Οι «χρυσόμυγες» τσιμπάνε επικίνδυνα…

…Οπως γρά­φει ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει…

Οι «χρυ­σό­μυ­γες»
τσι­μπά­νε επικίνδυνα…

Γύρι­σες και με
κοί­τα­ξες παρά­ξε­να για την επι­λο­γή μου, όπως και τότε που περ­νού­σα­με τη πύλη του
στρα­το­πέ­δου συγκέ­ντρω­σης του Μπού­χεν­βαλντ (Buchenwald το δάσος με τις οξιές)
κοντά στη Βαϊ­μά­ρη, εκεί που έζη­σαν ο Γκαί­τε και ο Σίλερ, ο Χέγκελ και ο Νίτσε,
ο Μπαχ και ο Λιστ! Στη πόλη που συνήλ­θε η Γερ­μα­νι­κή Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, η οποία
θέσπι­σε νέο σύνταγ­μα και ανα­κή­ρυ­ξε τη Γερ­μα­νία Προ­ε­δρευο­μέ­νη Κοινοβουλευτική
Δημο­κρα­τία! Εκεί και το ναζι­στι­κό εργα­στή­ριο φρί­κης… Ανα­πά­ντε­χα της ιστο­ρί­ας τα
πισω­γυ­ρί­σμα­τα… Ανα­τρι­χιά­ζεις στην ιδέα ότι εκεί που πατάς ίσως υπάρ­χει ακόμα
η στά­χτη των καμέ­νων πτω­μά­των. Τοπο­θε­τή­σα­με ένα τρια­ντά­φυλ­λο πάνω στη
σκου­ρια­σμέ­νη χαλύ­βδι­νη πόρ­τα του φούρ­νου και είπα­με τότε: «Ποτέ πια φασι­σμός…» 

Κει­με­νο­γρά­φοι,
αρθρο­γρά­φοι, χρο­νο­γρά­φοι και τελι­κά «δημο­σιο­γρά­φοι», σε σοβα­ρά φύλλα!
Δια­νο­ού­με­νοι στη λίστα του τότε δια­βό­η­του «Τολ­μή­στε…» Γλύ­φτες του λόγου,
περί­τε­χνα φτιά­χνουν και πάλι Παρ­θε­νώ­νες σε ξερο­νή­σια. Υπο­τί­θε­ται πως δεν
υπο­στη­ρί­ζουν την ιδέα, μακριά απ’ αυτούς ο ρατσι­σμός! «Λαγοί» που το πετά­νε στο
αφη­ρη­μέ­νο, σαν τ’ απο­τσί­γα­ρο στο τασά­κι, 
ανα­πα­ρά­γο­ντας του αφε­λούς τη σκέ­ψη: «Για­τί να μη δημιουρ­γη­θούν δομές
υπο­δο­χής μετα­να­στών σε ακα­τοί­κη­τα νησιά που με προ­σω­πι­κή εργα­σία, θα τα κάνουν
κατοι­κή­σι­μα. Και ας πλη­ρώ­σει το «μάρ­μα­ρο» το ταμείο της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης και
αυτοί, δου­λεύ­ο­ντας συν γυναι­ξί και τέκνοις στα ξερο­νή­σια, για την ανοικοδόμηση
του παρα­δεί­σου τους, δε θα είναι πια αργό­σχο­λοι…»    

Συνα­ντάς και πάλι τον
φασι­σμό ολόρ­θο, δεν ξεμά­κρυ­νε και ποτέ άλλω­στε! Σε ξεγε­λά ο σκουριασμένος
φούρ­νος του Μπού­χεν­βαλντ, που δεν καπνί­ζει χρό­νια τώρα, στα έρη­μα στρατόπεδα
του θανά­του, που λει­τουρ­γούν πια σαν τόποι προ­σκυ­νή­μα­τος… Αλλά­ξα­νε οι καιροί.
Τώρα δεν καί­νε οι φούρ­νοι τους κρα­τού­με­νους στα στρα­τό­πε­δα, αλλά οι κρατούμενοι
καί­νε τα στρα­τό­πε­δα! Η Μόρια τόπος για τρεις χιλιά­δες ανθρώ­πι­νες ψυχές και
στοί­βα­ξαν εκεί χιλιά­δες δεκα­τρείς και τι να πεις; Όταν οι «χρυ­σό­μυ­γες» της
πένας όλη αυτήν την κόλα­ση την περ­νά­νε ξώφαλ­τσα λέγο­ντας για αυτούς τους «λαθρο-ανθρώ­πους»
πως: «Είναι γεν­νη­μέ­νοι και μεγα­λω­μέ­νοι σε τόπους που δεν έμα­θαν τίπο­τε άλλο
εκτός από πόλε­μο. Τώρα αν θέλουν να ζήσουν στην Ευρώ­πη, θα πρέ­πει να μάθουν πώς
εκεί η ζωή είναι χωρίς πόλεμο…»

Ναι, είναι αλή­θεια πως
έχουν γεν­νη­θεί σε χώρες που το κατα­ρα­μέ­νο υπέ­δα­φός τους κρύ­βει για τους
ευρω­παί­ους «κον­κι­στα­δό­ρες», αλη­θι­νό χρυ­σά­φι! Μια ποι­κι­λία άκρως απα­ραί­τη­των για
τις βιο­μη­χα­νί­ες τους ορυ­κτών και μαύ­ρου χρυ­σού και η αρπα­γή τους χρειά­ζε­ται οι
χώρες αυτές να βρί­σκο­νται σε συνε­χή πολε­μι­κή διά­λυ­ση… Απο­τέ­λε­σμα η συνεχής
δολο­φο­νία των ντό­πιων και η αθρόα φυγή τους για ευρω­παϊ­κές χώρες χωρίς πόλεμο.
«Ξεχνά­νε» οι «χρυ­σό­μυ­γες» της πένας πως στην καρ­διά μιας Ευρώ­πης «χωρίς
πόλε­μο», εκτο­ξεύ­τη­καν 420.000 βλή­μα­τα, 1.300 πύραυ­λοι και 37.000 βόμβες
δια­σπο­ράς, δια­λύ­ο­ντας τη Γιου­γκο­σλα­βία. Δώρα απε­μπλου­τι­σμέ­νου (DU) ουρανίου,
από τους… από­λε­μους ευρωπαίους!

Η μισή αλή­θεια είναι
ένα ολό­κλη­ρο «χρή­σι­μο» για το σύστη­μα ψέμα! Γι’ αυτό και τα κεί­με­να τους
ανα­φέ­ρο­νται σε «λαθρο-ανθρώ­πους» με κάθε ενο­χο­ποι­η­τι­κή γι’ αυτούς λεπτομέρεια
και ούτε λόγος για μια Ευρώ­πη που έχει «κλει­δώ­σει» τους πρό­σφυ­γες – θύμα­τα της,
έξω από τα στε­νά της σύνο­ρα. Όσο για τα 400 ασυ­νό­δευ­τά παι­διά που δέχτη­καν 10
ευρω­παϊ­κές χώρες είναι μια…εξιλέωση για τους ατσά­λι­νους φρά­χτες τους! 

«Η προ­πα­γάν­δα είναι
σαν την τέχνη. Δεν χρειά­ζε­ται να σέβε­σαι την αλή­θεια…» Το γκε­μπε­λι­κό δόγμα
κυριαρ­χεί έντυ­πα και ηλε­κτρο­νι­κά στη ζωή μας, έτσι που το επα­να­λαμ­βα­νό­με­νο ψέμα
ν’ απο­κτά τελι­κά πιστο­ποι­η­τι­κό αλήθειας…