Ευτυχώς, γιατί είχα αρχίσει να ανησυχώ… - Φαιακία

Ευτυχώς, γιατί είχα αρχίσει να ανησυχώ…

Η αλή­θεια είναι πως τις τελευ­ταί­ες μέρες τα χρειά­στη­κα… Φοβή­θη­κα σφό­δρα, καθώς έβλε­πα να κλο­νί­ζε­ται η μέχρι τού­δε αρρα­γής ενό­τη­τα της συγκυ­βερ­νώ­σας τρόϊ­κας… Η ενδο­κυ­βερ­νη­τι­κή ρήξη για το πολυ­νο­μο­σχέ­διο με είχε τρο­μο­κρα­τή­σει… Ποντά­ρι­ζα βέβαια στον ενω­τι­κό ρόλο της ΔΗΜΑΡ αλλά ποτέ δεν μπο­ρείς να ξέρεις… Ηλθαν, όμως, επι­τέ­λους τα εγκαί­νια της επα­νέ­ναρ­ξης εργα­σιών των αυτο­κι­νη­το­δρό­μων (παγκό­σμια πρω­το­τυ­πία άρα­γε;;;) και η χειρ­μα­ψία, που απει­κο­νί­ζε­ται στην φωτο­γρα­φία μου διά­λυ­σε τις ανη­συ­χί­ες σαν πρω­ι­νή ομί­χλη… Επι­τέ­λους όλα είναι καλά… Και οι εθνο­σω­τή­ρες συνέ­ται­ροι βαί­νουν καλώς και ομού… 
Τώρα, για­τί αυτά τα εγκαί­νια των εργα­σιών, που ξαναρ­χί­ζουν μου θυμί­ζουν Μαυ­ρο­για­λού­ρους… Μάλ­λον λάθος μου, για­τί ο Μαυ­ρο­για­λού­ρος θα εγκαι­νί­α­ζε ένα κοι­νο­τι­κό ιατρείο, που δεν υπήρ­χε προη­γου­μέ­νως και όχι ένα δρό­μο, που είχε στα­μα­τή­σει και τώρα ξαναρ­χί­ζει η κατα­σκευή του, κου­τσου­ρε­μέ­νη στο πνεύ­μα της εποχής… 
Τέλος καλό, όλα καλά!!! Κι’ αν κάποιοι κακο­ή­θεις μου θυμί­ζουν πώς …στό­λι­ζε έκα­στος των φωτο­γρα­φού­με­νων πριν από ένα μόλις χρό­νο τον άλλο, δεν θα κατα­φέ­ρουν να μου χαλά­σουν την χαρά μου… Εχω ρωτή­σει και τον Ναστρα­ντιν Χότζα και αυτός μου τόνι­σε να προ­σέ­χω τους …κακο­ή­θεις… Μόλις στο τέλος βγά­λου­με και τη κατσί­κα -μου είπε ο Ναστρα­ντιν- να δείς τι άπλα που θάχει το σπίτι…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted