Το παγκόσμιο φασισταριό οργανώνεται και δραστηριοποιείται… Εκμεταλλεύεται την κρίση και σέρνεται αργόσυρτα σαν φίδι, ανάμεσα στα βογγητά και τον πόνο των λαών, αναζητώντας νέα θύματα… Και φυσικά στην πρώτη του γενέτειρα, την Γερμανία… Το σημείωμα του φίλτατου ΠΑΠ είναι σχετικό και ενημερωτικό…
Νυν Uber alles ο αγών
Μπράβο παιδιά, πάλι καλά γιατί είχατε σχετικά αργήσει να εμφανιστείτε και στη Γερμανία, τη “μητέρα πατρίδα” του φασισμού. Η φωτογραφία είναι από τη κοινή εκδήλωση που έκαναν οι νεοναζί με τους χούλιγκανς, όπου γιόρτασαν την ενοποίηση των οργανώσεων τους, τη περασμένη Κυριακή (26/10).
Και σ’ ανώτερα στην επόμενη που είναι προγραμματισμένη για τις 9 του Νοέμβρη στο Βερολίνο. Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι θα ‘ρχονταν αυτή η μέρα, για την οποία άλλωστε μόχθησαν μεταξύ άλλων και η Μέρκελ με τον Σόϋμπλε. Αυτό έλλειπε… Η πρώτη διαθέτει την απαιτούμενη πείρα, στα χρόνια που πέρασε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, την οποία τα τελευταία χρόνια αξιοποιεί προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Ο καλλίτερος συνδυασμός είναι ένας πρώην που εμφανίζεται όχι μόνον ανανεωμένος, αλλά και μετανιωμένος, ξέρει πολύ καλλίτερα από κάθε άλλον τι πρέπει να κάνει για να υπηρετεί με τον αποτελεσματικότερο τρόπο το σύστημα. Τι διάολο, τόσον αγώνα κάναμε για την Ουκρανία, προκειμένου να έρθει το ποθητό αποτέλεσμα, στο 50% των καταμετρηθέντων: πρώτο το κόμμα του Jazenjuk, δεύτερο το κόμμα του Poroschenko και με λίγη βοήθεια από το κόμμα της Timoschenko 5,7 % και το σκληρό πυρήνα Svoboda 4,7 %… όλα θα πάνε καλά. Η δουλεία μας να γίνεται!!! Και πάλι μπράβο σας παιδιά!!! Κάντε λίγο υπομονή γιατί όπου να ‘ναι, οι παλιές καλές μέρες ξανάρχονται…
Γιατί όχι αφού το γερμανικό κράτος έχει προβλέψει να προχωρήσει σε επανέκδοση του παραληρήματος του Χίτλερ “Mein Kampf”, με αφορμή το ότι εκπίπτουν τα “δικαιώματα” (αν είναι δυνατόν) και περιέρχονται στο γερμανικό κράτος (να τα χαίρεται). Εν τω μεταξύ έχει σπάσει ρεκόρ στις πωλήσεις σε Γερμανία και Γαλλία το βιβλίο του γερμανού συγγραφέα Timur Verbes, με τίτλο “Έχει επιστρέψει” (Er ist wieder da). Κατά πόσον η κωμωδία αυτή, όπως ισχυρίζεται ο συγγραφέας, στην οποία ο Χίτλερ βρίσκεται προ συνεχών εκπλήξεων μετά τη φανταστική του επιστροφή στο σημερινό κόσμο, με μια γυναίκα καγκελάριο και χιλιάδες μετανάστες στη χώρα του, εξυπηρετεί στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης ενάντια στην αναβίωση του φασισμού, δυσκολεύομαι πραγματικά να το αντιληφθώ.
Η επιστροφή του κτήνους, έστω κι αν παραμένει φανταστική και διακωμωδείται δεν παύει να προκαλεί και κατ’ επέκταση να προκαλεί προσβολή στα θύματα του ναζισμού, απέχθεια και τρόμο μόνο και μόνο με την ιδέα. Από την άλλη δεν εξυπηρετεί σε τίποτε η αφήγηση, έστω και με ειρωνικό τρόπο, των προβλημάτων που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει, ένα τέτοιο απόβρασμα στη σημερινή κοινωνία. Από τη στιγμή που δεν θα αλλάξει – φαντάζομαι – μυθιστοριογραφικά η προσωπικότητά του, προσφέροντας του τη δυνατότητα εξαγνισμού, είναι προτιμότερο να απασχολούσαν τον συγγραφέα τα προβλήματα που θα είχε η κοινωνία από μια τέτοια απευκτέα επιστροφή.
Ωστόσο είναι άξιο παρατήρησης η σπουδή και η ζέση με την οποία ανέλαβαν οι διάφοροι εκδοτικοί οίκοι, κατ’ αρχήν στη Γερμανία και στη συνέχεια στη Γαλλία, την έκδοση και την προώθηση ενός τέτοιου βιβλίου.
Πάντως εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν θα είχαμε πρόβλημα μιας και διαθέτουμε την
αποκλειστικότητα της καλλίτερης “αδωνίδιας” μηχανής τηλεπροώθησης βιβλίων, απόψεων και ιδεών και όχι μόνον.