Η Ευρωπαϊκή Ενωση σε στάση …ανάρμοστη

Αυτές τις ώρες της πολε­μι­κής έντα­σης είναι εύλο­γο να
περ­νά­νε διά­φο­ρες σκέ­ψεις από το νου, που έχουν να κάνουν με τα αίτια αυτής της συφοράς.

Μία από αυτές και μάλι­στα από τις πιο
σημα­ντι­κές είναι η στά­ση της Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης στον πόλε­μο της Ουκρα­νί­ας αλλά
και η δια­δρο­μή της από την δημιουρ­γία της… 

Ερχε­ται στο νου, π.χ. η ίδρυ­ση της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης
άνθρα­κα και χάλυ­βα, στην οποία πρω­τα­γω­νί­στη­σαν οικο­νο­μο­λό­γοι επι­τε­λείς του
Χίτλερ. 

Αργό­τε­ρα με την μετα­τρο­πή της σε ΕΟΚ, συνο­δεύ­τη­κε από
την προ­τρέ­χου­σα φήμη του οργα­νι­σμού προ­ώ­θη­σης της Ευρω­παϊ­κής ανεξαρτησίας,
προ­ά­σπι­σης της δημο­κρα­τί­ας και διά­φο­ρα άλλα …καλά.

Την διά­θε­ση αλλά και την ικα­νό­τη­τα προ­ά­σπι­σης της
δημο­κρα­τί­ας την βιώ­σα­με κατά τα χρό­νια της χού­ντας, όπου πέρα από την φιλοξενία
διω­κό­με­νων αγω­νι­στών ουδε­μία σοβα­ρή αντι­δι­κτα­το­ρι­κή παρέμ­βα­ση ή δρά­ση αναλείφθηκε.
Η ‘εκδί­ω­ξη’ της Ελλά­δας από την Ευρω­παϊ­κή Ενω­ση δικαιω­μά­των του ανθρώ­που ήταν
τόσο σοβα­ρή, ώστε η χού­ντα έσω­σε την …αξιο­πρέ­πειά της απο­χω­ρώ­ντας πριν την
διώξουν!

Εντού­τοις η ΕΟΚ δια­τή­ρη­σε την φήμη της ως υπερασπιστής
μεγά­λων δημο­κρα­τι­κών και φιλε­λεύ­θε­ρων αξιών ενώ στην ουσία της ήταν και
συνέ­χι­σε να είναι συνα­σπι­σμός μεγά­λων τραστ, που κυριαρ­χούν στο παγκόσμιο
σκη­νι­κό και που καταρ­χήν είχαν την ανά­γκη της ενο­ποι­η­μέ­νης Ευρωπαϊκής
αγο­ράς και της υπέρ­βα­σης διά­φο­ρων δια­κρα­τι­κών ‘γρα­φειο­κρα­τι­κών’ ‘εμπο­δί­ων’.
Τίπο­τε το και­νού­ριο δηλα­δή… Μία ομα­λή εξέ­λι­ξη ωρί­μαν­σης ενός καπιταλιστικού
μηχα­νι­σμού υψη­λής εμβέ­λειας, που στο επί­πε­δο της δημό­σια εικό­νας και
προ­πα­γάν­δας χρη­σι­μο­ποιού­σε την ‘δημο­κρα­τία’ και την ‘ελευ­θε­ρία’ ως μέσα
ιδε­ο­λο­γι­κής ποδη­γέ­τη­σης και πει­θάρ­χη­σης των λαών. 

Η αρι­στε­ρά στην Ευρώ­πη τα πρώ­τα χρόνια
πήρε καθα­ρές θέσεις σαφώς επε­ξη­γη­μέ­νες… Όπως έκα­νε και η Ελληνική
αρι­στε­ρά… ‘Η Ελλάς στον λάκ­κο των λεό­ντων’,
(ένα έργο, που απο­σπά­σμα­τά του έχου­με παρου­σιά­σει στην σελί­δα PODCAST) είναι μία τέτοια συλ­λο­γή τοπο­θε­τή­σε­ων μετα­ξύ των
οποί­ων και του Ηλία Ηλιού, που είχε και την ουσια­στι­κή επι­μέ­λεια της έκδοσης.

Η ανά­δει­ξη ενός τμή­μα­τος της κομ­μου­νι­στι­κής αριστεράς
σε Ευρω­κομ­μου­νι­στι­κό, συνο­δεύ­τη­κε ή καλύ­τε­ρα κυριαρ­χή­θη­κε από την ριζική
μετα­βο­λή της θέσης για την ΕΟΚ, η οποία από λάκ­κος των λεό­ντων μετα­τρά­πη­κε σε
χώρο …απεί­ρου ευδαι­μο­νί­ας… Οι πιο ψύχραι­μοι από τους …συντρό­φους της άλλης
πλευ­ράς ανα­γνώ­ρι­ζαν και κάποια ‘προ­βλή­μα­τα’. Όμως και αυτά θα τα υπε­ρέ­βαι­ναν οι
εργα­ζό­με­νοι με την πάλη τους… 

Εχουν περά­σει τόσα χρό­νια… Ο ‘υπαρ­κτός’ κατέρ­ρευ­σε σαν
τρα­που­λό­χαρ­το υπό την πλή­ρη ανο­χή και εν πολ­λοίς επι­δο­κι­μα­σία των λαών… ο
Ευρω­κομ­μου­νι­σμός δια­λύ­θη­κε παντε­λώς σε μίγ­μα ατό­μων και μορί­ων… Ακό­μη, όμως,
δυσκο­λεύ­ο­μαι να κατα­νο­ή­σω για­τί οι εργα­ζό­με­νοι έπρε­πε να πέσουν στον λάκ­κο των
λεό­ντων, να παλέ­ψουν με τα λιο­ντά­ρια και αν τα νικού­σαν, να τους μεί­νει ο
…λάκ­κος.

Όμως με την κατάλ­λη­λη προ­πα­γάν­δα, που σήμε­ρα έχει
πάρει δια­στά­σεις αρμα­γε­δώ­να σύγ­χυ­σης και παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, όλα αυτά τα ψευδεπίγραφα
σχή­μα­τα, έχουν εξα­σφα­λί­σει επι­δο­κι­μα­σία, έγκρι­ση ή του­λά­χι­στον ανοχή…

Ο ‘Ευρω­παϊ­σμός’ μάλι­στα των πρώ­ην συντρό­φων έχει
απο­γειω­θεί σε τέτοιο βαθ­μό ώστε πρώ­τοι αυτοί ζήτη­σαν να απο­κτή­σει η ΕΕ και δική
της αμυ­ντι­κή θωρά­κι­ση, ξέχω­ρα από το ΝΑΤΟ… Πρό­τα­ση, που σήμε­ρα υιο­θε­τούν στα
λόγια και ορι­σμέ­νοι από τους Ευρω­παί­ους ηγέ­τες… Η οποία, όμως αν εφαρμοσθεί
σημαί­νει διά­λυ­ση του ΝΑΤΟ. Τι νόη­μα θα είχε να είναι ένα κράτος
σε δύο δια­φο­ρε­τι­κούς μηχα­νι­σμούς αν αυτοί δεν είναι συγκοι­νω­νού­ντα δοχεία…

Να λοι­πόν, ένα …’ρεα­λι­στι­κό’ αίτη­μα για να αγω­νι­στεί κανείς…
Να δια­λυ­θεί το ΝΑΤΟ ή να μεί­νει μόνον με ΗΠΑ και Κανα­δά για να απο­κτή­σει η ΕΕ
δικό της στρα­τό, αερο­πο­ρία και ναυτικό… 

Με αυτή την ιδέα, αν κάποιος δια­θέ­τει ταλέ­ντο μπορεί
να φτιά­ξει ένα ωραίο κωμι­κό σενά­ριο για ται­νία του τύπου: ‘SOS Πεντά­γω­νο
καλεί Μόσχα’.

Για την ώρα, όμως και στα πλαί­σια της πλή­ρους Αμερικανικής
ηγε­μό­νευ­σης του Δυτι­κο­ευ­ρω­παϊ­κού χώρου, ακό­μη και οι ανέ­ντα­χτες χώρες ‘βιά­ζο­νται’
να μπουν στο ΝΑΤΟ (Φιλαν­δία,  Σου­η­δία,
Μολ­δα­βία κ.λ.π.)…

Νομί­ζω, πως υπό το φως αυτών των εξε­λί­ξε­ων, μάλλον
πρέ­πει να ανα­βά­λου­με εμείς οι …προ­ο­δευ­τι­κοί το αίτη­μα για ξεχω­ρι­στό Ευρωπαϊκό
σύστη­μα άμυ­νας… Αργό­τε­ρα, έχει ο Θεός… 

Υπάρ­χει βέβαια η πιθα­νό­τη­τα να αντι­δρά­σει το
‘Ευρω­παϊ­κό’ κεφά­λαιο στον στραγ­γα­λι­σμό, που τον υπο­βάλ­λουν οι ΗΠΑ με την
ευρω­παϊ­κή τους πολι­τι­κή… Αυτό εκφρά­ζε­ται, δια στό­μα­τος Μακρόν, Σολτς και
Ντρά­γκι, που κάνουν ένα βημα­τά­κι πίσω στην δαι­μο­νο­ποί­η­ση της Ρωσί­ας, ζητούν
δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και όχι πόλε­μο με στό­χο την ειρή­νευ­ση… Δει­λά και σιγά για να
μην τσα­ντι­στεί ο Τζο… 

Για­τί αυτή είναι και παρα­μέ­νει η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της
ΕΕ… Ακό­μα περισ­σό­τε­ρο τώρα η ευθυ­γράμ­μι­ση της με της ΗΠΑ υπό την ηγε­σία των ΗΠΑ
είναι απόλυτη.

Κάτι, δηλα­δή σαν την εικό­να του σκί­τσου, που εισάγει
στο άρθρο…

ΥΓ: Ποιος είπε στον ηθο­ποιό – πρό­ε­δρο Ζελέν­σκι να
κλεί­σει την στρό­φιγ­γα του φυσι­κού αερί­ου;;; Ο ευρών κερ­δί­ζει μπρί­κι μπαταρίας
ρεύματος…