Εξαιρετικό από κάθε άποψη…

Είναι το -ελά­χι­στα γνω­στό στο ευρύ­τε­ρο Ελλη­νι­κό ανα­γνω­στι­κό κοι­νό- έργο του Δημή­τρη Μπά­τση: “Η Βαρειά Βιο­μη­χα­νία στην Ελλά­δα“. Να θυμί­σου­με, ότι ο Δημή­τρης Μπά­τσης υπήρ­ξε δια­νο­ού­με­νος και αγω­νι­στής, συγ­γρα­φέ­ας αυτής της μνη­μειώ­δους μελέ­της, που με τον τίτλο αυτό απο­κα­λύ­πτει τις κακο­δαι­μο­νί­ες της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νι­κής ανά­πτυ­ξης, της βαθύ­τα­της εξάρ­τη­σής της από τις “μεγά­λες δυνά­μεις” αλλά και τα “καθή­κο­ντα” του λαϊ­κού κινή­μα­τος για την προ­ο­δευ­τι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας… Θα έφτα­νε και μόνον αυτή η μελέ­τη του 1947 για να μας εξη­γή­σει το άσβε­στο μίσος των διω­κτών του, που τον συμπε­ριέ­λα­βε στην τετρά­δα των εκτε­λε­σμέ­νων της 30ης Μαρ­τί­ου 1952 (Μπε­λο­γιάν­νης, Μπά­τσης, Του­λιά­τος, Χρύσης).

Δεν είναι μόνον ο πλού­τος των δεδο­μέ­νων, που συγκρο­τούν την επι­στη­μο­νι­κή βάση αυτής της μνη­μειώ­δους εργα­σί­ας. Δεν είναι η ταυ­τό­χρο­νη προ­σφο­ρά ιστο­ρι­κών στοι­χεί­ων, που απο­κα­λύ­πτουν τα δεσμά της χώρας, όπως π.χ. της συμ­φω­νί­ας COOPER, που η Μετα­ξι­κή Ελλά­δα υπέ­γρα­ψε το 1940 με την κυβέρ­νη­ση των ΗΠΑ. Ειρή­σθω εν παρό­δω, ότι η συγκε­κρι­μέ­νη συμ­φω­νία προ­έ­βλε­πε την ανά­γκη σύμ­φω­νης γνώ­μης των ΗΠΑ για κάθε αξιο­ποί­η­ση ορυ­κτού πλού­του και υδά­των της Ελλά­δας… Και ειρή­σθω επί­σης εν παρό­δω, ότι η εν λόγω συμ­φω­νία έλη­ξε το 2010… Ναι, ντέ… Τότε, που άρχι­σαν τα μνη­μό­νια, τα μεσο­πρό­θε­σμα κ.λ.π.

Το έργο έχει πολ­λές άλλες αρε­τές, δια­χρο­νι­κές, ιδιαί­τε­ρα σημα­ντι­κές για το Ελλη­νι­κό κοι­νω­νι­κο-πολι­τι­κό σκη­νι­κό. Κατ’ αρχήν, δεν μετα­θέ­τει στην …άλλη ζωή την υπο­χρέ­ω­ση δια­μορ­φω­μέ­νων θέσε­ων για την άλλη ανά­πτυ­ξη, που ευαγγελίζεται…Ο Μπά­τσης δεν συν­θη­μα­το­λο­γεί αλλά επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί… Δεν αφο­ρί­ζει αλλά τεκ­μη­ριώ­νει… Δεν πνί­γε­ται μέσα στις κενο­τυ­πί­ες αρι­στε­ρό­μορ­φης λεξι­λα­γνί­ας αλλά διεισ­δύ­ει και ερευ­νά… Ανα­κα­λύ­πτει και απο­κα­λύ­πτει το σύν­θε­το βάθος των ταξι­κών σχέ­σε­ων, πιο βαθεια από την επι­φά­νεια του άσπρου-μαύ­ρου, πιο κάτω από την ευκο­λία των απλου­στεύ­σε­ων και του λαϊκισμού… 

Γι’ αυτό και -κατά τη γνώ­μη μας- είναι μεγά­λη η αξία του πονή­μα­τος… Από την μία μεριά, η δια­χρο­νι­κή επι­και­ρό­τη­τα των δεδο­μέ­νων της Ελλη­νι­κής οικο­νο­μί­ας, της (με πολι­τι­κή βού­λη­ση) στε­ρη­μέ­νης βαρειάς βιο­μη­χα­νί­ας με αντί­στοι­χη εθνι­κή αστι­κή τάξη. Και από την άλλη ο υπο­δειγ­μα­τι­κός λόγος, που συν­δέ­ει δια­λε­κτι­κά το σήμε­ρα με το αύριο, το τώρα με το πάντα, το μερι­κό με το γενι­κό, χωρίς πομπώ­δεις επα­να­στα­τι­κό­μορ­φες δια­κη­ρύ­ξεις και χωρίς συμπλεγ­μα­τι­κό άγχος, δήθεν καθαρότητας… 

Με λίγα λόγια εμπε­ριέ­χει ταυ­τό­χρο­να την αξία ενός πονή­μα­τος εθνι­κής πολι­τι­κής οικο­νο­μί­ας αλλά και την αρε­τή ενός “διδα­κτι­κού” συγ­γράμ­μα­τος κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κής γνω­στι­κής μεθο­δο­λο­γί­ας και πρακτικής…

Αξιος παντός επαί­νου ο εκδο­τι­κός οίκος “ΚΕΔΡΟΣ”, που μας το ξαναπροσέφερε…