Από τα πάμπερ στα τάπερ

Εχουν περά­σει περί­που 35 χρό­νια από τότε, που οι …ευγε­νι­κές
προ­σφο­ρές του μεγα­λοϊ­διο­κτή­τη της Τρά­πε­ζας Κρή­της και της πολύ­πα­θης ομά­δας μας μεταφέρονταν
τυλιγ­μέ­νες σε σακού­λες πάμπερς. Για …λόγους περι­φρού­ρη­σης, θα λέγα­με που …δυστυ­χώς
δεν απο­δεί­χτη­καν επαρκείς.

Με ολο­φά­νε­ρες τάσεις …εκδη­μο­κρα­τι­σμού, δηλαδή
μαζι­κό­τε­ρης διά­δο­σης των φαι­νο­μέ­νων δια­πλο­κής μετα­ξύ …δημό­σιου και ιδιωτικού
τομέα. 

Λίγες μέρες έχουν περά­σει από την απο­κά­λυ­ψη κυκλώματος
που δρού­σε μέσα στους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς του πρώ­του Δήμου της χώρας και
παρεί­χε ‘προ­στα­σία’ του ανέ­λεγ­κτου στους προ­θύ­μους και άλλα­ζε τα φώτα στους …ανθι­στά­με­νους
κακο­μα­θη­μέ­νους αντιδραστικούς. 

Και να επι­ση­μά­νου­με πως οι τεχνι­κές λεπτο­μέ­ρειες εφαρμογής
και τήρη­σης του εθί­μου έχουν σαφώς βελτιωθεί…

Αν δεις κάποιον να μετα­φέ­ρει π.χ. 1-2 τάπερς θα
σκε­φτείς την σπα­να­κό­πι­τα, τα κεφτε­δά­κια, το παστί­τσο.  Δεν πάει το μυα­λό σου σε χαρ­το­νο­μί­σμα­τα…   

Αυτές οι εξε­λί­ξεις μας φέρ­νουν πιο άμε­σα, πιο δυναμικά
στην πρό­ο­δο, στην ανά­πτυ­ξη, στην αλλα­γή… Όπως έλε­γε και ο ‘μεγά­λος’, 35 χρόνια
πριν…