Πικρή γεύση… - Φαιακία

Πικρή γεύση…

… απο­πνέ­ει το σημεί­ω­μα του Pitsirikou, που μας κοι­νο­ποί­η­σε ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος και το ανα­δη­μο­σιεύ­ου­με συμ­με­ρι­ζό­με­νοι την πίκρα αλλά και τον πόνο, που προ­κα­λεί, όταν προ­έρ­χε­ται από νέους…
Δυστυ­χώς κάποιοι, ακό­μη δεν κατά­λα­βαν ότι δεν παρά­γουν μόνοι τους την ιστο­ρία. Απλά συμ­με­τέ­χουν στην δια­μόρ­φω­σή της και γι’ αυτό είναι απα­ραί­τη­το να σέβο­νται τις απαι­τή­σεις της σε χώρο και χρόνο…

Με δύνα­μη
από την Θεσσαλονίκη
Ο
Αντώ­νης Σαμα­ράς και ο Αλέ­ξης Τσί­πρας πήγαν στην Θεσ­σα­λο­νί­κη και μίλη­σαν για τα
σχέ­διά τους. Το να πηγαί­νουν οι πολι­τι­κοί αρχη­γοί στην ξεθυ­μα­σμέ­νη και
παρω­χη­μέ­νη Διε­θνή Έκθε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης -και να βγά­ζουν λόγους- θυμί­ζει την
Ελλά­δα της δεκα­ε­τί­ας του ’50. Βέβαια, για εκεί πάμε. 
Βρί­σκω πολύ
θετι­κό πως, αν εξαι­ρέ­σεις τους δημο­σιο­γρά­φους και διά­φο­ρους υπαλ­λή­λους από τους
κομ­μα­τι­κούς στρα­τούς, κανείς δεν ασχο­λεί­ται με το τι είπαν ο Σαμα­ράς και ο
Τσί­πρας στην Θεσσαλονίκη.
Υπήρ­ξε
πλη­θω­ρι­σμός πολι­τι­κών λόγων και υπο­σχέ­σε­ων τις τελευ­ταί­ες δεκα­ε­τί­ες στην Ελλάδα
-χωρίς οι πρά­ξεις να αντι­στοι­χούν στα λόγια-, οπό­τε οι πολί­τες οδηγήθηκαν
μοι­ραία στην πλή­ρη αδιαφορία.
Μάταια προ­σπα­θούν
τα καθε­στω­τι­κά ΜΜΕ να δημιουρ­γή­σουν θέμα, αφού οι περισ­σό­τε­ροι πια δεν τα
παρα­κο­λου­θούν, ενώ αυτοί που τα παρα­κο­λου­θούν αλλά­ζουν κανάλι.
Στο πλαί­σιο του
νέου δικομ­μα­τι­σμού, Νέα Δημο­κρα­τία και ΣΥΡΙΖΑ προ­σπά­θη­σαν να ανε­βά­σουν τους
τόνους, με αφορ­μή τη μη ζωντα­νή μετά­δο­ση της ομι­λί­ας του Αλέ­ξη Τσί­πρα από τη
ΝΕΡΙΤ.
Λες και
παρα­κο­λου­θεί κανείς την παρά­νο­μη ΝΕΡΙΤ που είναι για λουκέτο.
Λες και δεν
υπάρ­χουν το 2014 δεκά­δες εναλ­λα­κτι­κοί τρό­ποι να μετα­δο­θεί μια ομιλία.
Αλλά το βασικό
πρό­βλη­μα είναι πως οι ομι­λί­ες των πολι­τι­κών αρχη­γών δεν ενδιαφέρουν.
Κατά τ” άλλα,
ενδια­φέ­ρο­ντα αυτά που είπε ο Αλέ­ξης Τσί­πρας στην ΔΕΘ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έχα­σε την
όποια δυνα­μι­κή είχε, από την στιγ­μή που δεν κατά­φε­ρε να πεί­σει πως είναι
έτοι­μος για ρήξεις.
Βέβαια, ούτε οι
Έλλη­νες είναι έτοι­μοι για ρήξεις, οπό­τε όλα είναι μια χαρά.
Πάντως, μετά από
μια χρε­ο­κο­πία, έστω κι αν οι πολί­τες είναι προ­σκυ­νη­μέ­νοι και εθε­λό­δου­λοι, δεν μπορείς
να υπο­στη­ρί­ζεις πως θα φέρεις το και­νούρ­γιο, αν δεν κάνεις σημαία σου την
από­δο­ση δικαιοσύνης.
Και σίγου­ρα, δεν
πεί­θεις κανέ­ναν για τις προ­θέ­σεις σου όταν τα στε­λέ­χη σου κωλο­τρί­βο­νται συνεχώς
με τους ολι­γάρ­χες και τα παπα­γα­λά­κια τους.
Τέσ­σε­ρα χρόνια
μετά την χρε­ο­κο­πία, με τους νέους ανθρώ­πους να εγκα­τα­λεί­πουν μαζι­κά τη χώρα και
τους βολε­μέ­νους να έχουν γαν­τζω­θεί με νύχια και με δόντια στις θέσεις τους, η
Ελλά­δα σαπί­ζει όλο και περισσότερο.
Τη συνέ­χεια δεν
είναι δύσκο­λο να την φαντα­στεί κάποιος.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted