Αφήστε με να παίξω το sudoku μου… - Φαιακία

Αφήστε με να παίξω το sudoku μου…

Συμπλη­ρώ­νο­ντας μετ’ ολί­γον το ήμι­συ της 8ης
δεκα­ε­τί­ας, φρο­ντί­ζω την νοη­τι­κή μου λει­τουρ­γία, όπως προ­στά­ζουν οι ειδι­κοί και
το δια­δί­κτυο γενικότερα…

Γι’ αυτό, λοι­πόν, έχω γίνει λάτρης και φανα­τι­κός παίκτης
του Ιαπω­νι­κής εμπνεύ­σε­ως γρα­φι­κο-αριθ­μη­τι­κού παι­γνι­διού, του διά­ση­μου ανά τον
πλα­νή­τη
SUDOKU.

Δέκα χρό­νια νεώ­τε­ρο μυα­λό προ­σφέ­ρει το παί­γνιο… Δεν
είναι και λίγο… 

Ιδα­νι­κό το έξυ­πνο κινη­τό για αυτή τη δου­λειά… Προσοχή,
μόνον, στην μπα­τα­ρία για­τί οι σχε­τι­κές εφαρ­μο­γές είναι ενεργειοβόρες…

Σήμε­ρα, όμως τρα­βή­ξα­με των παθών μας το τάρα­χο… Μόλις
ανοί­γα­με την εφαρ­μο­γή νάσου το σχε­τι­κό δια­φη­μι­στι­κό της απερχόμενης
περι­φε­ριάρ­χου, για τα έργα της θητεί­ας της… Με ειδι­κό­τε­ρο βάρος στα οδι­κά έργα της
απερ­χό­με­νης περι­φε­ρια­κής αρχής στην Κέρκυρα…

Μα κυρία Ρόδη μου τυφλοί είμα­στε και δεν βλέπουμε;;;
Πού οδη­γού­με εμείς;;; Σε μας θα το πεί­τε, που δεν κρύ­βου­με καθη­με­ρι­νά τη χαρά μας
για τον οδι­κό παρά­δει­σο, που έχε­τε μετα­τρέ­ψει την Κέρκυρα;;;

Εμείς δεν είμα­στε, μαζί με πολ­λές χιλιά­δες άλλους Κερκυραίους,
που απο­λαμ­βά­νου­με τον αυτο­κι­νη­τό­δρο­μο Λευκίμμης-Αχαράβης;;;

Αυτόν που μας πηγαί­νει σε σχε­δόν μισή ώρα από την μία
άκρη του νησιού στην άλλη… 

Αυτόν, που έχει κάνει το Τρία Γεφύ­ρια-Βρυώ­νη υπόθεση
δευτερολέπτων…

Που περ­νάς όλο το Σολά­ρι και δεν προ­λα­βαί­νεις να το
δεις! 

Που δια­σχί­ζεις τα τού­νελ των ΑΓΙΩΝ Δέκα και του
Σκρι­πε­ρού πριν προ­λά­βεις να πεις κίμινο… 

Που το οδό­στρω­μά του το ζηλεύ­ουν ΟΛΟΙ οι ξένοι
του­ρί­στες μας, όπως ταπει­νά παρα­δέ­χο­νται σκύ­βο­ντας το κεφάλι…

Εμείς, φχα­ρι­στιό­μα­στε ακό­μη όλους τους επαρχιακούς
δρό­μους, παλιούς και και­νούρ­γιους, που συν­δέ­ουν σε χρό­νο
dt τα
χωριά της υπαί­θρου μας μετα­ξύ τους… Τους αγρο­τι­κούς και τους δασι­κούς δρόμους,
που εξα­σφα­λί­ζουν -μετα­ξύ άλλων- και την έγκαι­ρη αντι­με­τώ­πι­ση θεομηνιών
(πυρ­κα­γιές, πλημ­μύ­ρες κ.λ.π.).  

Εμείς δεν απο­λαμ­βά­νου­με όλες τις δια­σταυ­ρώ­σεις, χάρις στους
δακτύ­λιους, που μας έχουν κατακλύσει;;;

Εμείς δεν νοιώ­θου­με οδι­κή ασφά­λεια και σιγου­ριά όταν
περ­νά­με από φανά­ρια, που σπα­νιό­τα­τα (ΔΕΝ) λειτουργούν;;; 

Ο κύριος Γιάν­νης, που έχει γεμί­σει την Κέρ­κυ­ρα με έργα
…παλιό­τε­ρα, το απέ­φυ­γε να μας βομ­βαρ­δί­σει με μηνύ­μα­τα στο κινη­τό… Ασε που οι εργά­ρες του δεν
χωρά­νε σε οθό­νη κινητού… 

Όπως ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ, π.χ. που τον είχε ολο­κλη­ρω­τι­κά επισκευάσει,
πριν τελειώ­σει η Δημαρ­χια­κή του θητεία 2010-2014. Είναι το γνω­στό του πάθος για
τον πολι­τι­σμό, που τον οδή­γη­σε σε αυτό τον άθλο… Και σε άλλους παρόμοιους…

Βλέ­πε­τε, λοι­πόν κυρία Ρόδη μου, κύριε Γιάν­νη μου, ότι εμείς τα
γνω­ρί­ζου­με ΟΛΑ τα οδι­κά σας έργα στην Κέρ­κυ­ρα… Που είναι ένα μικρό και μόνον
κομ­μά­τι του μεγά­λου εύρους επι­τευγ­μά­των σε όλους τους τομείς… Ελπί­ζω, μόνον να
μην αδι­κή­σα­τε τα άλλα νησιά με τέτοιο πλού­το έργων στο νησί μας…

Αφή­στε μας λοι­πόν να παί­ζου­με το SUDOKU μας
με την ησυ­χία μας… Και θα σας …σταυ­ρώ­σου­με! Και τους δύο… Μην ανησυχείτε… 

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted