Ήρθαν αργά!

Στις αλλα­γές, που δια­φαί­νο­νται στο παγκόσμιο
οικο­νο­μι­κο-πολι­τι­κό σκη­νι­κό ανα­φέ­ρε­ται στο άρθρο του ο φίλ­τα­τος Νίκος
Μητσιά­λης εστιά­ζο­ντας στην καθυ­στε­ρη­μέ­νη ενερ­γο­ποί­η­ση της αναπτυγμένης
Δύσης μπρο­στά στην διο­γκού­με­νη παρου­σία και διείσ­δυ­ση των BRICS με ‘δια­φο­ρε­τι­κό’ τρό­πο στις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες σχε­δόν σε
ολό­κλη­ρο τον πλα­νή­τη… Τι μπο­ρούν πλέ­ον να κατα­φέ­ρουν οι αλλα­ζό­νες δυτι­κοί με
επι­κε­φα­λής τις ΗΠΑ, που μέχρι τώρα δεν είχαν άλλη έγνοια πέρα από την
εξου­θε­νω­τι­κή εκμε­τάλ­λευ­ση των ‘βοη­θού­με­νων’ χωρών;;; Ιδομεν…

Στα δια­λείμ­μα­τα της συνό­δου, o Βρε­τα­νός πρωθυπουργός
και ο Κανα­δός Τζά­στιν Τρι­ντό χλεύ­α­σαν το Ρώσο ηγέ­τη αστειευό­με­νοι σχε­τι­κά με το
αν θα έπρε­πε να βγά­λουν τα σακά­κια και να μεί­νουν με τα που­κά­μι­σα ή να βγάλουν
ακό­μη κι αυτά, δεί­χνο­ντας τους ισχυ­ρούς μυώ­νες τους!

Μετα­ξύ των άλλων βαρυ­σή­μα­ντων απο­φά­σε­ών τους οι G7,
κατό­πιν πρω­το­βου­λί­ας των ΗΠΑ, υιο­θέ­τη­σαν, ένα τερά­στιο πρό­γραμ­μα επενδύσεων
ύψους 600 δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων μέχρι το 2027, για τις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες.
Πρό­γραμ­μα που έχει ως στό­χο να συνα­γω­νι­στεί τα τερά­στια έργα που χρηματοδοτεί
εκεί η Κίνα. Οι λεπτο­μέ­ρειες του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος παρα­μέ­νουν ακόμη
αδιευκρίνιστες.

Αν τελι­κά υλο­ποι­η­θεί αυτό το πρό­γραμ­μα στο ύψος και
στον τρό­πο διά­θε­σης των κον­δυ­λί­ων θα είναι η πρώ­τη φορά που οι δυτι­κές χώρες,
ακο­λου­θώ­ντας το παρά­δειγ­μα της Κίνας θα χρη­μα­το­δο­τή­σουν παρα­γω­γι­κά έργα προς
όφε­λος επι­τέ­λους των κατοί­κων αυτών των χωρών. Μέχρι πρό­τι­νος χρηματοδοτούσαν
με αντι­πα­ρο­χή  ασύλ­λη­πτα κέρ­δη, τους
δια­φό­ρους Μομπού­του στη μαύ­ρη ήπει­ρο και τους ανα­ρίθ­μη­τους Πινο­σέτ στη Λατινική
Αμερική…

Στη «Σύμπρα­ξη για τις Παγκό­σμιες Υπο­δο­μές» οι ΗΠΑ
«μπαί­νουν» στο πρό­γραμ­μα με 200 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια σε διά­στη­μα πέντε ετών.
Τα υπό­λοι­πα, σύμ­φω­να με την Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν θα τα «κινη­το­ποι­ή­σει» η ΕΕ,
μέσω ιδιω­τι­κής και δημό­σιας χρη­μα­το­δό­τη­σης! Μένει να δού­με αν ο ιδιωτικός
κυρί­ως τομέ­ας έχει διά­θε­ση να χρη­μα­το­δο­τή­σει «Παγκό­σμιες Υπο­δο­μές», σαν
προ­σφο­ρά στους μέχρι χθες «περιτ­τούς» της Αφρι­κής και της Λατινικής
Αμε­ρι­κής… 

Όλες αυτές οι πανη­γυ­ρι­κές εξαγ­γε­λί­ες των G7 έγιναν
αφού προη­γή­θη­κε μια μέρα πριν η «συνά­ντη­ση» των BRICS+ μέσω τηλε­διά­σκε­ψης στο Πεκί­νο! Μια «συνά­ντη­ση» με 13
νέες χώρες που συγκε­ντρώ­νουν πάνω από 800 εκ. κατοί­κους! Με τη μεγα­λύ­τε­ρη σε
πλη­θυ­σμό την Ινδο­νη­σία με 273 εκ. και τη μικρό­τε­ρη τα νησιά Φίτζι με 900 χιλ.
κατοίκους! 

Μάλ­λον άργη­σαν πολύ οι δυτι­κοί «ανθρω­πι­στές» να
κινη­το­ποι­η­θούν για τις «Παγκό­σμιες Υπο­δο­μές». Σε ανά­λυ­ση του στο Project
Syndicate ο βρα­βευ­μέ­νος οικο­νο­μο­λό­γος Joseph Stiglitz υπο­στη­ρί­ζει πως: «Η μακρά
ιστο­ρία των ΗΠΑ στην εκμε­τάλ­λευ­ση άλλων χωρών δε βοη­θά, ούτε και ο βαθιά
ριζω­μέ­νος ρατσι­σμός που εδρεύ­ει στη χώρα…» 

Και συνε­χί­ζει: «Πρό­σφα­τα, οι υπεύ­θυ­νοι χάραξης
πολι­τι­κής των ΗΠΑ συνέ­βα­λαν στο παγκό­σμιο «εμβο­λια­στι­κό απαρτ­χάιντ», με τις
πλού­σιες χώρες να παίρ­νουν τα εμβό­λια που χρειά­ζο­νταν, ενώ οι άνθρω­ποι στις
φτω­χό­τε­ρες χώρες αφέ­θη­καν στη μοί­ρα τους. Εν τω μετα­ξύ, ακό­μα και στο «μέτω­πο»
του κορο­νοϊ­ού, οι νέοι αντί­πα­λοι της Αμε­ρι­κής έχουν κάνει τα εμβό­λιά τους άμεσα
δια­θέ­σι­μα σε άλλους με χαμη­λό­τε­ρο κόστος, ενώ βοη­θούν τις χώρες να αναπτύξουν
τις δικές τους εγκα­τα­στά­σεις παρα­γω­γής εμβολίων…»

Ο νομπε­λί­στας Joseph Stiglitz, προ­χω­ρά ακόμα
περισ­σό­τε­ρο: «Η Ευρώ­πη και η Αμε­ρι­κή δια­πρέ­πουν στο να δίνουν δια­λέ­ξεις σε
άλλους για το τι είναι ηθι­κά σωστό και οικο­νο­μι­κά λογι­κό. Η Αμε­ρι­κή δεν μπορεί
πλέ­ον να έχει καμία αξί­ω­ση σε ηθι­κό επί­πε­δο, ούτε έχει την αξιο­πι­στία να
παρέ­χει συμ­βου­λές. Ταυ­τό­χρο­να, η Κίνα έχει δια­πρέ­ψει όχι στο να δίνει
δια­λέ­ξεις, αλλά στο να ανα­πτύσ­σει στις φτω­χές χώρες απα­ραί­τη­τες υποδομές…»

Αν πράγ­μα­τι για ν’ αντα­γω­νι­στούν ειδι­κά την Κίνα και
γενι­κά τους BRICS, απο­φά­σι­σαν οι Αμε­ρι­κα­νο­ευ­ρω­παί­οι να προ­χω­ρή­σουν σε
χρη­μα­το­δο­τή­σεις απα­ραί­τη­των έργων για ν’ ανα­κου­φί­σουν τη ζωή των ξεγραμμένων
απ’ αυτούς, Αφρι­κα­νών και Λατι­νο­α­με­ρι­κά­νων, τότε ίσως αυτά να είναι τα πρώιμα
δείγ­μα­τα μιας κυο­φο­ρού­με­νης, επ’ ωφε­λεία του πλα­νή­τη, πολυπολικότητας. 

Τρο­με­ρά απί­θα­νο βέβαια ν’ απο­βάλ­λουν τις από αιώνες
αρπα­κτι­κές τακτι­κές τους και να μετα­μορ­φω­θούν τώρα σε ευσπλα­χνι­κές «μητέ­ρες
Τερέζες»!