ΑΜΑΛ ΠΙΑ!!! - Φαιακία

ΑΜΑΛ ΠΙΑ!!!

Κραυ­γή ζήλειας θηλι­κού γένους μάλι­στα από την φίλ­τα­τη της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νέλ­λυ Δεμέ­στι­χα, που τα βάζει και αυτή με την Αμάλ και τα συμπα­ρα­μαρ­τού­ντα… Φιλο­ξε­νού­με την έκρη­ξη του θυμού της.

ΑΜΑΛ  ΠΙΑ!!!  
Γελά­γα­με με τη Πέρλ δια­βά­ζο­ντας στους Τάιμς της περασμένης
εβδο­μά­δας:
 Δεν φθά­νει που μάς έκλε­ψε το πιό περι­ζή­τη­το εργένη
του πλα­νή­τη, βάλ­θη­κε να μας κλέ­ψει τώρα και τα μάρ­μα­ρα του Παρ­θε­νώ­να η Αμάλ;
Ενώ ο Νταί­η­λη Τέλε­γκραφ προ­σπα­θού­σε να απο­δεί­ξει ότι
κάτι τέτοιο θα απο­τε­λού­σε “φρι­κτό  προη­γού­με­νο ” και θα
κατα­στρέ­ψει τα καλ­λί­τε­ρα μου­σεία.
 Βγή­κε όμως ο κ.Τασούλας και καθυ­σή­χα­σε τους
Βρετ­τα­νούς:
Δεν πάμε σε Δίκη! θα εξα­ντλή­σου­με όλα τα άλλα
θεμι­τά μέσα.
Αυτό για­τί, όχι η εντυ­πω­σια­κή  γλάστρα
Αμάλ, αλλά οι εργο­δό­τες της Ρόμπερ­τσον και Πάλ­μερ είχαν κατε­βά­σει μια πρόταση
που διέ­ρευ­σε, επρό­κει­το για ένα 10σελιδο σημεί­ω­μα που απο­σιω­πή­θη­κε στην
Πρές Κον­φε­ράνς κι έχει grosso modo ως εξής:
Μετά από επα­φές με το αμε­ρι­κα­νι­κό τήμ της
εται­ρεί­ας  Daughty Street Chamber κατέ­λη­ξαν να δικα­στεί η δια­φο­ρά σε
ουδέ­τε­ρη αυστη­ρή έδρα, δηλα­δή σε Αμε­ρι­κα­νι­κό Περι­φε­ρεια­κό Δικαστήριο
 όπου εάν η από­φα­ση είναι κατά της Μ. Βρετ­τα­νί­ας δεν θα είναι αναγκασμένη
να τα επι­στρέ­ψει αλλά αν δεν συμ­μορ­φω­θεί θα κατα­σχε­θούν περιου­σια­κά στοιχεία
της στις ΗΠΑ για να ξεπλη­ρω­θεί η αξία του μνη­μεί­ου αλλά και η ηθι­κή βλά­βη ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ-ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ  που έχει προ­κα­λέ­σει η απώ­λεια. (όταν ακού­νε κάτι τέτοια οι  ιδιό­ρυθ­μοι αμε­ρι­κά­νοι δικα­στές τους
κατα­λαμ­βά­νει  Delirium  Tremens).
Δεν έχω δια­βά­σει η ακού­σει πιο ουσια­στι­κή και πιθα­νόν απο­τε­λε­σμα­τι­κή πρό­τα­ση απ’αυτήν, πέραν των ανούσιων
ενθαρ­ρυ­ντι­κών συμπα­ρα­στά­σε­ων και λογυ­δρί­ων περί ελλη­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του
Δυτι­κού Πολι­τι­σμού.
 Κάτι παρό­μοιο ήταν και η διαμεσολάβηση
της UNESCO  που προ­τά­θη­κε και έγι­νε δεκτή απο το κου­το­πό­νη­ρο   Κράτος
μας.
Η Αυστρα­λή δικη­γό­ρος  Κάθρην
Μανό­λια Φίν­λευ πρω­το­πό­ρος υπο­στη­ρί­κτρια των Αβορ­γί­νων έγρα­ψε ένα βιβλίο εδώ και
δύο χρό­νια που ανέ­λυε τη πεί­ρα της απο  δίκες που κέρ­δι­σε για την
επι­στρο­φή αρχαιο­τή­των -ποντά­ρο­ντας στο λατρευ­τι­κό για τους συμπα­τριώ­τες της τους Μαο­ρί και τους Βορειο­α­με­ρι­κα­νούς Ινδιάνους.
Η πρό­τα­ση δεν παρου­σιά­στη­κε, ακρι­βώς επει­δή ήταν σοβα­ρή. Αρκούν τα χαι­δέ­μα­τα με την UNESCO που
θα τις βρέ­ξει στα πισι­νά της πρώ­ην Θαλασ­σο­κρά­τει­ρας και αυτή δεν θα πιεί το
απο­γευ­μα­τι­νό της τέιον. 
Οι  συνε­πείς δικη­γό­ροι της Daughty
 έχουν γνώ­ση  ότι κάποιος πονά­ει όχι για την υστε­ρο­φη­μία του αλλά
πάντα και παντού  για τη τσέ­πη του. Φαί­νε­ται όμως ότι κατά­λα­βαν πως οι
πελά­τες τους είναι άτολ­μα ανθρω­πά­ρια  κι άφη­σαν τη πρό­τα­ση στην άκρη.
 Οι συμπα­τριώ­τες συνα­δελ­φοί τους που
συνέ­τα­ξαν ένα­ντι κάποιων δεκά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων τα μνη­μό­νια κάτι ξέρουν.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted