‘Συλλογική ευθύνη’… - Φαιακία

‘Συλλογική ευθύνη’…

Το άρθρο
του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη είναι γραμ­μέ­νο με οργή αλλά και με
σχο­λα­στι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση της υπο­κρι­σί­ας, της διπλο­προ­σω­πί­ας, του εμπαιγ­μού της παγκόσμιας
κοι­νής γνώ­μης από τους ηγέ­τες του ‘δημο­κρα­τι­κού’ συνα­σπι­σμού ΗΠΑ-ΕΕ, όπως αυτή
απο­κα­λύ­πτε­ται αυτές τις μέρες. Στην Ουκρα­νία πρώ­τα, στην Γάζα τώρα η Δυτική
ευαι­σθη­σία έχει ισχυ­ρές κεραί­ες επι­λο­γής. Παραθέτουμε… 

 

Τον
Οκτώ­βρη του ΄22 η Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν, πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επιτροπής,
καταγ­γέ­λει τον Πού­τιν πως: «Με στο­χευ­μέ­νες επι­θέ­σεις σε μη στρατιωτικές
υπο­δο­μές, απο­κό­βει Ουκρα­νούς από νερό, ηλε­κτρι­κό ρεύ­μα και  θέρ­μαν­ση με τον χει­μώ­να να κατα­φθά­νει. Αυτές
είναι πρά­ξεις καθα­ρής τρομοκρατίας…»

Τον
Οκτώ­βρη του 2023 το Ισρα­ήλ κόβει νερό, φαγη­τό και ηλε­κτρι­κό από δυο και πάνω
εκα­τομ­μύ­ρια  πολιορ­κη­μέ­νους αμά­χους της
Γάζας. Χιλιά­δες τραυ­μα­τί­ες κιν­δυ­νεύ­ουν χωρίς νερό, ρεύ­μα, φάρ­μα­κα με βέβαιο
θάνα­το. Την ίδια ώρα η κλει­στή φυλα­κή της Γάζας σφυ­ρο­κο­πά­ται ανη­λε­ώς με βόμβες
φωσφόρου.

Παράλ­λη­λα
ο αριθ­μός των θαμ­μέ­νων κάτω από τα ερεί­πια των κτι­ρί­ων μεγα­λώ­νει συνε­χώς. Ακόμα
και το κομ­βόι αυτών που απο­φά­σι­σαν να φύγουν, χωρίς όμως να υπάρ­χει έξοδος
δια­φυ­γής προς την Αίγυ­πτο, δέχο­νται τα πυρά των ισραηλινών.

Η
Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν, δικαιο­λο­γεί τη γενο­κτο­νία του Παλαι­στι­νια­κού λαού
λέγο­ντας πως: «Το Ισρα­ήλ έχει το δικαί­ω­μα της άμυ­νας», συμπλη­ρώ­νο­ντας πως η
Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση στέ­κε­ται στο πλευ­ρό του Ισραήλ.

Στις
δηλώ­σεις της δεν ανα­φέ­ρε­ται σε έγκλει­στους παλαι­στί­νιους αμάχους
επι­βε­βαιώ­νο­ντας πως στις αξί­ες των πολι­τι­σμέ­νων της δύσης περι­λαμ­βά­νε­ται και η
«συλ­λο­γι­κή ευθύ­νη»! Ανα­σύ­ρει στη μνή­μη ότι τη συλ­λο­γι­κή ευθύ­νη επι­κα­λέ­στη­κε και
ο Αδόλ­φος ως άλλο­θι σε αλλε­πάλ­λη­λες σφα­γές, όπως αυτή του Διστόμου.

Ευρω­παί­οι
ηγέ­τες ακό­μα και σιω­πώ­ντας, συντάσ­σο­νται με τον σιω­νι­στή πρό­ε­δρο του Ισραήλ,
που δηλώ­νει πως στη Γάζα δεν υπάρ­χουν αθώ­οι, δεί­χνο­ντας ως νόμι­μους στόχους
υπε­ρή­λι­κες και νεο­γέν­νη­τα μωρά. Ως πρό­σχη­μα ζητούν να εκκε­νω­θούν νοσοκομεία,
αλλά στη συνέ­χεια τα τινά­ζουν στον αέρα, όπως το αγγλι­κα­νι­κό “Αλ Αχλί”,
εμβλη­μα­τι­κό νοσο­κο­μείο της Γάζας, δολο­φο­νώ­ντας εκα­το­ντά­δες γυναι­κό­παι­δα. Τώρα
βομ­βαρ­δί­ζουν και ελλη­νορ­θό­δο­ξους ναούς. 

Στη
σύμ­βα­ση του ΟΗΕ, το έγκλη­μα της γενο­κτο­νί­ας ορί­ζε­ται από την «πρό­θε­ση
κατα­στρο­φής, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνι­κής, φυλε­τι­κής ή θρη­σκευ­τι­κής ομάδας,
ως τέτοιας». Ο ακρο­δε­ξιός Ισραη­λι­νός υπουρ­γός Άμυ­νας Yoav Gallant δήλω­σε κυνικά
ότι:

«Επι­βάλ­λου­με πλή­ρη πολιορ­κία στη Γάζα. Χωρίς ρεύ­μα, χωρίς φαγη­τό, χωρίς
νερό, χωρίς καύ­σι­μα. Όλα είναι κλει­στά. Πολε­μά­με τα ανθρώ­πι­να ζώα και θα
πρά­ξου­με ανάλογα…»

Και
οι ναζί στη δίκη της Νυρεμ­βέρ­γης είχαν δηλώ­σει: «Δεν είμα­στε ένο­χοι για
εγκλή­μα­τα κατά της ανθρω­πό­τη­τας, αφού δε θεω­ρού­με τους Εβραί­ους ανθρώπους…» 

Ο
σύμ­βου­λος εθνι­κής ασφά­λειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλι­βαν στις 29 Σεπτεμ­βρί­ου του ΄23
δια­πί­στω­νε : «Η Μέση Ανα­το­λή είναι πιο ήσυ­χη σήμε­ρα από ό,τι ήταν ποτέ τις
τελευ­ταί­ες δύο δεκα­ε­τί­ες». Από­λυ­τα δικαιο­λο­γη­μέ­νος, για­τί πώς ν’ ακού­σει στην
Ουά­σιγ­κτον τις οιμω­γές των κολα­σμέ­νων της Γάζας αλλά και της Δυτικής
Όχθης; 

Σ’
αυτήν την «ησυ­χία» και με τις ευλο­γί­ες του… Αβρα­άμ σκό­πευαν να υπο­γρά­ψουν με
πρό­θυ­μα αρα­βι­κά κρά­τη συμ­φω­νί­ες διαιώ­νι­σης της παλαι­στι­νια­κής κόλα­σης. Μόνο που
η αιμα­τη­ρή επί­θε­ση της 7ης Οκτω­βρί­ου διέ­ψευ­σε τον μίστερ Σάλι­βαν για την
επι­κρα­τού­σα ησυ­χία στην εν λόγω περιοχή.

Το
1993 η Οργά­νω­ση για την Απε­λευ­θέ­ρω­ση της Παλαι­στί­νης έκα­νε μια ιστορική
μετα­τό­πι­ση δεχό­με­νη την ύπαρ­ξη κρά­τους του Ισρα­ήλ. Όμως κανείς επίσημος
Ισραη­λι­νός θεσμός, δε δέχε­ται την ίδρυ­ση ανε­ξάρ­τη­του Παλαιστινιακού
κράτους. 

Το
Ισρα­ήλ αυτο­πα­γι­δεύ­τη­κε σ’ ένα υπαρ­ξια­κό αδιέ­ξο­δο αρνού­με­νο πολι­τι­κή λύση,  έτοι­μο τώρα για μια ανθρω­πο­κτό­να και για το
ίδιο χερ­σαία εισβο­λή. Οι μεγα­λό­σχη­μοι, που κατα­φθά­νουν στο Τελ Αβίβ, αγωνιούν
να σώσουν την εικό­να του συμ­μά­χου τους. Παράλ­λη­λα προ­σπα­θούν να απο­φευ­χθεί μια
έκρη­ξη εκα­τομ­μυ­ρί­ων Αρά­βων με ασύμ­με­τρες οικο­νο­μι­κές και γεω­πο­λι­τι­κές απώλειες
για το δυτι­κό στρα­τό­πε­δο σε ιδιαί­τε­ρα δύσκο­λες γι’ αυτό στιγμές.

Καθό­λου
εύκο­λη εξί­σω­ση, με άκρως επι­κίν­δυ­νη συνέχεια…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted