άνοιξε ο Στέφανος Κασσελάκης, ‘Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΥΡΙΖΑ’. Εντεκα χιλιάδες σε 18 ώρες
δεν είναι ευκαταφρόνητο ποσό… Υπάρχει ένα μικρό ζητηματάκι, βέβαια για την τελική αποστολή των εγγραφών των νέων μελών… Για τον ‘όλον’ ΣΥΡΙΖΑ ή για τον ..νέον, …τον …’δικό μας’ ή του Στέφανου;;;
σχηματισμός της ‘πρώτη φορά αριστεράς’ πάει πλησίστιος για την επόμενη διάσπασή
του…
Κάθε φορά ένα τμήμα του ‘θυμάται’ την αριστερή του καταγωγή
και ένα άλλο διαπνέεται από τις …εκσυγχρονιστικές αρχές της κεντροαριστεράς,
του …νέου φορέα της κεντροαριστεράς κ.ο.κ.
Επί της ουσίας η … περισσότερη ‘αριστεροσύνη’ των μεν οφείλεται
στην …υψηλότερη χρήση της λέξης ‘αριστερά, έστω και χωρίς καμία νοηματική
αντιστοιχία.
στροφή, για εγκατάλειψη αρχών και πολιτικής γραμμής. Πάντως, φαίνεται πως είναι αρκετά δύσκολο να δώσεις
περιεχόμενο σε αυτές τις διαπιστώσεις.
Ουσιαστικά ο χώρος, με τους πρώην και τους νυν
συμμετέχει ενεργά σε ένα θέατρο του παραλόγου, όπου οι πάντες γυρίζουν γύρω από
το κέντρο ενός θολού κομματικού κύκλου.
κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες της κωλοτούμπας του 2015… Ισως αυτό να
είναι και ‘φυσιολογικό’, αφού μία τέτοια αποδοχή θα οδηγούσε σε ολοκληρωτική
ανισορροπία και τάση μαζικής και άτακτης φυγής…
Αντ’ αυτού προτίμησαν
την εθελοτυφλία, τον εμπαιγμό της πραγματικότητας και την … συντεταγμένη
υποχώρηση…
βήματα… Ομως, η εξ Αμερικής θυελλώδης άφιξη του Στέφανου και η αίσθηση της κατάληψης
του χώρου από τον …εισβολέα έχει φαιδρύνει την εξέλιξη των πραγμάτων στον
ΣΥΡΙΖΑ…
Εκείνο, που παραμένει διαχρονικά σταθερό είναι μία σοβαρή ζημιά στο κύρος
και τις ιδέες της αριστεράς… Τότε…το 2015… Για όλα τα επόμενα ισχύει το …ενός κακού μύρια έπονται…
Αυτή η ενοχή τους ΔΕΝ παραγράφεται…