…Κάτω τα χέρια από τον Χορστ Ράιχενμπαχ

Με οργή και αγα­νά­κτη­ση παρα­κο­λου­θή­σα­με στην συνέ­ντευ­ξη τύπου του επι­κε­φα­λής της «ομά­δας δρά­σης» της κομι­σιόν για την Ελλά­δα κ. Χορστ Ράι­χεν­μπαχ να του τίθε­ται η προ­σβλη­τι­κή (για την αφε­ντο­μου­τσου­νά­ρα του) ερώ­τη­ση: Μήπως είστε Γκα­ου­λάϊ­τερ;
Τι να απα­ντή­σει ο …Τεύ­των φιλέλ­λην, που βρί­σκε­ται εδώ ως συντο­νι­στής του ανθρω­πι­στι­κού έργου σωτη­ρί­ας της χώρας!!! Θαύ­μα­σα την ψυχραι­μία του αλλά και την πολι­τι­κή του σοφία, που αντι­πα­ρήλ­θε την προ­βο­κα­τό­ρι­κη ερώ­τη­ση λέγο­ντας, ότι η μέχρι σήμε­ρα δρά­ση του πραγ­μα­το­ποιεί­ται κυρί­ως εκτός Γερ­μα­νί­ας και πως ο ίδιος δεν έχει σχέ­ση με το Γερ­μα­νι­κό παρελ­θόν (sic δια­τύ­πω­ση για το Χιτλε­ρι­κό-ναζι­στι­κό παρελ­θόν της Γερ­μα­νί­ας)…
Ευτυ­χώς, που στην συνέ­χεια με τις απα­ντή­σεις και τις τοπο­θε­τή­σεις του διέ­γρα­ψε και την τελευ­ταία υπο­ψία, για δήθεν κακό­βου­λη παρου­σία και δρά­ση του στην Ελλά­δα… Ετσι. π.χ. ερω­τώ­με­νος για την αξία της υπό εκποί­η­ση εθνι­κής περιου­σί­ας τόνι­σε το αυτο­νό­η­το: Ούτε η Κομι­σιόν, ούτε η Ελλη­νι­κή Κυβέρ­νη­ση θα καθο­ρί­σουν την αξία των εκποιού­με­νων αλλά η ίδια η αγο­ρά… Αυτό άκου­σα και καθη­σύ­χα­σα… Επι­τέ­λους όχι αυθαι­ρε­σί­ες και παρά­λο­γες απαι­τή­σεις… Η «αγία» αγο­ρά űber Alles… Γι’ αυτό εξάλ­λου με στα­θε­ρό­τη­τα και συνέ­πεια η Ελλη­νι­κή Πολι­τεία …σκί­ζε­ται για να υπο­βαθ­μί­σει την αξία όλων των προς εκποί­η­ση αγα­θών και υπη­ρε­σιών στο μη περαι­τέ­ρω… Προ­σπά­θεια, που κατά την τελευ­ταία 2ετία έχει λάβει …ηρω­ϊ­κές δια­στά­σεις. Η αγο­ρά, λοι­πόν θα καθο­ρί­σει, όπως οφεί­λει σε κάθε …δημο­κρα­τι­κή πολι­τεία, την αξία των …προι­κώ­ων. Λαλί­στα­τος πάντως στην συνέ­χεια ο Χορστ, μίλη­σε για τις απαι­τού­με­νες διαρ­θρω­τι­κές αλλα­γές στην Υγεία, στην Δικαιο­σύ­νη, για το Κτη­μα­το­λό­γιο, τα διαρ­θρω­τι­κά Ταμεία, την ρευ­στό­τη­τα των Τρα­πε­ζών, τις κοι­νές δρά­σεις των Υπουρ­γεί­ων και τα μεγά­λα Εργα…
Πάντως, όσο και αν έψα­ξα, κου­βέ­ντα δεν βρή­κα για τα δρο­μο­λό­για των φέρ­ρυ-μπωτ Λευ­κίμ­μης-Ηγου­με­νί­τσας, την παρά­καμ­ψη της Αμφι­λο­χί­ας, τα ωρά­ρια των κομ­μω­τη­ρί­ων… Με τέτοια γενι­κο­λο­γία το θεά­ρε­στο έργο του Χορστ κινδυνεύει…