Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες… - Φαιακία

Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες…

Η αρνη­τι­κή ψήφος του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου στην συμ­φω­νία με τον οικο­νο­μι­κό σχη­μα­τι­σμό Mercosurτης Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής είναι το ερέ­θι­σμα για τους προ­βλη­μα­τι­σμούς του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη ως προς τον ουσια­στι­κά εικο­νι­κό ρόλο του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου, την επι­βο­λή των μεγά­λων Ευρω­παϊ­κών και ιδιαί­τε­ρα Γερ­μα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων στις κατευ­θυ­ντή­ριες γραμ­μές συντη­ρη­τι­κών και νεο­συ­ντη­ρη­τι­κών κομ­μά­των, που ηγού­νται στο πολι­τι­κό σκη­νι­κό της Γηραιάς Ηπείρου.
Το Ευρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο με δέκα ψήφους δια­φο­ρά (334-324) έστει­λε την εμπο­ρι­κή συμ­φω­νία με τη Mercosur στο Δικα­στή­ριο της ΕΕ, παγώ­νο­ντας την επι­κύ­ρω­ση σε μια χρο­νο­βό­ρα δια­δι­κα­σία που μπο­ρεί να διαρ­κέ­σει μήνες, αν όχι και χρόνια.

Τα μπλό­κα των Ελλή­νων αγρο­τών οι δια­μαρ­τυ­ρί­ες των Γάλ­λων, Πολω­νών και άλλων ευρω­παί­ων αγρο­το­κτη­νο­τρό­φων απο­δει­κνύ­ε­ται στη πρά­ξη πως δεν πήγαν τελι­κά χαμέ­να… Δείγ­μα οι χιλιά­δες αγρό­τες που χαι­ρέ­τι­σαν το απο­τέ­λε­σμα της ψηφο­φο­ρί­ας έξω από το Ευρω­παϊ­κό Κοινοβούλιο. 

Η πρω­το­βου­λία που οδή­γη­σε σ’ αυτό το απο­τέ­λε­σμα ανή­κει στην ομά­δα της Αρι­στε­ράς, η οποία συγκέ­ντρω­σε δια­κομ­μα­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως ο δυνα­μι­κός αγώ­νας των ευρω­παί­ων αγρο­το­κτη­νο­τρό­φων δημιούρ­γη­σε “ρωγ­μές” σε όλες τις πολι­τι­κές ομά­δες. Οι νεο­δη­μο­κρά­τες ευρω­βου­λευ­τές στή­ρι­ξαν και πάλι Mercosur και όχι Έλλη­νες αγρότες.

Καθό­λου σίγου­ρο πως τα χαμό­γε­λα των ευρω­παί­ων αγρο­τών θα διαρ­κέ­σουν, όταν η απο­λυ­ταρ­χι­κή Κομι­σιόν μπο­ρεί να απο­φα­σί­σει να παρα­με­ρί­σει το ψήφι­σμα και να εφαρ­μό­σει προ­σω­ρι­νά τη συν­θή­κη με την Mercosur, εάν το επιλέξει.

Το “χρή­σι­μο” της λει­τουρ­γί­ας του ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου επα­λη­θεύ­ε­ται μόνο όταν οι απο­φά­σεις του είναι σύμ­φω­νες με το “πνεύ­μα” της κομι­σιόν… Μια αντί­θε­τη από­φα­ση όπως η τωρι­νή εξόρ­γι­σε το Γερ­μα­νό Καγκε­λά­ριο χερ Φρί­ντριχ Μερτς και τον Βαυα­ρό ηγέ­τη του Ευρω­παϊ­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος, Μάν­φρεντ Βέμπερ, που απαί­τη­σαν επει­γό­ντως, την “προ­σω­ρι­νή” εφαρ­μο­γή της συμφωνίας.

Ο καγκε­λά­ριος Μερτς επι­ζη­τού­σε ενα­γω­νί­ως αυτή τη συμ­φω­νία προ­κει­μέ­νου να εξά­γει χωρίς δασμούς αυτο­κί­νη­τα και λοι­πά βιο­μη­χα­νι­κά προ­ϊ­ό­ντα της χώρας του, στις χώρες της Mercosur, όσο το δυνα­τόν πιο σύντο­μα. Για τον γερ­μα­νό επι­κυ­ρί­αρ­χο, οι δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες και το πρό­βλη­μα ύπαρ­ξης των ευρω­παί­ων αγρο­τών είναι άνευ σημασίας… 

Στην ίδια ακρι­βώς γραμ­μή και κάνο­ντας χρή­ση του απο­λυ­ταρ­χι­κού δικαιώ­μα­τος η γερ­μα­νί­δα πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν, Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν, πέτα­ξε στην Ασουν­σιόν της Παρα­γουά­ης για να υπο­γρά­ψει τη συμ­φω­νία Mercosur, πριν καν επι­κυ­ρω­θεί από το Ευρωκοινοβούλιο. 
Το παρα­πά­νω είναι ένα κραυ­γα­λέο δείγ­μα για τη χρη­σι­μό­τη­τα του ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου ως δια­κο­σμη­τι­κό της…δημοκρατίας τους. Που αν παρ’ ελπί­δα λάβει αυτό “αντί­θε­τες” απο­φά­σεις – όπως τώρα – τότε μπαί­νουν σε εφαρ­μο­γή ασφα­λι­στι­κές δικλεί­δες που λει­τουρ­γούν ως “προ­σω­ρι­νές” εξα­σφα­λί­ζο­ντας μόνι­μες συμ­φέ­ρου­σες ευκαι­ρί­ες για κολοσ­σιαία οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και φυσι­κά όχι για λύσεις στα αγω­νι­στι­κά μπλό­κα των αγροτών.

Αυτοί είναι οι “δημο­κρα­τι­κοί” μηχα­νι­σμοί εξου­σί­ας της Ευρω­παϊ­κής “Ένω­σης”. Όμως οι ηγέ­τες της κατη­γο­ρούν ως απο­λυ­ταρ­χί­ες το Ιράν των Μου­λά­δων, την Κίνα του Σι Τζιν­πίνγκ και πλεί­στες μη φιλι­κές τους χώρες, όπως και τη Ρωσία του Πού­τιν με την οποία προ­σφά­τως ανοί­γουν δει­λά, δει­λά παρά­θυ­ρο επι­κοι­νω­νί­ας και ίσως προ­ο­πτι­κά επι­σκευά­σουν και τον ρωσο­γερ­μα­νι­κό Nord Stream προ­κει­μέ­νου να γλυ­τώ­σουν από μια οικο­νο­μι­κο­πο­λι­τι­κή ασφυ­ξία οι ηγέ­τι­δες δυνά­μεις της ΕΕ!

Ίσως το τελευ­ταίο να φαντά­ζει δύσκο­λο με ευρω­παί­ους ηγέ­τες που μέχρι πρό­τι­νος ήταν έτοι­μοι να ιδιο­ποι­η­θούν τα παγω­μέ­να ρωσι­κά απο­θε­μα­τι­κά και να εκστρα­τεύ­σουν στη Μόσχα. Όμως με έναν Τραμπ που με ασύλ­λη­πτη ταχύ­τη­τα κατε­δα­φί­ζει τον κόσμο των συμ­μά­χων του τα πάντα είναι πιθανά.
Παράλ­λη­λα και μια “ανά­γνω­ση” των όσων είπε ο πρω­θυ­πουρ­γόςτου Κανα­δά Μαρκ Κάρ­νεϊ στο φόρουμ του Ντα­βός, ηγέ­της ενός κρά­τους στο πυρή­να του λεγό­με­νου δυτι­κού κόσμου μετά και την πρό­σφα­τη συνά­ντη­ση του με τον Σι Τζιν­πίνγκ στο Πεκί­νο, βοη­θά­ει σημα­ντι­κά να δει κανείς ξεκά­θα­ρα το νέο χάρ­τη που σύμ­φω­να με την απο­στρο­φή Μαρκ Κάρ­νεϊ: “Αν δεν βρί­σκε­σαι στο τρα­πέ­ζι, βρί­σκε­σαι στο μενού…”
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες…

Η αρνη­τι­κή ψήφος του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου στην συμ­φω­νία με
τον οικο­νο­μι­κό σχη­μα­τι­σμό
Mercosur της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής είναι
το ερέ­θι­σμα για τους προ­βλη­μα­τι­σμούς του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη ως προς τον ουσιαστικά
εικο­νι­κό ρόλο του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου, την επι­βο­λή των μεγά­λων Ευρω­παϊ­κών και
ιδιαί­τε­ρα Γερ­μα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων στις κατευ­θυ­ντή­ριες γραμ­μές συντη­ρη­τι­κών και νεοσυντηρητικών
κομ­μά­των, που ηγού­νται στο πολι­τι­κό σκη­νι­κό της Γηραιάς Ηπείρου.



Το Ευρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο με δέκα ψήφους δια­φο­ρά (334-324)
έστει­λε την εμπο­ρι­κή συμ­φω­νία με τη Mercosur στο Δικα­στή­ριο της ΕΕ, παγώνοντας
την επι­κύ­ρω­ση σε μια χρο­νο­βό­ρα δια­δι­κα­σία που μπο­ρεί να διαρ­κέ­σει μήνες, αν όχι
και χρόνια.

Τα μπλό­κα των Ελλή­νων αγρο­τών οι δια­μαρ­τυ­ρί­ες των Γάλλων,
Πολω­νών και άλλων ευρω­παί­ων αγρο­το­κτη­νο­τρό­φων απο­δει­κνύ­ε­ται στη πρά­ξη πως δεν
πήγαν τελι­κά χαμέ­να… Δείγ­μα οι χιλιά­δες αγρό­τες που χαι­ρέ­τι­σαν το αποτέλεσμα
της ψηφο­φο­ρί­ας έξω από το Ευρω­παϊ­κό Κοινοβούλιο. 

Η πρω­το­βου­λία που οδή­γη­σε σ’ αυτό το απο­τέ­λε­σμα ανήκει
στην ομά­δα της Αρι­στε­ράς, η οποία συγκέ­ντρω­σε δια­κομ­μα­τι­κή υποστήριξη,
απο­δει­κνύ­ο­ντας πως ο δυνα­μι­κός αγώ­νας των ευρω­παί­ων αγροτοκτηνοτρόφων
δημιούρ­γη­σε «ρωγ­μές» σε όλες τις πολι­τι­κές ομά­δες. Οι νεοδημοκράτες
ευρω­βου­λευ­τές στή­ρι­ξαν και πάλι Mercosur και όχι Έλλη­νες αγρότες.

Καθό­λου σίγου­ρο πως τα χαμό­γε­λα των ευρω­παί­ων αγρο­τών θα
διαρ­κέ­σουν, όταν η απο­λυ­ταρ­χι­κή Κομι­σιόν μπο­ρεί να απο­φα­σί­σει να παρα­με­ρί­σει το
ψήφι­σμα και να εφαρ­μό­σει προ­σω­ρι­νά τη συν­θή­κη με την Mercosur, εάν το επιλέξει.

Το «χρή­σι­μο» της λει­τουρ­γί­ας του ευρωκοινοβουλίου
επα­λη­θεύ­ε­ται μόνο όταν οι απο­φά­σεις του είναι σύμ­φω­νες με το «πνεύ­μα» της
κομι­σιόν… Μια αντί­θε­τη από­φα­ση όπως η τωρι­νή εξόρ­γι­σε το Γερ­μα­νό Καγκε­λά­ριο χερ
Φρί­ντριχ Μερτς και τον Βαυα­ρό ηγέ­τη του Ευρω­παϊ­κού Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος, Μάνφρεντ
Βέμπερ, που απαί­τη­σαν επει­γό­ντως, την «προ­σω­ρι­νή» εφαρ­μο­γή της συμφωνίας.

Ο καγκε­λά­ριος Μερτς επι­ζη­τού­σε ενα­γω­νί­ως αυτή τη συμφωνία
προ­κει­μέ­νου να εξά­γει χωρίς δασμούς αυτο­κί­νη­τα και λοι­πά βιο­μη­χα­νι­κά προϊόντα
της χώρας του, στις χώρες της Mercosur, όσο το δυνα­τόν πιο σύντο­μα. Για τον
γερ­μα­νό επι­κυ­ρί­αρ­χο, οι δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες και το πρό­βλη­μα ύπαρ­ξης των
ευρω­παί­ων αγρο­τών είναι άνευ σημασίας… 

Στην ίδια ακρι­βώς γραμ­μή και κάνο­ντας χρή­ση του
απο­λυ­ταρ­χι­κού δικαιώ­μα­τος η γερ­μα­νί­δα πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν, Ούρ­σου­λα φον ντερ
Λάιεν, πέτα­ξε στην Ασουν­σιόν της Παρα­γουά­ης για να υπο­γρά­ψει τη συμφωνία
Mercosur, πριν καν επι­κυ­ρω­θεί από το Ευρωκοινοβούλιο. 

Το παρα­πά­νω είναι ένα κραυ­γα­λέο δείγ­μα για τη χρησιμότητα
του ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου ως δια­κο­σμη­τι­κό της…δημοκρατίας τους. Που αν παρ’ ελπίδα
λάβει αυτό «αντί­θε­τες» απο­φά­σεις – όπως τώρα – τότε μπαί­νουν σε εφαρμογή
ασφα­λι­στι­κές δικλεί­δες που λει­τουρ­γούν ως «προ­σω­ρι­νές» εξα­σφα­λί­ζο­ντας μόνιμες
συμ­φέ­ρου­σες ευκαι­ρί­ες για κολοσ­σιαία οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και φυσι­κά όχι για
λύσεις στα αγω­νι­στι­κά μπλό­κα των αγροτών.

Αυτοί είναι οι «δημο­κρα­τι­κοί» μηχα­νι­σμοί εξου­σί­ας της
Ευρω­παϊ­κής «Ένω­σης». Όμως οι ηγέ­τες της κατη­γο­ρούν ως απο­λυ­ταρ­χί­ες το Ιράν των
Μου­λά­δων, την Κίνα του Σι Τζιν­πίνγκ και πλεί­στες μη φιλι­κές τους χώρες, όπως
και τη Ρωσία του Πού­τιν με την οποία προ­σφά­τως ανοί­γουν δει­λά, δει­λά παράθυρο
επι­κοι­νω­νί­ας και ίσως προ­ο­πτι­κά επι­σκευά­σουν και τον ρωσο­γερ­μα­νι­κό Nord Stream
προ­κει­μέ­νου να γλυ­τώ­σουν από μια οικο­νο­μι­κο­πο­λι­τι­κή ασφυ­ξία οι ηγέτιδες
δυνά­μεις της ΕΕ!    

Ίσως το τελευ­ταίο να φαντά­ζει δύσκο­λο με ευρωπαίους
ηγέ­τες που μέχρι πρό­τι­νος ήταν έτοι­μοι να ιδιο­ποι­η­θούν τα παγω­μέ­να ρωσικά
απο­θε­μα­τι­κά και να εκστρα­τεύ­σουν στη Μόσχα. Όμως με έναν Τραμπ που με ασύλληπτη
ταχύ­τη­τα κατε­δα­φί­ζει τον κόσμο των συμ­μά­χων του τα πάντα είναι πιθανά.

Παράλ­λη­λα και μια «ανά­γνω­ση» των όσων είπε ο
πρω­θυ­πουρ­γός
  του Κανα­δά Μαρκ Κάρ­νεϊ στο
φόρουμ του Ντα­βός, ηγέ­της ενός κρά­τους στο πυρή­να του λεγό­με­νου δυτι­κού κόσμου
μετά και την πρό­σφα­τη συνά­ντη­ση του με τον Σι Τζιν­πίνγκ στο Πεκί­νο, βοηθάει
σημα­ντι­κά να δει κανείς ξεκά­θα­ρα το νέο χάρ­τη που σύμ­φω­να με την απο­στρο­φή Μαρκ
Κάρ­νεϊ: «Αν δεν βρί­σκε­σαι στο τρα­πέ­ζι, βρί­σκε­σαι στο μενού…»

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες…

Ολο
το μεγα­λείο της ‘αυτο­κρα­το­ρι­κής’ υπο­κρι­σί­ας απο­κα­λύ­πτει η αντι­με­τώ­πι­ση ενός
γκρά­φι­τι στην καρ­διά του Λονδίνου…Ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης βρί­σκει την
ευκαι­ρία για να καταγ­γεί­λει την απαν­θρω­πιά, που προ­σπα­θεί να καλυ­φθεί πίσω από
τους ‘καλούς τρό­πους’ της Βρε­τα­νι­κής άρχου­σας τάξης…

 

Σάλος με νέο γκρά­φι­τι έξω από τα βασι­λι­κά δικα­στή­ρια στο
κέντρο του Λον­δί­νου. Καλύ­φθη­κε στα γρή­γο­ρα και πλέ­ον κατα­ζη­τεί­ται ο… ένο­χος που
φιλο­τέ­χνη­σε αυτό το «απο­κα­λυ­πτι­κά ενο­χλη­τι­κό» έργο τέχνης που απει­κο­νί­ζει έναν
δικα­στή με τήβεν­νο να χτυ­πά με σφυ­ρί έναν ανυ­πε­ρά­σπι­στο δια­δη­λω­τή, που
βρί­σκε­ται στο έδα­φος κρα­τώ­ντας ένα ματω­μέ­νο πλα­κάτ υπέρ της Παλαιστίνης!

Έργο του πασί­γνω­στου καλ­λι­τέ­χνη του δρό­μου Banksy, που με
μια σει­ρά αντι­συ­στη­μι­κά γκρά­φι­τι έχει στρέ­ψει τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας μέσω της
«τέχνης του δρό­μου» πάνω στα ερεί­πια της Γάζας και στο φρά­κτη που ύψω­σαν οι
γενο­κτό­νοι σιω­νι­στές στη δυτι­κή όχθη. Το μαύ­ρο χρώ­μα του γκρά­φι­τι αναδεικνύει
τι σημαί­νει να βάζουν σε σκο­πο­βο­λή τα σιω­νι­στι­κά SS, νήπια που περιμένουν
απο­στε­ω­μέ­να για μια μπου­κιά ψωμί…

Το έργο τέχνης του Banksy απο­κα­λύ­πτει τη συνε­νο­χή του
γερα­σμέ­νου βρε­τα­νι­κού λέο­ντα στη γενο­κτο­νία των παλαι­στι­νί­ων αμά­χων και
απα­γο­ρεύ­τη­κε να φωτο­γρα­φη­θεί καλυ­πτό­με­νο στα γρή­γο­ρα από φρου­ρούς ασφαλείας.

Ψάχνουν τον δημιουρ­γό να του χρε­ώ­σουν την «εγκλη­μα­τι­κή
ζημιά» (όπως χαρα­κτη­ρί­στη­κε το έργο του Bansky) σε δια­τη­ρη­τέο κτή­ριο,  που σύμ­φω­να με την Daily Mail μπο­ρεί να
οδη­γή­σει σε ποι­νή φυλά­κι­σης έως και 10 ετών. Το δια­τη­ρη­τέο είναι στο κέντρο του
ενδια­φέ­ρο­ντος τους· η πτω­μα­ΐ­νη από τα αμέ­τρη­τα άτα­φα πτώ­μα­τα της Παλαιστίνης
δεν φτά­νει στη μύτη τους εκεί στο Λονδίνο…

Εμμο­νι­κή η βρε­τα­νι­κή ελίτ στο δια­τη­ρη­τέο της πάλαι ποτέ
αυτο­κρα­το­ρί­ας τους. Δια­τη­ρεί­ται στη μνή­μη τους και με τα εμβλη­μα­τι­κά κτίρια
όπως αυτά που στε­γά­ζουν τα βασι­λι­κά δικα­στή­ρια, που θα δικά­σουν τους περίπου
900 πολί­τες που δια­δή­λω­ναν ειρη­νι­κά υπέρ της Παλαιστίνης…

Δια­τη­ρη­τέ­ες και οι χρυ­σές βασι­λι­κές άμα­ξες, οι τιτλούχοι
με τις απέ­ρα­ντες κομη­τεί­ες τους, οι δικα­στι­κές περού­κες που δίνουν κύρος
«δικαιο­σύ­νης» από την επο­χή του ακμά­ζο­ντος δου­λε­μπο­ρί­ου μέχρι και σήμε­ρα για να
δικά­ζουν φωνές που απαι­τούν να στα­μα­τή­σει η σφα­γή παι­διών και βρε­φών στη Γάζα
και στη Δυτι­κή Όχθη δικαιώ­νο­ντας δολοφόνους.

Δια­τη­ρη­τέα και η «άπο­ψη» της βρε­τα­νι­κής ελίτ για τους
ιθα­γε­νείς πλη­θυ­σμούς. Με έναν Τσόρ­τσιλ να δηλώ­νει τότε: «μισώ τους Ινδούς,
είναι κτη­νώ­δεις άνθρω­ποι…» και με τον Νετα­νιά­χου τώρα να χαρα­κτη­ρί­ζει τους
παλαι­στί­νιους «υπαν­θρώ­πους» και «κατσα­ρί­δες που πρέ­πει να λιώσουμε».

Δημο­κρα­τι­κές απο­λυ­ταρ­χί­ες με μονο­ε­δρι­κά εκλογικά
συστή­μα­τα ή πλειο­ψη­φι­κά σε δυο γύρους που εξα­σφα­λί­ζουν την από­λυ­τη εξου­σία της
άρχου­σας τάξης με κόμ­μα­τα δια­φο­ρε­τι­κών χρω­μά­των αλλά ίδιων πολι­τι­κών απόψεων!
Ολι­γαρ­χί­ες που σκε­πά­ζουν τα δια­χρο­νι­κά εγκλή­μα­τα τους παρα­χα­ρά­ζο­ντας την
ιστο­ρία πεί­θο­ντας υπη­κό­ους τους πως το «χιό­νι είναι μαύ­ρο», όπως έλε­γε και ο
βρε­τα­νός νομπε­λί­στας φιλό­σο­φος Μπέρ­τραντ Ράσελ. 

Στη­λι­τεύ­ουν χώρες πρώ­ην αποι­κί­ες τους ως απολυταρχικά
καθε­στώ­τα και φιγου­ρά­ρουν έτοι­μες να προ­α­σπί­σουν «εν όπλοις» την… ειρή­νη στην
Ουκρα­νία, προ­κει­μέ­νου να αρπά­ξουν το «μερ­τι­κό» τους από ό,τι θα έχει απομείνει
στα σπλά­χνα αυτής της άμοι­ρης χώρας. 

Παράλ­λη­λα ο χρη­μα­τι­στη­ρια­κός τζό­γος τους σε διαρ­κή κρίση
μετά και την σύνο­δο της Σαγκά­ης και τη τηλε­διά­σκε­ψη την περα­σμέ­νη Δευ­τέ­ρα των
BRICS+, των «εμμο­νι­κών» με την αποδολαριοποίηση. 

«Προ­βλη­μα­τι­σμός»
και στο Σίτι του Λον­δί­νου με τα 384 παραρ­τή­μα­τα ξένων τρα­πε­ζών και τις 70
αμε­ρι­κα­νι­κές τρά­πε­ζες, αφού η γαλ­λι­κή πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κή και κυρί­ως η κοινωνική
καται­γί­δα ανα­μέ­νε­ται να περά­σει και τη σήραγ­γα της Μάγχης.

Ένα «γκρά­φι­τι» φιλο­τε­χνεί­ται στο δρό­μο της παγκόσμιας
ιστο­ρί­ας, όχι με μαύ­ρη μπο­γιά αλλά με αίμα των θυμά­των τους, που απο­τυ­πώ­νει το
τέλος της μονο­κρα­το­ρί­ας τους. Δεν πρό­κει­ται βεβαί­ως για κάποια προλεταριακή
επα­νά­στα­ση, αλλά για μια πολυ­πο­λι­κή τεκτο­νι­κή αλλαγή… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted