Σήμερα θα ήταν 92 χρόνων… Hasta la Victoria siembre! - Φαιακία

Σήμερα θα ήταν 92 χρόνων… Hasta la Victoria siembre!

Η ΦΑΙΑΚΙΑ ανα­πα­ρά­γει με ιδιαί­τε­ρη χαρά το κεί­με­νο του φίλ­τα­του Στέ­φα­νου Πάντου…Πρώ­τον για­τί είναι πράγ­μα­τι φίλ­τα­τος… Και δεύ­τε­ρο, για­τί το πρω­τό­τυ­πο κεί­με­νο που θα δια­βά­σε­τε τιμά­ει με ξεχω­ρι­στό τρό­πο τη μνή­μη εκεί­νου, που μας κάνει να υπε­ρη­φα­νευό­μα­στε και να ελπί­ζου­με… Ιδού!!!

Σήμε­ρα θα ήταν 92 χρό­νων…Hasta  la
Victoria siembre!
«Είμαι από εκεί­νους που
δια­κιν­δυ­νεύ­ουν τη ζωή τους

για να υπερασπιστούν
τις αλή­θειες τους».
Ερνέ­στο Τσε Γκεβάρα
Και όμως 92 χρόνια
ζωντανός….
Και μια σπάνια
πληροφορία!
«Ποιος πλέ­νει πιο
αστραφτερά; 
Χάρις στον Ζαν Ζιγκλέρ
γνω­ρί­ζου­με την απά­ντη­ση: η Ελβετία. 
Που στε­γά­ζει και τους
καλύ­τε­ρους δολοφόνους. 

 

Όταν το 1964 ο Τσε
Γκε­βά­ρα επι­σκέ­φθη­κε τη Γενεύη για να λάβει μέρος σε μια διά­σκε­ψη για τη ζάχαρη,
ο Ζιγκλέρ  – τριά­ντα ετών τότε και ένθερ­μος κομ­μου­νι­στής – τον οδή­γη­σε επί έξι
εβδο­μά­δες με το αυτο­κί­νη­τό του. Την τελευ­ταία νύχτα τού μίλη­σε και του είπε ότι
ήθε­λε να εντα­χθεί στις επα­να­στα­τι­κές δυνά­μεις. Ήταν τέσ­σε­ρις τα ξημε­ρώ­μα­τα. Και
ο Αργε­ντι­νός επα­να­στά­της, σκλη­ρός, από­μα­κρος, κοί­τα­ξε από το παρά­θυ­ρο του
δωμα­τί­ου του, έδει­ξε στο νεα­ρό Ζαν τα επι­βλη­τι­κά κτί­ρια των τρα­πε­ζών και του
είπε: «Βλέ­πεις αυτή την πόλη, τις τρά­πε­ζες, αυτούς τους ναούς του χρή­μα­τος; Εδώ
βρί­σκε­ται ο εγκέ­φα­λος του τέρα­τος. Εδώ πρέ­πει να αγωνιστείς».
Ο Ζιγκλέρ είχε
πει­ρα­χτεί πολύ τότε. Νόμι­ζε πως ο Τσε τον θεω­ρού­σε ένα μικρο­α­στό που δεν
μπο­ρού­σε να χρη­σι­μεύ­σει σε τίπο­τα. Χρειά­στη­κε να περά­σουν πολ­λά χρό­νια για να
κατα­λά­βει ότι είχε δίκιο. 
Τα τρία βιβλία που
έγρα­ψε («Μια χώρα υπε­ρά­νω υπο­ψί­ας», «Η Ελβε­τία πλέ­νει καλύ­τε­ρα» και τώρα «Ο
χρυ­σός των ναζί») είχαν πολύ πιο ουσια­στι­κό απο­τέ­λε­σμα από μια ενδεχόμενη
εκστρα­τεία του συγ­γρα­φέα τους στη Λατι­νι­κή Αμερική. 
Ο Ζιγκλέρ αποκάλυψε
ούτε λίγο ούτε πολύ ότι χάρις στους Ελβε­τούς τρα­πε­ζί­τες ο Χίτλερ άργη­σε να
χάσει τον πόλε­μο. Από τότε, λέει σε συνέ­ντευ­ξή του στην «Ελ Παΐς», το τραπεζικό
απόρ­ρη­το έχει γίνει πιο πολύ­πλο­κο και σήμε­ρα αυτοί που πλη­ρώ­νουν είναι οι χώρες
του Τρί­του Κόσμου. Το προ­ϊ­όν της λεη­λα­σί­ας του Ζαΐρ από τον Μομπού­του, για
παρά­δειγ­μα, στις ελβε­τι­κές τρά­πε­ζες βρίσκεται.
Χάρις στην τεχνολογική
επα­νά­στα­ση που επι­τρέ­πει την ελεύ­θε­ρη κίνη­ση κεφα­λαί­ων, τονί­ζει ο Ελβετός
βου­λευ­τής, η παγκό­σμια ολι­γαρ­χία είναι σήμε­ρα ισχυ­ρό­τε­ρη από ποτέ. Επι­πλέ­ον, τα
τεμα­χι­σμέ­να εθνι­κά κρά­τη δεν έχουν τη δύνα­μη να πολε­μή­σουν το οργανωμένο
έγκλη­μα, που δια­θέ­τει εκα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια και μας τρώ­ει ζωντα­νούς. Κάθε
καπι­τα­λι­στής ονει­ρεύ­ε­ται να γίνει μια μέρα αρχη­γός ενός καρ­τέλ του οργανωμένου
εγκλή­μα­τος. Κι αυτό, για­τί είναι στην ίδια τη φύση του καπι­τα­λι­σμού το μέγιστο
δυνα­τό κέρ­δος και η ελά­χι­στη δυνα­τή διαφάνεια. 
Δεν υπάρ­χει μεγάλη
δια­φο­ρά ανά­με­σα στον μονο­πω­λια­κό καπι­τα­λι­σμό και τη Μαφία. Για την ακρί­βεια, το
οργα­νω­μέ­νο έγκλη­μα απο­τε­λεί το έσχα­το στά­διο του καπι­τα­λι­σμού. Και οι
τρα­πε­ζί­τες, οι ισχυ­ρό­τε­ροι και πιο ποτα­ποί δολο­φό­νοι της ανθρω­πό­τη­τας γιατί
κερ­δί­ζουν χρή­μα­τα εις βάρος της ζωής εκα­τομ­μυ­ρί­ων ανθρώ­πων. Είναι πιστοί στον
Μομπού­του και φυλά­νε τα χρή­μα­τα που έχει κλέ­ψει και που θα μπο­ρού­σαν να σώσουν
τη ζωή χιλιά­δων παιδιών.
Σ’ έναν τέτοιο κόσμο τι
μπο­ρεί να κάνει ένας δια­νο­ού­με­νος; Επι­κα­λού­με­νος τον Ρεζίς Ντε­μπραί, ο Ζιγκλέρ
βλέ­πει δύο λύσεις. 
Η μία είναι να ανοίξει
ένα μου­σείο μάχι­μων δια­νο­ου­μέ­νων, για να μπο­ρούν τα παι­διά να βλέ­πουν τις
Κυρια­κές αυτό το ηλί­θιο είδος. 
Και η άλλη είναι να
επι­στρέ­ψουν στις κατα­κόμ­βες και να περι­μέ­νουν να πέσει ο καπιταλισμός.»
Ας θυμη­θού­με το τρα­γού­δι του…


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted