Καλημέρα Αφρική ! - Φαιακία

Καλημέρα Αφρική !

Το κεί­με­νο, που λάβα­με από τον φίλ­τα­το Στέ­φα­νο Πάντο, το
ανα­πα­ρά­γου­με ασμέ­νως… Εχει όλη την πλη­ρο­φό­ρη­ση για τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να στην
Μαύ­ρη Ηπει­ρο, κατά τις τελευ­ταί­ες 10ετίες, που τις τελευ­ταί­ες μέρες βγαί­νουν ακόμη
πιο μπρο­στά στο προ­σκή­νιο της ιστορίας.

Η ανα­φο­ρά στον Τομά Σαν­κα­ρά, αγω­νι­στή και ήρωα της
πατρί­δας του, της Αφρι­κής και της ανθρω­πό­τη­τας στον αγώ­να κατά του
ιμπε­ρια­λι­σμού και της αποι­κιο­κρα­τί­ας είναι χρη­σι­μό­τα­τη, αφού σήμε­ρα στην χώρα
του ένας άλλος ηγέ­της, ο Ιμπρα­ήμ Τρα­ο­ρέ βαδί­ζει στα αχνά­ρια το Τομά. 

Δίπλα στον Νίγη­ρα και σε άλλες χώρες του Σαχέλ δια­μορ­φώ­νε­ται ένα
ενω­τι­κό αντια­ποι­κια­κό κίνη­μα, που εξα­να­γκά­ζει τους Ιμπε­ρια­λι­στές (ΗΠΑ-Γαλ­λία)
να απει­λούν με …δημο­κρα­τι­κή δράση. 

 

Υπάρ­χει πιο όμορ­φο και καθα­ρό βλέμμα;

Είναι ο Τομά Σαν­κα­ρά:

Ο Τσε της Αφρι­κής που δολο­φο­νή­θη­κε επει­δή αρνή­θη­κε στο
ΔΝΤ να ελέγ­ξει τη χώρα του…

Τομά Σαν­κα­ρά – Ο μαρ­ξι­στής πρώ­ην πρό­ε­δρος της
Μπουρ­κί­να Φάσο, “της χώρας των έντι­μων ανθρώ­πων” που όταν ρωτή­θη­κε για­τί δεν
επι­θυ­μού­σε να κρε­μά­σουν τη φωτο­γρα­φία του σε δημό­σιους χώρους, όπως έκα­ναν οι
περισ­σό­τε­ροι άλλοι Αφρι­κα­νοί ηγέ­τες, απά­ντη­σε ‘Υπάρ­χουν επτά εκα­τομ­μύ­ρια Τομά
Σανκαρά.’

Δολο­φο­νή­θη­κε στις 15 Οκτω­βρί­ου του 1987 για να
κατα­φέ­ρει να μην μπει το ΔΝΤ και το διε­θνές κεφά­λαιο στη χώρα. Έμει­νε στην
ιστο­ρία ως ο ” Τσε της Αφρικής”.

Η Ανω Βόλ­τα, παλιά γαλ­λι­κή αποι­κία, απέ­κτη­σε την
ανε­ξαρ­τη­σία της το 1960, αλλά, όπως όλες οι πρώ­ην αποι­κί­ες, παρέ­μει­νε υπόδουλη
στους ξένους, με τον αγρο­τι­κό της πλού­το, κυρί­ως το βαμ­βά­κι, να το
εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται η Γαλ­λία υπο­βοη­θού­με­νη από τους διε­φθαρ­μέ­νους ντόπιους
πολι­τι­κούς και ολιγάρχες.

Ολα πήγαι­ναν καλά για τους νεο-αποι­κιο­κρά­τες μέχρι το
1983. Η χώρα ήταν η φτω­χό­τε­ρη της Αφρι­κής και από τις φτω­χό­τε­ρες στον κόσμο. Ο
μέσος όρος ζωής για τα οκτώ εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους ήταν τα 40 χρόνια. 

Στα δέκα
βρέ­φη τα δύο πέθαι­ναν προ­τού φτά­σουν στο πέμ­πτο έτος της ηλι­κί­ας τους, ο λαός
πει­νού­σε, οι συν­θή­κες υγιει­νής ήταν τρα­γι­κές, το πόσι­μο νερό ανύ­παρ­κτο και το
χρέ­ος προς το Διε­θνές Νομι­σμα­τι­κό Ταμείο διο­γκω­νό­ταν, φτά­νο­ντας σε σημείο να
μην μπο­ρεί πλέ­ον να εξυπηρετηθεί.

Αυτή η ισορ­ρο­πία δια­τα­ρά­χτη­κε όταν εμφα­νί­στη­κε ένας
τρια­ντα­πε­ντά­χρο­νος αξιω­μα­τι­κός που είχε υπη­ρε­τή­σει στον γαλ­λι­κό στρα­τό. Ο Τομά
Σαν­κά­ρα ηγή­θη­κε επα­να­στα­τι­κού κινή­μα­τος, έγι­νε πρό­ε­δρος της χώρας και
υπο­σχέ­θη­κε πράγ­μα­τα αδια­νό­η­τα για μια μικρή, φτω­χή αφρι­κα­νι­κή χώρα: δύο γεύματα
την ημέ­ρα και πέντε λίτρα πόσι­μο νερό για κάθε οικογένεια.

Αλλα­ξε και το όνο­μα της χώρας, από το γαλ­λι­κό Ανω
Βόλ­τα σε Μπουρ­κί­να Φάσο, δηλα­δή η «Χώρα των Τίμιων Ανθρώ­πων». Ο Σαν­κά­ρα έκανε
και άλλα πρω­τά­κου­στα πράγ­μα­τα· διεκ­δί­κη­σε το δικαί­ω­μα να συνα­ντά όποιον ξένο
ηγέ­τη θεω­ρού­σε ότι θα βοη­θή­σει τη χώρα του και σε επο­χή ψυχρού πολέ­μου θέλησε
να τηρή­σει ίσες απο­στά­σεις από τη Σοβιε­τι­κή Ενω­ση, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. 

Ταξί­δε­ψε στη Μόσχα και την Αβά­να, στην Ουά­σινγ­κτον και σε πολ­λές αφρικανικές
πρω­τεύ­ου­σες. Εκα­νε όμως κάτι χει­ρό­τε­ρο: κατήγ­γει­λε τον τρό­πο με τον οποίο οι
χώρες της Αφρι­κής παγι­δεύ­ο­νται από το ΔΝΤ με δυσβά­στα­κτα χρέη που υποδουλώνουν
τους λαούς, ενώ τα δανει­κά χρή­μα­τα τα επω­φε­λεί­ται μια διε­φθαρ­μέ­νη ντόπια
ολι­γαρ­χία που, συνερ­γα­ζό­με­νη με τους ξένους δανει­στές και πολι­τι­κούς, φτιάχνει
έργα άσκο­πα, συχνά άχρη­στα και μη παραγωγικά.

Αγω­νί­στη­κε και για τα δικαιώ­μα­τα των γυναι­κών, ενώ
διέ­θε­σε δωρε­άν τρία εκα­τομ­μύ­ρια εμβό­λια κατά της μηνιγ­γί­τι­δας και της πολιομυελίτιδας·
έφτια­ξε μικρές νοσο­κο­μεια­κές μονά­δες και δωρε­άν σχο­λεία. Οι παρεμ­βά­σεις του στα
Ηνω­μέ­να Εθνη ήταν συγκι­νη­τι­κές και άφη­σαν επο­χή, αλλά ανη­σύ­χη­σαν εκεί­νους που
επω­φε­λού­νται ακό­μα από τη νεο-αποι­κιο­κρα­τία: «Μιλώ, έλε­γε, στο όνο­μα των
μανά­δων των εξα­θλιω­μέ­νων αφρι­κα­νι­κών λαών που βλέ­πουν τα παι­διά τους να
πεθαί­νουν από ελο­νο­σία και διάρ­ροια, χωρίς να μπο­ρούν να επω­φε­λη­θούν από τα
μέσα που προ­σφέ­ρει η επιστήμη…». 

Αλλά ο Σαν­κά­ρα έκα­νε και άλλα ενοχλητικά.
Πού­λη­σε τις υπουρ­γι­κές και κρα­τι­κές λιμου­ζί­νες Mercedes και τις αντικατέστησε
με οικο­νο­μι­κά Renault 5.

Ο ίδιος αρνή­θη­κε να μετα­κο­μί­σει στην προεδρική
κατοι­κία και παρέ­μει­νε στο ταπει­νό σπι­τά­κι του……

Το απο­κο­ρύ­φω­μα της αυθά­δειάς του ήρθε στις 29 Ιουλίου
του 1987, όταν στη Γενι­κή Συνέ­λευ­ση των Αφρι­κα­νι­κών Χωρών είπε: «Δεν μπορούμε
να ξεπλη­ρώ­σου­με το χρέ­ος μας… Αυτό είναι αδύ­να­τον, δεν είναι θέμα ηθι­κής τάξης,
ούτε αθέ­τη­ση υπο­σχέ­σε­ων… Εάν δεν πλη­ρώ­σου­με, οι πιστω­τές μας δεν θα πεθάνουν,
αυτό είναι βέβαιο. Εάν όμως πλη­ρώ­σου­με, ο λαός μας θα εξο­ντω­θεί. Οι πιστωτές
έπαι­ξαν όπως κάνουν στα καζί­να. Κέρ­δι­σαν πολ­λά, πολ­λές φορές… Ας χάσουν και μια
φορά… Η ζωή θα συνεχιστεί…»

Και η ζωή συνε­χί­στη­κε, αλλά μόνο για δυό­μι­σι μήνες για
τον Σαν­κά­ρα. Στις 15 Οκτω­βρί­ου του 1987, ένο­πλοι ένστο­λοι, με επι­κε­φα­λής τον
στε­νό­τε­ρο συνερ­γά­τη του, Μπλεζ Καμπα­ο­ρέ, εισέ­βα­λαν στο προ­ε­δρι­κό γρα­φείο, στην
πρω­τεύ­ου­σα Ουα­γκα­ντού­κου, και τον εκτέ­λε­σαν με δυο σφαί­ρες στην καρ­διά. Ο
Σαν­κά­ρα πρό­λα­βε να πει «μα, Μπλεζ, είσαι ο καλύ­τε­ρός μου φίλος, σε αποκαλώ
αδελφό…».

Η δια­τα­ραγ­μέ­νη ηρε­μία επα­νήλ­θε στη χώρα των «τίμιων
ανθρώ­πων». Ο Μπλεζ Καμπα­ο­ρέ έγι­νε πρό­ε­δρος και τον ανα­γνώ­ρι­σε πρώ­τη η Γαλλία.
Δια­τή­ρη­σε το αξί­ω­μά του για 27 χρό­νια, όταν ανα­τρά­πη­κε λόγω λαϊκής
δυσα­ρέ­σκειας. Με υπο­δειγ­μα­τι­κή συνέ­πεια, η χώρα των εξα­θλιω­μέ­νων αλλά «τίμιων
ανθρώ­πων» εξο­φλεί τις δόσεις του χρέ­ους προς το ΔΝΤ που είναι απόλυτα
ικα­νο­ποι­η­μέ­νο, δίνο­ντας εύση­μα στον Καμπα­ο­ρέ, αδια­φο­ρώ­ντας για το κλεί­σι­μο των
νοσο­κο­μεί­ων, των σχο­λεί­ων και την κατάρ­γη­ση των κοι­νω­νι­κών ευερ­γε­τη­μά­των που ο
Σαν­κά­ρα πρό­λα­βε να εφαρ­μό­σει. Ολα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­θη­καν, ακό­μα και το νερό. Η
επι­δη­μία του Εμπο­λα είναι ένα από τα επα­κό­λου­θα της τρα­γι­κής θέσης αυτής της
λεη­λα­τη­μέ­νης χώρας.

Ο Σαν­κά­ρα είχε στιγ­μα­τί­σει τη συμπε­ρι­φο­ρά της
γει­το­νι­κής Λιβε­ρί­ας, που ήταν τότε παρά­δει­σος των offshore εται­ρειών. Αρνήθηκε
να συνερ­γα­στεί για την επι­στρο­φή στη Λιβε­ρία του απα­τε­ώ­να πολι­τι­κού Τσαρλς
Τέι­λορ
, όταν περιέρ­γως εκεί­νος δρα­πέ­τευ­σε από την υψί­στης ασφα­λεί­ας φυλα­κή των
ΗΠΑ όπου κρα­τού­νταν και επα­νήλ­θε στη χώρα του με τη βοή­θεια της CIA για να δημιουργήσει
αντάρ­τι­κο με τη στή­ρι­ξη του Καντάφι.

 

Η δολο­φο­νία του Σαν­κά­ρα και άλλων δώδε­κα συντρό­φων του

 

Η δολο­φο­νία του Σαν­κά­ρα και άλλων δώδε­κα συντρό­φων του
έγι­νε γνω­στή χωρίς πολ­λές λεπτο­μέ­ρειες, οι οποί­ες ήρθαν στο φως μετά την
ανα­τρο­πή του Καμπα­ο­ρέ με την έρευ­να ενός Ιτα­λού, του Σιλ­βέ­στρο Μοντανάρο.
Επρό­κει­το για μια καλά οργα­νω­μέ­νη διε­θνή συνω­μο­σία, στην οποία πρω­το­στά­τη­σαν η
Γαλ­λία και οι ΗΠΑ, υπο­βοη­θού­με­νες από τον Λιβε­ρια­νό εγκλη­μα­τία και μετέπειτα
πρό­ε­δρο Τέι­λορ, που ήταν συνέ­ται­ρος του γιου του προ­έ­δρου Μιτε­ράν σε σκοτεινές
επι­χει­ρή­σεις. Χρη­μα­το­δο­τή­θη­κε από τη Γαλ­λία και εκτε­λέ­στη­κε από τη CIA.

Ο Σαν­κά­ρα ενό­χλη­σε πολ­λούς, σε αρκε­τούς τομείς, και
θεω­ρή­θη­κε από τους διε­θνείς πολι­τι­κούς και οικο­νο­μι­κούς κύκλους ολέθριο
παρά­δειγ­μα για τις υπό­λοι­πες αφρι­κα­νι­κές χώρες. Δεν έπρε­πε να επι­τύ­χει η
επα­νά­στα­ση του «Τσε Γκε­βά­ρα της Αφρι­κής». Τι θα γινό­ταν εάν άλλες αφρικανικές
χώρες μιμού­νταν τη «χώρα των τίμιων ανθρώ­πων»; Ξέρε­τε, η φτω­χή Αφρι­κή στέκεται
πάνω σε χρυ­σό, δια­μά­ντια, πετρέ­λαιο και ουρά­νιο και αν ποτέ επι­κρα­τή­σουν οι
έντι­μοι φτω­χοί, τι θα γίνουν οι πλού­σιοι λωποδύτες;

Για τις απο­κα­λύ­ψεις σχε­τι­κά με τη συνω­μο­σία ανατροπής
του Σαν­κά­ρα συστά­θη­κε επι­τρο­πή στο Γαλ­λι­κό Κοι­νο­βού­λιο, το θέμα απα­σχό­λη­σε τον
ΟΗΕ, ενώ στοι­χεία περιε­λή­φθη­σαν στα WikiLeaks. Ομως όλα ξεχά­στη­καν. Με τον ίδιο
τρό­πο που ξεχά­στη­καν οι δολο­φο­νί­ες του Πατρίς Λου­μού­μπα και του γενικού
γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ Νταγκ Χάμαρ­σολντ. Και οι δύο σκο­τώ­θη­καν στην Αφρι­κή το 1961,
πέφτο­ντας και οι δύο θύμα­τα εται­ρειών εξό­ρυ­ξης δια­μα­ντιών. Αυτά για τη
μαρ­τυ­ρι­κή Αφρι­κή και τον Τομά Σανκάρα.

-Η πρώ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα του Σαν­κα­ρά μαζί με τη γεωργική
παρα­γω­γή ήταν η ιατρι­κή φρο­ντί­δα για τον λαό. Εγκαι­νί­α­σε ένα πρό­γραμ­μα μαζικών
εμβο­λια­σμών για να κατα­πο­λε­μή­σει την πολιο­μυ­ε­λί­τι­δα, τη μηνιγ­γί­τι­δα και την
ιλα­ρά. Μέσα σε μια εβδο­μά­δα εμβο­λιά­σθη­καν 2,5 εκα­τομ­μύ­ρια κάτοι­κοι, κάτι που
απέ­σπα­σε τα συγ­χα­ρη­τή­ρια του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγείας

– Ανα­δεί­χθη­κε σε έναν από τους επιφανέστερους
Αφρι­κα­νούς φεμι­νι­στές. Η βελ­τί­ω­ση της θέσε­ως των γυναι­κών στην κοι­νω­νία της
χώρας ήταν ένας από τους δια­κη­ρυγ­μέ­νους στό­χους του. Η κυβέρ­νη­σή του
περιε­λάμ­βα­νε μεγά­λο αριθ­μό γυναι­κών, κάτι χωρίς προη­γού­με­νο στη Δυτι­κή Αφρι­κή. Απαγόρευσε
τους κατα­να­γκα­στι­κούς γάμους και την πολυ­γα­μία, διό­ρι­σε γυναί­κες σε υψηλές
κρα­τι­κές θέσεις και ενε­θάρ­ρυ­νε τον γυναι­κείο πλη­θυ­σμό να εργά­ζε­ται έξω από το
σπί­τι και τις μαθή­τριες να μένουν στο σχο­λείο ακό­μα και αν είναι έγκυες.
Προ­ώ­θη­σε επί­σης την αντι­σύλ­λη­ψη και προ­έ­τρε­ψε τους συζύ­γους να αγο­ρά­σουν φαγητό
και να ετοι­μά­σουν γεύ­μα­τα για να απο­κτή­σουν την εμπει­ρία των συν­θη­κών που
αντι­με­τω­πί­ζουν οι γυναίκες.

– Πού­λη­σε τον κυβερ­νη­τι­κό στό­λο πολυ­τε­λών αυτοκινήτων
και κατέ­στη­σε το Renault 5 (το φθη­νό­τε­ρο αυτο­κί­νη­το που επω­λεί­το στη χώρα
εκεί­νη την επο­χή) το επί­ση­μο υπη­ρε­σια­κό αυτο­κί­νη­το των υπουργών.

– Μεί­ω­σε τους μισθούς των ανώ­τε­ρων κρατικών
αξιω­μα­τού­χων, μαζί και τον δικό του, και απα­γό­ρευ­σε τη χρή­ση κυβερνητικών
οδη­γών και αερο­πο­ρι­κών εισι­τη­ρί­ων 1ης θέσεως.

 – Ανα­διέ­νει­με τη γη των φεου­δαρ­χών φυλάρ­χων στους
αγρότες.

– Αντι­τέ­θη­κε στην ξένη βοή­θεια, λέγο­ντας ότι «αυτός
που σε ταΐ­ζει, σε ελέγχει».

– Μίλη­σε σε φόρα όπως στον Οργα­νι­σμό Αφρικανικής
Ενό­τη­τας ενά­ντια σε αυτό που περιέ­γρα­φε ως «νεο­α­ποι­κια­κή διείσ­δυ­ση στην Αφρική
δια του δυτι­κού εμπο­ρί­ου και χρηματοδοτήσεων».

– Κάλε­σε για ένα ενω­μέ­νο μέτω­πο των αφρι­κα­νι­κών χωρών
να απο­κη­ρύ­ξουν το χρέ­ος τους προς ξένους. Υπο­στή­ρι­ξε ότι οι φτω­χοί και τα
θύμα­τα εκμε­ταλ­λεύ­σε­ως δεν είχαν υπο­χρέ­ω­ση να απο­πλη­ρώ­σουν χρή­μα­τα στους
πλού­σιους και εκμεταλλευτές.

– Στην πρω­τεύ­ου­σα Ουα­γκα­ντού­γκου ο Σαν­κα­ρά μετέτρεψε
το κατά­στη­μα προ­μη­θειών του στρα­τού σε ένα κρα­τι­κό σού­περ-μάρ­κετ ανοι­κτό σε
όλους (ήταν το πρώ­το σού­περ-μάρ­κετ στη χώρα).

– Υπο­χρέ­ω­νε τους ανώ­τε­ρους κρα­τι­κούς αξιω­μα­τού­χους να
δωρί­ζουν μισθό ενός μηνός σε δημό­σια προγράμματα.

– Αρνεί­το να χρη­σι­μο­ποιεί κλι­μα­τι­στι­κό στο γρα­φείο του
με αιτιο­λο­γία ότι μια τέτοια πολυ­τέ­λεια δεν ήταν δια­θέ­σι­μη παρά σε ελάχιστους
κατοί­κους της χώρας.

– Ως πρό­ε­δρος, όχι μόνο μεί­ω­σε τον μισθό του σε 450
δολά­ρια τον μήνα, αλλά και περιό­ρι­σε τα υπάρ­χο­ντά του σε ένα αυτο­κί­νη­το, 4
ποδή­λα­τα, τρεις κιθά­ρες, ένα ψυγείο και έναν καταψύκτη.

– Είχε γίνει γνω­στός για το ότι έκα­νε τζό­γκινγκ χωρίς
συνο­δεία στους δρό­μους της πρω­τεύ­ου­σας με αθλη­τι­κή φόρμα.


Έχου­με κατα­λά­βει ότι τέτοιοι άνθρω­ποι είναι πολύ
επι­κίν­δυ­νοι για την αποι­κιο­κρα­τία, την ολι­γαρ­χία και την πλουτοκρατία…

Και σήμε­ρα 40
χρό­νια μετά την δολο­φο­νία του Τομά Σαν­κα­ρά ο 34 χρό­νος αξιω­μα­τι­κός ηγέ­της της
Μπουρ­κί­να Φάσο ο Ιμπρα­ήμ Τρα­ο­ρέ, που δεν είχε γεν­νη­θεί τότε, δια­κύ­ρη­ξε ότι θα
συνε­χί­σει τον αγώ­να του Τομά Σανκαρά.

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted