Νίκος Μητσιάλης: «Πλυντήρια» του Γ’ Ράιχ…

Στην ‘ουδέ­τε­ρη’ Ελβε­τία είναι αφιε­ρω­μέ­νο το εξαι­ρε­τι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νο άρθρο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη. Στην χάρ­τι­νη ουδε­τε­ρό­τη­τά της, που τόσο πολύ δια­φη­μί­στη­κε μετά τον πόλε­μο, για­τί βόλευε τα αφη­γή­μα­τα ανα­τρο­πής της ιστο­ρί­ας, που είχαν βαλ­θεί μονοί-διπλοί οι δημο­κρά­τες της Δύσης να υλο­ποι­ή­σουν… Ο Νίκος τεκ­μη­ριώ­νει, πως Μέγ­γε­λε και Γερ­μα­νι­κές τρά­πε­ζες γνω­ρί­ζο­νταν καλά… Και πιθα­νό­τα­τα όχι μόνον ο Μέγ­γε­λε αλλά και πολύ από τα υπό­λοι­πα ανθρω­ποει­δή ‘επέν­δυ­σαν’ σε αυτές. Με αμοι­βαίο όφε­λος, βεβαί­ως, βεβαί­ως…  Αρτιο κεί­με­νο για άλλη μία φορά από τον Νίκο που σας προ­τεί­νου­με θερ­μά να το διαβάσετε… 

Η Ελβε­τία, μετά από πολυ­ε­τείς διε­θνείς πιέ­σεις, δημιούρ­γη­σε ελπί­δες, πως στις 16 αυτού του Μάη θα άνοι­γε τους σφρα­γι­σμέ­νους μυστι­κούς φακέ­λους που αφο­ρούν τον δια­βό­η­το ναζί για­τρό του Άου­σβιτς, Γιό­ζεφ Μέν­γκε­λε, προ­κα­λώ­ντας παγκό­σμιο ενδιαφέρον. 

Αυτή η, μετά από ογδό­ντα ολό­κλη­ρα χρό­νια, δυσα­νε­ξία της Ελβε­τι­κής Κυβέρ­νη­σης για το άνοιγ­μα των μυστι­κών φακέ­λων ασφα­λώς δεν προ­στα­τεύ­ει τη μνή­μη του περι­βό­η­του «Άγγε­λου του Θανά­του του Άου­σβιτς», όπως απο­κα­λεί­το ο Γιό­ζεφ Μέν­γκε­λε, αλλά το βεβα­ρυμ­μέ­νο ιστο­ρι­κό παρελ­θόν της «ουδέ­τε­ρης» Ελβε­τί­ας στη χρο­νι­κή διάρ­κεια της ναζι­στι­κής θηριωδίας. 

Το άνοιγ­μα των αρχεί­ων είναι πολύ πιθα­νόν να απο­κα­λύ­ψουν πως ο Μέν­γκε­λε απέ­κτη­σε ταξι­διω­τι­κά έγγρα­φα του Ερυ­θρού Σταυ­ρού, μέσω του ελβε­τι­κού προ­ξε­νεί­ου στη Γένο­βα, προ­κει­μέ­νου να δια­φύ­γει στη Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή, όπως άλλω­στε και άλλοι υψη­λό­βαθ­μοι ναζιστές. 

Η Ελβε­τή Regula Bochsler, δια­κε­κρι­μέ­νη ιστο­ρι­κός συγ­γρα­φέ­ας και δημο­σιο­γρά­φος, υπο­στη­ρί­ζει ότι υπάρ­χουν ενδεί­ξεις για μυστι­κή παρου­σία του Μέν­γκε­λε στη χώρα, παρά το διε­θνές ένταλ­μα σύλ­λη­ψης. Είναι ήδη επι­βε­βαιω­μέ­νο από τη δεκα­ε­τία του 1980 ότι ο Γιό­ζεφ Μέν­γκε­λε είχε επι­σκε­φθεί τις Ελβε­τι­κές Άλπεις για… σκι το 1956 μαζί με τον γιο του, Ρολφ. Υπάρ­χουν πλη­ρο­φο­ρί­ες για επα­νεμ­φά­νι­ση του στη Ζυρί­χη το 1961. Η κίνη­ση των λογα­ρια­σμών των ναζί στις ελβε­τι­κές τρά­πε­ζες διε­ξα­γό­ταν μέσω ειδι­κών αριθ­μη­μέ­νων λογα­ρια­σμών (numbered accounts). Αυτοί οι «ειδι­κοί» τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί, σύμ­φω­να με γνω­ρί­ζο­ντες τις τρα­πε­ζι­κές δια­δι­κα­σί­ες, δεν έπα­ψαν ποτέ να ισχύ­ουν. Επι­κρα­τεί η άπο­ψη πως η επί­σκε­ψη του Μέν­γκε­λε το ’56 στην Ελβε­τία με το γιο του Ρολφ είχε σκο­πό να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τους προ­σω­πι­κούς τρα­πε­ζι­κούς μυστι­κούς κωδικούς. 

Ασφα­λώς και δε θα ήταν ο μόνος από τη ναζι­στι­κή συμ­μο­ρία που είχαν «ξεφύ­γει» της δίω­ξης, που έκα­νε χρή­ση των numbered accounts. Αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται και από έρευ­να που εντό­πι­σε 890 τέτοιους λογα­ρια­σμούς ναζι­στών αξιω­μα­τού­χων στην ελβε­τι­κή τρά­πε­ζα Credit Suisse (σήμε­ρα UBS). Λογα­ρια­σμοί που παρέ­μει­ναν λει­τουρ­γι­κοί στα τρα­πε­ζι­κά συστή­μα­τα για δεκα­ε­τί­ες μετά τον πόλε­μο, αρκε­τοί μάλι­στα ακό­μα μέχρι και το 2020! 

Ένας ακό­μα μύθος ουδε­τε­ρό­τη­τας, που απο­σιω­πά και το κλεί­σι­μο των συνό­ρων της Ελβε­τί­ας για χιλιά­δες Εβραί­ους πρό­σφυ­γες, σφρα­γί­ζο­ντας τα δια­βα­τή­ριά τους με το γράμ­μα “J” (Jude).