Από τί αηδία γλυτώσαμε!!! - Φαιακία

Από τί αηδία γλυτώσαμε!!!

Τυχαία στο
δια­δί­κτυο έπε­σα πάνω σε ένα βίντεο – εικο­νι­κή περι­ή­γη­ση του παλιού Δημοτικού
Θεά­τρου της Κέρ­κυ­ρας. Σας το προ­βάλ­λω λοι­πόν, για να συναι­σθαν­θεί­τε πόσο
τυχε­ροί είμα­στε που μπο­ρέ­σα­με να απαλ­λα­γού­με από αυτή την αηδία!!! Σκεφτείτε
π.χ. αν δεν είχαν πέσει οι εμπρη­στι­κές βόμ­βες των Γερ­μα­νών το 43! Θα μας είχε
μεί­νει αυτό το αγγού­ρι, όπως και ένα σωρό άλλα παρό­μοια, που ευτυ­χώς η σωτήριος
φωτιά των ναζι­στι­κών βομ­βών μας απάλ­λα­ξε… Δεί­τε το βίντεο:


 


Όμως στην απαλ­λα­γή μας από αυτό το
εξάμ­βλω­μα συνέ­βαλ­λαν πλεί­στοι όσοι παρά­γο­ντες και φορείς, που θα ήταν λάθος να
μην τους μνη­μο­νεύ­σου­με με ευγνωμοσύνη… 

Για­τί η αλήθεια
είναι πως αυτό το εξάμ­βλω­μα παρά τον βομ­βαρ­δι­σμό του είχε αντέ­ξει σε μεγά­λο βαθμό
και ήταν απο­λύ­τως επισκευάσιμο… 

Εκεί­νη την
κρί­σι­μη ώρα χρειά­στη­κε η τόλ­μη, το θάρ­ρος και η παρ­ρη­σία της τότε δημοτικής
αρχής, που με χίλιες δυσκο­λί­ες κατά­φε­ρε να απο­φα­σί­σει την κατε­δά­φι­σή του…

Ουσια­στι­κό­τα­τη
υπήρ­ξε η συμ­βο­λή αρμο­δί­ων τεχνι­κών επι­στη­μό­νων, που έχαι­ραν μεγά­λης εκτίμησης
εις τον τόπο και που με όλο το επι­στη­μο­νι­κό τους βάθος και κύρος γνωμάτευσαν,
ότι η όψη π.χ. του κτί­σμα­τος δεν μπο­ρεί να χαρα­κτη­ρι­σθεί δια­τη­ρη­τέα… Τώρα, που
την κοι­τά­ζου­με μπο­ρού­με να αντι­λη­φθού­με την αρτιό­τη­τα αυτής της εισή­γη­σης των
ειδι­κών συμπο­λι­τών μας, που μας έσω­σαν από του χάρου τα δόντια… Ειδι­κοί, λοιπόν
και δήμος αξί­ζουν τον δημό­σιο έπαι­νό μας για αυτό, που κατά­φε­ραν… Εν πάσει περιπτώσει,
στα τέλη της δεκα­ε­τί­ας του 60 δεν είχαν ούτε θεμέ­λια μεί­νει από αυτό το
προ­σβλη­τι­κό για την αρχι­τε­κτο­νι­κή μας παρά­δο­ση οικοδόμημα… 

Ετσι ξεκί­νη­σαν
οι μελέ­τες και οι δια­γω­νι­σμοί για την κατα­σκευή ενός νέου θεά­τρου στη θέση του
παλιού. Και τότε υπήρ­χε ο κίν­δυ­νος να επι­κρα­τή­σει κάποια συντηρητική,
παλια­τζού­ρα αισθη­τι­κή γραμ­μή και να υπάρ­ξουν σχέ­δια κατα­σκευ­ής ενός αντίγραφου
του παλιού… Γλυ­τώ­σα­με δηλα­δή με την κατε­δά­φι­ση της παλια­τζού­ρας και να μας την ξαναφορέσουνε
καπέ­λο με κατα­σκευή ενός παρόμοιου…

Ευτυ­χώς,
ευλο­γη­μέ­νη στιγ­μή, το απο­φύ­γα­με και αυτό… Διό­τι το επι­λε­γέν σχέ­διο μας έφερε
μετά από 25 χρό­νια “τάχι­στης” κατα­σκευ­ής μπρο­στά σε αυτό το τολμηρό
αρι­στούρ­γη­μα !!! (Τολ­μη­ρό αρι­στούρ­γη­μα χαρα­κτή­ρι­ζε το πρό­γραμ­μα του
κινη­μα­το­γρά­φου Ιντε­άλ την ται­νία του Κώστα Γκου­σγκού­νη: Σεξ 13 μπο­φώρ).
Καμία σχέ­ση με την προη­γού­με­νη παλι­τα­ζού­ρα, πλή­ρη εναρ­μο­νι­σμός με την
αρχι­τε­κτο­νι­κή παρά­δο­ση της πόλης  και το
οικι­στι­κό περι­βάλ­λον της περιο­χής… Και όλα αυτά στο πνεύ­μα Οσκαρ Νιμά­γιερ, που
κάπως (όχι τόσο καλά…) κατά­φερ­νε και αυτός να συν­δυά­ζει το κλα­σι­κό με το
μοντέρ­νο και το μεταμοντέρνο… 

Πρέ­πει να υπογραμμισθεί
επί­σης όχι μόνον το σχε­δια­στι­κόν κάλ­λος αλλά και η κατα­σκευα­στι­κή αρτιότητα
(μέσα-έξω), που κάνει το δημο­τι­κό θέα­τρο πρό­τυ­πο σε όλες τις λει­τουρ­γι­κές του
εκφάν­σεις… Συχνό­τα­τα ηθο­ποιοί, μου­σι­κοί και χορω­δοί απο­λαμ­βά­νουν έναν ελαφρό
καταιο­νι­σμό από πεντα­κά­θα­ρο ποιο­τι­κό βρό­χι­νο νερό… Πολ­λές φορές τον χειμώνα,
καλ­λι­τέ­χνες και κοι­νό απο­λαμ­βά­νουν …ειδι­κές θερ­μο­κρα­σί­ες για το σφί­ξι­μο του
δέρ­μα­τος ενώ το καλο­καί­ρι η ατμό­σφαι­ρα του χώρου δεί­χνει πώς περί­που πρέ­πει να
λει­τουρ­γεί μία καλή σάουνα… 

Βλέ­πε­τε, λοιπόν,
ότι τα καλά κόποις κτώ­νται. Παρά τις δυσκο­λί­ες, τις ανα­πο­διές και τις τρικλοποδιές
το θαύ­μα συνε­τε­λέ­σθη με την άοκνη συνερ­γα­σία τοπι­κής αυτο­διοί­κη­σης της εποχής,
ειδι­κών επι­στη­μό­νων, των καλ­λι­τε­χνι­κών και πνευ­μα­τι­κών φορέ­ων της πόλης… 

 


Καλό θα είναι,
λοι­πόν,  οι Κερ­κυ­ραί­οι όχι μόνον να
απο­λαμ­βά­νου­με τις κατα­κτή­σεις των προ­σπα­θειών μας Αλλά να τιμά­με και τους πρωταγωνιστές,
τους πρωτοπόρους. 

Ταχύ­τα­τη, όπως θα
έχε­τε αντι­λη­φθεί είναι και η πρό­ο­δος της απο­κα­τά­στα­σης του άλλου δημο­τι­κού μας θεάτρου
του ΦΟΙΝΙΚΑ… Κανο­νι­κά, βέβαια θα έπρε­πε να είχε λει­τουρ­γή­σει ανα­και­νι­σμέ­νο από
το 2012 αλλά ο χρό­νος κυλά­ει σαν νερό… Ούτε νάταν χτες… Τώρα, όμως βρισκόμαστε
μπρο­στά σε έναν οργα­σμό εργα­σιών απο­κα­τά­στα­σης, τις οποί­ες μπο­ρεί­τε να
αντι­λη­φθεί­τε στις εικό­νες, που σας προβάλλουμε…

    

Δεν πει­ρά­ζει, μωρέ!!! Την υγειά μας νάχουμε… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

Πολύ καλό!