“Πηγαίντε πίσω στη χώρα σας”…

Το επει­σό­διο της Εριέτ­τας Κούρ­κου­λου με οικογένεια
Ισραηλινών

Το περι­στα­τι­κό έλα­βε χώρα σε ένα εστια­τό­ριο στο
Φισκάρ­δο της Κεφα­λο­νιάς, όπου γευ­μά­τι­ζε με την οικο­γέ­νειά της και τους
κου­μπά­ρους της.

Ένα έντο­νο επει­σό­διο που βίω­σε κατά τη διάρ­κεια των
δια­κο­πών της στο Φισκάρ­δο της Κεφα­λο­νιάς με οικο­γέ­νεια Ισραη­λι­νών διη­γή­θη­κε η
Εριέτ­τα Κούρ­κου­λου Λάτση σε ανάρ­τη­σή της στο Instagram.

Ένα περι­στα­τι­κό με ένα νερο­πί­στο­λο και κάποιες γάτες
στά­θη­κε η αφορ­μή για μια έκρη­ξη θυμού που την οδή­γη­σε σε μια δήλω­ση που, όπως
λέει η ίδια, την πλή­γω­σε εκ των υστέρων.

Το περι­στα­τι­κό, που συνέ­βη πριν από περί­που ένα μήνα,
έλα­βε χώρα σε ένα εστια­τό­ριο στο λιμά­νι, όπου η Εριέτ­τα καθό­ταν με τον σύζυγό
της τους κου­μπά­ρους και τα παι­διά τους.

Η αντι­πα­ρά­θε­ση ξεκί­νη­σε όταν ένας κύριος από διπλανό
τρα­πέ­ζι, προ­σπα­θώ­ντας να βρέ­ξει γάτες με ένα νερο­πί­στο­λο, έβρε­ξε κατά λάθος την
ίδια. Η διευ­κρί­νι­σή του όμως ότι δεν στό­χευε την ίδια αλλά τις γάτες, παρά λίγο
να φέρει την κατά­στα­ση εκτός ελέγχου.

«Η οικο­γέ­νεια ήταν από το Ισρα­ήλ (πολύ εύπο­ρη έμαθα
αργό­τε­ρα – όχι ότι έχει σημα­σία) και για κάποιον λόγο αυτό με θύμω­σε ακόμα
περισ­σό­τε­ρο. «Να γυρί­σε­τε στην χώρα σας του φώνα­ξα» «δεν σας θέλου­με εδώ». Η
έντα­ση αυξή­θη­κε και κατέ­λη­ξαν να σηκώ­νο­νται οι άντρες και από τα δυο τραπέζια.
Ευτυ­χώς έλη­ξε εκεί και εγώ ζήτη­σα να φύγου­με από δίπλα τους» ανα­φέ­ρει για το
περιστατικό.

«Ξέρω ότι δεν είναι όλοι ίδιοι και ότι πολλοί
Ισραη­λι­νοί και Εβραί­οι ευρύ­τε­ρα ανα­γνω­ρί­ζουν και κατα­δι­κά­ζουν την Γενοκτονία
της Γάζας και πολύ λυπά­μαι που η υφι­στά­με­νη κατά­στα­ση γεν­νά­ει μίσος από όλες
τις πλευ­ρές!» διευ­κρί­νι­σε κλείνοντας.

Πριν από έναν μήνα καθί­σα­με να φάμε στο λιμά­νι του
Φισκάρ­δου στην Κεφα­λο­νιά, ο Βύρων εγώ οι κου­μπά­ροι μας και τα παι­διά μας 4 στο
σύνολο.

Εγώ ήμουν όρθια προ­σπα­θώ­ντας να κοι­μί­σω τον Λέοντα
στον μάρ­σι­πο. Ξαφ­νι­κά ένοιω­σα κάτι να με βρέ­χει στα πόδια και γύρι­σα να δω από
πού ερχό­ταν το νερό. Γυρ­νώ­ντας, είδα έναν κύριο 60 περί­που χρο­νών στο πίσω
τρα­πέ­ζι να κρα­τά­ει ένα νερο­πί­στο­λο. Καθό­ταν και εκεί­νος με τέσ­σε­ρα πέντε
παι­δά­κια – τα εγγό­νια του υπο­θέ­τω και την υπό­λοι­πη οικογένεια.

«Συγ­γνώ­μη!», μου είπε αμέ­σως και πριν προ­λά­βω να του
πω ότι δεν πει­ρά­ζει, συνέ­χι­σε «προ­σπα­θού­σα να βρέ­ξω τις γάτες, όχι εσάς».

Και κάπου εκεί άρχι­σε το γλέ­ντι. Γύρι­σα προς το μέρος
του και του είπα ότι δεν έχει κανέ­να δικαί­ω­μα να βρέ­χει τις γάτες και ότι θα
έπρε­πε να ντρέ­πε­ται που δίνει αυτό το παρά­δειγ­μα στα παι­διά που βρί­σκο­νται στο
τρα­πέ­ζι του. Εκεί­νος αμέ­σως έγι­νε επι­θε­τι­κός και χωρίς κανέ­ναν σεβα­σμό στο μωρό
που είχα στην αγκα­λιά μου, άρχι­σε να υψώ­νει την φωνή του.

Η οικο­γέ­νεια ήταν από το Ισρα­ήλ (πολύ εύπο­ρη έμαθα
αργό­τε­ρα – όχι ότι έχει σημα­σία) και για κάποιον λόγο αυτό με θύμω­σε ακόμα
περισ­σό­τε­ρο. «Να γυρί­σε­τε στην χώρα σας του φώνα­ξα» «δεν σας θέλου­με εδώ». Η
έντα­ση αυξή­θη­κε και κατέ­λη­ξαν να σηκώ­νο­νται οι άντρες και από τα δυο τραπέζια.
Ευτυ­χώς έλη­ξε εκεί και εγώ ζήτη­σα να φύγου­με από δίπλα τους.

Έτρε­μα από τον θυμό μου! «Δεν τους θέλω εδώ» έλε­γα και
ξανά έλε­γα, χωρίς απα­ραί­τη­τα αυτό να είναι σωστό! Σίγου­ρα δεν ήθε­λα και δεν
θέλω τέτοιους ανθρώ­πους γύρω μου, αλλά αυτό δεν θα έπρε­πε να σχε­τί­ζε­ται με την
κατα­γω­γή τους.

Ξέρω ότι δεν είναι όλοι ίδιοι και ότι πολλοί
Ισραη­λι­νοί και Εβραί­οι ευρύ­τε­ρα ανα­γνω­ρί­ζουν και κατα­δι­κά­ζουν την Γενοκτονία
της Γάζας και πολύ λυπά­μαι που η υφι­στά­με­νη κατά­στα­ση γεν­νά­ει μίσος από όλες
τις πλευρές! 

Μίσος, ένα συναί­σθη­μα που έχω αισθαν­θεί πολύ λίγες
φορές και ενώ ξεκί­νη­σε από τις γάτες στην προ­κει­μέ­νη περί­πτω­ση, αφο­ρού­σε κάτι
πολύ βαθύ­τε­ρο.»