι… Στην χει­ρό­τε­ρη να μαθευ­τεί κάποιο ή
κάποια κου­σού­ρια αλλά όταν η πλειο­ψη­φία των ΜΜΕ είναι …φίλια δεν κιν­δυ­νεύ­εις… Σίγουρα
πρά­μα­τα … Και στην χει­ρό­τε­ρη, δηλώ­νεις άγνοια και φωνα­σκείς για εξα­πά­τη­ση… Οπως
καλή ώρα…