Πως οι Ευρωπαίοι πέφτουν πάντα στην παγίδα των Αγγλοσαξόνων…

Είναι μία άπο­ψη… Ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος, μας έστειλε
το σίγου­ρα ενδια­φέ­ρον, μακρο­σκε­λές κεί­με­νο του (προ­φα­νώς φίλου του) Τάσου
Σιδε­ρί­δη και σας το παραθέτουμε. 

👉Πως οι Ευρω­παί­οι πέφτουν πάντα  στην παγί­δα των
Αγγλοσαξόνων.

Καλή δύνα­μη για όποιον και οποία απο­φα­σί­σει να το διαβάσει.

Εγώ πάντως είχα τη δύνα­μη και το έγρα­ψα.

 Για να στη­θεί μια φάκα για ποντί­κια χρειά­ζε­ται ένα τυράκι.

Για να στη­θεί μια πολι­τι­κή φάκα χρειά­ζε­ται ένας χρή­σι­μος ηλίθιος.

Μετά το Β’ ΠΠ υπήρ­ξε τερά­στια ανά­γκη και ζήτη­ση για φτηνό
πετρέ­λαιο και ενερ­γεια­κούς πόρους μιας και η ήπει­ρος βρι­σκό­ταν στο στά­διο της
ανασυγκρότησης.

Η Ευρώ­πη πρω­τί­στως στη­ρι­ζό­ταν στο λιγνί­τη, τον άνθρα­κα και το
πετρέ­λαιο. Η παρα­γω­γή και εμπο­ρία των πρώ­των, επαρ­κού­σε αφού οι λιγνιτοφόρες
και ανθρα­κο­φό­ρες περιο­χές του Βελ­γί­ου και της Γερ­μα­νί­ας, κάλυ­πταν τις απαιτούμενες
ανά­γκες. Το πετρέ­λαιο όμως στην Ευρώ­πη δια­τί­θε­το από τις χώρες της Μέσης
Ανα­το­λής. Πρω­τί­στως από το Ιράν και δευ­τε­ρευό­ντως από το Ιράκ και τη Σαουδική
Αρα­βία. Το 60% των ανα­γκών της γηραιάς ηπεί­ρου για αυτό το προ­ϊ­όν προερχόταν
από το Ιράν του οποί­ου τη δια­χεί­ρι­ση των πετρε­λαιο­πη­γών είχε ανα­λά­βει αποκλειστικά
η Αγγλι­κή εται­ρεία British Petroleum η γνω­στή μας «ΒΡ». Τα κέρ­δη της εν λόγω
εται­ρεί­ας σε διά­στη­μα μόλις πέντε ετών  1947-1951  είχαν φτά­σει το
75% του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του ίδιου του Ιράν.

Χαρα­κτη­ρι­στι­κό είναι πως από το 1908 που ιδρύ­θη­κε ως
Anglo-Persian Oil Company  μέχρι το 1946 δηλα­δή για ένα διά­στη­μα 38 ετών,
το ενερ­γη­τι­κό της εται­ρεί­ας μόλις άγγι­ζε το 10% του ενερ­γη­τι­κού της τελευταίας
πεντα­ε­τί­ας 47-51. Και τότε συμ­βαί­νει το εξής ανα­πά­ντε­χο. Γίνο­νται εκλο­γές στο
Ιράν, τις κερ­δί­ζει το κόμ­μα του Εθνι­κού Μετώ­που και πρω­θυ­πουρ­γός γίνε­ται ο
Μοχά­μεντ Μοσα­ντέκ. Λίγους μήνες μετά το σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης, ο πρωθυπουργός
Μοσα­ντέκ απο­φα­σί­ζει να Εθνι­κο­ποι­ή­σει τον πετρε­λαιο­πα­ρα­γω­γι­κό  πλού­το της χώρας
και να μετα­φέ­ρει τον έλεγ­χό του από την «ΒΡ» στη χώρα παρα­γω­γής του, δηλα­δή σε
κρα­τι­κή Ιρα­νι­κή εται­ρεία. Αυτό είχε τέσ­σε­ρις άμε­σες επιπτώσεις.

Πρώ­τον έφευ­γε ο μεσά­ζων από τη μέση εν προ­κει­μέ­νω η Αγγλική
Εται­ρεία, δεύ­τε­ρον χανό­ντου­σαν υπέ­ρο­γκα έσο­δα για το Ηνω­μέ­νο Βασί­λειο σε
συν­δυα­σμό με την απώ­λεια στρα­τη­γι­κής και πολι­τι­κής υπε­ρο­χής, τρίτον
κατα­κλυ­ζό­ταν η Ευρώ­πη από φτη­νό πετρέ­λαιο γεμί­ζο­ντας παράλ­λη­λα τα κρατικά
ταμεία του Ιράν και τέταρ­τον και βασι­κό­τε­ρο θα συνέ­βα­λε στην απε­ξάρ­τη­ση του
Ιράν από την επιρ­ροή των μεγά­λων δυνά­με­ων, μέσω του δόγ­μα­τος της «αρνη­τι­κής ισορροπίας»
όπως την είχε φαντα­στεί ο Μοσαντέκ. 

Από μόνο του αυτό το γεγο­νός ενερ­γο­ποιεί τα αντα­να­κλα­στι­κά των
Άγγλων οι οποί­οι επι­βά­λουν οικο­νο­μι­κό εμπάρ­γκο στο Ιράν στο οποίο συμ­με­τέ­χουν, παρά
την σύγκρου­ση των συμ­φε­ρό­ντων τους και κρά­τη της Ευρώ­πης μετα­ξύ αυτών Γερμανία,
Γαλ­λία, Ολλαν­δία, Ιτα­λία, Ισπα­νία και Πορ­το­γα­λία τα οποία και ζητούν την
βοή­θεια των ΗΠΑ. Ένα χρό­νο μετά, από κοι­νού Ηνω­μέ­νο Βασί­λειο και ΗΠΑ
πραγ­μα­το­ποιούν  πρα­ξι­κό­πη­μα στο Ιράν, φυλα­κί­ζουν τον Μοσα­ντέκ, δίνουν
απε­ριό­ρι­στες εξου­σί­ες στον Ρεζά Παχλε­βι τον Σάχη της Περ­σί­ας και επα­να­φέ­ρουν το
προη­γού­με­νο καθε­στώς ελέγ­χου του Πετρελαίου.

Χρή­σι­μος ηλί­θιος ο Σάχης και τυρά­κι οι υπε­ρε­ξου­σί­ες και τα
οικο­νο­μι­κά οφέ­λη σε βάρος της ίδιας του της πατρί­δας. Παρό­τι η Ευρώ­πη συνολικά
έβγαι­νε κερ­δι­σμέ­νη από την κίνη­ση Μοσα­ντέκ, για­τί θα είχε φτη­νό πετρέ­λαιο, εν
τού­τοις συντά­χθη­κε και στή­ρι­ξε τις προ­σπά­θειες των Αγγλο­σα­ξό­νων στο
πρα­ξι­κό­πη­μα, για τα συμ­φέ­ρο­ντα μιας πολυ­ε­θνι­κής εν προ­κει­μέ­νω της «ΒΡ» και σε
βάρος των λαών της.

Ο Σάχης σχε­δόν τριά­ντα χρό­νια στην εξου­σία δημιουρ­γεί περιου­σία τρεις
φορές το ΑΕΠ της χώρας, κατα­πιέ­ζει με βάναυ­σο τρό­πο τον πλη­θυ­σμό και εφαρμόζει
συστη­μα­τι­κό πογκρόμ διώ­ξε­ων σε κάθε αντι­φρο­νού­ντα. Ο λαός σε μια τόσο πλούσια
χώρα ζει στην φτώ­χεια και την εξα­θλί­ω­ση μέχρι να επα­να­στα­τή­σει το 1979 και να
φέρει τον Αγια­το­λάχ, τους Μου­λά­δες και τον θρη­σκευ­τι­κό φοντα­με­ντα­λι­σμό στην
εξου­σία. Η επα­νά­στα­ση του 1979 οδη­γεί τον Σάχη στην εξο­ρία και τον θάνα­τό του.

Με την εδραί­ω­ση των Μου­λά­δων στην εξου­σία επα­νέρ­χε­ται το
καθε­στώς της εθνι­κο­ποί­η­σης των πετρε­λαί­ων. Οι αγγλο­σά­ξο­νες κάνουν ότι περνάει
από το χέρι τους να ανα­τρέ­ψουν αυτή την κατά­στα­ση. Ξεκι­νούν το ίδιο παιχνίδι
του εμπάρ­γκο. Δεν τους βγαί­νει  και συνε­χί­ζουν τη δοκι­μα­σμέ­νη συντα­γή των
πρα­ξι­κο­πη­μά­των. Δεν τους βγαί­νει ούτε αυτό και πάνε παρα­πέ­ρα. Εφαρ­μό­ζουν τη
μέθο­δο των πρα­κτό­ρων και της αντεπανάστασης.

Και αφού εξα­ντλούν όλα τα περι­θώ­ρια απο­φα­σί­ζουν να βρουν τον
χρή­σι­μο ηλί­θιο, με το σκε­πτι­κό, από τη μια να εκδι­κη­θούν το καθε­στώς Χομεϊνί
για το ρεζί­λε­μα που τους έκα­νε με την κατά­λη­ψη της Αμε­ρι­κα­νι­κής πρε­σβεί­ας από
Ιρα­νούς φοι­τη­τές, από την άλλη να ανα­κό­ψουν την αυξη­μέ­νη παρα­γω­γή και διάθεση
πετρε­λαί­ου στην Ευρώ­πη η οποία αν και είχε επι­βά­λει εμπάρ­γκο εν τού­τοις μέσω των
τρι­γω­νι­κών συναλ­λα­γών μια χαρά το προμηθευόταν.

Πάμε τώρα στο δεύ­τε­ρο ηλί­θιο της ιστο­ρί­ας. Εδώ θα τους
ανα­λύ­σου­με όλους του ηλί­θιους θα δού­με την τύχη που είχαν αλλά και το βρώμικο
παι­χνί­δι των Αγγλοσαξόνων.

Δεύ­τε­ρος χρή­σι­μος ηλί­θιος λοι­πόν και μάλι­στα διπλά, ο πρόεδρος
του ΙΡΑΚ Σαντάμ Χου­σείν. Η στρα­τη­γι­κή των Αγγλο­σα­ξό­νων ήταν απλή. Θα φούσκωναν
τα μυα­λά του υπερ­φί­α­λου Σαντάμ, περί υπερ­δύ­να­μης της χώρας του στην περιο­χή και
ταυ­τό­χρο­να θα τον έπει­θαν να επι­τε­θεί στο ΙΡΑΝ με το πρό­σχη­μα ότι αυτό μεταφέρει
στρα­τεύ­μα­τα στα σύνο­ρα (αυτό κάτι θυμί­ζει) για να επι­τε­θεί πρώ­το, ενώ παράλληλα
εξο­πλί­ζει παρα­στρα­τιω­τι­κές δυνά­μεις Σηι­τών μου­σουλ­μά­νων για την ανα­τρο­πή του
ιδί­ου του Σαντάμ. Το τυρά­κι, ότι το ΙΡΑΝ είναι στρα­τιω­τι­κά απο­δυ­να­μω­μέ­νο και ο
Σαντάμ θα έχει την ευκαι­ρία να ανα­κτή­σει από αυτό κάποια εδά­φη που διεκδικούσε
 ιστορικά. 

Ο στό­χος των ΗΠΑ ήταν να απο­δυ­να­μω­θούν και τα δύο κρά­τη, και να
αυξη­θεί η τιμή του πετρε­λαί­ου που εκεί­νη την επο­χή ήταν σε χαμη­λά επίπεδα.
Μάλι­στα οι ΗΠΑ είχαν πιέ­σει τον ΟΠΕΚ (Οργα­νι­σμός Πετρε­λαιο-παρα­γω­γι­κών Κρατών)
να μην αυξή­σει την παρα­γω­γή για να μην πέσουν και άλλο οι τιμές. Ο Σαντάμ
μπλέ­κε­ται σε έναν οκτα­ε­τή πόλε­μο και οι τιμές πετρε­λαί­ου εκτο­ξεύ­ο­νται. Σε όλη
τη διάρ­κεια του πολέ­μου οι Αμε­ρι­κά­νοι και Βρε­τα­νοί κερ­δί­ζουν τρισεκατομμύρια
δολά­ρια, με τους πρώ­τους να φτά­νουν στο σημείο να που­λούν  για το κέρδος
και από τα στρα­τη­γι­κά απο­θέ­μα­τα  που είχαν σε πετρέ­λαιο. Έφτα­σε το βαρέλι
μεσο­σταθ­μι­κά τα 30  δολά­ρια, τιμή ρεκόρ για την επο­χή του. Ο πόλεμος
τελειώ­νει χωρίς νικη­τή αλλά και τις δύο οικο­νο­μί­ες κατε­στραμ­μέ­νες. Και οι δύο
όμως είναι χώρες παρα­γω­γής πετρε­λαί­ου και γρή­γο­ρα θα ανα­κάμ­ψουν ή τουλάχιστον
έτσι πιστεύ­ουν μια και η συγκυ­ρία των 30 δολα­ρί­ων το βαρέ­λι τους ευνο­εί για
γρή­γο­ρα έσο­δα και αύξη­ση του ΑΕΠ.

Όμως υπο­λο­γί­ζουν χωρίς τον Αγγλοσάξονα. 

Η ολο­κλή­ρω­ση της κατα­στρο­φής των ΙΡΑΝ-ΙΡΑΚ αλλά και η απληστία
των Αγγλο­σα­ξό­νων για κέρ­δος ένα­ντι όλων των άλλων δεν έχει ολοκληρωθεί. 

Τίθε­ται σε εφαρ­μο­γή το δεύ­τε­ρο πλά­νο του σχεδίου.

Ενώ ο Σαντάμ υπο­λο­γί­ζει πως με τα 30 δολά­ρια που έχει το βαρέλι
σε δύο χρό­νια θα έχει ανα­κάμ­ψει η οικο­νο­μία της χώρας, οι Αμε­ρι­κά­νοι βάζουν το
Κου­βέιτ στην τελευ­ταία συνε­δρί­α­ση του ΟΠΕΚ να δηλώ­σει αύξη­ση της παρα­γω­γής κατά
50%, παρά τις αντιρ­ρή­σεις των άλλων μελών κρατών. 

Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα να πέσει το βαρέ­λι σε μια νύχτα μέσα,
από τα 30 δολά­ρια στα 18 και εν συνε­χεία στα 12. Οι Αγγλο­σά­ξο­νες έχουν
χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το Κου­βέιτ ως Δού­ρειο Ίππο και αρχί­ζουν τώρα να δεί­χνουν στον
Σαντάμ την προ­δο­σία που αυτό έκα­νε. Μάλι­στα  για να ενι­σχύ­σουν την
επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία τους προς αυτόν, ανα­φέ­ρουν πως οι μυστι­κές τους υπηρεσίες
έχουν ανα­κα­λύ­ψει πως το Κου­βέιτ κλέ­βει πετρέ­λαιο από δικό του πετρελαιοφόρο
ορί­ζο­ντα και δικά του πηγά­δια. Η Αμε­ρι­κα­νί­δα πρέ­σβης στο Ιράκ, Απρί­λια Γκιλέσπι
πεί­θει και σπρώ­χνει τον Σαντάμ ότι έχει τη σύμ­φω­νη γνώ­μη των ΗΠΑ να εισβάλει
 στο Κουβέιτ.

Ο Σαντάμ επι­τί­θε­ται  και τα υπό­λοι­πα είναι γνω­στά. Οι
Αγγλο­σά­ξο­νες, ΗΠΑ και Βρε­τα­νοί με τη βοή­θεια 32 συμ­μα­χι­κών χωρών απελευθερώνουν
το Κου­βέιτ, εισβά­λουν στο Ιράκ, εκτε­λούν τον Σαντάμ, κατα­στρέ­φουν τη χώρα και
την οδη­γούν σε κατα­κερ­μα­τι­σμό. Για να δώσουν άλλο­θι στη δική τους επίθεση,
διαν­θί­ζουν το σενά­ριο με δόσεις ανθρω­πι­στι­κής διά­στα­σης με την δήθεν ύπαρ­ξη και
χρή­ση χημι­κών όπλων εκ μέρους του καθε­στώ­τος του Ιράκ ενα­ντί­ον των
αντιφρονούντων. 

Ο χρή­σι­μος ηλί­θιος δεν υπάρ­χει πια αλλά και οι χρή­σι­μοι ηλίθιοι
Ευρω­παί­οι δεν έχουν μοι­ρα­στεί, όσα τους είχαν υπο­σχε­θεί οι Αγγλο­σά­ξο­νες για να
μπουν στον πόλε­μο, ότι δήθεν  θα κέρ­δι­ζαν μέσα από την ανα­συ­γκρό­τη­ση της
χώρας. Οι πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές δυνά­μεις του Ιράκ έχουν λεη­λα­τη­θεί από τους
Αγγλο­σά­ξο­νες, ενώ οι πετρε­λαϊ­κές και κατα­σκευα­στι­κές εται­ρεί­ες που δραστηριοποιούνται
στο Ιράκ μετά τον πόλε­μο είναι στο σύνο­λό τους Αμε­ρι­κα­νο­βρε­τα­νι­κές. Σε αντίθεση
με την Ευρώ­πη που δέχε­ται τα κύμα­τα των μετα­να­στών και της τρο­μο­κρα­τί­ας εξ
αιτί­ας ενός παι­χνι­διού στο οποίο σύρ­θη­κε και ενε­πλά­κη για τα συμ­φέ­ρο­ντα των ΗΠΑ
και Βρετανίας. 

Για να φτά­σου­με στο σωτή­ριο έτος 1990. 

Η ΕΣΣΔ από τις αρχές της δεκα­ε­τί­ας του 1980 αρχί­ζει να καταρρέει
οικο­νο­μι­κά. Τρεις ήταν οι αιτί­ες που  οδή­γη­σαν στην κατάρρευση.

Η πρώ­τη έχει να κάνει με το ίδιο το κομου­νι­στι­κό σύστη­μα και την
αλλοί­ω­ση του στο πέρα­σμα του χρό­νου. Το οικο­νο­μι­κό μοντέ­λο του κομου­νι­σμού για
την ΕΣΣΔ δεν ήταν λαν­θα­σμέ­νο ή απο­τυ­χη­μέ­νο όπως θέλει να εμφα­νί­ζε­ται από τη
Δύση. Οι ηγέ­τες και η νομεν­κλα­τού­ρα είχε δια­φθα­ρεί σε μέγι­στο βαθ­μό και είχε
σαπί­σει. Η δεύ­τε­ρη αιτία ήταν ο πόλε­μος στο Αφγα­νι­στάν και η οικονομική
αιμορ­ρα­γία που υπέ­στη η χώρα χωρίς αιτία. 

Η πιο βασι­κή όμως από τις προη­γού­με­νες ήταν η ίδια η φιλοσοφία
της συγκρό­τη­σης της ΕΣΣΔ. Μετά τον πόλε­μο και τη συμ­φω­νία της Γιάλ­τας η ΕΣΣΔ με
κορ­μό τη Ρωσία βρέ­θη­κε να απο­τε­λεί­ται από κρά­τη φτω­χά και μη βιομηχανοποιημένα.
Σε αντί­θε­ση με την λεγό­με­νη Δύση συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης Αμε­ρι­κής και Ιαπωνίας.

Επί παρα­δείγ­μα­τι στην ΕΣΣΔ συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται Πολω­νία, Ουγγαρία,
Τσε­χο­σλο­βα­κία, Ρου­μα­νία, Βουλ­γα­ρία, Λετο­νία, Εσθο­νία, Λιθουα­νία, Αρμενία,
Γεωρ­γία, τμή­μα της Γερ­μα­νί­ας, οι Του­ρα­νι­κές και Ευρα­σια­τι­κές εθνοτικές
κοι­νό­τη­τες που ουδε­μία βιο­μη­χα­νι­κή ανά­πτυ­ξη είχαν πριν τον πόλε­μο και ουδεμία
ανά­πτυ­ξη μετέ­πει­τα ακό­μα και αγροτοκτηνοτροφική.

Η Ρωσία κατά κύριο λόγο είχε επι­φορ­τι­στεί όχι μόνο να σηκώ­σει το
βάρος της επι­βί­ω­σης αυτών των κρα­τών δορυ­φό­ρων αλλά ταυ­τό­χρο­να και να τις
καθο­δη­γή­σει μέσα από ένα κεντρι­κό και γρα­φειο­κρα­τι­κό σύστη­μα λήψης αποφάσεων.
Με άλλα λόγια ο βασι­κός κορ­μός Ρωσία έπρε­πε όπως λέμε απλοϊ­κά, να ταΐ­σει την
φτω­χή περι­φέ­ρεια. Σε αντί­θε­ση με τη Δύση που τα κρά­τη που την απο­τε­λού­σαν είχαν
αξιο­ζή­λευ­τη βαριά βιο­μη­χα­νι­κή παρα­γω­γή πριν τον πόλε­μο αλλά και ανεξαρτησία
κινή­σε­ων για την ανα­συ­γκρό­τη­σή τους μετά από αυτόν. Οι Αμε­ρι­κά­νοι μπο­ρεί να
συμ­με­τεί­χαν στον Β΄ΠΠ πόλε­μο αλλά αυτός πέρα από ανθρώ­πι­νες ζωές δεν τους
στοί­χι­σε σε υλι­κο­τε­χνι­κή υπο­δο­μή ή κατα­στρο­φή του παρα­γω­γι­κού τους ιστού. Δεν
δια­δρα­μα­τί­στη­κε στα εδά­φη τους.  Μια σημα­ντι­κή δια­φο­ρά ανά­με­σα στη Ρωσία
και τις ΗΠΑ είναι…ενώ  τη Ρωσία που ήταν ο κορ­μός του Ανα­το­λι­κού μπλοκ,
την απο­μυ­ζού­σαν τα κρά­τη δορυ­φό­ροι, οι ΗΠΑ κορ­μός του Δυτι­κού κόσμου
απο­μυ­ζού­σαν αυτές τα κρά­τη δορυφόρους.

Μάλι­στα οι Αμε­ρι­κά­νοι προ­κει­μέ­νου να επι­σπεύ­σουν και επιταχύνουν
την διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ, ήδη από τη δεκα­ε­τία του 1980, δεν δίστα­σαν να
προ­χω­ρή­σουν και σε προ­βο­κά­τσια σε βάρος της, θυσιά­ζο­ντας αθώ­ες ανθρώπινες
ψυχές. Είναι γνω­στό το τρα­γι­κό συμ­βάν της 1ης Σεπτεμ­βρί­ου του 1983 όταν οι
αυτοί καθο­δή­γη­σαν το επι­βα­τι­κό Νοτιο­κο­ρε­ά­τι­κο τζά­μπο 747 με 267 επι­βά­τες να πετά
πάνω από τον ενα­έ­ριο χώρο της ΕΣΣΔ, γνω­ρί­ζο­ντας ότι αυτό έχει παρα­βιά­σει χωρίς
λόγο Εθνι­κό Ενα­έ­ριο χώρο και θα καταρ­ρι­φθεί όπως και έγι­νε. Ο στό­χος τους ήταν
όπως και απο­δεί­χτη­κε, να συμ­βεί το συγκε­κρι­μέ­νο γεγο­νός, για αυτό και έσπευσαν
από την πρώ­τη στιγ­μή του τρα­γι­κού γεγο­νό­τος να ζητή­σουν από την Ευρώ­πη και τον
κόσμο να επι­βλη­θούν κυρώ­σεις στην ΕΣΣΔ. Κυρώ­σεις που παρέ­μει­ναν ακό­μα και όταν
πολύ αργό­τε­ρα από την έρευ­να που διε­ξή­χθη απο­δεί­χτη­κε πως η συγκε­κρι­μέ­νη πτήση
εκτε­λού­σε κατα­σκο­πεία στον ενα­έ­ριο χώρο της ΕΣΣΔ με ασπί­δα αθώα θύμα­τα και παρά
τις εκκλή­σεις της πολε­μι­κής αερο­πο­ρί­ας της ΕΣΣΔ να απο­χω­ρή­σει από τον εναέριο
χώρο, εκεί­νο συνέ­χι­σε να πετά εντός αυτού και να αγνο­εί τις συστά­σεις των
πιλό­των των ρωσι­κών μαχη­τι­κών. Για την ιστο­ρία να πού­με πως ο μονα­δι­κός ηγέτης
από την τότε ΕΟΚ που αρνή­θη­κε να επι­βά­λει κυρώ­σεις, μέχρι να εξα­κρι­βω­θούν τα
ακρι­βή αίτια της κατάρ­ρι­ψης ήταν ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλά­δας Ανδρέας
Παπανδρέου. 

Αυτά και άλλα πολ­λά από τα πιο μικρά μέχρι τα μεγα­λύ­τε­ρα, σε
συν­δυα­σμό με τις κάθε λογής προ­βο­κά­τσιες των Αγγλο­σα­ξό­νων,  έφε­ραν την
ορι­στι­κή κατάρ­ρευ­ση και διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ το 1990.

Οι πολι­τι­κές, οικο­νο­μι­κές, και χωρο­τα­ξι­κές αλλα­γές που επήλθαν
ανέ­δει­ξαν τις ΗΠΑ ως την από­λυ­τη παγκό­σμια υπερ­δύ­να­μη του πλα­νή­τη, τόσο οικονομικά
όσο και στρα­τιω­τι­κά. Του­λά­χι­στον για μια εικο­σα­ε­τία, οι ΗΠΑ δια­μόρ­φω­ναν και
καθο­δη­γού­σαν τα απο­τε­λέ­σμα­τα του σε κάθε επίπεδο.

Όμως, όπως πάντα συμ­βαί­νει, μπο­ρείς να έχεις πολ­λά για λίγο, δεν
μπο­ρεί να έχεις πολ­λά για πολύ. Όλες οι πατέ­ντες και τα μονο­πώ­λια έχουν ημερομηνία
λήξης και ως τέτοια θεω­ρεί­ται η ημε­ρο­μη­νία εμφά­νι­σης του αντα­γω­νι­στή. Στο τέλος
της εικο­σα­ε­τί­ας οι ΗΠΑ βρέ­θη­καν ξαφ­νι­κά με τρεις αντα­γω­νι­στές που αμφισβητούσαν
την παντο­δυ­να­μία των. 

Πρώ­τος η Κίνα που τις αμφι­σβη­τού­σε οικο­νο­μι­κά και στρατιωτικά,
δεύ­τε­ρος η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση που σαν Νομι­σμα­τι­κή Ένω­ση τις αμφι­σβη­τού­σε οικονομικά
και τρί­τος η Ρωσία που είχε επα­να­κάμ­ψει μετά την απε­λευ­θέ­ρω­σή της από τις
υπο­χρε­ώ­σεις της ΕΣΣΔ και τις αμφι­σβη­τού­σε οικο­νο­μι­κά και στρατιωτικά. 

Μέσα σε αυτή την εικο­σα­ε­τία ο πλη­θυ­σμός της γης έχει αυξηθεί
κατά περί­που ένα δισε­κα­τομ­μύ­ριο, χώρες αρχί­ζουν να ανα­πτύσ­σο­νται ραγδαία και οι
ενερ­γεια­κές ανά­γκες αυξάνονται.

Η Κίνα από μόνη της απορ­ρο­φά το 30% της παγκό­σμιας ζήτησης
πετρε­λαί­ου και δημιουρ­γεί τερά­στια στρα­τη­γι­κά απο­θέ­μα­τα που από μόνα τους είναι
ικα­νά να δια­μορ­φώ­νουν την τιμή του. Χαρα­κτη­ρι­στι­κό είναι πως ο Πρό­ε­δρος των ΗΠΑ
Μπάι­ντεν τον Νοέμ­βριο του 2021 ζήτη­σε από την Κίνα να παρέμ­βει στη μεί­ω­ση της
τιμής του πετρελαίου.

Η Αμε­ρι­κή με βάση όλα τα παρα­πά­νω αρχί­ζει να συνει­δη­το­ποιεί πως
χάνει το παι­χνί­δι της κυριαρ­χί­ας. Τα παγκό­σμια απο­θέ­μα­τα πετρε­λαί­ου θα έχουν
εξα­ντλη­θεί σε βάθος εξή­ντα ετών στην καλύ­τε­ρη των  περι­πτώ­σε­ων και οι νέες
μορ­φές ενέρ­γειας θα είναι εναλ­λα­κτι­κές. Τα κέρ­δη θα μειω­θούν ή θα εξαφανιστούν
αλλά το χει­ρό­τε­ρο για την Αμε­ρι­κή είναι ότι θα χάσει το στρα­τη­γι­κό της
πλε­ο­νέ­κτη­μα και ρόλο, από χώρες που θα έχουν την δυνα­τό­τη­τα να παρά­γουν και να
προ­σφέ­ρουν τέτοιες εναλ­λα­κτι­κές λύσεις. Συνε­πώς πριν μπουν αυτές στο χορό θα
πρέ­πει να μπει η ίδια η Αμε­ρι­κή και να κερ­δο­σκο­πή­σει σύντομα.

Όπως ανα­φέ­ρα­με και στην αρχή της ανά­λυ­σης μας ο λιγνί­της, ο
άνθρα­κας και το πετρέ­λαιο είναι οι αρχι­κοί ενερ­γεια­κοί πόροι. Τώρα προστίθενται
το φυσι­κό ή υγρο­ποι­η­μέ­νο αέριο, η αιο­λι­κή και ηλια­κή ενέρ­γεια και η πυρηνική
ενέρ­γεια στην ασφα­λέ­στε­ρη μορ­φή της.

Ο πρώ­τος σχε­δια­σμός των ΗΠΑ ήδη από τις αρχές του 1990 αφο­ρά την
κατάρ­γη­ση του λιγνί­τη. Προ­ϊ­όν που παρά­γει ενέρ­γεια είναι φτη­νό, χρησιμοποιείται
από τρί­τες χώρες που όμως εξυ­πη­ρε­τού­νται από αυτό και δεν είναι κατα­να­λω­τές των
υπο­λοί­πων μορ­φών ενέρ­γειας. Με άλλα λόγια έχου­με χώρες που δεν είναι πελάτες
των ΗΠΑ  για τον απλού­στα­το λόγο δεν τις έχουν ανά­γκη. Σε αυτούς τους μη
πελά­τες, ο στό­χος των ΗΠΑ είναι να δημιουρ­γη­θούν ανά­γκες ακό­μα και αν δεν
έχουν. Πως το κάνουν αυτό ? Με την κατάρ­γη­ση του λιγνί­τη. Πως όμως καταργούν
τον λιγνί­τη και με τι δικαιο­λο­γία ή πρό­σχη­μα. Κάλε­σαν τα πλού­σια κρά­τη μια μέρα
στο Κιό­το της Ιαπω­νί­ας, έβα­λαν και τον αντι­πρό­ε­δρό τους Αλ Γκόρ να προμοτάρει
την κατα­στρο­φή του κλί­μα­τος και έβα­λαν τα μικρά κρά­τη μέσω των διαφόρων
Ενώ­σε­ων, ΕΕ ή Ένω­ση μικρών Νησιω­τι­κών κρα­τών να υπο­γρά­ψουν τη συμ­φω­νία για την
κατάρ­γη­ση του λιγνί­τη ενώ οι ίδιες οι ΗΠΑ συνε­χί­ζουν μέχρι και σήμε­ρα, να είναι
στις πρώ­τες θέσεις σε παγκό­σμια παρα­γω­γή μαζί με τη Γερ­μα­νία και τη Βρετανία.
Σαρά­ντα οκτώ μικρές χώρες μετα­ξύ αυτών και η Ελλά­δα υπέ­γρα­ψαν στην ουσία την
κατάρ­γη­ση του λιγνί­τη. Σαρά­ντα οκτώ χώρες που όλες μαζί παρά­γουν λιγνί­τη μόλις
το 0,38% της παγκό­σμιας παρα­γω­γής συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Ελλάδας
στα­μά­τη­σαν τη χρή­ση λιγνί­τη προς χάρη της προ­στα­σί­ας του κλί­μα­τος. Μάλι­στα η
Ελλά­δα δεν χρη­σι­μο­ποιεί καν λιγνί­τη αλλά άνθρα­κα και μόνο για μια εται­ρεία τη
ΔΕΗ.

Εφ΄ όσον με βάση τα παρα­πά­νω η Ευρώ­πη πήρε μια τέτοια απόφαση
λογι­κό είναι να ανα­ζη­τή­σει νέες μορ­φές ενερ­γεια­κών πόρων. Αυτές εντοπίζονται
αρχι­κά στην Αιο­λι­κή και Ηλια­κή ενέρ­γεια για να ακο­λου­θή­σει το αέριο φυσι­κό ή
υγρο­ποι­η­μέ­νο και όλες μαζί να απο­τε­λέ­σουν τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας τις
λεγό­με­νες ΑΠΕ. Όμως οι δύο πρώ­τες δεν καλύ­πτουν τις ενερ­γο­βό­ρες ανά­γκες της Βιομηχανικής
Ευρώ­πης ή μάλ­λον τις καλύ­πτουν σε ποσο­στό μόλις 30% και αυτό υπό ιδανικές
και­ρι­κές συν­θή­κες. Εκεί­νο που απο­μέ­νει είναι το αέριο. Εκεί­νη που μπο­ρεί να το
προ­μη­θεύ­σει είναι η Ρωσία και μάλι­στα σε τερά­στιες ποσό­τη­τες. Η σχέ­ση Ευρώπης
Ρωσί­ας με συν­δε­τι­κό κρί­κο το αέριο θα καλύ­ψει τις ανά­γκες της Ευρώ­πης, θα
αυξή­σει την παρα­γω­γι­κή της βάση, θα κάνει την οικο­νο­μία της πιο ανταγωνιστική,
θα δημιουρ­γή­σει εξω­στρέ­φεια κεφα­λαί­ων ανά­με­σα στις δυο αυτές οικο­νο­μί­ες Ευρώπης
Ρωσί­ας, θα απο­δυ­να­μώ­σει τις συναλ­λα­γές με τις ΗΠΑ, τη Βρε­τα­νία και τα
πετρε­λαιο­πα­ρα­γω­γά κρά­τη δορυ­φό­ρους των  Ιράκ, Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμιράτα,
Κου­βέιτ, Κατάρ, Σαου­δι­κή Αρα­βία. Υπ όψη πως σε όλα αυτά τα κρά­τη κουμάντο
κάνουν Αμε­ρι­κα­νο­βρε­τα­νι­κές εται­ρεί­ες κολοσ­σοί. Όπου δεν έκα­ναν βλέ­πε Λιβύη κατέστρεψαν
την αγο­ρά.  Από την άλλη θα γιγα­ντώ­σει την οικο­νο­μία της Ρωσί­ας αλλά το
κυριό­τε­ρο θα της προσ­δώ­σει στρα­τη­γι­κό χαρα­κτή­ρα και πλε­ο­νέ­κτη­μα. Μια αμφίδρομη
ισό­τι­μη σχέ­ση οικο­νο­μι­κά ισχυ­ρής Ευρώ­πης και στρα­τιω­τι­κά πανί­σχυ­ρης Ρωσίας
 θα αλλά­ξει το status quo  του πλα­νή­τη ολό­κλη­ρου, επί το λαϊ­κό­τε­ρο θα
τινά­ξει την μπάν­κα στον αέρα. 

Όλα τα παρα­πά­νω τα γνώ­ρι­ζαν οι Αγγλο­σά­ξο­νες και για αυτό ήδη από
τις αρχές του 2000 άρχι­σαν να πιέ­ζουν πρώ­τα τη Ρωσία και μετά την ίδια την
Ευρώ­πη, προ­κει­μέ­νου να σπά­σουν αυτή τη διασύνδεση.

Όπως όμως προ είπα­με  για την επί­τευ­ξη του στό­χου των
Αγγλο­σα­ξό­νων χρειά­ζε­ται ο χρή­σι­μος ηλί­θιος και το τυράκι.

Οι αγγλο­σά­ξο­νες ψάχνουν πάντα για το μαλα­κό υπο­γά­στριο κάθε
χώρας, ψάχνουν πάντα να δημιουρ­γούν τη λεγό­με­νη θεω­ρία «Διαί­ρει και βασίλευε»
Το μαλα­κό υπο­γά­στριο της Ρωσί­ας μετά τη διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ ήταν πως οι ΗΠΑ
ανα­γνώ­ρι­σαν τις απο­σχι­θεί­σες περιο­χές από την Ρωσία, με τα σύνο­ρα που ίσχυαν
πριν της συμ­φω­νί­ας Μολό­τοφ-Ρίμπε­ντροπ το 1939. Αυτό είχε σαν απο­τέ­λε­σμα στα
απο­σχι­θέ­ντα κρά­τη να υπάρ­χουν ολό­κλη­ρες εδα­φι­κές περιο­χές με καθα­ρά Ρωσικό
πλη­θυ­σμό που ζητού­σε την αυτο­νο­μία του. Εδώ ας λάβου­με υπ όψη μας πως το πολιτικό
Διοι­κη­τι­κό Σύστη­μα της ΕΣΣΔ αλλά και της Ρωσί­ας ήταν και είναι δομη­μέ­νο στην
ύπαρ­ξη τέτοιων Αυτό­νο­μων Διοι­κη­τι­κά Δημο­κρα­τιών εντός των συνό­ρων της. Ήταν
άλλω­στε Συνταγ­μα­τι­κά κατο­χυ­ρω­μέ­νο. Ακό­μα και σήμε­ρα εντός των συνό­ρων της
Ρωσί­ας υπάρ­χουν 22 Αυτό­νο­μες Δημο­κρα­τί­ες, (μία από αυτές την Ουντμουρ­τία στην
πόλη Γκλά­ζοφ την έζη­σα για 25 ολό­κλη­ρα χρό­νια)  βέβαια όχι με όλα τα δικαιώματα
που είχαν επί ΕΣΣΔ αλλά υπάρ­χουν. Το μαλα­κό υπο­γά­στριο ήταν η ίδια η Γεωρ­γία. Η
Γεωρ­γία και η Αρμε­νία ήταν οι πρώ­τες χώρες που απο­πει­ρά­θη­καν οι ΗΠΑ να εντάξουν
στο ΝΑΤΟ. Αυτό θα τους έδι­νε με τη Γεωρ­γία στρα­τη­γι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα και πρόσβαση
στον Εύξει­νο Πόντο απέ­να­ντι από τα στρα­τη­γι­κά λιμά­νια της Οδησ­σού και της
Κρι­μαί­ας και από την άλλη με την Αρμε­νία θα έβγαι­ναν στην πλά­τη του Ιράν. Το
σχέ­διο απέ­τυ­χε επει­δή εκεί­νη την επο­χή Πρό­ε­δρος της Γεωρ­γί­ας συν έπε­σε να είναι
ο Εντ­βαρντ  Σεβαρ­ντ­νά­τζε πρώ­ην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της ΕΣΣΔ με τρομακτική
εμπει­ρία στα παι­χνί­δια των ΗΠΑ. Όμως ο χρή­σι­μος ηλί­θιος και το τυρά­κι βρέθηκαν.
Το 2008 οι ΗΠΑ έβα­λαν το ανδρεί­κε­λο πρό­ε­δρο της Γεωρ­γί­ας  Μιχαήλ
Σαα­κα­σβί­λι να επι­τε­θεί στη Ρωσι­κή περιο­χή της Νότιας Οσε­τί­ας με το πρό­σχη­μα της
κατά­λη­ψης. Οι Αγγλο­σά­ξο­νες του φού­σκω­σαν τα μυα­λά όπως και στον Σαντάμ ότι τώρα
έχει τη στή­ρι­ξή τους και τη δύνα­μη να κερ­δί­σει. Ο Σαα­κα­σβί­λι επι­τέ­θη­κε και
έσπα­σε τα μού­τρα του. Οι Αγγλο­σά­ξο­νες ποσώς ενδια­φέ­ρο­νταν για την τύχη της
επέμ­βα­σης, για τους νεκρούς, για τον ίδιο τον Πρό­ε­δρο της Γεωρ­γί­ας. Εκεί­νο που
τους ενδιέ­φε­ρε ήταν να ανα­γκά­σουν την Ρωσία να επέμ­βει, να την κατη­γο­ρή­σουν για
εισβο­λή σε μια τρί­τη χώρα και να της επι­βά­λουν κυρώ­σεις. Έβλε­παν πως η Ρωσία
αρχί­ζει να ανα­πτύσ­σε­ται και έπρε­πε με τις κυρώ­σεις να την φρε­νά­ρουν. Σήμε­ρα για
την ιστο­ρία ο Σαα­κα­σβί­λι είναι φυλα­κι­σμέ­νος στη Γεωρ­γία για εσχά­τη προδοσία.
Όσα όμως ακο­λου­θούν την πορεία Σαα­κα­σβί­λι μετά τον διωγ­μό του από τη Γεωργία
είναι τρα­γε­λα­φι­κά και αξί­ζει να τα δού­με για να κατα­λά­βου­με τα παι­χνί­δια των
Αγγλοσαξόνων.

Ο Σαα­κα­σβί­λι χρή­σι­μος ηλί­θιος παί­ζει το παι­χνί­δι τους, στη
συνέ­χεια τον φυγα­δεύ­ουν και τον στέλ­νουν να βρει άσυ­λο και να προ­στα­τευ­θεί στην
Ουκρα­νία. Στην Ουκρα­νία οι ΗΠΑ πιέ­ζουν τον τότε Πρό­ε­δρο της Πέτρο Πορο­σέν­κο να
του δώσει Ουκρα­νι­κή Υπη­κο­ό­τη­τα, και στη συνέ­χεια βάζουν τον σημε­ρι­νό Πρόεδρο
της Ουκρα­νί­ας Ζελέν­σκι να φυλα­κί­σει τον πρώ­ην Πρό­ε­δρο Πορο­σέν­κο, να άρει την
υπη­κο­ό­τη­τα του Σαα­κα­σβί­λι και να τον επι­στρέ­ψει στη Γεωρ­γία για να δικαστεί,
προ­κει­μέ­νου να εξο­μα­λυν­θούν οι σχέ­σεις Γεωρ­γί­ας και ΗΠΑ μετά την ατυ­χή εισβολή
της πρώ­της. Να επι­ση­μά­νου­με πως από το 1990 με την διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ η Ρωσία όχι
μόνο δεν επι­τέ­θη­κε σε κανέ­να κρά­τος, όχι μόνο παρεί­χε από­λυ­τη στή­ρι­ξη και
βοή­θεια στις απο­σχι­θεί­σες περιο­χές αλλά προ­χώ­ρη­σε και ένα βήμα παρα­πέ­ρα. Ίδρυσε
την Ανε­ξάρ­τη­τη Κοι­νο­πο­λι­τεία Κρα­τών (ΚΑΚ) για να τις προ­στα­τεύ­σει μέχρι να
στη­θούν στα πόδια τους. Καθό­λου τυχαίο ότι ιδρυ­τι­κό κρά­τος μαζί με την Ρωσία
ήταν η Ουκρανία.

Στον αντί­πο­δα οι ΗΠΑ εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν την διά­λυ­ση της ΕΣΣΔ και
της Ρωσί­ας και έσπευ­σαν πρώ­ην Δημο­κρα­τί­ες του λεγό­με­νου ανα­το­λι­κού μπλοκ
συνο­λι­κά 14 τον αριθ­μό, να τις εντά­ξουν στο ΝΑΤΟ, παρα­βιά­ζο­ντας τη Συμ­φω­νία που
είχαν κάνει με τους Ρώσους, προ­κει­μέ­νου να ενο­ποι­η­θούν οι δύο Γερμανίες.
Συμ­φω­νία που προ­έ­βλε­πε μη επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ σε αυτές τις Δημο­κρα­τί­ες. Αλλά οι
ΗΠΑ εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν και το τέλος του ψυχρού πολέ­μου και την ανυ­παρ­ξία του αντίπαλου
δέους για να επέμ­βουν σε άλλες κυρί­αρ­χες χώρες. Συνο­λι­κά από το 1990 μέχρι
σήμε­ρα οι ΗΠΑ έχουν επέμ­βει στρα­τιω­τι­κά σε 49 κυρί­αρ­χα κρά­τη. Παρό­λα αυτά ο
Πού­τιν και η Ρωσία τους ανέ­χτη­καν. Όμως κάπο­τε ο κόμπος φτά­νει στο χτέ­νι. Και
φτά­νει όταν απο­κα­λύ­πτε­ται ότι οι ΗΠΑ θέλουν να στραγ­γα­λί­σουν τη Ρωσία
οικο­νο­μι­κά και να την κάνουν δορυ­φό­ρο τους.

Για να θυμη­θού­με κάποια γεγο­νό­τα. Πόλε­μος Σερ­βί­ας. Πόλε­μος στον
αγω­γό  Μπουρ­γκάς- Αλε­ξαν­δρού­πο­λης. Εδώ να μεί­νου­με. Η Ρωσία με σταθερούς
δύο παί­κτες κρά­τη τη Βουλ­γα­ρία και την Ελλά­δα δια­βλέ­πει στην κατα­σκευή ενός
αγω­γού δια­κί­νη­σης αργού πετρε­λαί­ου που θα έχει γεω­πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και θα
προ­μη­θεύ­ει την Ευρώ­πη με πετρέ­λαιο. Όλες οι κυβερ­νή­σεις από τον Κωνσταντίνο
Μητσο­τά­κη, Ανδρέα Παπαν­δρέ­ου, Κώστα Σημί­τη  μέχρι τον Κώστα Καραμανλή,
συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της ΕΕ κατα­νο­ούν την δύνα­μη αυτού του αγω­γού και δίνουν
το πρά­σι­νο φως. Έλλη­νες και Βούλ­γα­ροι συμ­φω­νούν στο αρχι­κό σχέ­διο των
πόρων και ο αγω­γός ξεκι­νά με στό­χο το 2010 να έχει ολο­κλη­ρω­θεί. Ξαφ­νι­κά και ως
δια μαγεί­ας οι Βούλ­γα­ροι με πρό­σχη­μα το περι­βάλ­λον κάνουν πίσω και ο αγωγός
ακυ­ρώ­νε­ται. Ο τότε Πρό­ε­δρος της Βουλ­γα­ρί­ας Γκε­όρ­γκι Παρ­βά­νοφ άφη­σε να εννοηθεί
ότι υπήρ­χε ειλημ­μέ­νη συμ­φω­νία ακύ­ρω­σης του αγω­γού από παλαιό­τε­ρα προ­κει­μέ­νου να
εντα­χθεί η Βουλ­γα­ρία στο ΝΑΤΟ.

Ένα άλλο παρά­δειγ­μα στραγ­γα­λι­σμού της Ρωσί­ας και μάλιστα
πρό­σφα­το είναι τα γεγο­νό­τα στο Καζακ­στάν. Η Δύση τα παρου­σί­α­σε σαν αντίδραση
των Καζά­κων προς την κυβέρ­νη­ση για την ακρί­βεια των τιμών. Η πραγματικότητα
όμως είναι άλλη και έχει την πηγή της στο πρα­ξι­κό­πη­μα κατά του Ερντο­γάν. Όταν ο
Ερντο­γάν κατήγ­γει­λε τις ΗΠΑ για συμ­με­το­χή της στο πρα­ξι­κό­πη­μα δεν είχε άδι­κο. Η
φιλία μετα­ξύ Ερντο­γάν και Πού­τιν αφορ­μή είχε την προει­δο­ποί­η­ση του Πού­τιν προς
αυτόν ότι επί­κει­ται πρα­ξι­κό­πη­μα ενα­ντί­ον του. Οι μυστι­κές υπη­ρε­σί­ες της Ρωσίας
είχαν εντο­πί­σει μεγά­λο όγκο ατό­μων Αμε­ρι­κα­νι­κής Υπη­κο­ό­τη­τας  που είχαν
εισέλ­θει στην Τουρ­κία με διπλω­μα­τι­κά δια­βα­τή­ρια. Χαρα­κτη­ρι­στι­κό είναι πως
περί­που 3.000 άτο­μα πηγαι­νο­ερ­χό­ντου­σαν στην Τουρ­κία με Αμε­ρι­κά­νι­κα Διπλωματικά
δια­βα­τή­ρια και ενη­μέ­ρω­σαν τις αντί­στοι­χες υπη­ρε­σί­ες της Τουρ­κί­ας. Οι Τούρκοι
έκα­ναν έλεγ­χο και επα­λή­θευ­σαν τις πλη­ρο­φο­ρί­ες της Μόσχας. Κάτι ανά­λο­γο έγινε
και στο Καζακ­στάν. Ο στό­χος των ΗΠΑ μέσω πρα­κτό­ρων της, ήταν η ανα­τρο­πή του
προ­έ­δρου Τοκά­γιεφ και η τοπο­θέ­τη­ση νέου Προ­έ­δρου τύπου Ζελέν­σκι. Οι ΗΠΑ ήθελαν
την απο­χώ­ρη­ση του Καζακ­στάν από την Κοι­νο­πο­λι­τεία με τη Ρωσία και τον έλεγχο
του δια­στη­μι­κού προ­γράμ­μα­τος του Μπαι­κο­νούρ. Ταυ­τό­χρο­να τον απο­κλει­σμό της
Ρωσί­ας από την πρό­σβα­ση σε ουρά­νιο και τον έλεγ­χο αυτού,  αφού το
Καζακ­στάν είναι ο βασι­κός τρο­φο­δό­της της Ρωσί­ας σε ουρά­νιο και η πρώ­τη χώρα
παρα­γω­γής του παγκό­σμια. Και εδώ όμως οι Αμε­ρι­κά­νοι έσπα­σαν τα μού­τρα τους.

Και ερχό­μα­στε στο ζήτη­μα της Ουκρανίας. 

Στο διάγ­γελ­μά του ο Πού­τιν έκα­νε τεκ­μη­ριω­μέ­να μια πλή­ρη ιστορική
περι­γρα­φή για τη χώρα Ουκρανία.

Οι αγγλο­σά­ξο­νες από την αρχή του 2010 είχαν εντο­πί­σει την
χρη­σι­μό­τη­τα της Ουκρα­νί­ας τόσο για την Ευρώ­πη, όσο και για τη Ρωσία. Θεωρούσαν
ότι ελέγ­χο­ντας την Ουκρα­νία και τους αγω­γούς φυσι­κού αερί­ου αυτής θα ελέγχουν
τα πάντα. Οι συν­θή­κες όμως δεν ευνο­ού­σαν αφού οι σχέ­σεις των δύο προέδρων
Για­νου­κό­βιτς και Πού­τιν ήταν άρι­στες. Έτσι απλά περί­με­ναν και η χρυ­σή ευκαιρία
ήρθε όταν ο τότε πρό­ε­δρος της Ουκρα­νί­ας Γιο­νου­κό­βιτς,  απο­χώ­ρη­σε από τις
συνο­μι­λί­ες για έντα­ξη της χώρας του στην ΕΕ.  Η πεπο­νό­φλου­δα είχε στηθεί.

Απαι­τού­σαν από τον Για­νου­κό­βιτς πως για να μπει στην ΕΕ η χώρα ,
έπρε­πε να μπει και στο ΝΑΤΟ. Εκβια­σμός που δεν μπο­ρού­σε να περά­σει λόγω της
αντί­δρα­σης της Μόσχας. Ο Για­νου­κό­βιτς διέ­κο­ψε τις συνο­μι­λί­ες και με το καλά
οργα­νω­μέ­νο σχέ­διο που είχαν στή­σει οι μυστι­κές υπη­ρε­σί­ες της Βρε­τα­νί­ας και των
ΗΠΑ ξεκί­νη­σαν οι δια­δη­λώ­σεις και η ανα­τα­ρα­χή στο Κίε­βο. Ο Για­νου­κό­βιτς έπεσε
και τη θέση του πήρε ο Πέτρο Πορο­σέν­κο. Σε όλη τη διάρ­κεια της θητεί­ας του ήταν
και αυτός σθε­να­ρά αντί­θε­τος στην είσο­δο της Ουκρα­νί­ας στο ΝΑΤΟ αν και είχε
στη­ρί­ξει ηθι­κά και οικο­νο­μι­κά την εξέ­γερ­ση των Ουκρα­νών στο Μαι­ντάν το 2014.
Έτσι οι ΗΠΑ εμφα­νί­ζουν το 2019 τον Ζελέν­σκι. Ποιος είναι ο Ζελέν­σκι αναζητήστε
τον στο Google. Η πόρ­τα είχε ανοί­ξει. Το πρώ­το πράγ­μα που ζήτη­σε ο Ζελένσκι,
ήταν να μπει η χώρα του στο ΝΑΤΟ. Αυτό θα εξυ­πη­ρε­τού­σε τα σχέ­δια των
Αγγλο­σα­ξό­νων. Ο Πού­τιν δεν θα το δεχό­ταν ποτέ αυτό και έτσι θα τον έσερ­ναν σε
επέμ­βα­ση κατά της Ουκρα­νί­ας. Για τον Πού­τιν ήταν μπρος γκρε­μός και πίσω ρέμα.
Αν δεχό­ταν την είσο­δο της Ουκρα­νί­ας στο ΝΑΤΟ, πρώ­τον θα έπε­φτε και δεύ­τε­ρον η
Ρωσία θα στραγ­γα­λι­ζό­ταν γεω­πο­λι­τι­κά και στρα­τη­γι­κά. Όλα αυτά όμως βασι­κό στόχο
είχαν μια σύγκρου­ση Ευρώ­πης Ρωσί­ας. Το κατόρ­θω­σαν οι Αγγλο­σά­ξο­νες θα πω ΝΑΙ
μετά βεβαιότητας.

Πρώ­τον όπως και σε όλες τις περι­πτώ­σεις ζήτη­σαν κυρώ­σεις. Στην
ουσία μια και βασι­κή ζητού­σαν. Να δια­κο­πεί ο αγω­γός φυσι­κού αερί­ου προς την
Ευρώ­πη. Η Ευρώ­πη έπε­σε στην παγί­δα. Δεύ­τε­ρον με τις κυρώ­σεις ανα­κό­πτουν την
οικο­νο­μι­κή άνο­δο της Ευρώ­πης. Τρί­τον σπά­νε τους δεσμούς ανά­με­σα σε αυτή και τη
Ρωσία. Τέταρ­τον στραγ­γα­λί­ζουν την οικο­νο­μία της Ρωσί­ας. Πέμ­πτο ανα­γκά­ζουν την
Ευρώ­πη να μετα­φέ­ρει του­λά­χι­στον ένα τρις δολά­ρια προς τις δικές τους εταιρείες
φυσι­κού αερί­ου που εδρεύ­ουν σε ΗΠΑ και Κατάρ. Εδώ σημειώ­στε και δεν είναι
καθό­λου τυχαίο για­τί οι ΗΠΑ αντέ­δρα­σαν  στην δημιουρ­γία του East med. Τι
είπαν οι Αμε­ρι­κά­νοι ξεδιά­ντρο­πα φανε­ρώ­νο­ντας τις προ­θέ­σεις τους. Θα καλύψουμε
εμείς τις ανά­γκες της Ευρώ­πης με υγρο­ποι­η­μέ­νο αέριο. Δεν είπαν όμως την τιμή.

Ας δού­με όμως και πως οι Αγγλο­σά­ξο­νες έσπρω­ξαν τον Πού­τιν σε
επέμβαση.

Τι ζητού­σε ο Πού­τιν στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Πρώ­τον να μη γίνει
μέλος του ΝΑΤΟ η Ουκρα­νία και δεύ­τε­ρον να σεβα­στεί η Ουκρα­νία τη συμ­φω­νία του
Μίνσκ για την αυτο­νο­μία του Ντον­μπάς. Δυο πολύ απλά πράγ­μα­τα που δεν ήταν σε
βάρος κανε­νός. Για­τί όμως ο Πρό­ε­δρος της Ουκρα­νί­ας στά­θη­κε τόσο ανένδοτος ?
Απλά για­τί έπαι­ζε το ρόλο του χρή­σι­μου ηλίθιου. 

Για να σκε­φτού­με τι θα είχε συμ­βεί αν ο Ζελέν­σκι είχε δεχτεί τις
διαπραγματεύσεις. 

Η Ρωσία δεν θα είχε επέμ­βει, οι Ευρω­παί­οι δεν θα επέβαλαν
κυρώ­σεις, ο αγω­γός θα γινό­ταν και οι Αγγλο­σά­ξο­νες θα έμε­ναν με τον Για­κου­μή στο
χέρι. Θα ισχυ­ρι­στεί κάποιος ότι αυτά θα γινό­ντου­σαν και αν η Ρωσία δεν έμπαινε
στην Ουκρα­νία. Τότε  θα έμπαι­νε το ΝΑΤΟ και θα τα δημιουρ­γού­σαν οι
Αγγλο­σά­ξο­νες αργό­τε­ρα και με τη Ρωσία πια να έχει να αντι­με­τω­πί­σει το ΝΑΤΟ και
όχι την Ουκρανία.

Τσα­κί­ζεις το Χίτλερ πριν  ανα­πτυ­χθεί. Αν οι Ευρω­παί­οι τον
είχαν τσα­κί­σει από το 1938 δεν θα είχα­με Β’ ΠΠ. 

Υ.Γ. Οι Αγγλο­σά­ξο­νες και κυρί­ως οι ΗΠΑ θα κερ­δί­σουν και από το
σιτά­ρι, θα πλή­ξουν και την Κίνα που έχει συμ­βό­λαια με την Ουκρα­νία και απορροφά
το 45% της συνο­λι­κής παρα­γω­γής της.