Νίκος Μητσιάλης: Ακόμα ένας Οκτώβρης που αλλάζει το κόσμο! - Φαιακία

Νίκος Μητσιάλης: Ακόμα ένας Οκτώβρης που αλλάζει το κόσμο!

Μερι­κούς κρί­σι­μους Οκτώβρηδες
του χτες και του σήμε­ρα, που σημα­δεύ­ουν ακό­μη τον κόσμο ανα­κα­λεί ο φίλτατος
Νίκος Μητσιά­λης

 

Το ημε­ρο­λό­γιο γρά­φει 1η του Οκτώ­βρη 1949 και ο Μεγάλος
τιμο­νιέ­ρης Μάο Τσε­τούνγκ με στα­θε­ρό βήμα εμφα­νί­ζε­ται στο μπαλ­κό­νι της Πύλης της
Ουρά­νιας Γαλή­νης και ατά­ρα­χος υψώ­νει το χέρι γρο­θιά απευ­θυ­νό­με­νος σε μια
απέ­ρα­ντη ανθρω­πο­θά­λασ­σα που γεμί­ζει με κόκ­κι­νες σημαί­ες τη Πλα­τεία Τιενανμέν.

Τα μεγά­φω­να αντη­χούν τη στα­θε­ρή φωνή του Μάο: «Η Λαϊκή
Δημο­κρα­τία της Κίνας ανα­κη­ρύσ­σε­ται επί­ση­μα. Ο κινε­ζι­κός λαός όρθω­σε το ανάστημά
του». Μετά από περί­που δυο αιώ­νες αποι­κιο­κρα­τι­κή Γαλ­λο­βρε­τα­νι­κή και Ιαπωνική
δου­λεία, εμφυ­λί­ους πολέ­μους και δυο παγκό­σμιους, ο κίτρι­νος δρά­κος ξεκι­νά­ει τη
Νέα του Πορεία!
 

Οι ηττη­μέ­νοι, από τους κομ­μου­νι­στές του Μάο,
εθνι­κι­στές του Τσανγκ Κάι Σεκ, έχουν υπο­χω­ρή­σει στο νησί της Ταϊ­βάν, παίρνοντας
μαζί τους το χρυ­σό της χώρας, έργα τέχνης και ό,τι άλλο πολύ­τι­μο υπεξαίρεσαν,
καθώς και «μαν­δα­ρί­νους» του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού που ακο­λού­θη­σαν τον φυγόδικο
Τσανγκ Κάι Σεκ.
 

Το Ψήφι­σμα 2758 της Γ.Σ. του ΟΗΕ ξεκα­θα­ρί­ζει ότι η
Κυβέρ­νη­ση της Λαϊ­κής Δημο­κρα­τί­ας της Κίνας είναι ο μόνος νόμι­μος εκπρόσωπος
στον ΟΗΕ. Το ζήτη­μα της εκπρο­σώ­πη­σης ολό­κλη­ρης της Κίνας, συμπεριλαμβανομένης
και της Ταϊ­βάν, απο­σα­φη­νί­ζε­ται με την παρα­πά­νω από­φα­ση του ΟΗΕ.

Η Κίνα ήταν ένας από τους πρώ­τους πολι­τι­σμούς του
κόσμου. Εκεί στην εύφο­ρη λεκά­νη του Κίτρι­νου Ποτα­μού και στην πεδιά­δα της
Βόρειας Κίνας, ανα­πτύ­χθη­κε ο πυρή­νας κινε­ζι­κού πολιτισμού!

Στη διάρ­κεια των τελευ­ταί­ων δύο χιλιε­τιών, από τον 1ο
έως τον 19ο αιώ­να, η Κίνα ήταν μια από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες παγκόσμιες
οικο­νο­μι­κές δυνά­μεις, όταν για περί­που δύο αιώ­νες εκτο­πί­στη­κε από τους
αποι­κιο­κρά­τες της Δύσης και της Ιαπω­νί­ας.
 

Σήμε­ρα ο πλα­νή­της βιώ­νει το τέλος αυτής της Μεγάλης
Παρέκ­κλι­σης όπως την κατα­γρά­φει και στο εξαι­ρε­τι­κά επί­και­ρο βιβλίο με τον
ομώ­νυ­μο τίτλο, ο συγ­γρα­φέ­ας του Δημή­τρης Πεπό­νης. Ένα ορό­ση­μο για το τέλος
αυτής της ιστο­ρι­κής παρέκ­κλι­σης, είναι και η 1η του Οκτώ­βρη 1949 με την
ανα­κή­ρυ­ξη της Λαϊ­κής Δημο­κρα­τί­ας της Κίνας!

Στα φετι­νά 80χρονα της, η μεγά­λη στρα­τιω­τι­κή παρέλαση
με τις σημαί­ες της Κίνας να έπο­νται της κόκ­κι­νης σημαί­ας με το σφυροδρέπανο –
με την όποια βαρύ­τη­τα έχει αυτό – και η σύγκλη­ση του Οργα­νι­σμού Συνερ­γα­σί­ας της
Σαγκά­ης (
SCO) στην
κινε­ζι­κή πόλη Τιαν­τζίν, τονί­ζουν την πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κή δια­δρο­μή της Κίνας που
άλλα­ξε τον 20ό αιώ­να και τώρα δια­μορ­φώ­νει τον 21ο!
 

Ανή­κουν πλέ­ον στο παρελ­θόν οι βεβαιό­τη­τες περί της
«αμε­ρι­κα­νι­κής ηγε­μο­νί­ας», όπως και για το χρή­σι­μο αυτού του είδους της
παγκο­σμιο­ποί­η­σης που λει­τούρ­γη­σε, εκτός άλλων, και ως ένας «εκρι­ζω­τής»
πολι­τι­σμι­κών ιδιαι­τε­ρο­τή­των λαών και εθνών και υπέρ μιας υπο­κουλ­τού­ρας με στόχο
το κέρ­δος και τον κοι­νω­νι­κό έλεγχο…

Μια εμβλη­μα­τι­κή εικό­να που απο­τυ­πώ­νει τις αλλα­γές που
συντε­λού­νται, είναι η στιγ­μή της μαζι­κής απο­χώ­ρη­σης των αντι­προ­σώ­πων κρα­τών από
την συνε­δρί­α­ση της Γενι­κής Συνέ­λευ­σης του ΟΗΕ στις 26/9, καθώς ο Νετανιάχου
ανε­βαί­νει στο βήμα.

Εκεί ο Νετα­νιά­χου εκπρο­σω­πού­σε κατε­ξο­χήν το «δυτι­κό
πολι­τι­σμό» που δέχε­ται μια γενο­κτο­νία και χει­ρο­κρο­τεί τώρα ένα σχέδιο
«ειρή­νευ­σης» που στο­χεύ­ει τη προ­σάρ­τη­ση της Γάζας από τον Τραμπ, με ύπατο
αρμο­στή τον γνω­στό για το ρόλο του στο Ιράκ και στη Γιου­γκο­σλα­βία, Τόνι Μπλερ…

Αυτός είναι ο πρώ­τος γύρος στο παι­γνί­δι του θανά­του με
κολ­λη­μέ­νη στο «τοί­χο» τη Χαμάς για την όποια από­φα­ση καλεί­ται να πάρει… Υπάρχει
και δεύ­τε­ρος γύρος εκεί­νος της «εξα­φά­νι­σης» του Ιράν των Μου­λά­δων, σ’ αυτό όμως
το «σταυ­ρο­δρό­μι» αντα­μώ­νουν παγκό­σμιοι παί­κτες
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted