Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος: Η δικαιοσύνη δεν είναι ορντινάτσα της εξουσίας - Φαιακία

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος: Η δικαιοσύνη δεν είναι ορντινάτσα της εξουσίας

Ο μητρο­πο­λί­της Παύ­λος δεν είναι απλά ο αγα­θός Λεβί­της… Είναι ο ιερω­μέ­νος, που δεν σφυ­ρί­ζει αδιά­φο­ρα όταν βρέ­χει… Εχει σηκώ­σει αρκε­τές φορές το γάντι με την ευθύ­νη της συνεί­δη­σής του και το βάρος της πνευ­μα­τι­κό­τη­τάς του…Η τοπο­θέ­τη­σή του -με την δική του φυσι­κά ιδε­ο­λο­γι­κή συγκρό­τη­ση- για τον αγώ­να των καθα­ρι­στριών του Υπουρ­γεί­ου Οικο­νο­μι­κών θα δυσα­ρε­στή­σει τους …”ενδό­ξους της γης” (Σοφία, Αδώ­νι­δα κ.λ.π.). 
Την κλέ­βου­με από το TVXS και σας την παρουσιάζουμε.

Καθαρίστριες: Η δικαιοσύνη δεν είναι ορντινάτσα
της εξουσίας

Αυτές τις ημέ­ρες το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας ακύ­ρω­σε την από­φα­ση της
εξου­σί­ας δια την κατάρ­γη­ση της Κυρια­κής αργί­ας. Ἡ εξου­σία ενο­χλή­θη­κε και το
έδει­ξε. Θεω­ρή­θη­κε μάλι­στα η δικα­στι­κή από­φα­ση παρε­νό­χλη­ση στο έργο της εξουσίας.
Υπουρ­γι­κά χεί­λη δεν έκρυ­ψαν την δυσφο­ρία της εξου­σί­ας δια την ανω­τέ­ρω δικαστική
από­φα­ση και άφη­σαν να εννοη­θεί ότι θα κάνουν το παν-που σημαί­νει ότι θα ασκήσουν
πιέ­σεις- δια την ανά­κλη­ση μιας τέτοιας απόφασης. 


Εάν όμως δεν απα­τώ­μαι η δικαιο­σύ­νη και μάλι­στα στον ανώ­τα­το βαθ­μό, έρχε­ται να
προ­φυ­λά­ξει τον λαό και τον κάθε άνθρω­πο από τις αυθαι­ρε­σί­ες της εξουσίας,
δια­φο­ρε­τι­κά ο πολί­της θα μεί­νει ανυ­πε­ρά­σπι­στος. Σε μια σοβα­ρή δημο­κρα­τία, σε μια
αλη­θι­νή δηλα­δή Δημο­κρα­τία, οι τρεις εξου­σί­ες οφεί­λουν να είναι δια­κρι­τές και
ανε­ξάρ­τη­τες και ανε­πη­ρέ­α­στες. Οφεί­λουν να λει­τουρ­γούν με τρό­πο που να εμπεδώνουν
την ασφά­λεια στον πολί­τη. Να του παρέ­χουν τα εχέγ­γυα ότι αν αισθά­νε­ται ότι
αδι­κή­θη­κε η ότι διώ­κε­ται να έχει την ασφά­λεια της προ­σφυ­γής στην δικαιο­σύ­νη. Η
δικαιο­σύ­νη δεν είναι ορντι­νά­τσα της εκά­στο­τε εξου­σί­ας για να καλύ­πτει τις
παρα­βά­σεις της και τις παρα­βιά­σεις των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, αλλά υπάρ­χει για
τον πολί­τη και δη τον ανυ­πε­ρά­σπι­στο  πολίτη.
Η ενό­χλη­ση λοι­πόν της εξου­σί­ας για την από­φα­ση της δικαιο­σύ­νης αποκαλύπτει
την φασί­ζου­σα νοο­τρο­πία της, απο­κα­λύ­πτει ότι η εξου­σία διο­λι­σθαί­νει προς τον
αυταρ­χι­σμό και την απο­λυ­ταρ­χία μη δεχο­μέ­νη κανέ­να έλεγ­χο ακό­μη και από την
δικαιο­σύ­νη. Αυτό όμως συνι­στά εκφα­σι­σμό της πολι­τι­κής μας ζωής. Οι δικτάτορες
ανα­στέλ­λουν την αυτό­νο­μη λει­τουρ­γία των εξου­σιών διό­τι εκεί­νοι μόνον γνωρίζουν
πιο είναι το καλό της χώρας. Συμ­βαί­νει όμως στην συγκε­κρι­μέ­νη περί­πτω­ση το
πολι­τι­κό προ­σω­πι­κό και οι άνθρω­ποι της εξου­σί­ας να είναι τα ίδια πρό­σω­πα που
κατέ­στρε­ψαν και ρήμα­ξαν αυτόν τον τόπο. Συμ­βαί­νει ακό­μη με τον τρό­πο τους, την
συμπε­ρι­φο­ρά τους και την όλη πολι­τεία τους να μας δεί­χνουν ότι δεν κατάλαβαν
τίπο­τα από την κρί­ση και την εξου­θέ­νω­ση του λαού μας και ότι εκείνοι
απο­λαμ­βά­νουν και σήμε­ρα αυτά που απο­λάμ­βα­ναν παλαιό­τε­ρα, ζουν με την ίδια άνεση
και ίσως με την ίδια χλι­δή που ζού­σαν στο παρελ­θόν. Δεν φαί­νε­ται που­θε­νά η
συμ­με­το­χή τους στο δρά­μα του λαού μας.
  Από την άλλη πλευ­ρά ένας ολό­κλη­ρος κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός τα έχει βάλει με μια
χού­φτα γυναί­κες- τις καθα­ρί­στριες του Υπουρ­γεί­ου των Οικο­νο­μι­κών –και δεν
ντρέ­πε­ται. Δεν ντρέ­πο­νται μερι­κοί υπουρ­γοί παρά και πάλι την από­φα­ση της
δικαιο­σύ­νης να στέ­κο­νται απέ­να­ντι σε γυναί­κες που διεκ­δι­κούν το ψωμί των παιδιών
τους και το δικαί­ω­μα τους να μην πεθά­νουν στο δρό­μο. Ανα­μέ­νω με περιέρ­γεια να δω
την από­φα­ση της δικαιο­σύ­νης για δεύ­τε­ρη φορά και τη στά­ση της Πολι­τεί­ας. Και επί
τέλους αν από τις καθα­ρί­στριες κιν­δυ­νεύ­ει η οικο­νο­μία του Κρά­τους τότε ας
παραι­τη­θούν μερι­κοί Υπουρ­γοί για να σωθεί η χώρα. Οι καθα­ρί­στριες ίσως να είναι
πιο απα­ραί­τη­τες από μερι­κούς από αυτούς. Άλλω­στε οι καθα­ρί­στριες δεν κατέλαβαν
αυθαί­ρε­τα αυτές τις θέσεις κάποιοι συνά­δελ­φοι των σημε­ρι­νών Υπουρ­γών, αν όχι και
οι ίδιοι, τις διό­ρι­σαν. Ας καθί­σουν λοι­πόν στο σκα­μνί αυτούς τους Υπουρ­γούς και
ας αφή­σουν αυτές τις γυναί­κες να ζήσουν και να ανα­πνεύ­σουν. Κάπο­τε στο Ελληνικό
λεξι­λό­γιο και στο γράμ­μα Ν υπήρ­χε μία λέξη, Ντρο­πή! Ὑπάρ­χει άρα­γε ακό­μη ή με την
εντο­λή της εξου­σί­ας διεγράφη;
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted