Φίλος το ανακάλυψε στο blog: ανεμογκάστρι (http://anemogastri.blogspot.com/) και μας το έστειλε. Σας το παραθέτουμε αλώβητο με όλο το καυστικό χιούμορ του αλλά και την πολιτική του ευστοχία…Με αφορμή το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης σκέπτεται ν’ ανοίξει και το επάγγελμα του πρωθυπουργού, το οποίο, όπως ξέρετε, είναι κλειστό εδώ και κάμποσες δεκαετίες, καθόσον δύο οικογένειες, άντε τρεις με το Μητσοτακέικο, κυβερνάνε αυτόν τον έρμο τον τόπο και χαΐρι δεν έχει δει μέχρι τώρα…Έτσι, λοιπόν, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ουδόλως νοιάζεται για το πολιτικό κόστος, σκέπτεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το ΔΝΤ να εκλέγει, με δημοκρατικές διαδικασίες εννοείται, τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση της αρεσκείας του…Συμβολισμοί… Και οι πλέον ανόητοι σ’ αυτή τη χώρα έχουν καταλάβει, εδώ και καιρό, ότι ο ηγέτης Γιωργάκης δίνει μεγάλη σημασία στους συμβολισμούς… Δεν θέλει να είναι, ας πούμε, ένας απλός σοσιαλιστής…. Θέλει να είναι σοσιαλιστής και κάτι παραπάνω ή καλύτερα σοσιαλιστής και με κάτι άλλο… Σοσιαλιστής – ποδηλάτης… σοσιαλιστής με ιστιοσανίδα… σοσιαλιστής με καγιάκ… σοσιαλιστής με πισίνα… σοσιαλιστής με ΔΝΤ και πάει λέγοντας…Ακολουθώντας, λοιπόν, τους συμβολισμούς, ο σοσιαλιστής του μέλλοντος Γιωργάκης, πριν καταλήξει στην Πάρο για τις διακοπές του, επισκέφτηκε την Ικαρία… Και οι πλέον αμνήμονες σ’ αυτή τη χώρα θα έχουν ακούσει ότι αυτό το νησί του Αιγαίου, όπως και μερικά άλλα, υπήρξε τόπος εξορίας σε μια περίοδο της πολιτικής ζωής του τόπου μας όπου περίσσευε η Δημοκρατία, όχι όπως τώρα, που ο καθένας μπορεί να διαδηλώνει ελεύθερος χωρίς να συλλαμβάνεται τη στιγμή που η πατρίς κινδυνεύει!!!Για όποιον βλάκα δεν κατάλαβε, θα πρέπει να εξηγήσω τον συμβολισμό του Γιωργάκη… Ο αντεξουσιαστής Γιωργάκης είναι η συνέχεια εκείνων των αγωνιστών, είναι αυτός που κρατάει ψηλά το λάβαρο της επανάστασης. Είναι αυτός που θα μας απελευθερώσει από το τρισκατάρατο ΔΝΤ, το οποίο έφερε μόνο και μόνο για να πείσει και τους τελευταίους δύσπιστους αυτής της χώρας ότι μπορεί να το διώξει… κάποτε!..Λένε ότι, μόλις πάτησε το πόδι του στα χώματα της Ικαρίας, εκτός του ότι σκονίστηκαν τα παπούτσια του, βούρκωσε κιόλας!.. Ένα δάκρυ… ίσως και δύο κύλησαν στο ηλιοκαμένο από το πολύ καγιάκ πρόσωπό του και χάθηκαν στα ήρεμα νερά της πισίνας του πολυτελούς ξενοδοχείου όπου κατέλυσε ο αντεξουσιαστής…Μετά ατένισε το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας… ένιωσε τον αέρα του Ικαριώτικου πελάγους να τον καλεί… έσφιξε τα δόντια και με αποφασιστικότητα άρπαξε την… ιστιοσανίδα του και βούτηξε… για Πάρο!..Οι διακοπές στην Πάρο εμπεριέχουν επίσης συμβολισμό, αλλά πιο απλό… Εκεί που μαχόταν το ΔΝΤ παρέα με τον ράθυμο Πάγκαλο και τους άλλους ΔΝΤοκαπνισμένους σοσιαλιστές, έπεσε σε βαρύ συλλογισμό… Συνταξιούχοι… μισθωτοί… Από Σεπτέμβρη τι άλλο να τους πάρω;…