Μας ‘υποχρεώνουν’ να ελπίζουμε… - Φαιακία

Μας ‘υποχρεώνουν’ να ελπίζουμε…

Είναι τόσος ο πόνος, το αίμα, το έγκλη­μα εκεί κάτω
στην μικρή λωρί­δα πριν την Θάλασ­σα, που αν σχο­λιά­σεις τα παρά­πλευ­ρα, τα
επα­κό­λου­θα, κιν­δυ­νεύ­εις να παρε­ξη­γη­θείς για ‘ελι­τι­σμό’… 
Και όμως, όλη αυτή η εκατόμβη
των παλαι­στι­νί­ων για την ελευ­θε­ρία τους θα έμε­νε χωρίς πρα­κτι­κό αντί­κρι­σμα αν μερικές
εξέ­χου­σες ιστο­ρι­κές στιγ­μές δεν έβγαι­ναν στο προ­σκή­νιο του πλανήτη…

Για παρά­δειγ­μα, τί να πού­με για τους εκα­το­ντά­δες φοιτητές
του
Harvard, που
απαί­τη­σαν μαζι­κά την ειρή­νευ­ση (τέτοιο έγκλη­μα!!!) στην Γάζα και τους περιμένει
μία …νόμι­μη και ‘δημο­κρα­τι­κή’ εξό­ντω­ση… Σε ηθι­κό, πολι­τι­σμι­κό, επαγγελματικό,
επι­στη­μο­νι­κό επί­πε­δο… Κανο­νι­κός αφα­νι­σμός αφού έχουν μπει σε λίστα γενικευμένης
προ­γρα­φής ώστε να μην μπο­ρέ­σουν -εις τον αιώ­να τον άπα­ντα- να βρουν δου­λειά. Πιθανόν
και στέγη…

Να προ­σέ­χουν και αυτοί που θα θελή­σουν να κάνουν παρέα
μαζί τους!!! Οι ‘κακές’ συνα­να­στρο­φές πάντα σημειώ­νο­νταν στους φακέ­λους των
υπη­ρε­σιών ασφα­λεί­ας με ιδιαί­τε­ρη έμφα­ση. Μετά τον εμφύ­λιο π.χ. δεν αρκού­σε να
μην είσαι αρι­στε­ρός… Επρε­πε να μην έχεις και επα­φές με αυτά …τα μιάσματα.

Σε τέτοιες συν­θή­κες δεν είναι περί­ερ­γο να φοβη­θείς, να
λυγί­σεις, να αποσυρθείς… 

Τέτοιες στιγ­μές, σαν κι αυτές που περ­νά­με, έρχονται
φάροι ανέ­σπε­ρου φωτός οι πρω­το­πό­ροι της γης, που ανοί­γουν δρό­μους και μας καλούν
να δια­βού­με μαζί τους… Ανοί­γου­με τα μάτια μας και κλί­νου­με με σεβα­σμό την
κεφαλή.

Είναι οι Εβραί­οι, που μέσα στο ημι­φα­σι­στι­κό σιωνιστικό
καθε­στώς του Νετα­νιά­χου, σηκώ­νουν τη φωνή τους και δια­δη­λώ­νουν στους δρόμους. 

Είναι αυτοί που κατα­φέρ­νουν να τα βάλουν με τις ορδές
των ορθό­δο­ξων ‘κοτσι­δο­φό­ρων’, που το κεφά­λι τους έχει ζαλι­στεί από το …πολύ
βάρε­μα στο τεί­χος…
 

Είναι αυτοί, που τους περι­ποιού­νται οι δυνάμεις
κατα­στο­λής της χώρας (αστυ­νο­μία και στρα­τός). Από τις πιο ‘έμπει­ρες’ και ‘απο­τε­λε­σμα­τι­κές’
σε όλο τον …ελεύ­θε­ρο κόσμο…

Είναι αυτοί, που τολ­μούν να γρά­φουν ανοι­χτά, ‘αμά­ση­τα’
την αλή­θεια, όπως ο Γκι­ντε­όν Λεβί, που η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει φιλο­ξε­νή­σει κεί­με­νά του
και συνε­ντεύ­ξεις του…

Είναι οι Εβραί­οι της δια­σπο­ράς, που κατε­βαί­νουν σε διαδηλώσεις
μαζί με Παλαι­στί­νιους, Αρα­βες, άλλους Μου­σουλ­μά­νους και ζητά­νε Ειρή­νη τώρα… ‘Ειρή­νη
τώρα’ ονο­μά­ζε­ται και το ισχυ­ρό φιλει­ρη­νι­κό κίνη­μα μέσα στο Ισρα­ήλ, που έχει
φυσι­κά μετα­χεί­ρι­ση τρο­μο­κρα­τι­κής οργά­νω­σης. Όταν ζητάς ειρή­νη μπρο­στά σε ένα
στρα­τό με το μαχαί­ρι στο στό­μα, τί άλλο είσαι από τρομοκράτης…

Είναι οι Εβραί­οι των ΗΠΑ, που τελευ­ταία τους εκδήλωση
είναι μία καθι­στι­κή δια­μαρ­τυ­ρία στο κεντρι­κό σταθ­μό της Νέας Υόρ­κης πάλι με
αίτη­μα την
κατά­παυ­ση του πυρός στην Γάζα. Η αστυ­νο­μία μάζε­ψε ουκ ολίγους
τέτοιους …αλή­τες τρο­μο­κρά­τες, που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την άπλε­τη δημο­κρα­τία της Δύσης
και ζητούν τέτοια …τερα­τώ­δη πράγματα…

Δεν είναι πολ­λοί… Αν ήταν, θα είχα­με άλλους συσχετισμούς…
Είναι λίγοι, τολ­μη­ροί και απο­φα­σι­σμέ­νοι… Όπως ήταν πάντο­τε οι πρωτοπορίες…
Αυτές, που έσπρω­χναν το κάρο, χωρίς όμως να βαρά­νε το άλο­γο…
   

Ολους αυτούς έχου­με μπρο­στά μας όταν θέλου­με να
ονει­ρευ­τού­με… Κι’ όταν μας πιά­νουν οι …μαύ­ρες μας έρχο­νται αυτοί και μας …’υπο­χρε­ώ­νουν’
να ελπίζουμε…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted