Με το καθιε­ρω­μέ­νο ετή­σιο life–show του …καπι­τα­λι­στι­κού ιδε­ώ­δους, που μόλις τελεί­ω­σε, ασχο­λεί­ται αυτή την βδο­μά­δα, ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης… 

Λαμπροί αστέ­ρες, που φρο­ντί­ζουν ακα­τά­παυ­στα για την …δικαιο­σύ­νη την δημο­κρα­τία και την ανά­πτυ­ξη παρε­λαύ­νουν στην πασα­ρέ­λα της συγκά­λυ­ψης… Μοι­ρά­ζουν αφει­δώς ανεκ­πλή­ρω­τες υποσχέσεις…Προβάλλουν την εικό­να παγκό­σμιας καπι­τα­λι­στι­κής ευδαι­μο­νί­ας και συγκα­λύ­πτουν τα ατε­λεί­ω­τα τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια, που
φυλά­γο­νται καλά στα μαύ­ρα, κατά­μαυ­ρα αμπά­ρια των ξεπλυ­μέ­νων τρα­πε­ζι­κών ιδρυ­μά­των… Σε εξω­τι­κά νησιά αλλά και σε Ευρω­παϊ­κές νομι­μό­τη­τες τύπου μπανανίας.
Παραθέτουμε…

Από τη περα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα 16 έως το Σάβ­βα­το 20
Ιανουα­ρί­ου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 54ο 
Παγκό­σμιο Οικο­νο­μι­κό Φόρουμ (WEF), στο ελβε­τι­κό Ντα­βός. Κεντρι­κό θέμα
του η «ανοι­κο­δό­μη­ση της εμπι­στο­σύ­νης» (Rebuilding Trust). Πέρ­σι ως κεντρικό
άξο­να συζη­τή­σε­ων είχαν το «Δου­λεύ­ο­ντας μαζί, απο­κα­θι­στώ­ντας την Εμπιστοσύνη»
(Working Together, Restoring Trust)!

Είναι αξιο­θαύ­μα­στο το πάλε­μα τους στα παγω­μέ­να αλώνια
επί δυο συνε­χείς χρο­νιές, προ­κει­μέ­νου να απο­κα­τα­στή­σουν και τελι­κά να
ανοι­κο­δο­μή­σουν την εμπι­στο­σύ­νη! Ανα­ρω­τιέ­ται κανείς όλη αυτή η μάζω­ξη των CEOs
και των πολι­τι­κών, σ’ ένα υψό­με­τρο 1.560 μέτρων σε τι είδους εμπιστοσύνη
αναφέρεται;

Στη συνέ­χεια οι δηλώ­σεις του ιδρυ­τή του φόρουμ, Κλά­ους
Σβαμπ που καταγ­γέλ­λει: «Πολι­τι­κές που βάζουν εμπό­δια στο μέλ­λον της
παγκο­σμιο­ποί­η­σης, που εδώ και μισό αιώ­να βρί­σκε­ται στο κέντρο της φιλοσοφίας
που υπε­ρα­σπί­ζε­ται το Ντα­βός!» Λύνουν το γρί­φο περί «ανοι­κο­δό­μη­σης
εμπι­στο­σύ­νης», μόνο που τα υλι­κά είναι εντε­λώς φθαρμένα!

Η Κάρεν Χάρις, εταί­ρος και οικο­νο­μο­λό­γος της εταιρείας
συμ­βού­λων Bain & Company ως πραγ­μα­τί­στρια «φιλο­τε­χνεί» τον επίλογο
δηλώ­νο­ντας στο AFP: «Για κάποιο διά­στη­μα υπήρ­ξε ελπί­δα επι­στρο­φής στην
παλιά  κανο­νι­κό­τη­τα που αντιπροσώπευε
αυτό το είδος του παγκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου κόσμου. Πιστεύω ότι σήμε­ρα υπάρ­χει η
παρα­δο­χή ότι αυτήν η επο­χή τελειώ­νει…».

Ο

Λάρυ Φινκ, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Black Rock, της
μεγα­λύ­τε­ρης εται­ρεί­ας δια­χεί­ρι­σης μετο­χών στον κόσμο με 10 τρις δολ. σε
μετο­χές, σ’ ετή­σιο γράμ­μα του στους μετό­χους, Μάρ­της του 2022, ανα­φε­ρό­με­νος στη
στρα­τιω­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση στην Ουκρα­νία την χαρα­κτή­ρι­σε σαν το σημά­δι «ενός
τέλους στην παγκο­σμιο­ποί­η­ση που έχου­με γνω­ρί­σει τις τελευ­ταί­ες τρεις
δεκα­ε­τί­ες…» Και να σκε­φτεί κανείς πως το Μάρ­τη του ’22 η ανα­με­νό­με­νη Ουκρανική
αντε­πί­θε­ση έδι­νε ακό­μα κάποιες ελπίδες…

Το Φόρουμ στο Ντα­βός χωρίς ίχνος χιό­νι αυτή τη φορά,
προ­σπά­θη­σε ματαί­ως να περι­σώ­σει οτι­δή­πο­τε και αν σώζε­ται από μια ψυχορραγούσα
πλέ­ον παγκο­σμιο­ποί­η­ση. Μια εικό­να μνη­μό­συ­νου για μια επο­χή που τελειώνει
ανεπιστρεπτί! 

Γεγο­νός που μελαγ­χο­λεί μεγι­στά­νες σαν τον 

Γουό­ρεν Μπά­φετ που
υπο­στή­ρι­ζε πως: «Η παγκο­σμιο­ποί­η­ση είναι ταξι­κός πόλε­μος, ένας πόλε­μος τον
οποίο η πλού­σια τάξη – η τάξη μου – κερ­δί­ζει…».

Αλη­θι­νός όσο και κυνι­κός στα 90 του ο
δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χος Γουό­ρεν Μπά­φετ, ανα­φέ­ρο­νταν σ’ ένα παγκοσμιοποιημένο
μονο­πο­λι­κό κόσμο. Σε ένα πλα­νή­τη άγριας εκμε­τάλ­λευ­σης, που με διάσπαρτες
πολε­μι­κές εκρή­ξεις, αγω­νί­ζε­ται ο δυτι­κός κόσμος – που προ­ο­δευ­τι­κά δύει – να
εμπο­δί­σει την ανα­δυό­με­νη πολυ­πο­λι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. 

Στο υπάρ­χον «σκη­νι­κό»

26 «άνθρω­ποι» έχουν όσο πλούτο
έχει το φτω­χό­τε­ρο 50% του πλη­θυ­σμού της Γης. Αυτά τα βαμπίρ το ’23 έγι­ναν
πλου­σιό­τε­ρα κατά 2,5 δισεκ. δολά­ρια την ημέ­ρα, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την πανδημία,
τις μεγά­λες και ανε­ξέ­λεγ­κτες αυξή­σεις των τιμών των τρο­φί­μων και της ενέργειας!
Την ίδια στιγ­μή που 3,8 δισεκ. άνθρω­ποι οδη­γή­θη­καν σε ακό­μα μεγα­λύ­τε­ρη πείνα
θανάτου… 

Η Oxfam και άλλες ΜΚΟ εκτι­μούν πως «σαρ­κο­βό­ρα του
πλού­του», έχουν κατα­θέ­σεις  περί­που 7,6
τρι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων, σε πλή­θος «ηλιό­λου­στες παρ­θέ­νες νήσους»! Σύμ­φω­να με
έρευ­να της Le Monde και το Λου­ξεμ­βούρ­γο λει­τουρ­γεί ως ένας υπε­ρά­κτιος κόμβος
(offshore hub) με κατα­τε­θει­μέ­να σε τρά­πε­ζες του, περί τα 6 τρισ. ευρώ
προ­στα­τευ­μέ­να πλή­ρως με την ασπί­δα της ανωνυμίας! 

Όμως υπάρ­χουν και καλές ειδή­σεις από το φόρουμ του
Ντα­βός, ο Ουκρα­νός ηγέ­της Ζελέν­σκι έγι­νε ενθου­σιω­δώς δεκτός από τους
συμ­με­τέ­χο­ντες σ’ αυτό, ως… ροκ σταρ! Την ίδια ώρα που πλή­θος κόσμου τον
επευ­φη­μού­σε, εκεί­νος αγνό­η­σε ερω­τή­σεις δημο­σιο­γρά­φων, σχε­τι­κά με την αποτυχία
συνά­ντη­σης του με το πρω­θυ­πουρ­γό της Κίνας, την οποία δια­κα­ώς ο Ζελένσκι
επιζητούσε…