Γιατί 56 πνευματικοί ταγοί της χώρας συνιστούν Μενδώνη

😁Η τελευ­ταία ή ίσως μία …σημα­ντι­κή παρέμ­βα­ση “πνευ­μα­τι­κών”
ανθρώ­πων στα πολι­τι­κά δρώ­με­να της χώρας ήταν την επο­χή της κυβέρνησης
Σαμα­ρο­βε­νι­ζέ­λων… Τότε, λοι­πόν, παρό­τρυ­ναν για το καλό της χώρας τους κυβερνώντες
να επι­δεί­ξουν τόλ­μη στα καθή­κο­ντά τους και στην εφαρ­μο­γή του ….εθνο­σω­τη­ρί­ου “μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού”
τους έργου με …περιώ­νυ­μο κεί­με­νο κάτω από τον τίτλο: Τολ­μή­στε… Ισως το
περιε­χό­με­νο αυτού του κει­μέ­νου να συνέ­βαλ­λε απο­φα­σι­στι­κά στην επι­τυ­χία του …μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού
έργου της δευ­τε­ρο-μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης. Το ξανα­θυ­μη­θή­κα­με τώρα με τους 56
υπο­γρά­φο­ντες, που υψώ­νουν το ανά­στη­μά τους για να υπε­ρα­σπι­στούν την υπουργό
πολι­τι­σμού, την ώρα που και αρκε­τοί δικοί της δεν μπο­ρούν να αντι­λη­φθούν το
μέγε­θος του μεγα­λεί­ου της… 

Αυτός πρέ­πει να είναι ο ρόλος και η απο­στο­λή των ανθρώ­πων του
πνεύ­μα­τος…  Να ανοί­γουν δρό­μους, να διαλύουν
τις συγ­χύ­σεις, να συντρί­βουν τα αδιέξοδα…

Στον ιστό­το­πο Kommon δια­βά­σα­με
αυτό το …κατα­το­πι­στι­κό κεί­με­νο του Αλκη Κόκ­κι­νου για τους 56… Μπορείτε
να το δια­βά­σε­τε κατ’ ευθεί­αν στην διεύ­θυν­ση https://www.kommon.gr/politiki/daneia-keimena/item/4112-giati-56-pnevmatikoi-tagoi-tis-xoras-synistoyn-mendoni-tou-alki-kokkinou

Εμείς, όμως σας το παρα­θέ­του­με για­τί το αξιο­λο­γή­σα­με ως … άξιον
ανάρ­τη­σης…  

Για­τί 56 πνευ­μα­τι­κοί ταγοί της χώρας συνι­στούν Μενδώνη

Στο κεί­με­νο των υπο­γρα­φών συνα­ντά κανείς ουκ ολίγους
διο­ρι­σθέ­ντες προ­έ­δρους και διευ­θυ­ντές άμε­σα ή έμμε­σα επο­πτευό­με­νων από την οδό
Μπου­μπου­λί­νας οργανισμών.

Είναι και αυτό δείγ­μα πολι­τι­σμού: πώς στα δύσκο­λα να
επι­στρα­τεύ­εις τους άμε­σους υφι­στα­μέ­νους σου και μερι­κούς άλλους ευεργετηθέντες
– με την ελπί­δα ότι η δημό­σια έκθε­σή τους θα εκφο­βί­σει τους πολύ περισσότερους
δικούς τους υφι­στα­μέ­νους, δηλ. τον καλ­λι­τε­χνι­κό κόσμο της χώρας, αλλά και τον
αρχαιο­λο­γι­κό, που έχει κατα­θέ­σει και­ρό τώρα τη δική του ηχη­ρή και πάνδημη
“πρό­τα­ση μομ­φής” απέ­να­ντι στην υπουρ­γό Πολιτισμού.

Στο κεί­με­νο υπο­γρα­φών, με το οποίο “56 προ­σω­πι­κό­τη­τες του
Πολι­τι­σμού” στη­ρί­ζουν την Λίνα Μεν­δώ­νη (απέ­να­ντι στο κύμα κατα­κραυ­γής που ζητά
την παραί­τη­σή της, ως ελά­χι­στο δείγ­μα ανά­λη­ψης πολι­τι­κής ευθύ­νης για την
“υπό­θε­ση Λιγνά­δη”) συνα­ντά κανείς ουκ ολί­γους διο­ρι­σθέ­ντες προ­έ­δρους και
διευ­θυ­ντές άμε­σα ή έμμε­σα επο­πτευό­με­νων από την οδό Μπου­μπου­λί­νας οργανισμών,
με φαρ­διά-πλα­τιά ανα­γρα­φή της ιδιό­τη­τάς τους.

Ίσως να είναι λίγο να μιλά­με απλώς για “προ­σω­πι­κό­τη­τες”, όταν εν
προ­κει­μέ­νω συντε­λεί­ται η Μεγά­λη Σύνα­ξη των Θεσμών της Ελλά­δος: Τι Μέγα­ρο Μουσικής,
τι Τελ­λό­γλειο Ίδρυ­μα, τι Μου­σείο Ακρο­πό­λε­ως, τι Ται­νιο­θή­κη της Ελλά­δος, τι
Ελευ­σί­να Πολι­τι­στι­κή Πρω­τεύ­ου­σα, τι Ευρω­παϊ­κό Κέντρο Δελ­φών τι ό,τι και αν
πεις!

Κάποιοι, βέβαια, όπως ο καλ­λι­τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής της Λυρικής
Σκη­νής, Γιώρ­γος Κου­με­ντά­κης είχαν σε ανύ­πο­πτο χρό­νο δια­κρί­νει τη “φωτιά και το
πάθος” της Λίνας Μεν­δώ­νη, τη στιγ­μή που τους επέ­λε­γε για τα νέα τους καθήκοντα.

Μερι­κοί δεν θα δια­νο­ού­νταν καν, εικά­ζου­με, να αρνη­θούν να
προ­συ­πο­γρά­ψουν, όπως ο Νίκος Κού­κης, ο πρώ­ην φιλό­λο­γος των Εκπαι­δευ­τη­ρί­ων Δούκα
για τον οποίο η Λίνα Μεν­δώ­νη έδω­σε μάχη στη Βου­λή για να τον διο­ρί­σει πρόεδρο
του Ελλη­νι­κού Ιδρύ­μα­τος Πολι­τι­σμού, στη θέση του Κων­στα­ντί­νου Τσουκαλά. 

Άλλοι, όπως η πρό­ε­δρος της Διοι­κη­τι­κής Επι­τρο­πής του Μουσείου
Μπε­νά­κη Ειρή­νη Γερου­λά­νου αναμ­φί­βο­λα κινού­νται από άδο­λη ευγνω­μο­σύ­νη για την
υπουρ­γό που διευ­κό­λυ­νε τον πολι­τι­στι­κό τους οργα­νι­σμό με την αμφιλεγόμενη
νομο­θέ­τη­ση του πολυ­ε­τούς δανει­σμού αρχαιο­τή­των στο εξωτερικό.

Ορι­σμέ­νοι, μάλι­στα, επέ­λε­ξαν να συνυ­πο­γρά­ψουν με μια κάπως πιο
ουδέ­τε­ρη ιδιό­τη­τα από αυτήν που θα προ­κα­λού­σε δυσά­ρε­στους συνειρ­μούς, όπως ο
Σπυ­ρί­δων Φλο­γαϊ­της, που υπο­γρά­φει ως Ομό­τι­μος Καθη­γη­τής Νομι­κής Σχο­λής ΕΚΠΑ και
όχι ως πρό­ε­δρος της μη κυβερ­νη­τι­κής οργά­νω­σης “Ευρω­παϊ­κό Κέντρο Δημοσίου
Δικαί­ου (ΕΚΔΔ)”, με τις παρά­ξε­νες χρη­μα­το­δο­τή­σεις και το ακί­νη­το ιδιοκτησίας
Υπουρ­γεί­ου Πολι­τι­σμού, στην Πλά­κα, που του παρα­χω­ρή­θη­κε με. σκαν­δα­λώ­δεις όρους.

Κάποιοι πάλι περι­μέ­νουν με αγω­νία να ευο­δω­θούν οι… πιέ­σεις που
ασκεί υπέρ τους η καλή υπουρ­γός, όπως η Ελέ­νη Βερ­να­δά­κη για την κήρυ­ξη του
εργα­στη­ρί­ου κερα­μι­κής της από το Κεντρι­κό Συμ­βού­λιο Νεο­τέ­ρων Μνημείων.

Και, επι­πλέ­ον, πρό­σω­πα με διοι­κη­τι­κή μακρο­βιό­τη­τα μεγα­λύ­τε­ρη και
από της “έμπει­ρης” υπουρ­γού, όπως η “αιώ­νια” διευ­θύ­ντρια της Εθνικής
Πινα­κο­θή­κης Μαρί­να Λαμπρά­κη-Πλά­κα θα συμ­φω­νή­σουν ασμέ­νως ότι ο σωστός
πολι­τι­στι­κός δια­χει­ρι­στής δεν μπο­ρεί να απα­ξιώ­νε­ται για την κλο­πή ενός Πικά­σο ή
για κάποια άλλη “στρα­βή στη βάρ­δια του”…

Όμως, η βαλ­λό­με­νη υπουρ­γός και το επι­κοι­νω­νια­κό της επιτελείο
δεν στε­ρού­νται φαντα­σί­ας: πέρα από την, συγκι­νη­τι­κή οπωσ­δή­πο­τε, συμπε­ρί­λη­ψη του
ομό­τι­μου καθη­γη­τή Αρχαιο­λο­γί­ας Δημή­τρη Παντερ­μα­λή, πρώ­του και σχε­δόν ισόβιου
πια επι­κε­φα­λής του Μου­σεί­ου Ακρό­πο­λης (που απο­κομ­μέ­νο καθώς είναι από την
αρχαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία μπο­ρεί να φιλο­ξε­νεί στους χώρους του το συνέ­δριο της
ΟΝΝΕΔ και την γιορ­τή για την επέ­τειο γάμου της έκπτω­της βασι­λι­κής οικογένειας)
ή του παρα­λη­ρη­μα­τι­κού Δημή­τρη Δημη­τριά­δη, κατά τον οποίο ο ελλη­νι­κός λαός είναι
ένα βδέ­λυγ­μα, έχου­με την άνευ ανα­γρα­φό­με­νης ιδιό­τη­τας (ίσως για­τί το “χήρα
λογο­τέ­χνου” κρί­θη­κε κακό­η­χο) Ελέ­νη Σαμα­ρά­κη, την επί­σης άνευ ιδιό­τη­τας (κόρη
τεθνε­ώ­σας ποι­ή­τριας) Έλση Δημου­λά, την αφο­σιω­μέ­νη μαχή­τρια κατά του
αρι­στε­ρο-ισλα­μο-φασι­σμού Σώτη Τρια­ντα­φύλ­λου και την Αφρο­δί­τη Λίτη, που ακόμη
δεν στέ­γνω­σε το μελά­νι του διο­ρι­σμού της στο Δ.Σ. του Μου­σεί­ου Ακρό­πο­λης στη
θέση του Κυριά­κου Κατζου­ρά­κη, ο οποί­ος παραι­τή­θη­κε καταγ­γέλ­λο­ντας για τις
παρεμ­βά­σεις στην Ακρό­πο­λη “το ιερα­τείο του υπουρ­γεί­ου” που “αφο­σιώ­νε­ται σε
βια­στι­κά έργα βιτρί­νας, επί­δει­ξης και νεοπλουτισμού”.

Συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται, τέλος, ο τεχνο­κρι­τι­κός Χάρης Καμπου­ρί­δης, ο
οποί­ος, προ­τού καν ο Άδω­νις Γεωρ­γιά­δης ανα­λά­βει να εκλαϊ­κεύ­σει το ίδιο
επι­χεί­ρη­μα, απέ­δω­σε τις αντι­δρά­σεις κατά της Λίνας Μεν­δώ­νη στα επιχειρηματικά
συμ­φέ­ρο­ντα που (με πολιορ­κη­τι­κό κριό τον κλά­δο των αρχαιο­λό­γων σε κάποια
σκο­τει­νή συμπαι­γνία με τα θύμα­τα του Δημή­τρη Λιγνά­δη) αντι­μά­χο­νται την
“επέν­δυ­ση” (;) στο Ελλη­νι­κό. Δου­λί­τσα να υπάρχει…

Οι παρα­τη­ρη­τι­κό­τε­ροι, όμως, δια­πι­στώ­νουν πως λεί­πουν πολ­λά άλλα
πρό­σω­πα “πνευ­μα­τι­κού κύρους”, όπως λ.χ. αυτά που εκπρο­σω­πούν τα μεγάλα
“κοι­νω­φε­λή” ιδρύ­μα­τα ή φορείς όπως η Φιλεκ­παι­δευ­τι­κή Εται­ρεία. Τού­το δεν
συνε­πά­γε­ται, βέβαια, πως δεν συμπα­ρί­στα­νται στην βαλ­λό­με­νη υπουρ­γό. Ίσως,
απλώς, κάποιοι να είναι κάπως περισ­σό­τε­ρο προ­σε­κτι­κοί, ο καθείς για τους λόγους
του, στο πού βάζουν την υπο­γρα­φή τους, μέρες που ‘ναι…

Καλού κακού, πάντως, στην “ομά­δα των 56”, συνα­θροί­ζε­ται και ένας
ομό­τι­μος καθη­γη­τής παθο­λο­γί­ας, ο Χρύ­σαν­θος Ζαμπού­λης, που ενδέ­χε­ται να μην
μπο­ρεί άμε­σα να συν­δε­θεί με τον χώρο του πολι­τι­σμού, αλλά πάντα είναι χρήσιμος
ένας για­τρός εξει­δι­κευ­μέ­νος στην υπέρ­τα­ση, ειδι­κά όταν ορι­σμέ­νοι δεν
αισθά­νο­νται καμιά απο­λύ­τως ντρο­πή να υπο­γρά­φουν, φαρι­σαϊ­κά, ένα κεί­με­νο που,
πέρα από την υπο­στή­ρι­ξη στη Λίνα Μεν­δώ­νη, περιέ­χει και τις φρά­σεις “η
εξου­σια­στι­κή βία ενα­ντί­ον του πιο αδύ­να­μου […] είναι μαχαί­ρι που πληγώνει […]
την κοι­νω­νία” και “η σημε­ρι­νή ευκαι­ρία του #metoo ευχό­μα­στε να μετα­τρέ­ψει τη
δοκι­μα­σία σε αλη­θι­νή αναγέννηση”…

Κατά τα λοι­πά, μόνο ως σοκα­ρι­στι­κή μπο­ρεί να χαρα­κτη­ρι­σθεί η
παρου­σία στο εν λόγω υπο­γρα­φο­λό­γιο προ­σώ­πων με μακρά στρά­τευ­ση στο ΚΚΕ και
δρά­ση στο Σωμα­τείο Ελλή­νων Ηθο­ποιών (όσο του­λά­χι­στον το δεύ­τε­ρο ελεγ­χό­ταν από
το πρώ­το), όπως η Άννα Φόν­σου και η Αιμι­λία Υψη­λά­ντη. Άρα­γε η τελευ­ταία λέει τα
ίδια και ως πρό­ε­δρος της “Ένω­σης Μη Κερ­δο­σκο­πι­κών Θιά­σων”; Αξί­ζει πάντως να
σημειω­θεί πως οι ηθο­ποιοί και συντε­λε­στές της παρά­στα­σης “Ο Κολοκοτρώνης
ατε­νί­ζει το μέλ­λον. Γυναί­κες προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για την Επα­νά­στα­ση. Και εγώ κάτι
θα σκέ­φτο­μαι”, η οποία θα παρου­σια­στεί από την Εναλ­λα­κτι­κή Σκη­νή της Εθνικής
Λυρι­κής Σκη­νής, με ολι­γό­λο­γη δήλω­σή τους δια­χω­ρί­ζουν “με ξεκά­θα­ρο τρό­πο”, όπως
τονί­ζουν, τη θέση τους από τον ένα εκ των σκη­νο­θε­τών της παρά­στα­σης Μιχα­ήλ Μαρμαρινό
και τον καλ­λι­τε­χνι­κό διευ­θυ­ντή της ΕΛΣ Γιώρ­γο Κου­με­ντά­κη, που υπο­γρά­φουν το
κεί­με­νο των 56.