Συνέπεια, αυτοσυγκράτηση και αισιοδοξία - Φαιακία

Συνέπεια, αυτοσυγκράτηση και αισιοδοξία

Αυτά είναι τα βαθύ­τε­ρα χαρα­κτη­ρι­στι­κά της δήλω­σης του
κυβερ­νη­τι­κού εκπρό­σω­που σχε­τι­κά με τις Γερ­μα­νι­κές αποζημιώσεις.

Την παρα­θέ­του­με για όσους δεν είχαν την χαρά να την
απο­λαύ­σουν: «…
Νομί­ζω ότι πρέ­πει να κοι­τά­ξου­με μπρο­στά και όχι προς τα πίσω.
Μιλά­τε για μια υπό­θε­ση η οποία αφο­ρά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλε­μο. Δεν την απαξιώνω,
ούτε την υπο­βαθ­μί­ζω, αλλά αυτή τη στιγ­μή η Ελλά­δα και η Ευρώ­πη έχουν να
αντι­με­τω­πί­σουν πολύ σημα­ντι­κές, μεί­ζο­νες προ­κλή­σεις, που έρχο­νται από το μέλ­λον…
».
«
…Αν ανα­λω­νό­μα­στε σε ζητή­μα­τα τα οποία αφο­ρούν το παρελ­θόν, χάνου­με τη μάχη
για το μέλ­λον
».

Η δήλω­ση αυτή
προ­κά­λε­σε δικαιο­λο­γη­μέ­να αισθή­μα­τα ανα­κού­φι­σης στο Ελλη­νι­κό λαό, γιατί
απο­δει­κνύ­ει την μακρό­χρο­να ατα­λά­ντευ­τη στά­ση της κυβερ­νώ­σας παρά­τα­ξης σε όλες τις
…μετεμ­φυ­λια­κές παραλ­λα­γές της… 

Υπήρ­ξα­με οι πρώ­τοι σε όλη την Ευρώ­πη, που αποδεχτήκαμε
την μη κατα­βο­λή πολε­μι­κών αποζημιώσεων… 

Υπήρ­ξα­με πρω­το­πό­ροι στην υπο­δο­χή δοσι­λό­γων καθαρμάτων,
όπως ο Μαξ Μέρ­τεν… Του υψη­λό­βαθ­μου Ναζί, ένο­χου για περί­που πενή­ντα χιλιάδες
θανά­τους Εβραί­ων της Θεσ­σα­λο­νί­κης… Αυτόν τον ..αστέ­ρα όχι μόνον δεν τον
δικά­σα­με αλλά του επι­τρέ­ψα­με την άνε­τη επι­στρο­φή στην Ομο­σπον­δια­κή δημο­κρα­τία της
Γερμανίας… 

Ο Μαξ είχε επα­νέλ­θει το 1957 σαν ‘του­ρί­στας’ για το κυνή­γι του κρυμμένου
Εβραϊ­κού θησαυ­ρού. Μάλ­λον δεν τα κατά­φε­ρε αλλά ευτυ­χώς γύρι­σε σώος και ασφαλής
για να συνε­χί­σει να προ­σφέ­ρει τις υψη­λό­βαθ­μες υπη­ρε­σί­ες του στο Υπουργείο
δικαιο­σύ­νης της …πολύ δημο­κρα­τι­κής ΟΔΓ.

Υπήρ­ξα­με πρω­το­πό­ροι στην νομι­μο­ποί­η­ση της παύσης
δίω­ξης των εγκλη­μα­τιών πολέ­μου ενό­ψει αιτή­μα­τος δανεί­ου από την ΟΔΓ της τάξης
των 200 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ. 

Η εξαί­ρε­ση του Μέρ­τεν ήταν για τα …μάτια του κόσμου
αφού σύντο­μα τον επι­στρέ­ψα­με στην χώρα του, όπως γρά­ψα­με μόλις παραπάνω.

Υπήρ­ξα­με πρω­το­πό­ροι επί­σης στην απο­δο­χή των Γερμανικής
εμπνεύ­σε­ως και προ­ε­λεύ­σε­ως μνη­μο­νί­ων το 2010, που πράγ­μα­τι μας …έσω­σαν και
ακό­μη μας …σώζουν… Αιώ­νια ευγνω­μο­σύ­νη χρω­στά­με στην Αγγε­λα, στο Βόλφ­γκαγκ, στο
Γερούν και τα άλλα άξια τέκνα της τευ­το­νι­κής αφρόκρεμας…

Το πνεύ­μα αυτο­συ­γκρά­τη­σης, που δια­πνέ­ει το κεί­με­νο του
κυρί­ου εκπρο­σώ­που είναι ολο­φά­νε­ρο όταν τονί­ζει πως
…αν ανα­λω­νό­μα­στε σε
ζητή­μα­τα τα οποία αφο­ρούν το παρελ­θόν, χάνου­με τη μάχη για το μέλ­λον

Πόσο
σοφή, πόσο ψύχραι­μη, πόσο βαθυ­στό­χα­στη τοπο­θέ­τη­ση, την ώρα, που εδώ διά­φο­ροι …υπε­ρα­ντι­δρα­στι­κοί
επι­μέ­νουν να ζητούν την υπο­βο­λή του αιτή­μα­τος για Γερ­μα­νι­κές αποζημιώσεις…

Με ιδιαί­τε­ρη περη­φά­νεια υπο­γραμ­μί­ζου­με, πως πρόκειται
για την πρώ­τη φορά που δήλω­ση Ελλη­να κυβερ­νη­τι­κού αξιω­μα­τού­χου είναι τόσο καθησυχαστική
προς την μεγά­λη προ­στά­τι­δα σύμ­μα­χο… Είναι μία δήλω­ση, που παρα­κάμ­πτει, όπως δηλώνει
ο κύριος Αρι­στο­μέ­νης Συγ­γε­λά­κης, συγ­γραμ­μα­τέ­ας του Εθνι­κού Συμβουλίου
Διεκ­δί­κη­σης των Οφει­λών της Γερ­μα­νί­ας προς την Ελλά­δα,  …την ρημα­τι­κή δια­κοί­νω­ση της 14ης Νοεμβρίου
1995, την αμε­τά­κλη­τη από­φα­ση της Ολο­μέ­λειας του Αρεί­ου Πάγου για τα θύμα­τα του
Διστό­μου (137/2000), την προ­σφυ­γή της Ελλά­δας στο Διε­θνές Δικα­στή­ριο της  Χάγης το 2011, την ομό­φω­νη από­φα­ση της Βουλής
των Ελλή­νων της 17ης Απρι­λί­ου 2019, τη ρημα­τι­κή δια­κοί­νω­ση της 4ης Ιουνίου
2019, τη ρημα­τι­κή δια­κοί­νω­ση της κυβέρ­νη­σης της ΝΔ (Ιανουά­ριος 2020) και τις
δηλώ­σεις δια­χρο­νι­κά των Προ­έ­δρων της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τί­ας, Πρω­θυ­πουρ­γών και
Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών
.

Αυτά τα ολί­γα μόνον…

Δεν χρειά­ζε­ται να εξη­γή­σου­με πλέ­ον για­τί αιτιολογημένα
μας δια­κα­τέ­χει αυτή η αισιο­δο­ξία… Όχι για την κατα­βο­λή απο­ζη­μιώ­σε­ων από μεριάς
Γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης… Ισα-ίσα, που έχου­με την ευκαι­ρία να δώσου­με ένα ακόμη
μάθη­μα εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας ως …πτω­χή πλην έντι­μος Ελλάς. Ας μην αναλισκόμαστε
σε μερι­κά ψωροδισεκατομμύρια… 

Η αισιο­δο­ξία μας σχε­τί­ζε­ται με το μέλ­λον της χώρας,
που απερ­γά­ζο­νται οι δυνά­μεις με κυβερ­νη­τι­κή δυνα­μι­κή… Όταν ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρόσωπος
δίνει αυτό το λαμπρό παρά­δειγ­μα από­λυ­της ανι­διο­τέ­λειας και ταυ­τό­χρο­να βέβαι­ης αναπτυξιακής
προ­ο­πτι­κής, πώς να μην αισιοδοξούμε…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted