Οι… άριστοι του συστήματος!

Για τις αξιο­κρα­τι­κές ανδρα­γα­θί­ες της κυβέρ­νη­σής μας γρά­φει ο
φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης. Η ΦΑΙΑΚΙΑ παραθέτει:

Οι… άρι­στοι  του
συστήματος!

Προ­χτές, επ’ ευκαι­ρία της «Παγκό­σμιας Ημέ­ρας Υγεί­ας», ο υπουργός
υγεί­ας Κικί­λιας είπε ως ανέκ­δο­το το: «Αξί­ζουν πολ­λά οι για­τροί και οι
νοση­λευ­τές…». Ασφα­λώς υπο­νο­ού­σε τα χημι­κά των φρου­ρών του, τις απολύσεις
για­τρών, όταν καταγ­γέλ­λουν τρα­γι­κές ελλεί­ψεις του ΕΣΥ, όπως του συνδικαλιστή
για­τρού Κώστα Καταραχιά…

Και αν οι ήρω­ες με τις άσπρες μπλού­ζες, που υποκριτικά
χει­ρο­κρο­τεί η εξου­σία, είναι αδύ­να­τον να μπουν στο υπουρ­γείο υγεί­ας, αντίθετα
μπο­ρεί ο πάσα ένας… άρι­στος του συστή­μα­τος να μπαί­νει σε όποιο υπουρ­γείο του
γου­στά­ρει! Το γεγο­νός  ομο­λο­γεί στο
Documento ο πρώ­ην υπουρ­γός εργα­σί­ας Βρού­τσης, όπως κατ’ επα­νά­λη­ψη συνέ­βη στο
δικό του υπουρ­γείο από κάποιον Φουρ­θιώ­τη, με συνο­δεία απει­λού­ντων μπράβων!

Τα παρα­πά­νω απο­κά­λυ­ψε, μιλώ­ντας κατ’ αρχήν στη εφη­με­ρί­δα του
Μπα­ξε­βά­νη… Έγκλη­μα καθο­σιώ­σε­ως αυτό για τον σκλη­ρό πυρή­να της Νέας Δημοκρατίας,
να δώσει δηλα­δή ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος της, συνέ­ντευ­ξη στο Documento!
Αλλά παράλ­λη­λα και ένα μήνυ­μα, απ’ αυτόν, προς κάθε γαλά­ζια κατεύ­θυν­ση, μετά
την εκθρό­νι­ση του από το υπουρ­γείο εργασίας… 

Προ­α­ναγ­γελ­θεί­σα ήταν η καθαί­ρε­ση του υπουρ­γού, τότε που ο
Φουρ­θιώ­της, φωνά­ζο­ντας μέσα στο υπουρ­γείο, απει­λού­σε πως θα διώ­ξει το Βρούτση
από υπουρ­γό! Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος απο­δει­κνύ­ο­νται οι φοβε­ρές δυνα­τό­τη­τες του
Μένιου, που μπο­ρεί να κατε­βά­ζει υπουρ­γούς, όταν αυτοί τολ­μή­σουν να τον
κατε­βά­σουν από το υπουρ­γείο τους…  

Για τον πρώ­ην υπουρ­γό ίσως να έπε­σε αυλαία στη νεοδημοκρατική
παρά­τα­ξη. Το γεγο­νός αυτό ανα­φέ­ρε­ται έντυ­πα και ηλε­κτρο­νι­κά, παρα­θέ­το­ντας, πως
αυτό συζη­τεί­ται ευρύ­τα­τα σε «γαλά­ζιους κύκλους»! Αυτό από την επο­μέ­νη, όταν
απο­κά­λυ­ψε τη «χρη­μα­το­δό­τη­ση» Φουρ­θιώ­τη με το πρό­γραμ­μα ΣΥΝ-εργα­σία και το
σαμα­τά της εισβο­λής των «αρί­στων» του εν λόγω στο υπουρ­γείο, απει­λώ­ντας υπουργό
και διευθυντάδες! 

Στα παρα­λει­πό­με­να της μίζε­ρης τηλε­ο­πτι­κής «αφή­γη­σης» της…
σκα­μπρό­ζι­κης ιστο­ρί­ας, περι­λαμ­βά­νε­ται και η πολυ­με­λής φρου­ρά από επτά
αστυ­νο­μι­κά τμή­μα­τα της Αττι­κής με θωρα­κι­σμέ­να αυτο­κί­νη­τα, σύμ­φω­να με τον
Δήμαρ­χο Ραφή­νας! Δείγ­μα απλό­χε­ρης εκτί­μη­σης του «συστή­μα­τος» στον εν λόγω
καλ­λι­τε­χνι­κό ιμπρεσάριο! 

Δεν του διέ­θε­σαν τρεις βάρ­διες περι­πο­λι­κών από λάθος, αλλά
κατό­πιν «ωρί­μου και ηρέ­μου σκέ­ψε­ως», προ­κει­μέ­νου να του εξα­σφα­λί­σουν προσωπικό
ασφα­λεί­ας, περί­που αρχη­γού κρά­τους! Κατά την κρί­ση τους το δικαιού­ταν και
ουδείς ψόγος δικαιο­λο­γεί­ται, αφού αυτοί οι ίδιοι κρί­νουν τους «άρι­στους», τους
επι­βρα­βεύ­ουν και τους προ­στα­τεύ­ουν…   

Μ’ αυτό το σύστη­μα «αρι­στεί­ας» λει­τουρ­γεί η χώρα μας, που με
διπλές και τρι­πλές βάρ­διες προ­στα­τεύ­ουν και με κάθε μορ­φής διευκολύνσεις
τηλε-ανε­βά­ζουν των «αρί­στων» το προ­φίλ, αλλά και με διά­φο­ρες ΣΥΝ-εργα­σί­ες τους
γεμί­ζουν και το πορτοφόλι!

Όλα αυτά είναι μέσα στα πλαί­σια του «συστή­μα­τος»! Πλαί­σια που
δια­μορ­φώ­νο­νται καταλ­λή­λως, έτσι που να καλύ­πτουν όλες ανε­ξαι­ρέ­τως τις ανάγκες
του… Και ας μην πέφτουν οι «καλό­πι­στοι» από τα σύν­νε­φα με «αλε­ξί­πτω­το» το
γνω­στό, «πως και συμ­βαί­νουν αυτά τ’ απί­στευ­τα σε μια ευνο­μού­με­νη πολι­τεία…»    

Γι’ αυτά που ξεφεύ­γουν εκτός «πλαι­σί­ων» συστή­μα­τος υπάρ­χουν οι
νόμοι και οι αστυ­νό­μοι… Απα­γο­ρεύ­ο­ντας πορεί­ες, συγκε­ντρώ­σεις για υπεράσπιση
κοι­νω­νι­κών και δημο­κρα­τι­κών δικαιω­μά­των! Κατα­σκευά­ζο­ντας αστυ­νο­μί­ες για κάθε
χρή­ση… Χθες η Κερα­μέ­ως πανε­πι­στη­μια­κή, αύριο ο Καρα­μαν­λής συγκοι­νω­νια­κή. Σε
λίγο θ’ αστυ­νο­μεύ­ουν και τ’ όνει­ρά μας! 

Στα πλαί­σια του συστή­μα­τος είπε χθες ο Μητσο­τά­κης: «Δεν υπάρχουν
πολί­τες που χρειά­ζο­νται ΜΕΘ και δε βρί­σκουν…». Εκτός πλαι­σί­ου του συστήματος,
όμως, και από στί­χο του Λου­ντέ­μη προ­έρ­χε­ται 
η απά­ντη­ση της ΟΕΓΝΕ: «Ειπώ­θη­καν ψέμα­τα που ντρά­πη­καν και τα ίδια, μιας
και δεν ντρέ­πο­νταν τα στό­μα­τα που τα ‘λεγαν…»!