O Ναζισμός στο σύγχρονο μεγαλείο του… - Φαιακία

O Ναζισμός στο σύγχρονο μεγαλείο του…

Οσοι δεν έχου­με ζήσει τον μεσο­πό­λε­μο αλλά τον ‘βιώ­νου­με” μέσα από γρα­πτό και οπτι­κό υλι­κό έχου­με την ευκαι­ρία να ανα­λο­γι­σθού­με ανα­λο­γί­ες και ο ομοιό­τη­τες της επο­χής με αυτήν που δια­δρά­μου­με… Την ευκαι­ρία μας την έδψ­σε η αντι­κει­νι­κή και βαθέ­ως επι­στη­μο­νι­κού κύρους Ουγ­γρι­κή Ακα­δη­μία Επι­στη­μών, που συμπο­ρευό­με­νη (δια­μο­ού­με­νοι του …συρ­μού) με το πνεύ­μα της φιλε­λεύ­θε­ρης κυβέρ­νη­σης της χώρας απε­φά­σι­σε να κλεί­σει τα αρχεία Λού­κατς, του πολύ γνω­στού Μαρ­ξι­κού Ούγ­γρου φιλό­σο­φου…  Αντι­γρά­φου­με από την “Εφη­με­ρί­δα των Συντα­κτών”  το κεί­με­νο του Τάσου Τσα­κί­ρο­γλου και συνυ­πο­γρά­φου­με την έκκλη­ση-δια­μαρ­τυ­ρία για την ναζι­στι­κού τύπου βαρ­βα­ρό­τη­τα των δήθεν σκε­πτό­με­νων… Περι­μέ­νου­με, την συνει­δη­το­ποί­η­ση του γεγο­νό­τος και το εξ αυτής προ­κύ­πτον κύμα δια­μερ­τυ­ρί­ας…. Αλλιώς θα ισχύ­σει τρο­πο­ποι­η­μέ­να το γνω­στό: Οταν συλ­λάμ­βα­να­ναν τον … εγώ δεν ανη­σύ­χη­σα για­τί δεν ήμου­να … Και για την περί­πτω­ση: όταν στρι­μώ­χνα­νε τους ρεβι­ζιο­νι­στές, εγώ δεν ανη­σύ­χη­σα για­τί δεν ήμουν ρεβιζιονιστής… 


Λου­κέ­το Όρμπαν στα «Αρχεία Λούκατς»

Το έργο του «Ιστο­ρία και ταξι­κή συνεί­δη­ση» θεω­ρεί­ται κλα­σι­κό στο χώρο του μαρ­ξι­σμού και της φιλο­σο­φί­ας, ενώ οι μελέ­τες του για την αισθη­τι­κή θεω­ρία και τη λογο­τε­χνία επη­ρέ­α­σαν χιλιά­δες πνευ­μα­τι­κούς ανθρώ­πους σε όλο τον κόσμο.
Εβραϊ­κής κατα­γω­γής, γεν­νη­μέ­νος το 1885 στη Βου­δα­πέ­στη, ο Λού­κατς θεω­ρεί­ται από τους ιδρυ­τές του δυτι­κού Μαρ­ξι­σμού και εμπλού­τι­σε τη θεω­ρία του Μαρξ για την ταξι­κό­τη­τα της ανθρώ­πι­νης συνείδησης.
Σπού­δα­σε στα Πανε­πι­στή­μια της Βου­δα­πέ­στης, του Βερο­λί­νου και του Καλο­στ­βάρ, ενώ γνώ­ρι­σε και συνερ­γά­στη­κε με δια­νο­ού­με­νους όπως οι Γκέ­οργκ Ζίμελ, Μαξ Βέμπερ, Έρνστ Μπλοχ. Η εβραϊ­κή του κατα­γω­γή θα παί­ξει το δικό της ρόλο στην απόρ­ρι­ψη της δια­τρι­βής του επί υφη­γε­σία στο πανε­πι­στή­μιο της Χαϊλδεμβέργης.
Τον Μάρ­τιο του 1919 ο Λού­κατς θα πάρει ενερ­γό μέρος στην ούγ­γρι­κη επα­νά­στα­ση και μάλι­στα θα γίνει επί­τρο­πος για θέμα­τα Παι­δεί­ας. Μετά την ήττα της επα­νά­στα­σης συνε­λή­φθη, αλλά στη συνέ­χεια αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος λόγω των διε­θνών δια­μαρ­τυ­ριών και της στά­σης γνω­στών δια­νο­ου­μέ­νων της επο­χής, μετα­ξύ των οποί­ων και ο Τόμας Μαν.
Την ίδια στά­ση κρά­τη­σε και στην επα­νά­στα­ση του 1956, στην οποία συμ­με­τεί­χε και μάλι­στα ως μέλος της επα­να­στα­τι­κής κυβέρ­νη­σης του Ίμρε Νάγκι, ενώ μετά την ήττα της εκτο­πί­στη­κε στη Ρου­μα­νία. Ο ιδε­ο­λο­γι­κός και πολι­τι­κός προ­βλη­μα­τι­σμός για το ρόλο του στα­λι­νι­σμού και την προ­σπά­θεια απο­στα­λι­νο­ποί­η­σης εμπε­ριέ­χουν ψήγ­μα­τα της σκέ­ψης του Λούκατς.
Σήμε­ρα, η ακρο­δε­ξιά κυβέρ­νη­ση Όρμπαν (κατά τα πλέ­ον ιστο­ρι­κά χρε­ο­κο­πη­μέ­να στα­λι­νι­κά πρό­τυ­πα) επι­χει­ρεί να σβή­σει τη μνή­μη του Λού­κατς και του έργου του. Συνε­πής στο ρατσι­σμό, στις διώ­ξεις και στην κατα­στο­λή δίνει ακό­μα ένα δείγ­μα ολο­κλη­ρω­τι­κής αντί­λη­ψης. Οι αντι­δρά­σεις ανά τον κόσμο είναι μεγά­λες για το θέμα. Ήδη κυκλο­φο­ρεί διε­θνές κεί­με­νο  υπο­γρα­φών για την ανα­θε­ώ­ρη­ση της από­φα­σης. Το κεί­με­νο έχει ως εξής:
Οι παρα­κά­τω υπο­γρά­φο­ντες θέλου­με να εκφρά­σου­με τη βαθύ­τα­τη ανη­συ­χία μας για την από­φα­ση της Ουγ­γρι­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών να βάλει λου­κέ­το στα «Αρχεία Γκιόρ­γκι Λού­κατς» στη Βουδαπέστη.
Ο Λού­κατς υπήρ­ξε ένας από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους φιλο­σό­φους του 20ου αιώ­να, ένας συγ­γρα­φέ­ας της νεω­τε­ρι­κό­τη­τας, ξεχω­ρι­στός όχι μόνο στη φιλο­σο­φία, αλλά και στα πεδία της πολι­τι­κής σκέ­ψης, της θεω­ρί­ας της λογο­τε­χνί­ας, της κοι­νω­νιο­λο­γί­ας και της ηθικής.
Ένας διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νος συγ­γρα­φέ­ας, ο Λού­κατς απο­τέ­λε­σε μια από τις υψη­λό­τε­ρες επι­δό­σεις της ουγ­γρι­κής ιστο­ρί­ας του πολι­τι­σμού και η εργα­σία του απο­τε­λεί μέρος των θησαυ­ρών της ανθρωπότητας.
Για δεκα­ε­τί­ες τα Αρχεία Λού­κατς έχουν βοη­θή­σει ακα­δη­μαϊ­κούς και μη κύκλους να έχουν πρό­σβα­ση σε έγγρα­φα και ντο­κου­μέ­ντα σχε­τι­κά με τη ζωή του φιλο­σό­φου και τα επαγ­γελ­μα­τι­κά του επι­τεύγ­μα­τα. Καθώς βρί­σκο­νται στο σπί­τι που έμει­νε τα τελευ­ταία του χρό­νια, λει­τούρ­γη­σαν και ως ένα ιστο­ρι­κό μνη­μείο αφιε­ρω­μέ­νο σε μια ισχυ­ρή προ­σω­πι­κό­τη­τα της επο­χής μας.
Σύμ­φω­να με τα παρα­πά­νω, καλού­με τις αρμό­διες αρχές να ανα­θε­ω­ρή­σουν την από­φα­σή τους, η οποία προ­κά­λε­σε στη διε­θνή επι­στη­μο­νι­κή και καλ­λι­τε­χνι­κή κοι­νό­τη­τα έκπλη­ξη και θλίψη.
Ψήφι­σμα δια­μαρ­τυ­ρί­ας για το κλεί­σι­μο των Αρχεί­ων Λού­κατς ΕΔΩ.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted