Πάρτα και σώπα…

H “ΕΛΠΙΔΑ” πέρα­σε, το ζήτη­μα της
“απο­ζη­μί­ω­σης” των πλη­γέ­ντων απο­κλει­σμέ­νων της Αττι­κής οδού παρα­μέ­νει… Για την
ακρί­βεια, παρα­μέ­νει όσο το θυμό­μα­στε… Τα αγα­πη­τά ΜΜΕ το έχουν ήδη θάψει…
Πού­λη­σε, όσο μπό­ρε­σε στην αρχή και τώρα πάει… Γρά­φει ο φίλ­τα­τος Νίκος
Μητσιά­λης. Παρα­θέ­του­με…

Πάρ­τα και
σώπα…

Μια «απο­ζη­μί­ω­ση»
από τον δημό­σιο κορ­βα­νά, του­τέ­στιν από την τσέ­πη όλων μας… και των
κατε­ψυγ­μέ­νων! Το κρά­τος και πάλι στορ­γι­κά δίπλα στην ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία με
όλα τα μέσα, ακό­μα και με δηλώ­σεις υπουρ­γών πως ο ατί­θα­σος Έλλη­νας χωρίς
αλυ­σί­δες είναι και πάλι ο φταίχτης…

Πάρ­τα και σώπα…
Μια απο­ζη­μί­ω­ση που, όπως πρό­σθε­σε ο υπουρ­γός μετα­φο­ρών στο τηλε-πρω­ι­νά­δι­κο, ως
μέτρο δεν έχει προ­βλε­φθεί σε καμιά χώρα της Ε.Ε.! Ακό­μα μια πανευ­ρω­παϊ­κή πρωτιά
για τη κυβέρ­νη­ση Μητσο­τά­κη επ’ ευκαι­ρία της «Χιο­νό Ελπί­δας»! Ουδέν κακό αμιγές
καλού…

Πάρ­τα και σώπα…
Και από τη διοί­κη­ση της “ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε.” των Ιτα­λών αφε­ντι­κών της. Αυτή ελε­εί με
1.000 ευρώ τους κατε­ψυγ­μέ­νους των πέντε αμα­ξο­στοι­χιών που κόλ­λη­σαν στις ράγες.
Παρα­τη­μέ­νοι, χωρίς ενη­μέ­ρω­ση, δίχως φαγη­τό. Μικρό­τε­ρη η απο­ζη­μί­ω­ση για­τί οι
«υπεύ­θυ­νοι» της εται­ρεί­ας έδω­σαν οδη­γί­ες στους κατε­ψυγ­μέ­νους να απευ­θυν­θούν στα
παρα­δί­πλα σπί­τια για να βρουν νερό και για τις σωμα­τι­κές τους ανάγκες!

Περι­μέ­νο­ντας ν’
απο­δο­θούν και οι ευθύ­νες για το πολυ­ή­με­ρο μπλακ άουτ σε δεκά­δες περιο­χές της
Αττι­κής, ανα­κοί­νω­σαν πως στή­νουν επι­τρο­πή ελέγ­χου η οποία θα καταγράψει
ευθύ­νες. Επι­τρο­πή που θα επο­πτεύ­ε­ται από μια άλλη δευ­τε­ρο­βάθ­μια επι­τρο­πή, που
θα ανα­φέ­ρε­ται απευ­θεί­ας σε επι­τρο­πή ειδι­κών επι­στη­μό­νων προ­κει­μέ­νου να στηθεί
μηχα­νι­σμός συντο­νι­σμού αντι­με­τώ­πι­σης εκτά­κτων καταστάσεων!

