Μητσιάλης πανηγυρίζει για μία ακόμη νίκη, που σημειώνουμε ως Ελληνες και ως
αριστεροί… Η εκλογή του Alexis στο αξίωμα του προέδρου της αρμόδιας επιτροπής του Συμοβυλίου της Ευρώπης για τα δυτικά Βαλκάνια μας γεμίζει και μας
εθνική περηφάνεια και φουντώνει μέσα μας μία αριστερή επαναστατική φλόγα…
Ο Νίκος
βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μία σύντομη ιστορική αναδρομή στην περιοχή από
την ώρα, που οι ανθρωπιστές δυτικοί άλλαξαν τα φώτα στην πολύπαθη Γιουγκοσλαβία
μέχρι την σημερινή φιλελεύθερη ευδαιμονία των λαών. Τώρα, υπό την προεδρία του Alexis αναμένονται
νέες μέρες δόξας, μεγαλείου και λαϊκών κατακτήσεων… Εμείς είμαστε σίγουροι… Και
παραθέτουμε…
μεγάλη «εθνική επιτυχία» πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μέσα στη ταραχή που
δημιούργησε η διαρροή των emails και η οργή των αποδήμων που τα προσωπικά
δεδομένα τους έχουν γίνει φύλλο και φτερό, καθώς και η, πρωτοφανής για την ελληνική
πραγματικότητα, συλλογή 1,3 εκατ. υπογραφών στο ψήφισμα της Καρυστιανού, που ο
Πορτοσάλτε στο ΣΚΑΙ χαρακτήρισε προχθές γελοιότητες.
χαρακτηρισμός της «επιτυχίας» αναφέρεται στο γεγονός ότι Πρόεδρος της
νεοσυσταθείσας Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Δυτικά Βαλκάνια,
είναι, από τις αρχές του μήνα, ο Αλέξης Τσίπρας. Εξελέγη με το 80% των
ψηφισάντων έναντι του δεξιού (ΕΛΚ) Ούγγρου, Zsolt Nemeth. Τον Τσίπρα στήριξαν
οι Σοσιαλιστές, η Αριστερά, οι Φιλελεύθεροι ALDE (Μακρόν), καθώς και σημαντικό
μέρος δεξιών ευρωβουλευτών του (ΕΛΚ). Πρωτοφανής ομογνωμία διαφορετικών
αποχρώσεων του ευρωκοινοβουλίου!
όπως υπογραμμίζουν ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ρόλο για την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα έπαιξε,
εκτός από τη διεθνή αναγνώριση του, κυρίως το γεγονός ότι έκανε πράξη και
υπέγραψε τη σημαντική Συμφωνία την Πρεσπών, «που αποτελεί μοναδικό παράδειγμα
ειρηνικής και αμοιβαία αποδεκτής επίλυσης διαφοράς στα Βαλκάνια…»
στα πέντε βασικά στοιχεία διοίκησης, η «πρόβλεψη» αποτελεί κύριο παράγοντα
επιτυχίας του επιδιωκόμενου σκοπού. Σε αυτό το στοιχείο εντάσσονται και οι
βομβαρδισμοί κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, που
ξεκίνησαν πριν 25 χρόνια, σαν σήμερα στις 24 Μαρτίου 1999.
Ήταν
μια επίθεση της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας κατά κυρίαρχου ευρωπαϊκού κράτους. Η
Washington Post σε πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ, χαρακτήριζε ως λάθος εκτίμηση της
αμερικανίδας ΥπΕξ, Μαντλίν Ολμπράιτ, την επιχείρηση του ΝΑΤΟ κατά της ενιαίας
τότε Γιουγκοσλαβίας με την κωδική ονομασία Operation Allied Force.
λάθος! Οι νατοϊκοί βομβαρδισμοί που διήρκησαν τρεις μήνες πραγματοποιώντας
35.788 αποστολές εναντίον 200 πόλεων και χωριών με 1.130 πολεμικά αεροσκάφη,
στόχο είχαν να αποτρέψουν τυχόν κάθοδο των Ρώσων στην Αδριατική Θάλασσα. Οι
νατοϊκοί έριξαν περίπου 500.000 βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου και 35.450
βόμβες διασποράς, απαγορευμένες από τις διεθνείς συνθήκες.
Αυτές
οι χιλιάδες βόμβες άρχισαν να πέφτουν στη Γιουγκοσλαβία τον Μάρτη του ’99 και
τον Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, το μεσημέρι της 31ης Δεκεμβρίου, ο οινόφλυξ
Μπόρις Γιέλτσιν παραιτείται από πρόεδρος μιας διαλυμένης Ρωσίας και αναλαμβάνει
ο Βλαντίμιρ Πούτιν… Συμπτώσεις που δείχνουν την αξία της «πρόβλεψης» των
συμμάχων να αποκλείσουν το συντομότερο δυνατόν τις όποιες Ρωσικές βλέψεις σε
Γιουγκοσλαβία!
ΝΑΤΟ-ευρωπαϊκές βόμβες που έπεσαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία την κομμάτιασαν σε
έξι δημοκρατίες και σε μια αυτόνομη περιοχή… Εξηγείται έτσι και η συγκρότηση
ειδικής Επιτροπής για την «εύθραυστη» περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Επιτροπή
με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, αναγνωρισμένο δεξιοτέχνη στο κλείσιμο μιας ακόμα
τυχόν φιλορωσικής χαραμάδας, στο έδαφος του κρατιδίου των Σκοπίων!
Με
πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και με ΥπΕξ τον Νίκο Κοτζιά, τα Σκόπια
θωρακίστηκαν στη στοργική οικογένεια των ελεύθερων δυτικών κρατών, με το όνομα
Βόρεια Μακεδονία. Αυτό συνέβη παρά τις τότε «θυελλώδεις» διαφωνίες
νεοδημοκρατών, που οσονούπω θα εγκρίνουν και την ένταξη του κρατιδίου στο
ΝΑΤΟ-ΕΕ!
σημειωθεί πως την περίοδο αυτή στη χώρα μας πρέσβης των ΗΠΑ ήταν ο Τζέφρι
Πάιατ, σημαντικός παράγων στο Κίεβο, μαζί με την Βιτόρια Νούλαντ, την εποχή της
«πορτοκαλί επανάστασης». Το έναυσμα μιας ανθρωποσφαγής που συνεχίζεται μέχρι
και σήμερα…
Ευρωπαίος
Πρόεδρος για τα Δυτικά Βαλκάνια, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας, μια απόδειξη πως το
«σύστημα» δεν ξεχνά ποτέ τους άξιους, επιβραβεύοντας τις καλές τους
επιδόσεις…