Το ιδανικό πρότυπο του ιμπεριαλιστή

Θυμό­μα­στε κάποιους φίλους ‘κεντρο­α­ρι­στε­ρούς’,
που πανη­γύ­ρι­ζαν με την πρώ­τη εκλο­γή Μακρόν επεν­δύ­ο­ντας στα ..νιά­τα του, τον μεταρρυθμισμό
του, την βαθιά του γνώ­ση για τα μεγά­λα οικο­νο­μι­κά θέμα­τα της Ευρώ­πης (από τους κορυφαίους
τεχνο­κρά­τες του συγκρο­τή­μα­τος Ρότσιλντ)… Τους θυμό­μα­στε και χαμο­γε­λά­με πικρά…

Όλα τα οικο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά μέτρα
του Μακρόν επι­βε­βαιώ­νουν του λόγου το ασφα­λές… Χρειά­στη­κε βέβαια, κάποια χέρια,
κάποια μάτια να κατα­τε­θούν στον βωμό της ανά­πτυ­ξης με την συμ­βο­λή των …δυνά­με­ων
καταστολής…

Η τελευ­ταία
 ‘απο­στα­σία’ στο Νίγη­ρα έχει κατα­φέ­ρει ισχυρότατο
πλήγ­μα στην Γαλ­λι­κή ενερ­γεια­κή οικο­νο­μία, αφού πλέ­ον καλεί­ται να αγο­ρά­ζει το Ουράνιο
στην κανο­νι­κή τιμή, δηλα­δή 200 φορές πιο πάνω απ’ ότι μέχρι πριν την άνο­δο στην
εξου­σία του Αμπ­ντου­ραχ­μάν Τια­νί (2023), που ξηλώ­νει καθη­με­ρι­νά το κου­βά­ρι της Ιμπεριαλιστικής
επιβολής.