Ζητούμενο: νέο πολιτικό ήθος… - Φαιακία

Ζητούμενο: νέο πολιτικό ήθος…


Με πραγ­μα­τι­κή θλί­ψη πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με την απέ­ντα­ξη σημα­ντι­κών τεχνι­κών έργων υπο­δο­μών για το νησί της Κέρ­κυ­ρας μετα­ξύ των οποί­ων  και η ανα­στή­λω­ση του Θεά­τρου ΦΟΙΝΙΚΑΣ… Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, γνω­ρί­ζου­με ορι­σμέ­να πρά­μα­τα σχε­τι­κά με τον ΦΟΙΝΙΚΑ… Το ενδια­φέ­ρον μας προ­κύ­πτει εξαι­τί­ας του μονα­δι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής αξί­ας Θεά­τρου της Κέρ­κυ­ρας με ενιαία σκη­νή διπλής χρή­σης (Θερι­νό, χει­με­ρι­νό) και με την πλού­σια ιστο­ρία και συμ­βο­λή στην καλ­λι­τε­χνι­κή ζωή του τόπου κατά τα τελευ­ταία 120 περί­που χρόνια… 
Ξέρου­με πολύ καλά, ότι πριν από τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές του 2010 το έργο ήταν πλή­ρες σε εγκε­κρι­μέ­νες μελέ­τες και εξα­σφα­λι­σμέ­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση... Γι’ αυτό εξάλ­λου παρα­μέ­νει 4 χρό­νια ως εγκα­τα­λειμ­μέ­νο ερεί­πιο. Για­τί, όπως είναι φυσι­κό, η πρώ­τη πρά­ξη της ανα­στή­λω­σής του περιε­λάμ­βα­νε ορι­σμέ­να γκρε­μί­σμα­τα… Που έγι­ναν… Και έκτο­τε παρέ­μει­νε στην ίδια κατά­στα­ση, χωρίς καμία παρέμ­βα­ση, ούτε καν ανα­κοί­νω­ση τοπι­κής ή άλλης αρχής. Πριν από μερι­κούς μήνες υπήρ­ξε μία αιφ­νί­δια δια­βε­βαί­ω­ση για επα­νέ­ναρ­ξη του έργου, για την οποία εκφρά­σα­με και δημό­σια τις βαθύ­τα­τες επι­φυ­λά­ξεις μας ως προς την ειλι­κρί­νειά της και δυστυ­χώς ΔΕΝ διαψευστήκαμε…Δεν κατά­φε­ραν να μας …δου­λέ­ψουν επώ­νυ­μοι και ανώ­νυ­μοι της τοπι­κής εξου­σί­ας… Ούτε μία σφυ­ριά ούτε μία φτυα­ριά στο κου­φά­ρι του πολύ­πα­θου ΦΟΙΝΙΚΑ… 
Με πολύ ενδια­φέ­ρον, λοι­πόν, δια­βά­σα­με στον Κερ­κυ­ραϊ­κό Τύπο τις δηλώ­σεις του Νέου Δημάρ­χου Κέρ­κυ­ρας σχε­τι­κά με τις ευθύ­νες για την ουσια­στι­κή απέ­ντα­ξη σημα­ντι­κών έργων υππο­δο­μής για την Κέρ­κυ­ρα, μετα­ξύ των οποί­ων και της ανα­στή­λω­σης του Θεά­τρου: ΦΟΙΝΙΚΑΣ…. “…Αυτή η θλι­βε­ρή πρω­τιά, εκτός των σωρευ­μέ­νων από χρό­νια πολι­τι­κών ευθυ­νών οφεί­λε­ται κυρί­ως στην αδια­φο­ρία των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών… “
Πολι­τι­κές αλλά και υπη­ρε­σια­κές ευθύ­νες κατα­λο­γί­ζει η νέα Δημο­τι­κή αρχή… Γενι­κώς και αορί­στως… και εξα­σφα­λί­ζει με αυτό τον τρό­πο …το ακα­τα­λό­γι­στο της ευθύ­νης… Για­τί οι πολι­τι­κές ευθύ­νες δεν διώ­κο­νται… Το πολύ προ­σά­πτο­νται… Και όταν προ­σά­πτο­νται γενι­κώς και αορί­στως, επι­δέ­χο­νται πάσης ερμη­νεί­ας από την πιο κοντι­νή έως την πιο από­μα­κρη… Ετσι, η αλη­θι­νή όψη και ερμη­νεία των πραγ­μά­των παρα­μέ­νει εικα­ζό­με­νη, “μετα­ξύ μας”, αλλά ουδέ­πο­τε ανοι­χτά και απρο­κά­λυ­πτα γνω­στή, καταγ­γε­λό­με­νη και -κυρί­ως- αντιμετωπιζόμενη. 
Από την άλλη,η κατα­λό­γι­ση υπη­ρε­σια­κών ευθυ­νών στις τεχνι­κές υπη­ρε­σί­ες δεν μπο­ρεί να αφο­ρά γρα­φεία, σχε­δια­στι­κά τρα­πέ­ζια, υπο­λο­γι­στές και λογι­σμι­κά… Θα αφο­ρά πρό­σω­πα… Για­τί, αν δεν κατο­νο­μά­ζο­νται πρό­σω­πα, τότε είναι αυτο­νό­η­τος ο κατα­λο­γι­σμός συλ­λο­γι­κής ευθύ­νης στο σύνο­λο των απο­τε­λού­ντων τη τεχνι­κή Υπη­ρε­σία… Και το λογι­κό επό­με­νο, ως πρά­ξη ελά­χι­στης συνέ­πειας λόγων και έργων είναι το πλή­ρες ξήλω­μα της Υπηρεσίας…Περίπου το ίδιο ισχύ­ει και στον κατα­λο­γι­σμό των πολι­τι­κών ευθυ­νών… Η γενι­κό­λο­γη επι­κρι­τι­κή ανα­φο­ρά κατα­λή­γει στον γνω­στό των ημε­ρών “όλοι τα ίδια σκ… είναι”, που ανή­κει σε πολι­τι­κό χώρο δια­με­τρι­κά αντί­θε­το από εκεί­νον, που στή­ρι­ξε τη νέα δημο­τι­κή αρχή… Ταυ­τό­χρο­να είναι το καλύ­τε­ρο συγ­χω­ρο­χά­τι για τους κυρί­ους “μαζί τα φάγα­με” και η καλύ­τε­ρη υπε­ρά­σπι­ση του συστή­μα­τος στο σύνο­λό του… Το άρι­στο της υπε­ρά­σπι­σης συστη­μι­κών θεσμών και προ­σώ­πων προ­κύ­πτει από αυτή την ίδια την γενι­κό­λο­γη “καταγ­γε­λία” του…
Εκφρά­σεις, που μπο­ρεί να ακου­στούν, του τύπου: Αυτά είναι παλιάΤώρα πρέ­πει να πάμε μπρο­στάΣημα­σία έχει να προ­χω­ρή­σου­με… είναι δια­τυ­πώ­σεις με πονη­ρία προ­έ­λευ­σης, που θυμί­ζουν Μαυ­ρο­για­λου­ρι­σμό νέας κοπής… Και όλοι θα είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι, για τις καταγ­γε­λί­ες χωρίς τίπο­τε να γίνει στο τέλος… Είναι σωστό πως αυτά είναι παλιά…Είναι σωστό πως πρέ­πει να πάμε μπρο­στά… Είναι σωστό, πως σημα­σία έχει να προ­χω­ρή­σου­με… Αλλά για να συμ­βούν όλα αυτά επι­βάλ­λε­ται η σαφής γνώ­ση συμ­βά­ντων και αιτί­ων, η ακρι­βής χρέ­ω­ση των ευθυ­νών και η ανα­τρο­πή όλων των παλιών πολι­τι­κών ηθών και εθί­μων, που εξα­σφα­λί­ζουν την διαιώ­νι­ση του συστή­μα­τος μέσα από την μιζέ­ρια της καθή­λω­σης στις ίδες πρα­κτι­κές… Οχι μόνον για τον ΦΟΙΝΙΚΑ, για το μέλ­λον του οποί­ου έχου­με δυστυ­χώς το “δικαί­ω­μα” να παρα­μέ­νου­με το ίδιο απαι­σιό­δο­ξοι… Αλλά για κάθε ζήτη­μα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, μικρό ή μεγά­λο… Μία τελεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή πολι­τι­κή πρα­κτι­κή ηθι­κή μπο­ρεί ίσως να πεί­σει και να εμπνεύ­σει τα μέλη της κοι­νω­νί­ας για την ανα­γω­γή τους σε πραγ­μα­τι­κούς πολί­τες ορα­μα­τι­ζό­με­νους και διεκ­δι­κού­ντες τα δικαιώ­μα­τά του μέλ­λο­ντός τους… 
ΥΓ. Η υλο­ποί­η­ση του έργου: Ανα­στή­λω­ση Θεά­τρου ΦΟΙΝΙΚΑΣ συνε­πά­γε­ται και την κατα­σκευή της προ­βλε­πό­με­νης (απο την εγκρι­θεί­σα μελέ­τη και χρη­μα­το­δό­τη­ση) κινη­τής στέ­γης για τον θερι­νό, κόστους λίγων χιλιά­δων Ευρώ, που θα αξα­σφα­λί­ζει την ταυ­τό­χρο­νη λει­τουρ­γία μιάς άρτιας επι­πλέ­ον αίθου­σας περί­που 800 θεα­τών επί 365 μέρες τον χρό­νο και όχι μία βρο­χε­ρή μέρα του Αυγού­στου!!! Οι πρό­γο­νοί μας το έκα­ναν αυτό, πριν από 80 χρό­νια, τοπο­θε­τώ­ντας τσί­γκους το χει­μώ­να πάνω στο Θερι­νό ΦΟΙΝΙΚΑ…
Κάθε παρά­βλε­ψη αυτού του καθο­ρι­στι­κού στοι­χεί­ου αλλοιώ­νει και υπο­βι­βά­ζει ριζι­κά την παρέμ­βα­ση. Θα πρό­κει­ται για ένα ΑΛΛΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ έργο πολύ κατώ­τε­ρο των δυνα­το­τή­των και των ανα­γκών του τόπου…     
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted