Επιχειρεί στην δική του σύντομη προσέγγιση ο φίλτατος ΠΑΠ και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει…
Καλό ξεκίνημα
Φαντάζομαι πως όλοι ξέρετε την άποψη που έχω επανειλημμένα διατυπώσει για τον Βαρουφάκη. Αυτό όμως που νοιώθω την ανάγκη να πω είναι ότι ίσως για πρώτη φορά μέσα στους τοίχους της σύγχρονης Βαστίλης με το ασφυκτικό περιβάλλον μιας Κομαντατούρας, επιτέλους αρθρώθηκε ένας δημοκρατικός πολιτικός λόγος, σε πνεύμα κοινωνικής δικαιοσύνης και συνάμα τεχνοκρατικός, ο οποίος ίσως για πρώτη φορά σε παρόμοιες περιστάσεις τελετών παράδοσης –
παραλαβής, επέτρεψε να διαγραφούν έστω και αχνά κάποιες σοβαρές και ουσιαστικές “κατευθύνσεις” για τη πολιτική που φιλοδοξεί να ακολουθήσει η νέα κυβέρνηση.
Διαφορά λόγου, ύφους αλλά κυρίως ήθους, σε σχέση με έναν Χαρδούβελη, που θύμιζε με την αμηχανία του το μικρό παιδί που δεν είχε και ούτε ήξερε τι να κάνει σε μια κοινωνική επίσκεψη σε περιβάλλον, ατόμων μεγαλύτερων από την ηλικία του. ‘Η πάλι που επιβεβαίωνε – αν κρίνει κανείς από τον εκφωνηθέντα λόγο του – την ορθότητα της τακτικής ορισμένων δασκάλων, να βάζουν στο ίδιο θρανίο τον βλάκα με τον έξυπνο μαθητή, μπας και καταφέρει ν’ αρπάξει τίποτε, τελειώνοντας το σχολείο.
Διαφορά ήθους ενισχυμένου με καθυστέρηση αντίληψης, να επιμένει κανείς να προβάλει την αποτυχημένη άποψη άλλων που ποτέ δεν κατάλαβε, ούτε ήταν ικανός να εφαρμόσει, γεγονός άλλωστε που έτυχε συντριπτικής δημόσιας αποδοκιμασίας, και να έχει τη μωρία και το θράσος, αγνοώντας ακόμη και τη στοιχειώδη διακριτικότητα που επιβάλλει το σχετικό πρωτόκολλο, να τη πλασάρει σαν συμβουλή, και επιπλέον να την υπαγορεύσει σαν αναγκαστικό μονόδρομο πλεύσης, προς τη νέα κυβέρνηση την οποία υπερψήφισε ο ελληνικός λαός, για την αντίθετη ακριβώς πολιτική που υποσχέθηκε ότι θα ακολουθήσει.
Δύσκολα πράγματα τόσο για το Χαρδούβελη, όσο και για τους “ειδικούς” δημοσιογράφους, που μέχρι τώρα είχαν αντικαταστήσει τη γλώσσα της οικονομικής σκέψης και της κοινής λογικής, χρησιμοποιώντας σαν γλώσσα επικοινωνίας μια ιδιαίτερη ακατανόητη αυτοσχέδια βλαχο –αρκγώ, με ψηφία στη θέση γραμματοσειράς, θεωρώντας ότι ήταν αρκετή να μεταφράσει τα φιρμάνια της ‘Πύλης” των Βρυξελλών στους “ιθαγενείς”, και τα οποία αφορούσαν ένα τόσο
σοβαρό τομέα της ζωής μας και μάλιστα ειδικά σήμερα.
Μακάρι να κινηθεί σε ανάλογο πνεύμα και η γενικότερη ομιλία του Τσίπρα, στη Βουλή σχετικά με τις συνολικές κυβερνητικές δηλώσεις, ώστε να ξεφύγουν επιτέλους προς μια ουσιαστικότερη κατεύθυνση από τις καθιερωμένες αοριστολογίες που ακούγαμε με τελετουργική ευλάβεια, χωρίς να ξεφεύγουν ούτε σπιθαμή από τα αυξομειούμενα πλαίσια της βλακείας και της κοροϊδίας, επί
μακρά σειρά ετών, από όλες τις κυβερνήσεις, με στόχο να καλύψουν τη πλήρη αθέτηση των προεκλογικών τους υποσχέσεων.