Πολλές ‘μαύρες Παρασκευές’ !

Μαύ­ρη Παρα­σκευή χαρα­κτη­ρί­στη­κε για την Ευρωπαϊκή
οικο­νο­μία η χτεσινή. 

Στην πρώ­τη γραμ­μή η σημα­ντι­κή πτώ­ση των ευρωπαϊκών
αγο­ρών… ‘Συγ­χρο­νι­σμέ­νο’ με την κατρα­κύ­λα και το Ελλη­νι­κό χρη­μα­τι­στή­ριο… Βέβαια
αυτή η εικό­να μπο­ρεί να δια­σκε­δά­ζε­ται από ενδιά­με­σα καθη­με­ρι­νά σκαμπανεβάσματα,
που μπο­ρεί να θολώ­νουν τις γενι­κές τάσεις… Και ακό­μη περισ­σό­τε­ρο: η βασι­κή φροντίδα
είναι να επι­σκια­σθεί η κατρα­κύ­λα της Ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μί­ας που προ­κα­λεί πανικό
με τα μεγέ­θη της αλλά και τις προ­ο­πτι­κές της. 

Η άνο­δος των επι­το­κί­ων από μεγά­λα κεντρι­κά πιστω­τι­κά ιδρύματα
δημιουρ­γούν τερά­στια ανα­στά­τω­ση στον χώρο του κεφα­λαί­ου, που προ­βλη­μα­τί­ζε­ται για
τις ‘επεν­δυ­τι­κές’ επι­λο­γές του.

Φυσι­κά τα πάντα βρί­σκο­νται κάτω από το σκό­τος, που
επι­φέ­ρει η ενερ­γεια­κή κρί­ση, κατ’ ευθεί­αν τέκνο της πολε­μι­κής ανα­μέ­τρη­σης στην Ουκρανία…

Εντού­τοις, μέσα στην πολε­μι­κή κρί­ση, η ισο­τι­μία των
νομι­σμά­των τεί­νει να απο­κτή­σει περισ­σό­τε­ρη αξιο­πι­στία ως αντα­νά­κλα­ση της ισχύος
των οικο­νο­μιών… Ετσι, το Αμε­ρι­κα­νι­κό δολά­ριο απο­κτά ανε­ξέ­λεγ­κτα μεγά­λη δύναμη
απέ­να­ντι στο Ευρώ, στην Στερ­λί­να, το Ελβε­τι­κό φράγκο…

Κάνο­ντας, λοι­πόν ένα σύντο­μο απο­λο­γι­σμό μπο­ρού­με να
εστιά­σου­με στα παρακάτω: 

• Η συμ­με­το­χή της ΕΕ και της Δυτι­κής Ευρώπης
γενι­κό­τε­ρα στο πλευ­ρό της Ουκρα­νί­ας κατα­γρά­φε­ται πριν καλά-καλά αρχί­σουν οι
εχθρο­πρα­ξί­ες. Μικρή επι­βε­βαί­ω­ση, ότι η Δύση επι­χει­ρεί στα μου­λω­χτά από την
πτώ­ση της ΕΣΣΔ και στα ανοι­χτά από το 2014 να μετα­φέ­ρει τα στρα­τιω­τι­κά της σύνορα
στην πόρ­τα της Ρωσι­κής Ομοσπονδίας. 

•Οι επα­νει­λημ­μέ­νες δια­κη­ρύ­ξεις για την ανάγκη
ειρή­νευ­σης μέσω της νίκης της Ουκρα­νί­ας, πεί­θουν, πως ούτε τα προ­σχή­μα­τα δεν
τηρού­νται για μία ‘φιλει­ρη­νι­κή’ πολιτική. 

•Η οικο­νο­μία του πολέ­μου ορί­ζει μία απί­στευ­τη μεταβολή
των μεγε­θών, που ανα­φέ­ρο­νται στην στρα­τιω­τι­κή βιο­μη­χα­νία, ιδιαί­τε­ρα των ΗΠΑ,
που θα εισπρά­ξουν την μερί­δα του λέο­ντος από τις σχε­τι­κές ‘επεν­δύ­σεις’

Παράλ­λη­λα προς την εμπό­λε­μη Ρωσο-Ουκρα­νι­κή σύγκρου­ση εμφανίζονται
σε επί­πε­δο ψυχρο­πο­λε­μι­κής προ­πα­γάν­δας δεδο­μέ­να χωρίς προηγούμενο… 

•Είναι η πρώ­τη φορά από το τέλος του β’ παγκόσμιου
πολέ­μου, που ανα­φέ­ρε­ται ‘ανοι­χτά’ η απει­λή χρή­σης πυρη­νι­κών οπλο­στα­σί­ων… Και
αυτό ισχύ­ει και από τις δύο πλευ­ρές και όχι μόνον από την Ρωσι­κή, όπως θέλουν υποκριτικά
και προ­πα­γαν­δι­στι­κά να μας πεί­σουν τα Μέσα Μαζι­κής Ενύ­πνω­σης. Ετσι, τα αποκαλεί
πολύ πετυ­χη­μέ­να ο φίλ­τα­τος ΝΜ.

•Την ίδια ώρα, ένα συγκλο­νι­στι­κό μήνυ­μα είναι ο επανεξοπλισμός
της Γερ­μα­νί­ας, που απο­τε­λού­σε τον τελευ­ταίο και μέχρι πρό­τι­νος ‘απα­ρά­βα­το΄ όρο της
παρά­δο­σής της με το τέλος του β’ παγκό­σμιου πολέμου.

Η πρό­θε­ση για στραγ­γα­λι­σμό της Ρωσι­κής Ομο­σπον­δί­ας εκφράζεται
σε επί­πε­δο πολε­μι­κό αλλά και, κυρί­αρ­χα, οικο­νο­μι­κό… Το Δυτι­κό κεφά­λαιο και ιδιαίτερα
το Αμε­ρι­κά­νι­κο ελά­χι­στα ενδια­φέ­ρο­νται πόσα εδά­φη της Ουκρα­νί­ας θα ενσω­μα­τώ­σει η
Ρωσία, πόσοι θα είναι οι νεκροί Ουκρα­νοί, ποιο το μέλ­λον της Ουκρα­νί­ας σαν
χώρας… Όμως, ενδια­φέ­ρο­νται πάρα πολύ για την οικο­νο­μι­κή απο­δυ­νά­μω­ση, ει δυνατόν,
συντρι­βή της Ρωσί­ας στα πλαί­σια μία μακρό­χρο­νης επι­θε­τι­κής στρα­τη­γι­κής, που
προ­βλέ­πει ως επό­με­νο κύριο στό­χο την Κίνα… Και φυσι­κά όσους τυχόν προβάλλουν
μικρή ή μεγα­λύ­τε­ρη αντί­στα­ση σε μία ισο­πε­δω­τι­κή προ­ο­πτι­κή της Δύσης, που
αισθά­νε­ται -πιθα­νό­τα­τα όχι λαθε­μέ­να- πώς …ή
τώρα ή ποτέ!!!

Καθό­λου τυχαία δεν είναι η παρα­σιώ­πη­ση από τα
αντι­κει­με­νι­κά ΜΜΕ σημα­ντι­κό­τα­των πολι­τι­κών και στρα­τιω­τι­κών συμ­βά­ντων, που δείχνουν,
ότι η επο­χή της προ­κλη­τι­κής και ανε­μπό­δι­στης μονο­κρα­το­ρί­ας παρήλ­θε ανεπιστρεπτί…

Παράλ­λη­λη είναι η δρα­στη­ριό­τη­τα του συμ­φώ­νου της Σαγκά­ης (Οργα­νι­σμού συνερ­γα­σί­ας της Σαγκά­ης), που επι­χει­ρεί να
υπερ­κε­ρά­σει εθνι­κές αντι­θέ­σεις κυρί­ως στην περιο­χή της άπω Ασιάς με πιο ισχυ­ρό και κατα­δει­κτι­κό παρά­δειγ­μα την
συνύ­παρ­ξη των αντι­προ­σω­πιών Ινδί­ας και Πακι­στάν την πρό­σφα­τη σύνο­δο. Δύο χωρών,
που έχουν γίνει ‘στα κρυ­φά’ πυρη­νι­κές δυνά­μεις για να αντι­με­τω­πί­σει η μία την
άλλη… Αλλά και οι σχέ­σεις Ινδί­ας και Κίνας μέχρι πριν λίγα χρό­νια βρισκόνταν
στα όρια ανοι­χτής σύρ­ρα­ξης. Σήμε­ρα πολ­λές χώρες της περιο­χής, μέχρι χτες αντί­πα­λες, ελκύ­ο­νται από την ιδέα της οικο­νο­μι­κής τους συνερ­γα­σί­ας και της απε­ξάρ­τη­σής τους από την Δύση. 

Καθό­λου να μην υπο­τι­μη­θεί η πρό­σφα­τη κοι­νή άσκηση
στρα­τευ­μά­των Ρωσί­ας, Ινδί­ας και Κίνας στην Ανα­το­λι­κή Σιβη­ρία, που έδωσε
ξεκά­θα­ρο πολι­τι­κό-στρα­τιω­τι­κό μήνυ­μα προς την Δύση…

Στην άλλη μεριά τα δεδο­μέ­να είναι άνι­σα και αντιφατικά.
Η ΗΠΑ ‘απο­λαμ­βά­νουν’ την παρά­τα­ση των συγκρού­σε­ων ενώ για την Δυτι­κή Ευρώ­πη η
βέβαιη ενερ­γεια­κή κρί­ση επι­τα­χύ­νει πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, πολ­λές φορές μη
αναμενόμενες… 

Η Ευρώ­πη δεί­χνει να πέφτει με …μέγι­στη προ­θυ­μία στον
λάκ­κο, που οι ΗΠΑ άνοι­ξαν και συνε­χώς διευ­ρύ­νουν αφού είναι από­λυ­τα ανέτοιμη
ενερ­γεια­κά για την επό­με­νη 10ετία, τουλάχιστον… 

Βέβαια η ανα­φο­ρά σε Ευρώ­πη, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα δεν
μπο­ρεί να παρα­κάμ­ψει την ταξι­κή ουσία αυτής της πολι­τι­κής δρά­σης… Ο πόλεμος
υπήρ­ξε πολ­λές φορές ανα­γεν­νη­τι­κή δύνα­μη για τον καπι­τα­λι­σμό, την ίδια ώρα που
οδη­γού­σε σε θάνα­το ή σε από­λυ­τη εξα­θλί­ω­ση πολ­λά εκα­τομ­μύ­ρια εκ των …κατοι­κού­ντων
επί της γης.