Κάτι άλλο μου θυμίζει… - Φαιακία

Κάτι άλλο μου θυμίζει…

Οργή προ­κά­λε­σαν –
και δικαί­ως- οι δηλώ­σεις του Μαυ­ρου­δή, πως τάχα οι ευθύ­νες της ΝΔ για το
έγκλη­μα στα Τέμπη κρί­θη­καν στις δύο εκλο­γι­κές αναμετρήσεις…

Ωραί­ος… Διότι,
κυρί­ες και κύριοι, δημο­κρα­τία δεν έχου­με;;; Ο λαός δεν είναι κυρί­αρ­χος;;; Ε!
λοι­πόν, ο λαός απο­φά­σι­σε και μάλι­στα πανη­γυ­ρι­κά… Μας αθώ­ω­σε ‘εν δόξη και
τιμή
’… Ενα μικρό πονη­ρό ‘λογι­κό’ τέχνα­σμα για να πού­με το κρα­σί νερό και να
βαφτί­σου­με το κρέ­ας φασόλια…

Η οργή δίκαιη,
δικαιό­τα­τη από μεριάς συγ­γε­νών των θυμάτων…Και όχι μόνον.

Όμως μαζί με τις
πρω­το­γε­νείς δια­μαρ­τυ­ρί­ες ακού­γο­νται και αυτές ορι­σμέ­νων από την αξιωματική
αντι­πο­λί­τευ­ση… Θεω­ρούν ντρο­πή να χρη­σι­μο­ποιεί­ται η λαϊ­κή ετυ­μη­γο­ρία ως
καθαρ­τή­ριο των πολι­τι­κών και ποι­νι­κών ευθυ­νών για την εγκλη­μα­τι­κή σύγκρουση
τραί­νων στην Λάρισα…

Επει­δή, όμως ο
διά­ο­λος έχει πολ­λά ποδά­ρια και του αρέ­σει να μας σκα­λί­ζει την μνή­μη, τί
νομί­ζε­τε που πήγε και μας θύμι­σε;;; Τις εκλο­γές του Σεπτέμ­βρη του 2015… Τότε,
που σύμπα­ντες στον ΣΥΡΙΖΑ, -ενω­μέ­νοι και αγα­πη­μέ­νοι τότε, ‘αρι­στε­ροί’ και
φιλε­λεύ­θε­ροι σήμε­ρα- πανη­γύ­ρι­ζαν μετα­φρά­ζο­ντας το εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα ως λαϊκή
επι­δο­κι­μα­σία στο Γ’ μνη­μό­νιο, που μας έφε­ρε ο Alexis από τας …Ευρώ­πας… Αυτή ήταν η άπο­ψη όλων και δεν σήκω­ναν μύγα στο σπα­θί τους…

Χοντρό το δούλεμα,
για­τί πέρα από την σχε­τι­κό­τη­τα της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σί­ας στην αστική
δημο­κρα­τία, η ψήφος που εμπε­ριέ­χει και μέρος της λαϊ­κής κρι­τι­κής για το
Γ΄μνημόνιο εκφρά­ζε­ται στις εκλο­γές του 2019… Τότε, που τα σωτή­ρια μέτρα είχαν
κλεί­σει μία 4ετία και όχι το 2015, που ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ να εφαρ­μο­σθούν… Η συνέπεια,
μάλι­στα του ΣΥΡΙΖΑ στο μνη­μο­νια­κό πνεύ­μα δια­κο­σμη­μέ­νο με κορώνες
αντι-Μητσο­τα­κι­σμού, απο­τι­μή­θη­κε καλύ­τε­ρα στις εκλο­γές του 2023…

Αυτό, βέβαια, κάνει
πως δεν το βλέ­πει ο Μαυ­ρου­δής… Για­τί είναι αρκε­τά ευφυ­ής ώστε να αντιλαμβάνεται,
πως το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών του 2023 με την τερά­στια και πρω­το­φα­νή απο­χή δεν
συνι­στά επι­δο­κι­μα­σία της κυβέρ­νη­σης αλλά βαριά και εμμέ­νου­σα στον χρόνο
απο­γο­ή­τευ­ση του λαού από την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, που καπη­λεύ­τη­κε πολιτικά
τον αυτό-χαρα­κτη­ρι­σμό της ως αρι­στε­ράς… Και μάλι­στα για πρώ­τη φορά…

Πώς τα φέρ­νει το
μυα­λό και δένει το ένα με το άλλο…

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted