“Θεω­ρώ ότι ο
ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα πολι­τι­κό φαι­νό­με­νο που συν­δέ­ε­ται με την ελλη­νι­κή πολιτική
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και δύσκο­λα μπο­ρεί να εξα­χθεί σε πανευ­ρω­παϊ­κή κλί­μα­κα. Μια
Αρι­στε­ρά που θέλει να είναι ριζο­σπα­στι­κή αλλά δεν εγκα­τα­λεί­πει τον
φιλο­ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό της, με πρό­θε­ση να αλλά­ξει βέβαια την
κατεύ­θυν­ση της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής, θεω­ρώ ότι συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ουσια­στι­κά στο
Ευρω­παϊ­κό Σοσια­λι­στι­κό Κόμ­μα” αναφέρει. 

“Με μόνη εξαί­ρε­ση ασφα­λώς την
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αυτή του ΣΥΡΙΖΑ” σημειώνει. 

“Υπάρ­χει όμως μια επιπλέον
ενδια­φέ­ρου­σα διά­στα­ση σε ό,τι αφο­ρά τον ΣΥΡΙΖΑ: ότι ενώ σε άλλες χώρες η
δια­μαρ­τυ­ρία κατά της λιτό­τη­τας ασπά­στη­κε τον λαϊ­κι­σμό -και αυτό συνέ­βη και στην
Ελλά­δα, όπου γνω­ρί­σα­τε έναν νεο­να­ζι­στι­κό λαϊ­κι­σμό-, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας κατά­φε­ρε να
δια­τη­ρή­σει την εύλο­γη αυτή δια­μαρ­τυ­ρία κατά της λιτό­τη­τας και των θυσιών που
επέ­φε­ρε μέσα στα όρια της δημο­κρα­τί­ας” προσθέτει.

“Πρό­σθε­σε επί­σης μια
προ­ο­πτι­κή ριζι­κής αλλα­γής της Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης, χωρίς να εγκα­τα­λεί­ψει την
ευρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή. Αυτό είναι ένα αδιαμ­φι­σβή­τη­το θετι­κό απο­τέ­λε­σμα. Για να
μπο­ρέ­σουν όμως οι θέσεις αυτές να βαρύ­νουν σημα­ντι­κά σε ευρω­παϊ­κό επί­πε­δο, θεωρώ
ότι θα πρέ­πει να έρθουν σε επι­κοι­νω­νία με την κεντρο­α­ρι­στε­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ώστε
να ασκη­θεί επιρ­ροή στις θέσεις της Αρι­στε­ράς εκεί­νης η οποία σήμε­ρα κυβερ­νά σε
αρκε­τές χώρες της Ευρώ­πης” σημειώνει.

“Πιστεύω ότι στην Ελλά­δα ο ΣΥΡΙΖΑ
είχε την ευκαι­ρία το 2012 να ανα­λά­βει την κυβέρ­νη­ση της χώρας, αλλά έλει­ψε η
ανα­γκαία πολι­τι­κή βού­λη­ση. Και αυτό δεν απο­τε­λεί ένδει­ξη ισχύ­ος, κάθε άλλο.
Θεω­ρώ ότι αν είχε υπάρ­ξει αυτή η βού­λη­ση, το ΠΑΣΟΚ θα στή­ρι­ζε μια τέτοια
κυβερ­νη­τι­κή εμπει­ρία” εκτιμά.

Σχε­τι­κά με το θέμα του χρέ­ους,
υποστηρίζει: 

“Πρέ­πει να δού­με το όλο θέμα προ­σε­κτι­κά. Θεω­ρώ ότι δεν
πρέ­πει να στα­λεί το μήνυ­μα ότι η χώρα είναι έτοι­μη να μην απο­πλη­ρώ­σει το δημόσιο
χρέ­ος της, διό­τι οι αγο­ρές θα την τιμω­ρού­σαν με βάρ­βα­ρο τρό­πο. Η λογι­κή αυτή,
φυσι­κά, της παντο­δυ­να­μί­ας των αγο­ρών, δεν μου αρέ­σει, αλλά σκε­πτό­με­νος με
ρεα­λι­σμό, πρέ­πει να προ­βλέ­ψω ότι οι αγο­ρές θα αντι­δρού­σαν βάναυ­σα σε ένα τέτοιο
ενδε­χό­με­νο. Αν ο Αλέ­ξης Τσί­πρας θέλει να κυβερ­νή­σει -κάτι το οποίο προσωπικά
εύχο­μαι, διό­τι ένα κόμ­μα με τη δύνα­μη του ΣΥΡΙΖΑ πρέ­πει να θέσει ως στό­χο τη
δια­κυ­βέρ­νη­ση- πρέ­πει να κινη­θεί ρεα­λι­στι­κά και πρέ­πει να γνω­ρί­ζει ότι υπάρχουν
και θέσεις που μπο­ρεί να απο­δει­χθούν μη επι­ζή­μιες. Αν θέλει, θα μπο­ρού­σα να
εργα­στώ και ως σύμ­βου­λός του”.