Ανε­ξαρ­τή­τως
αυτών, ο πρω­θυ­πουρ­γός εξέ­φρα­σε προ­χθές ακό­μα μια συγνώ­μη για… όλους του άλλους
που φταί­γα­νε, ανα­γκά­ζο­ντας ακό­μα και το φανα­τι­κά δικό του Πορ­το­σάλ­τε να
εκρα­γεί: «Οι συγ­γνώ­μες τέλειω­σαν… θα κατα­λή­ξει Σεφερλής»

Πάρ­τα και σώπα…
Και όπως λιώ­νει το χιό­νι θα σβή­νουν και οι εικό­νες από το μπά­χα­λο των
ανευ­θυ­νο­ϋ­πεύ­θυ­νων! Με παρελ­θόν πια τη χιο­νο­μπό­ρα, πρω­ι­νά­δι­κα και βραδινά
τηλε-πλυ­ντή­ρια θα επα­νέλ­θουν στην τρο­μο­λα­γνεία του κορο­νοϊ­ού και στις συνεχείς
μεταλ­λά­ξεις του. Οι αριθ­μοί εμβο­λια­σμέ­νων, κρου­σμά­των και θανά­των θα πάρουν και
πάλι κυρί­αρ­χη θέση σε οθό­νες και σε πρω­το­σέ­λι­δα! Δεν περ­νά­ει στις ελεγχόμενες
ειδή­σεις η κυβερ­νη­τι­κή αδια­φο­ρία για τη διά­λυ­ση του ΕΣΥ…

Πάρ­τα και σώπα…
Συνή­θεις τακτι­κές σε πυρ­κα­γιές, πλημ­μύ­ρες και σει­σμό­πλη­κτους… Ζητού­με­νο να
περά­σει η λαϊ­κή οργή της πρώ­της ώρας με ένα χαρ­τζι­λί­κι απα­ξί­ω­σης. Θα
ακο­λου­θή­σει η τηλε-μεγέ­θυν­ση αυτής της «παρο­χής» το πλα­σά­ρι­σμά της σαν το πρώτο
έκτα­κτο κυβερ­νη­τι­κό μέτρο, με τη δια­βε­βαί­ω­ση πως ακο­λου­θεί και σει­ρά άλλων!
Ανα­μεί­να­τε στο ακου­στι­κό σας…

Και παρά το
άψο­γο της αντι­με­τώ­πι­σης της «Καται­γί­δας Ελπί­δας» σύμ­φω­να με τον κυβερνητικό
εκπρό­σω­πο, οι συνή­θεις κακό­πι­στοι ζητά­νε παραι­τή­σεις άξιων στε­λε­χών της, όπως
του υπουρ­γού Κλι­μα­τι­κής Αλλα­γής κ. Στυ­λια­νί­δη. Ενώ η ανα­βάθ­μι­ση του Κλιματικής
Αλλα­γής σε Υπε­ρυ­πουρ­γείο με δυο υπουρ­γούς, στο θερι­νό του τμή­μα με τον νυν
υπουρ­γό κ. Στυ­λια­νί­δη -λόγω κατα­γω­γής από ένα νησί με υπο­τρο­πι­κό κλί­μα όπως η
Κύπρος- και στο χει­με­ρι­νό με έναν Εσκι­μώο υπουρ­γό μετα­κλη­τό, προ­φα­νώς είναι η
λύση!

Είμα­στε μια χώρα
μπά­χα­λο για να βολεύ­ο­νται τα αρπα­κτι­κά, μια χώρα που λει­τουρ­γεί στα δύσκο­λα με
το «πάρε ψίχου­λα και σώπα» και με κυρί­αρ­χο το φοβι­κό: «εσύ θα βγά­λεις το φίδι
από τη τρύ­πα;» Έτσι μας έχουν ζώσει στην κυριο­λε­ξία «φίδια» κάθε είδους, με
απο­τέ­λε­σμα η «ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία» γι’ ακό­μα μια φορά να βγαί­νει λάδι. Και
βέβαια η διχί­λια­ρη «απο­ζη­μί­ω­ση» της κατά­ψυ­ξης να κάνει αρκε­τούς να ξανασκεφτούν
αν αξί­ζει να βγά­λουν το «φίδι από την τρύ­πα» με μια ατέρ­μο­νη και πολυδάπανη
δικα­στι­κή δια­δι­κα­σία, που η τελε­σί­δι­κη από­φα­ση της ίσως μερι­κούς να μην τους
βρει ακό­μα και εν ζωή…