Τι να κάνουμε… Εχουμε προτιμήσεις…

Ο Γενι­κός δ/ντής
της Παγκό­σμιας Οργά­νω­σης Υγεί­ας, που έδει­ξε υψη­λή υπευ­θυ­νό­τη­τα στην διάρ­κεια της
παν­δη­μί­ας ‘ξανα­χτύ­πη­σε’ πάλι: Η Δύση δε
δίνει την ίδια προ­σο­χή στις ζωές των μαύ­ρων και στις ζωές των λευ­κών.
Αφορ­μή η ‘ευαι­σθη­σία’ όλων των δυτι­κών για τα θύμα­τα στην Ουκρα­νία… Μία
υπο­κρι­τι­κή συμπε­ρι­φο­ρά, αφού δια­κρί­νει τις ζωές των ανθρώ­πων σε πολ­λές κατηγορίες… 

Ευαι­σθη­σία καθαρά
προ­σχη­μα­τι­κή… Διά­τρη­το ένδυ­μα των πολι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των, που αυτή την φορά δυσκολεύεται
να καλύ­ψει τον απρο­κά­λυ­πτο στό­χο: την Ρωσία… Όταν, λοι­πόν περισ­σεύ­ουν οι κορώνες
συναι­σθη­μα­τι­σμού για τους πρά­μα­τι σκλη­ρά δοκι­μα­ζό­με­νους Ουκρα­νούς είναι
αυτό­μα­τη η παρα­τή­ρη­ση του Αιθί­ο­πα Αντα­νόμ Γκε­μπρε­γε­σούς, που η κατα­γω­γή του
ανά­γε­ται στο Τιγκράι. Μία περιο­χή δοκι­μα­ζό­με­νη από απί­στευ­της αγριότητας
εμφύ­λιο πόλεμο… 

Απέ­να­ντι, από
την άλλη μεριά της Ερυ­θράς Θάλασ­σας βρί­σκε­ται η Υεμέ­νη, που δοκι­μά­ζε­ται από μία
χωρίς προη­γού­με­νο επί­θε­ση της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας με απί­στευ­τα νού­με­ρα νεκρών,
άστε­γων, πει­να­σμέ­νων… Η Υεμέ­νη, κατα­λαμ­βά­νει στην ειδη­σε­ο­γρα­φία χώρο εφά­μιλ­λο αυτού
που παλαιό­τε­ρα στην εφη­με­ρί­δες εγρά­φο­νταν στην στή­λη των ‘ψιλών’: Κεραυ­νός
εφό­νευ­σε δύο αιγο­πρό­βα­τα…

Ας μην πιάσουμε
την υπο­σα­χά­ρια Αφρι­κή, όπου οι ‘ειρη­νο­ποιοί’ Γάλ­λοι έχουν δώσει … τα ρέστα τους.
Και στα οποία, μπο­ρεί να μπλέ­ξουν και εμάς με βάση την αμυ­ντι­κή συμ­φω­νία, που
υπέ­γρα­ψαν οι Μητσοτάκης-Μακρόν… 

Το κατα­γρα­φό­με­νο
ενδια­φέ­ρον για τους Ουκρα­νούς φυσι­κά δεν έχει καμία σχέ­ση με την αντίστοιχη
συμπε­ρι­φο­ρά από τους ίδιους τύπους προς τους Γιου­γκο­σλά­βους, Σύρους, Λίβυους,
Αφρι­κα­νούς γενι­κά, Απω Ασιά­τες κ.λ.π.

Σε αρκε­τές
περι­πτώ­σεις τα καθο­δη­γού­με­να αισθή­μα­τα είναι αντί­στρο­φα… Οι Σέρ­βοι π.χ. δεν πόνεσαν
λίγο με την ΝΑΤΟϊ­κή εισβο­λή… Ειρή­σθω εν παρό­δω, πως η εκδί­ω­ξη τρια­κο­σί­ων πενήντα
χιλιά­δων Σέρ­βων από την Κράϊ­να πέρα­σε και αυτή στα ψιλά της αντικειμενικής
δυτι­κής ‘ειδη­σε­ο­γρα­φί­ας’.

Απλά, οι Σέρβοι
ήταν οι κακοί της επο­χής… Οπως τώρα οι Ρώσοι… Και είχαν για ηγέ­τη έναν
εγκλη­μα­τία: τον Μιλό­σε­βιτς. Όπως τώρα οι Ρώσοι τον Πού­τιν… Σε αυτές τις περιπτώσεις
ένας δια­βο­λι­κός αρχη­γός μετα­τρέ­πει και το ποί­μνιό του σε όντα της κόλα­σης και της
καταστροφής… 

Ιδού, που οι
προ­τι­μή­σεις μας δεν έχουν χρώ­μα. Σέρ­βοι και Ρώσοι τυγ­χά­νουν λευ­κοί και
χρι­στια­νοί. Ορθό­δο­ξοι, βέβαια αλλά Χρι­στια­νοί…  

Ειρή­σθω και πάλι
εν παρό­δω, πως ο Μιλό­σε­βιτς, έτυ­χε απάν­θρω­πης συμπε­ρι­φο­ράς στην πολι­τι­σμέ­νη Χάγη,
που έφτα­σε μέχρι την στέ­ρη­ση ουσια­στι­κών ιατρι­κών υπη­ρε­σιών για σοβαρό
καρ­διο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα που ανέ­πτυ­ξε κατά την διάρ­κεια της δίκης… Και ξανά ειρήσθω
εν παρό­δω, πως ο Μιλό­σε­βιτς τελι­κά αθω­ώ­θη­κε
από το καθό­λου ευνοϊ­κά δια­κεί­με­νο απέ­να­ντί του δικα­στι­κό σώμα… Μετά θάνατον
βέβαια…