Η …μετάλλαξη φταίει !!!

😋Εχου­με γρά­ψει, εδώ και πολύ και­ρό και πολ­λές φορές για
ανα­κο­λου­θί­ες της κυβέρ­νη­σης για αντι­φά­σεις στα μηνύ­μα­τα των ειδι­κών, για
πρω­το­φα­νή χαλά­ρω­ση μετά το τέλος της καραντίνας… 

Με βάση όσα έχου­με εκθέ­σει, είχα­με προ­βλέ­ψει την επι­δεί­νω­ση της πανδημίας
στη χώρα παρα­κο­λου­θώ­ντας, την αβά­στα­χτη ελα­φρό­τη­τα των κυβερ­νώ­ντων τόσο με την
λήξη της καρα­ντί­νας όσο και μετά από τα σαφέ­στα­τα μηνύ­μα­τα από μηνός Αυγούστου…
Νομο­τε­λής προς τους κυβ­νερ­νη­τι­κούς τυχο­διω­κτι­σμούς ήταν και η γενι­κή αλλα­γή της
κοι­νω­νι­κής ψυχο­λο­γί­ας προς την ελα­φρό­τη­τα, όπως την βιώ­νου­με συνέ­χεια ακό­μη και
στην φάση της δεύ­τε­ρης καραντίνας… 

Σήμε­ρα, όμως …οφεί­λου­με να κάνου­με την αυτο­κρι­τι­κή μας για την
μονό­πλευ­ρη και προ­κα­τει­λημ­μέ­νη ερμη­νεία μας, που διέ­πε­ται από …στεί­ρο αντικυβερνητισμό…
Και όλα αυτά μας τα λέει ξεκά­θα­ρα και απο­κα­λυ­πτι­κά ο Σπυ­ρί­δων – Αδω­νις: «Πέσα­με
τελεί­ως έξω κι εμείς ως προς την σφο­δρό­τη­τα του δεύ­τε­ρου κύμα­τος. Το σενάριο
που είχα­με πιστέ­ψει, κι εγώ είχα πιστέ­ψει για να είμαι ειλι­κρι­νής, ήταν ότι
όταν ανοί­γα­με τον Ιού­νιο λόγω υψη­λών θερ­μο­κρα­σιών οι επό­με­νοι μήνες μέχρι τον
Οκτώ­βριο θα είναι σχε­τι­κά ήρε­μοι. Και άρα η κεντρι­κή μας φιλο­σο­φία, και η
συγκέ­ντρω­ση που βάλα­με στο μυα­λό μας, ήταν πώς θα ανοί­ξου­με τον του­ρι­σμό και την
οικο­νο­μία, σκε­πτό­με­νοι ότι έχου­με 5 μήνες να διορ­θώ­σου­με την οικο­νο­μι­κή ζημία
του Μαρ­τί­ου και του Απρι­λί­ου. Σε αυτή μας την συγκέ­ντρω­ση δεν είδα­με ότι ο ιός
μεταλ­λά­χθη­κε, τόσο γρή­γο­ρα δεν το είδα­με και τελι­κά εξα­πλώ­θη­κε με πολύ
μεγα­λύ­τε­ρη ταχύ­τη­τα από ότι ανα­μέ­να­με»

Είναι σαφές, λοι­πόν, πως η κυβέρ­νη­σή μας υπήρ­ξε θύμα της μετάλλαξης,
την οποία δεν μπο­ρού­σε να προ­βλέ­ψει παρά τις υψη­λές γνώ­σεις της στην ιολογία…
Αυτό τα ερμη­νεύ­ει όλα !!! Παράλ­λη­λα απο­δει­κνύ­ει την πολι­τι­κή μας εμπά­θεια!!! Είναι
ξεκά­θα­ρο, πλέ­ον πως δεν υπάρ­χει καμία ταξι­κή και ιδε­ο­λο­γι­κή εμμο­νή της κυβερνητικής
πολι­τι­κής… Και αυτά, που λέμε και γρά­φου­με για εμπράγ­μα­το νεοφιλελεύθερο
δογ­μα­τι­σμό, απο­δει­κνύ­ο­νται φτη­νή λασπολογία… 

Προ­χω­ρώ­ντας, μάλι­στα, τον συλ­λο­γι­σμό μας θεω­ρού­με υπερ­βο­λι­κή της
αυτο­κρι­τι­κή του Σπυ­ρί­δω­να-Αδώ­νι­δα ότι πέσα­νε τελεί­ως έξω… Δια­φω­νού­με ριζικά…
Απλά πρό­κει­ται για μία σει­ρά μικρών λαθών και αδυ­να­μιών… Που, μέρα με την ημέρα,
διορ­θώ­νο­νται …ραγδαία…

Και για να ψιλο­σο­βα­ρευ­τού­με… Προ­σέξ­τε αυτές τις δηλώ­σεις… Αποπνέουν
σοβα­ρο­φά­νεια, αλλα­ζο­νία, και  α σ χ ε τ ο σ ύ ν η, που μόνον πανι­κό μπορούν
να δημιουρ­γούν για τον βαθ­μό επάρ­κειας των κυβερ­νώ­ντων στην δια­δρο­μή της θανατηφόρας
παν­δη­μί­ας…