ΟΜΕΡΤΑ - Φαιακία

ΟΜΕΡΤΑ

Για το ίδιο θέμα των ημε­ρών γρά­φει η φίλ­τα­τη Νέλ­λυ Δεμέ­στι­χα σε ένα σημα­ντι­κό, κατά τη γνώ­μη μας, τολ­μη­ρό και τσε­κου­ρά­το κεί­με­νο, που και σας προ­τεί­νου­με προς ανάγνωση…

ΟΜΕΡΤΑ
Προ­σέγ­γι­ση στον τρα­μπου­κι­σμό ως παρά­γω­γου της Κοι­νω­νι­κής Συνθήκης…… 


Τερα­το­γεν­νέ­σεις και μόνο κυο­φο­ρού­νται μες την
ατμό­σφαι­ρα της κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κής Ομερ­τά που δεσπό­ζει στην Αγία Ελληνική
οικογένεια.
Κατ’ επέ­κτα­ση στην Αγία Λαι­κή γει­το­νιά στο Ελλη­νορ­θό­δο­ξο κρυ­φό Σχο­λειό, στον
Τρι­σά­γιο χωριου­δά­κι, στην Οσία Πολι­τεία. 
Αυτά τα κοι­νω­νι­κά κύτ­τα­ρα εκτρο­φεία δεκά­δων ψυχο­πα­θο­λο­γιών απορ­ρί­πτουν τις
ενο­χές των δικών τους παιδιών.

Δέχο­νται μόνο την κανο­νι­κό­τη­τα… Αυτήν που κατα­σπα­ράσ­σει τον άλλο τον λιγότερο
άνδρα ή γυναί­κα, τη περισ­σό­τε­ρο παχου­λή και τον λιγό­τε­ρο ψηλό.
Καλ­λιερ­γεί τα πιο χαμη­λά ένστι­κτα. Αυτά της υπε­ρο­χής απέ­να­ντι στον αδύ­να­μο, τον δια­φο­ρε­τι­κό να υπε­ρα­σπι­στεί τον
εαυ­τό του μπο­λιά­ζο­ντας έτσι την κυρί­αρ­χη ιδε­ο­λο­γία αυτήν του λύκου ή της
λύκαι­νας των έτοι­μων για όλα.
Τίπο­τε δεν έχει συμ­βεί για πρώ­τη φορά… Πιο ανα­τρι­χια­στι­κά έχουν θαφτεί και θα
συμ­βούν κι αύριο.
Ένας από τους λόγους που θέλου­με να ανα­τρέ­ψου­με και να δια­λύ­σου­με αυτή την
κοι­νω­νία είναι ότι ζει με δόγ­μα­τα που δεν επι­δέ­χο­νται αμφι­σβή­τη­ση.
Αντλούν ισχύ από την υπε­ρο­χή του κανό­να ¨έτσι τα βρή­κα­με¨ απ’ τους παππούδες
μας.
Μια κοι­νω­νία που ντρέ­πε­ται να ψελί­σει τη λέξη ¨καρ­κί­νος¨ και φτύ­νει στο κόρ­φο της, είναι ικα­νή για την οικο­γε­νειο­κρα­τία, τη βεντέ­τα, το
ρατσι­σμό και τα ανα­πα­ρά­γει παντού καθημερινά.
Κοι­νω­νία που ποτί­ζε­ται δεκα­ε­τί­ες με τη σαπί­λα των αρχη­γών της, των προτύπων
της, πράγ­μα που έχει αδρα­νο­ποι­ή­σει τα αντα­να­κλα­στι­κά της…
Όμοιος με τον όμοιο απ’ την ίδια φτιά­ξη, από τα ίδια υλι­κά, Λαός και Ηγέτες.
Η οικο­γέ­νεια και η γει­το­νιά μαθη­μέ­νοι απ’ τους κυβερ­νή­τες δεν λογο­δο­τούν παρά
στον πατέ­ρα αφέ­ντη ή στην αυταρ­χι­κή Βασί­λισ­σα – μάνα το πολύ-πολύ στο
δακτυ­λο­δει­κτού­με­νο καταδότη.
Όταν ρωτη­θούν δεν ξέρουν, δεν είδαν δεν άκου­σαν, δεν έχουν άποψη.
Αμά­θη­τοι σε κρι­τι­κή και αυτο­κρι­τι­κή, κατα­δι­κα­σμέ­νοι ν’αναπαράγουν μισαλλόδοξους
ντα­ή­δες, εμπα­θείς αρνη­τές της φυσι­κής διαφορετικότητας.
Φασί­στες μαθη­μέ­νους στην αυτο­δι­κία και τη κρυμ­μέ­νη τη δει­λή αυτο­νο­μία του
στε­νού τους κύκλου, “εκεί που τους παίρ­νει”. 
Η εκλο­γι­κή βάση της Χρυ­σής Αυγής είναι πολύ μεγα­λύ­τε­ρη από το ποσο­στό της.
Ο τρα­μπου­κι­σμός στο σχο­λείο δεν είναι ¨αγο­ρί­στι­κο παι­χνί­δι¨ ή κοριτσίστικη
εξυ­πνά­δα¨ είναι ναζι­σμός και σαν τέτοιος πρέ­πει να σπά­σει. 
Η παιδεία,και η θεω­ρία του υλι­σμού και της ψυχα­νά­λυ­σης πρέ­πει να αναμετρηθούν
με τον παπά, τον δάσκα­λο, το χωρο­φύ­λα­κα, τον ψευ­το­ε­πα­να­στά­τη, τον δει­λό, ότι
εκτρέ­φει μέσα της μια καθυ­στε­ρη­μέ­νη κοι­νω­νία… 
Αυτά τα στε­γα­νά δεν σπά­νε μόνο με τη διοι­κη­τι­κή τιμω­ρία και τη βία.
Το φως του διαλόγου,ο ήχος της εκπαι­δευ­τι­κής ομα­δι­κής ψυχα­νά­λυ­σης θα τα
συντρί­ψει όταν ανα­με­τρη­θεί με τη σαθρό­τη­τα των κοι­νω­νι­κών στε­γα­νών.
Οι ακτί­νες της αλή­θειας και της επι­στη­μο­νι­κής έρευ­νας δεν θα αφή­σουν τίποτε
όρθιο.
Η ζωή όλων μας είναι ρημαγ­μέ­νη. Πρέ­πει να ψάχνου­με πάντα το για­τί για να τη κάνου­με κάπως ανθρωπινότερη.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted