Ψύχραιμες φωνές, που σπανίζουν

Από την πρώ­τη μέρα του πολέ­μου στην Ουκρα­νία η Ελλη­νι­κή πολιτική
ηγε­σία πλειο­δό­τη­σε -όπως ανα­μέ­νο­νταν- σε φιλο­α­με­ρι­κα­νι­σμό… Μας ανα­κοί­νω­σε, ότι
δεν ανή­κου­με στην δύση για­τί είμα­στε η Δύση και έστει­λε όπλα στην Ουκρα­νία πριν
από πολ­λούς άλλους… 

Η ενέρ­γεια αυτή, που έχει και πρα­κτι­κή αξία είναι πρωτίστως
συμ­βο­λι­κή του τυφλού, αφο­σιω­μέ­νου και ατα­λά­ντευ­του δυτι­κι­σμού μας, που δεν φείδεται
παρα­χω­ρή­σε­ων στους υπε­ρα­τλα­ντι­κούς μας συμ­μά­χους… Η επί­ση­μη κυβερ­νη­τι­κή θέση, έχει
γίνει ο καθιε­ρω­μέ­νος λόγος όλων των φίλιων ΜΜΕ, που έχουν ανα­λά­βει όχι μόνον να
μας πεί­σουν αλλά και να μας φανα­τί­σουν ενα­ντί­ον των τερά­των Ρώσων του μεφιστοφελή
Πού­τιν και να μας συντά­ξει όσο γίνε­ται στε­νό­τε­ρα στο πλευ­ρό των ελευθερωτών,
δημο­κρα­τών, ευαί­σθη­των, ανθρω­πι­στών δυτι­κών (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ,ΕΕ).

Σε αυτό το κλί­μα οι ψύχραι­μες φωνές, που απο­πνέ­ουν ήθος, θάρρος,
γνώ­ση, ευθυ­κρι­σία και αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα γεν­νούν αισθή­μα­τα ενθου­σια­σμού λόγω της
σπα­νιό­τη­τάς τους… Φυσι­κά αυτό δεν δηλώ­νει υιο­θέ­τη­ση των από­ψε­ών τους…

Σε αυτά τα πλαί­σια, λοι­πόν εντάσ­σε­ται η συνέ­ντευ­ξη του Πτε­ράρ­χου και
επί­τι­μου αρχη­γού, ΓΕΕΘΑ Χρή­στου Χρι­στο­δού­λου στην ΕΦ-ΣΥΝ που μας κοινοποίησε
ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος.Την ανα­πα­ρά­γου­με, θεω­ρώ­ντας, πως είναι ένα
κεί­με­νο, που αξί­ζει, που είναι πολύ χρή­σι­μο να διαβαστεί…

«Η χώρα μας δεν έπρε­πε να εμπλα­κεί με όπλα στην Ουκρανία»

Η αθέ­τη­ση υπο­σχέ­σε­ων για μη έντα­ξη χωρών της πρώ­ην Σοβιε­τι­κής Ενωσης
στο ΝΑΤΟ από πλευ­ράς της Δύσης και η επι­μο­νή της Ουκρα­νί­ας που πίστε­ψε ότι είχε
ισχυ­ρο­ποι­ή­σει τα τελευ­ταία χρό­νια τις σχέ­σεις της με τη Δύση και ότι θα
πετύ­χαι­νε ό,τι και οι Βαλ­τι­κές χώρες που εντά­χθη­καν στο ΝΑΤΟ, την οδή­γη­σαν να
δια­λέ­ξει μόνη της το σχοι­νί που κρε­μά­στη­κε. Αυτό, επα­να­λαμ­βά­νω, δεν σημαίνει
ότι δίνω άφε­ση αμαρ­τιών στη Ρωσία, όμως η Ουκρα­νία πρέ­πει να απο­τε­λεί τη γέφυρα
που ενώ­νει Ε.Ε. και Ρωσία και όχι το κανά­λι που τις χωρίζει.

«Από έναν πόλεμο
βγαί­νουν όλοι χαμέ­νοι». Πρό­κει­ται μια αλή­θεια που έρχε­ται από τα χεί­λη ενός
στρα­τιω­τι­κού με μεγά­λη εμπει­ρία. Ο πτέ­ραρ­χος και επί­τι­μος αρχη­γός ΓΕΕΘΑ Χρή­στος
Χρι­στο­δού­λου μιλά­ει στην «Εφ.Συν.» για τη ρωσι­κή εισβο­λή την Ουκρα­νία, τις
γεω­πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες στην ευρύ­τε­ρη περιο­χή, τα ρωσι­κά όπλα που απαρτίζουν
μετα­ξύ άλλων την ελλη­νι­κή αερά­μυ­να αλλά και για την εμπλο­κή της χώρας μας στον
πόλε­μο με την απο­στο­λή στρα­τιω­τι­κού υλικού.

–
Κύριε Αρχη­γέ, σε λίγες μέρες συμπλη­ρώ­νε­ται σχε­δόν ένας μήνας από τη ρωσική
εισβο­λή στην Ουκρα­νία. Αυτό που στην αρχή παρου­σιά­στη­κε ως μια επιχείρηση
blitzkrieg φαί­νε­ται πως εξε­λίσ­σε­ται εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κά. Μιλώ­ντας με
στρα­τιω­τι­κούς όρους, θα μπο­ρού­σα­με να μιλή­σου­με για κερ­δι­σμέ­νους και ηττημένους
σε αυτή τη φάση του πολέμου;

«Κύριε Τερ­ζή, πριν
προ­χω­ρή­σου­με στις επι­μέ­ρους ερω­τή­σεις, επι­τρέψ­τε μου να πω ότι καταδικάζω
απε­ρί­φρα­στα τον πόλε­μο στην Ουκρα­νία. Πιστεύω ότι υπήρ­χαν περι­θώ­ρια συζήτησης
και δια­πραγ­μά­τευ­σης για επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος που ουσια­στι­κά ξεκί­νη­σε από το
1991 με την πτώ­ση του τεί­χους του Βερο­λί­νου και τη διά­λυ­ση του Συμ­φώ­νου της
Βαρσοβίας.

Η αθέ­τη­ση υποσχέσεων
για μη έντα­ξη χωρών της πρώ­ην σοβιε­τι­κής ένω­σης στο ΝΑΤΟ από πλευ­ράς της δύσης
και η επι­μο­νή της Ουκρα­νί­ας που πίστε­ψε ότι είχε ισχυ­ρο­ποι­ή­σει τα τελευταία
χρό­νια τις σχέ­σεις της με τη Δύση και ότι θα πετύ­χαι­νε ότι και οι Βαλτικές
χώρες που εντά­χθη­καν στο ΝΑΤΟ, την οδή­γη­σε να δια­λέ­ξει μόνη της το σχοι­νί που
κρε­μά­στη­κε. Αυτό επα­να­λαμ­βά­νω δεν σημαί­νει ότι δίνω άφε­ση αμαρ­τιών στην Ρωσία,
όμως η Ουκρα­νία πρέ­πει να απο­τε­λεί την γέφυ­ρα που ενώ­νει ΕΕ και Ρωσία και όχι
τα κανά­λι που τις χωρί­ζει, όπως άλλω­στε είχε εκφρά­σει ο Πρό­ε­δρος Ντε Γκωλ για
την ιδέα της ενω­μέ­νης Ευρώ­πης, που είπε, ότι αυτή θα ξεκι­νά­ει από τον Ατλαντικό
και θα τελειώ­νει στα Ουρά­λια Όρη.

Σε ότι αφο­ρά τώρα στην
ερώ­τη­ση σας, η πρώ­τη εντύ­πω­ση που άφη­σε να αιω­ρεί­ται η πλευ­ρά της Ρωσί­ας, ήταν
ότι θα είχα­με μια γρή­γο­ρη πολε­μι­κή ενέρ­γεια με σκο­πό την ανα­τρο­πή της σημερινής
ηγε­σί­ας στην Ουκρα­νία, με τις ελά­χι­στες δυνα­τές απώ­λειες. Όμως δυστυ­χώς και στην
περί­πτω­ση αυτή επι­βε­βαιώ­νε­ται ο Νικο­λό Μακια­βέ­λι που είπε: «Ο πόλε­μος αρχίζει
όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώ­νει όταν θέλεις».

Τα δεδο­μέ­να λοιπόν
άλλα­ξαν δρα­μα­τι­κά μετά τις 3-4 πρώ­τες ημέ­ρες, αφού δεν επι­τεύ­χθη­κε ο αρχικός
αντι­κει­με­νι­κός σκο­πός των Ρώσων, όπως του­λά­χι­στον είχε δια­φα­νεί. Όμως αυτό που
δεν μπο­ρεί να πει κανείς με βεβαιό­τη­τα, δηλα­δή εάν πράγ­μα­τι σκό­πευαν σ΄ αυτό
που έδει­ξαν στην αρχή ή σε αυτό που γίνε­ται σήμε­ρα. Θεω­ρώ λοι­πόν ότι η
κατά­στα­ση όπως εξε­λίσ­σε­ται ευνο­εί την Ρωσία, η οποία επί της ουσί­ας μετά την
πρώ­τη εβδο­μά­δα, επέ­τρε­ψε την εμπλο­κή φιλο­ρω­σι­κών δυνά­με­ων που δρουν στην
Ουκρα­νία με τις αντί­στοι­χες Ουκρα­νι­κές εξτρε­μι­στι­κές-ακρο­δε­ξιές που δρουν
κυρί­ως στην ανα­το­λι­κή Ουκρα­νία (Αζόφ κλπ) με την παρου­σία ξένων μισθοφόρων,
ώστε ο πόλε­μος αυτός να πάρει χαρα­κτή­ρα εμφυλίου.

Έτσι οι καταστροφές
είναι πολ­λές περισ­σό­τε­ρες, ο άμα­χος πλη­θυ­σμός βρί­σκε­ται ανά­με­σα σε
δια­σταυ­ρού­με­να πυρά, χάνε­ται η ευθύ­νη των εγκλη­μά­των από τις επί­ση­μες ηγεσίες
και συντη­ρεί­ται η κατά­στα­ση αυτή για πολύ μεγα­λύ­τε­ρο διά­στη­μα απ΄ όσο εάν
είχα­με μια απευ­θεί­ας σύγκρου­ση δύο συγκρο­τη­μέ­νων στρα­τιω­τι­κών δυνά­με­ων. Απλά να
πω ότι ο Ουκρα­νι­κός στρα­τός ήταν και είναι φυσι­κά ανύ­παρ­κτος και εάν η ρωσική
μηχα­νή ήθε­λε να φτά­σει στα ουκρα­νο­πο­λω­νι­κά σύνο­ρα θα το είχε κάνει σε 5 μέρες,
δηλα­δή όσο χρειά­ζο­νται τα οχή­μα­τα της να δια­νύ­σουν την από­στα­ση των 1300
χιλιό­με­τρα από την μια άκρη στην άλλη. Επει­δή όμως λέγο­νται πολ­λά περί του
αντι­θέ­του να πω ότι στον πόλε­μο ακούς μόνο ψέμα­τα και από τις δύο πλευ­ρές. Δεν
είναι δικό μου, αλλά του Philip Snowden Βρε­τα­νού πολι­τι­κού 1864-1937 που είπε:
«Η πρώ­τη απώ­λεια όταν έρχε­ται ο πόλε­μος είναι η αλή­θεια», το οποίο και
προσυπογράφω.

Για το δεύ­τε­ρο μέρος
της ερώ­τη­σης σας για κερ­δι­σμέ­νους και ηττη­μέ­νους, αυτό που έχω να πω είναι ότι
από ένα πόλε­μο βγαί­νουν όλοι χαμέ­νοι. Ο πόλε­μος αυτός έχει επι­φέ­ρει μεγάλα
προ­βλή­μα­τα σε όλη την ευρύ­τε­ρη περιο­χή, τα οποία θα εντα­θούν ακό­μη περισσότερο
πολύ γρή­γο­ρα. Ο πρώ­τος χαμέ­νος είναι ο λαός της Ουκρα­νί­ας και η ίδια η Ουκρανία
ως οντό­τη­τα, αφού η χώρα αυτή θα δια­με­λι­στεί, όπως ακρι­βώς έγι­νε με την Πρώην
Δημο­κρα­τία της Γιου­γκο­σλα­βί­ας (ΠΓΔ). Στο σημείο αυτό πρέ­πει να ανα­φερ­θεί κάτι
που δεν είναι σε γνω­στό όλους, δηλα­δή ότι η πλη­θυ­σμια­κή σύν­θε­ση της Ουκρανίας
είναι ανά­λο­γη της ΠΓΔ, που απαρ­τί­ζε­ται από τερά­στιους αριθ­μούς ρωσικής,
λευ­κο­ρω­σι­κής, τσε­τσέ­νι­κης, πολω­νι­κής, ρου­μα­νι­κής, ελλη­νι­κής κατα­γω­γής και
πολ­λών ακό­μη εθνι­κο­τή­των. Θα δημιουρ­γη­θούν λοι­πόν πολ­λές περι­φέ­ρειες, άλλες θα
ενσω­μα­τω­θούν στο ρωσι­κό κρά­τος, άλλες θα είναι τύποις ανε­ξάρ­τη­τες και άλλες
ορα­τά ελεγχόμενες.

Επί­σης, χαμέ­νη θα
είναι η Ευρώ­πη η οποία θα πλη­ρώ­σει πολύ ακρι­βά αυτά που μέχρι σήμε­ρα έπαιρνε
φθη­νά από Ρωσία (όπως ΦΑ, πετρέ­λαιο, σιτη­ρά, άνθρα­κά και άλλες πρώ­τες ύλες),
ενώ θα δεχθεί κι ένα μεγά­λο κύμα μετα­νά­στευ­σης από Ουκρα­νούς που δεν είναι
εύκο­λο να δια­χει­ρι­στεί. Οι ΗΠΑ, που πίστε­ψαν ότι με τον απο­κλει­σμό της Ρωσίας
από το διε­θνές γίγνε­σθαι θα είχε την από­λυ­τη κυριαρ­χία στον πλα­νή­τη, όμως που
θα χάσει πλέ­ον στα­δια­κά, ειδι­κά εάν προ­χω­ρή­σουν συμ­φω­νί­ες μετα­ξύ Κίνας και
αρα­βι­κών χωρών ώστε οι πωλή­σεις πετρε­λαί­ου να γίνο­νται σε ρού­βλια ή και γιουάν
πέραν του δολα­ρί­ου, ενώ θα ανα­δεί­ξουν ακό­μη περισ­σό­τε­ρο με την πολι­τι­κή τους,
τον ρόλο της Κίνας. Η ίδια η Ρωσία η οποία θα χρεια­στεί πλέ­ον πολύ χρό­νο για να
επα­νέλ­θει σε ανά­πτυ­ξη, βιο­τι­κό επί­πε­δο και αγο­ρές. Το ποιος θα έχει οφέ­λη, η
απά­ντη­ση είναι εύκο­λη, θα είναι όσοι παρα­δο­σια­κά επί αιώ­νες επω­φε­λού­νται από
τους διά­φο­ρους πολέ­μους, δηλα­δή ορι­σμέ­να φυσι­κά πρό­σω­πα, εται­ρεί­ες και όχι οι
λαοί.

–
Η Ελλά­δα έστει­λε πολε­μι­κό υλι­κό στην Ουκρα­νία με την κυβέρ­νη­ση να υπερασπίζεται
αυτή την από­φα­ση παρα­πέ­μπο­ντας σε ένα αντί­στοι­χο σενά­ριο στο μέλ­λον και στην
περί­πτω­ση που θα βρι­σκό­μα­σταν εμείς στη θέση του αμυ­νό­με­νου. Πώς
σχο­λιά­ζε­τε αυτή την απόφαση;

«Η ευθεία απά­ντη­ση μου
είναι ότι η χώρα μας δεν έπρε­πε να εμπλα­κεί έστω και συμ­βο­λι­κά με όπλα. Η
Ελλά­δα παρα­δο­σια­κά είναι μια δύνα­μη που πρε­σβεύ­ει την ειρή­νη και σ΄ αυτό έπρεπε
να επεν­δύ­σου­με από την πρώ­τη στιγ­μή. Δικαιο­λο­γί­ες ότι έστει­λε η Πορ­το­γα­λία και
άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες δεν στέ­κουν. Οι χώρες αυτές δεν σηκώ­νουν το βάρος συνθηκών
όπως Λωζά­νης, Μοντρέ, Παρι­σί­ων κλπ. Επί­σης, δεν έχουν στη γει­το­νιά τους το
πρό­βλη­μα, όπως εμείς. Δεν ζού­νε με πρό­βλη­μα όπως αυτό της Κύπρου, εδώ και 48
χρό­νια. Θα χαι­ρό­μουν όμως πολύ εάν έβλε­πα καρά­βια ειρή­νης με την ελληνική
σημαία να μετα­φέ­ρουν ανθρω­πι­στι­κή βοή­θεια στην Οδησ­σό, την Μαριού­πο­λη και να
απε­γκλω­βί­ζουν αμά­χους. Επί­σης, εάν οι όποιες συνο­μι­λί­ες μετα­ξύ των δύο πλευρών
γινό­ντου­σαν πχ στην Θεσ­σα­λο­νί­κη και όχι στην Αντά­λια, αφή­νο­ντας σε άλλους που
έχουν λερω­μέ­νη τη φωλιά τους, το προ­νό­μιο να κου­νούν τη σημαία της ειρήνης».

–
Ο Έλλη­νας πρω­θυ­πουρ­γός μιλώ­ντας σε συνέ­ντευ­ξη στον Alpha εμφα­νώς υπο­τί­μη­σε τα
όπλα ρωσι­κής κατα­σκευ­ής που η Ελλά­δα δια­θέ­τει στο οπλο­στά­σιό της, ανά­με­σά τους
και τους πυραύ­λους S300. Είπε χαρα­κτη­ρι­στι­κά ότι πρό­κει­ται για «όπλα παλαιότερων
δεκα­ε­τιών που δεν είναι τόσο σημα­ντι­κά για την άμυ­να της χώρας». Ισχύ­ει αυτό;

«Κατ΄ αρχάς να
ξεκα­θα­ρί­σω κάτι, είναι άλλο να μιλά­με για ένα όπλο απα­ξιω­μέ­νο και διαφορετικά
για ένα όπλο σχε­τι­κής ηλι­κί­ας, που όμως είναι τεχνο­λο­γι­κά ανα­βαθ­μι­σμέ­νο. Τα
όπλα ρωσι­κής κατα­σκευ­ής ήρθαν στη χώρα μας με την έγκρι­ση του ΝΑΤΟ, μέσω της
πρώ­ην Αν. Γερ­μα­νί­ας, καθώς και με αγο­ρές κυρί­ως μέσω Ουκρα­νί­ας, οι οποίες
εντά­χθη­καν στο οπλο­στά­σιο των ΕΔ της χώρας και που απο­τε­λούν σήμε­ρα τμή­μα της
ασπί­δας της χώρας μας, αφού στην πλειο­νό­τη­τα τους είναι αμυ­ντι­κά. Μάλι­στα για
τα S-300 που ανα­φέ­ρε­στε, έχουν υπο­γρα­φεί πρό­σφα­τα συμ­φω­νί­ες υπο­στή­ρι­ξης και
ανα­βάθ­μι­σης τους. Είναι πολύ αξιό­πι­στα και σαφώς χρή­σι­μα για την αερά­μυ­να της
χώρας. Η απα­ξί­ω­ση τους χωρίς να γίνε­ται κου­βέ­ντα αντι­κα­τά­στα­σης τους με κάτι
αντί­στοι­χο και καλύ­τε­ρο, συγκρί­νε­ται μόνο με την απα­γό­ρευ­ση της Λίμνης των
Κύκνων στο μέγα­ρο μου­σι­κής και του Ντο­στο­γιέφ­σκι, λόγω ρωσι­κής καταγωγής».

–
Δημο­σιεύ­μα­τα στον Τύπο ανα­φέ­ρουν ότι η Ουκρα­νία έχει ζητή­σει από τη χώρα μας
τέτοια όπλα. Η Αθή­να αρνεί­ται ότι το συζη­τά. Ποιες επι­πτώ­σεις θα είχε στην
άμυ­νά μας αλλά και γενι­κό­τε­ρα το ενδε­χό­με­νο νέας απο­στο­λής οπλι­κών συστημάτων
στην Ουκρανία;

«Νομί­ζω ότι το εάν
πρέ­πει ή όχι να στεί­λου­με επι­πλέ­ον όπλα στην Ουκρα­νία, η απά­ντη­ση μου είναι
όπως και πριν: «το δις εξα­μαρ­τείν ουκ ανδρός σοφού», πέραν του ότι αδυ­να­τί­ζει η
αμυ­ντι­κή μας ικα­νό­τη­τα με την απο­δέ­σμευ­ση τους, όπως απα­ντή­θη­κε στην
προη­γού­με­νη ερώ­τη­ση. Όμως εδώ πρέ­πει να ξεκα­θα­ρί­σου­με κάτι που ακού­με συχνά όχι
μόνο για τα δικά μας όπλα αλλά και για ενί­σχυ­ση της Ουκρα­νί­ας με σύγχρονα
οπλι­κά συστή­μα­τα ακό­μη και πολε­μι­κά αερο­σκά­φη. Όσο πιο σύγ­χρο­νο είναι ένα
σύστη­μα τόσο μεγα­λύ­τε­ρη είναι η ανά­γκη εκπαί­δευ­σης του προ­σω­πι­κού που το
χει­ρί­ζε­ται. Όσα ακού­γο­νται λοι­πόν, εντάσ­σο­νται στην καθη­με­ρι­νή προ­πα­γάν­δα και
από τις δύο πλευ­ρές. Όμως και η ρητο­ρι­κή μόνο εμπλο­κή από εμάς, δημιουργεί
πολι­τι­κό κλί­μα που δεν γνω­ρί­ζου­με στο που θα μας οδη­γή­σει στο μέλλον».

–
Έχο­ντας αγο­ρά­σει πρό­σφα­τα όπλα και φρε­γά­τες αξί­ας πολ­λών δισ. ευρώ, πόσο πιθανό
θεω­ρεί­τε ένα νέο σαφά­ρι εξο­πλι­σμών ειδι­κά από τη στιγ­μή που οι ΗΠΑ έχουν
στεί­λει το μήνυ­μα στις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ οι οποί­ες δια­θέ­τουν ρωσι­κό οπλισμό
ότι πρέ­πει να τον αποσύρουν;

«Εδώ ανοί­γε­τε ένα πολύ
μεγά­λο θέμα. Στο πρό­σφα­το παρελ­θόν, αλλά και σήμε­ρα, με αφορ­μή τον πόλε­μο στην
Ουκρα­νία, γίνο­νται συζη­τή­σεις και τίθε­νται ερω­τή­μα­τα εάν τα νέα αερο­σκά­φη ή
Φρε­γά­τες ή και κάποια άλλα συστή­μα­τα που έρχο­νται στο τρα­πέ­ζι για
δια­πραγ­μά­τευ­ση, καλύ­πτουν τις ανά­γκες της χώρας. Ερω­τή­θη­κα πολ­λές φορές για το
κατά πόσο συμ­φω­νώ ή όχι με τις νέες προ­μή­θειες. Η απά­ντη­ση είναι ΝΑΙ σε νέες
αγο­ρές μου ΟΧΙ όμως εάν δεν γίνο­νται σύμ­φω­να με σχε­δια­σμό και προ­τά­σεις των ΓΕ
και των νόμων που διέ­πουν τις προ­μή­θειες αμυ­ντι­κού υλι­κού (ΑΥ).

Είναι ιστο­ρι­κά
απο­δε­δειγ­μέ­νο ότι όταν γίνο­νται προ­μή­θειες ΑΥ από οποια­δή­πο­τε χώρα με γνώμονα
μόνο τα γεω­πο­λι­τι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα, στο τέλος πλη­ρώ­νου­με διπλά σε κόστος, ενώ
τα όποια συμ­φέ­ρο­ντα χάνο­νται, αφού αλλά­ζουν στο πέρα­σμα του χρό­νου. Με στό­χο να
ισχυ­ρο­ποι­ή­σω την άπο­ψη αυτή στους μη ειδι­κούς, ανα­φέ­ρω ενδει­κτι­κά ότι η ισχύς
ενός στρα­τεύ­μα­τος δεν εξαρ­τά­ται μόνο από τα όπλα που έχει στην κατο­χή του.
Στοι­χεία όπως ένα οργα­νω­μέ­νο δίκτυο πλη­ρο­φο­ριών, ενός ισχυ­ρού δικτύου
επι­κοι­νω­νιών, ενός συστή­μα­τος διοί­κη­σης και ελέγ­χου, ενός άρτια εκπαιδευμένου
προ­σω­πι­κού σε αριθ­μούς που θα καλύ­πτουν τους επι­θυ­μη­τούς στό­χους που θέτει η
πολι­τι­κή ηγε­σία, η επι­λο­γή όπλων άμυ­νας και κρού­σης, η υπο­στή­ρι­ξη τους από την
εγχώ­ρια βιο­μη­χα­νία στο μέγι­στο δυνα­τό βαθ­μό, η εξα­σφά­λι­ση της
δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας των συστη­μά­των που φέρουν τα όπλα (πλατ­φόρ­μες όπως Α/Φ,
πλοία, ειδι­κά οχή­μα­τα ΣΞ κλπ), είναι αυτά που καθο­ρί­ζουν την τελι­κή έκβα­ση ενός
πολέμου».

–
Κύριε Αρχη­γέ, εδώ και μια 10ετία δεν αγο­ρά­σα­με σχε­δόν τίπο­τα για τις ΕΔ, αφού
δεν είχα­με χρή­μα­τα λόγω της οικο­νο­μι­κής κρί­σης. Δεν έπρε­πε να προ­χω­ρή­σου­με σε
νέες αγορές;

«Θα είναι απλή αλλά
και ξεκά­θα­ρη η απά­ντη­ση μου. Δεν αγο­ρά­σα­με όχι για­τί δεν είχα­με χρή­μα­τα, αφού
στους ετή­σιους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς ακό­μη και μέσα στην βαθιά περί­ο­δο της
οικο­νο­μι­κής κρί­σης εγγρα­φό­ταν χρή­μα­τα όχι στο ίδιο επί­πε­δο πριν το 2010, όμως
χρή­μα­τα που επαρ­κού­σαν ώστε να γίνουν κρί­σι­μα προ­γράμ­μα­τα για ανα­νέ­ω­ση ή
προ­σθή­κες υλι­κού. Αυτό λοι­πόν που ΔΕΝ επέ­τρε­ψε επί της ουσί­ας την εκτέ­λε­ση νέων
προ­γραμ­μά­των παρά του ότι προ­ϋ­πο­λο­γί­στη­καν σημα­ντι­κά ποσά καθ΄ όλη τη διάρ­κεια της
επι­τρο­πεί­ας, είναι οι δύο νόμοι περί προ­μη­θειών αμυ­ντι­κού υλι­κού, δηλα­δή των
3883/10 και 3978/11. Η αυστη­ρό­τη­τα και η πολυ­πλο­κό­τη­τα των νόμων αυτών,
ουσια­στι­κά δεν επι­τρέ­πουν νέες προ­μή­θειες παρά μόνο εάν γίνουν με διακρατικές
συμ­φω­νί­ες και νομο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση από την Βου­λή, κάτι όμως που δεν αποτελεί
άλλο­θι ώστε να επα­να­λαμ­βά­νε­ται συνεχώς.

Βέβαια οφεί­λω να
ανα­φέ­ρω ότι, αυτό που μειώ­θη­κε σημα­ντι­κά στην εν λόγω περί­ο­δο που όμως δεν έχει
βελ­τιω­θεί ούτε και σήμε­ρα, είναι η χρη­μα­το­δό­τη­ση του λει­τουρ­γι­κού Π/Υ των ΓΕ,
με συνέ­πεια τη μεί­ω­ση των δια­θε­σι­μο­τή­των. Και πάλι όμως θα τονί­σω ότι οι
δια­θε­σι­μό­τη­τες δεν επη­ρε­ά­ζο­νται μόνο από το ύψος της χρη­μα­το­δό­τη­σης, αλλά και
από πολ­λούς άλλους παρά­γο­ντες. Πχ στο τέλος του 2017 στην ΠΑ είχε αυξη­θεί το
πτη­τι­κό έργο των εκπαι­δευ­τι­κών Α/Φ κατά 42% και η δια­θε­σι­μό­τη­τα των μαχητικών
κατά 14% σε σχέ­ση με το 2016, όντας με τον Π/Υ της ΠΑ για το 2017 μειω­μέ­νο κατά
3,5%».

–
Δια­βά­ζου­με σήμε­ρα ότι υπάρ­χει αντί­στοι­χη πίε­ση προς την Τουρ­κία να απο­σύ­ρει ή
και να παρα­χω­ρή­σει τους S-400 στην Ουκρα­νία και να εντα­χθεί εκ νέου στο
πρό­γραμ­μα των F-35, ποια είναι η άπο­ψή σας;

«Σε ό,τι αφο­ρά στο
πρώ­το σκέ­λος είμαι βέβαιος ότι η Τουρ­κία δεν θα δώσει και δεν θα παραχωρήσει
ούτε μια σφαί­ρα πολύ δεν μάλ­λον τους S-400, στην Ουκρα­νία. Σε ότι αφο­ρά στο
F-35 σε ανύ­πο­πτο χρό­νο (Οκτώ­βριος 2017) είπα ότι, η Τουρ­κία δεν θα πάρει το
F-35, το για­τί όμως το εξή­γη­σα σε άρθρο μου πολύ αργό­τε­ρα (Μάιος 2021) με τίτλο
«Τουρ­κία και F-35», όπου και τότε έβλε­πα να παί­ζει το ίδιο έργο στα ΜΜΕ, θα τα
πάρει δεν θα τα πάρει. Η Τουρ­κία λοι­πόν απο­φά­σι­σε με την προ­μή­θεια των S-400 να
την απο­μα­κρύ­νουν από το εται­ρι­κό σχή­μα του F-35, αντί να απο­χω­ρή­σει μόνη της,
απο­φεύ­γο­ντας τυχόν ποι­νι­κές ή άλλες ρήτρες σε βάρος της, ενώ τώρα διεκ­δι­κεί ή
ίδια ανά­λο­γες απο­ζη­μιώ­σεις. Ο λόγος ήταν ότι δεν μπό­ρε­σε να εξασφαλίσει
πρό­σβα­ση στον πηγαίο κώδι­κα των F-35, για να προ­χω­ρή­σει στην κατα­σκευή του
δικού της μαχη­τι­κό, όπως είχε σχεδιάσει».

-Τις
τελευ­ταί­ες ημέ­ρες, βλέ­που­με να γίνε­ται ανα­φο­ρά σε πολ­λά μέσα για την χρήση
προηγ­μέ­νων βομ­βών σε μεγά­λες απο­στά­σεις όπως πχ του πύραυ­λου Kinzha, πως
εκτι­μά­τε την στά­ση της Ρωσί­ας επί αυτού;

«Όπως ανέ­φε­ρα και στην
αρχή, σε ένα πόλε­μο ακούς δύο πράγ­μα­τα. Ψέμα και προ­πα­γάν­δα. Η διαρ­ροή λοιπόν
των δυνα­το­τή­των του συγκε­κρι­μέ­νου όπλου, αλλά και αυτών που θα δού­με ίσως
σύντο­μα, εντάσ­σε­ται στην προ­πα­γάν­δα από την πλευ­ρά της Ρωσί­ας, κυρί­ως δε προς
την δύση και ιδιαί­τε­ρα στο ΝΑΤΟ. Αυτό έρχε­ται ως απά­ντη­ση για όσους μιλούν για
απο­κλει­σμό πτή­σε­ων πάνω από την Ουκρα­νία με χρή­ση ΝΑΤΟι­κών μαχητικών
αερο­σκα­φών, που θα απο­γειώ­νο­νται προ­φα­νώς από ΝΑΤΟι­κά αερο­δρό­μια. Δείχνει
λοι­πόν αυτό που έχει, αντί να πει ότι εγώ σας φτά­νω εάν απειληθώ».

–
Πως σχο­λιά­ζε­τε τις τελευ­ταί­ες ανα­φο­ρές από την πλευ­ρά της ΕΕ για νέο Αμυντικό
Δόγ­μα που θα καλύ­πτει της χώρες της Ευρώπης;

«Με την έναρ­ξη των
επι­χει­ρή­σε­ων στην Ουκρα­νία και μετά το πρώ­το σοκ της ωραί­ας «κοι­μω­μέ­νης»
Ευρώ­πης, είδα­με ένα καται­γι­σμό δηλώ­σε­ων από πολ­λές χώρες που αφο­ρού­σαν στην
προ­μή­θεια νέων οπλι­κών συστη­μά­των. Ακού­στη­καν τερά­στια ποσά όπως πχ 100 δις
ευρώ από την Γερ­μα­νία, αλλά και άλλα παρα­πλή­σια ποσά από τις σκαν­δι­να­βι­κές και
κάτω χώρες. Το εάν οι ευρω­παϊ­κές χώρες πρέ­πει να τρέ­ξουν να υλο­ποι­ή­σουν τα
προ­γράμ­μα­τα που εξήγ­γει­λαν και εάν οι λαοί τους βρε­θούν στο δίλημ­μα βού­τυ­ρο ή
κανό­νια, είναι πολύ αργά πλέ­ον. Το μόνο όμως που μπο­ρώ να σχο­λιά­σω είναι εάν
γνω­ρί­ζουν σε ποιο βάθος χρό­νου θα αξιο­ποι­η­θούν οι όποιες νέες προμήθειες.

Τώρα εάν κατα­φέ­ρουν να
βρουν το κλει­δί από το συρ­τά­ρι στο οποίο βρί­σκε­ται ο σχε­δια­σμός εδώ και 10ετίες
για την ολο­κλή­ρω­ση της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής εξω­τε­ρι­κών και άμυ­νας, δεν είμαι σε
θέση να δώσω μια πει­στι­κή απά­ντη­ση. Φοβά­μαι όμως ότι οι συζη­τή­σεις αυτές
γρή­γο­ρα θα ξεχα­στούν αφού οι δομές της ΕΕ δεν έχουν εκσυγ­χρο­νι­στεί και οι
ηγε­σί­ες των κρα­τών μελών της δεν είναι έτοι­μες να προ­χω­ρή­σουν σε μια τέτοια
κίνη­ση. Η κου­βέ­ντα ότι θα είναι συμπλή­ρω­μα στο ΝΑΤΟ, απο­τε­λεί σύντο­μο ανέκδοτο,
αφού οι ίδιες αυτές χώρες είναι και μέλη του ΝΑΤΟ.

Τι λοι­πόν θα προστεθεί
πέραν από το να ξοδευ­τούν υπέ­ρο­γκα ποσά και να δημιουρ­γη­θούν παρά­πλευ­ρα κέντρα
απο­φά­σε­ων! Η δική μου απά­ντη­ση στο δίλημ­μα βού­τυ­ρο ή κανό­νια για­τί περί αυτού
πρό­κει­ται, είναι: Όσο ποιο πολύ βού­τυ­ρο έχεις στο ψωμί σου τόσα ποιο πολλά
κανό­νια χρειά­ζε­σαι για να το προ­στα­τέ­ψεις. Δια­φο­ρε­τι­κά θα σου το φάει κάποιος
άλλος. Αρκεί βέβαια τα κανό­νια να αγο­ρά­ζο­νται με στό­χο την προ­στα­σία του
βου­τύ­ρου όλου του λαού και όχι για την απο­θή­κευ­ση του σε κάποια ψυγεία».

( Δημή­τρης
Τερ­ζής /
ΕΦΣΥΝ)